Ο Rossi για όλους και για όλα

Ο Γιατρός δεν μασάει τα λόγια του
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

6/12/2017

Ο Valentino Rossi κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα από όλους, ακόμη και εκτός της αγωνιστικής περιόδου: Γίνεται το επίκεντρο της προσοχής. Όχι άδικα, καθώς μέσα από τις πρόσφατες συνεντεύξεις που έδωσε, αλλά και από τις εξωαγωνιστικές του δραστηριότητες, επιβεβαιώνει με τον πιο πειστικό τρόπο ότι αποτελεί πόλο έλξης για οτιδήποτε κι αν κάνει.


Πρόσφατα, έτρεξε για άλλη μια φορά στο Monza Rally και για άλλη μια φορά χρίστηκε νικητής, όντας ο μοναδικός οδηγός στα 4ο χρόνια του θεσμού που καταφέρνει να πάρει έξι νίκες! Μάλιστα, κατάφερε να ξεπεράσει και μια ποινή δέκα δευτερολέπτων που έφαγε μετά την δεύτερη ειδική, καθώς το αμάξι του βρέθηκε ελαφρύτερο κατά εφτά κιλά από το όριο των κανονισμών. Προφανώς του ήρθαν μνήμες από τον αγώνα του Phillip Island το 2003, στον οποίο κέρδισε μετά από μια αντίστοιχη ποινή, και έκανε κάτι ανάλογο κερδίζοντας τις εννέα ειδικές μαζί με τον συνοδηγό του Carlo Cassina, τερματίζοντας 5,7 δευτερόλεπτα μπροστά από τον οδηγό του WRC Andreas Mikkelsen.
Την παραμονή του αγώνα, ο Rossi έδωσε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο ιταλικό ραδιόφωνο, στην οποία σχολίασε πολλά από τα δρώμενα της σεζόν που τέλειωσε, ενώ μίλησε και σχετικά με τις βλέψεις του για το μέλλον.


Η συνέντευξη ξεκίνησε λέγοντας πώς νιώθει τις Κυριακές πριν τους αγώνες και για την ένταση και τον φόβο που κορυφώνεται μετά την εκκίνηση της Moto2. "Όποιος πει κάτι διαφορετικό, δεν λέει αλήθεια", δήλωσε με νόημα ο Γιατρός. "Έχεις άγχος και φοβάσαι ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά ή ότι μπορεί να κάνεις λάθη", συνέχισε, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στον Zarco για τον οποίο είχε εκφράσει και την άποψή του κατά τη διάρκεια της σεζόν. "Ο Zarco είναι σαν τον Verstappen στην F1. Κανείς από τους δυο τους δεν φρενάρει. Πρέπει να ανοιχτείς στο πλάι γιατί υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να καταλήξετε και οι δύο στο χώμα", είπε γελώντας.
Σχετικά με το μέλλον του στους αγώνες, ένα θέμα που έχει αρχίσει να συζητιέται εδώ και καιρό, ο Rossi δεν κρύφτηκε πίσω από δηλώσεις με άρωμα δημοσίων σχέσεων και καθωσπρεπισμού, απαντώντας με ειλικρίνεια: "Φοβάμαι να σταματήσω. Αν φύγω από τα MotoGP, θα είναι σαν να απουσιάζει η Εθνική Ιταλίας από το Μουντιάλ", αστειεύτηκε. "Όταν πάψω να τρέχω στα MotoGP όμως, θα έχω δέκα χρόνια ακόμη στους αγώνες με αυτοκίνητα, όπως για παράδειγμα στα rally, ή σε αγώνες ταχύτητας. Θα μου άρεσε να τρέξω στις "24 ώρες του Le Mans". Ο Alonso τρέχει ήδη εκεί (σ.σ. ο οποίος έχει δεσμό εδώ και ένα χρόνο με την πρώην κοπέλα του Vale, την Linda Morselli), και ίσως τρέξουμε μαζί, σα να βγαίναμε μαζί έξω για φαγητό.Όσο είμαι ανταγωνιστικός, θα θέλω να τρέχω, καθώς είναι μια τεράστια δέσμευση."

Παρόλα αυτά και τα πλάνα του για το πιο μακρινό μέλλον, ο βραχυπρόθεσμος στόχος για τον δέκατο παγκόσμιο τίτλο του είναι πιο ζωντανός από ποτέ. "Θα μπορούσα να το έχω καταφέρει το 2016", είπε, "αλλά φέτος ήταν πιο δύσκολο. Όλα θα εξαρτηθούν από μένα και την μοτοσυκλέτα. Τώρα η Yamaha πρέπει να κάνει ένα βήμα μπροστά σε ό,τι αφορά την ποιότητα. Ο Maverick κι εγώ κάναμε πολλή σκληρή δουλειά και πλέον η μπάλα είναι στο δικό τους γήπεδο. Οι Ιάπωνες πρέπει να δουλέψουν πάνω στον κινητήρα και το πλαίσιο."
Πέρα όμως από τον εαυτό του, μίλησε και για άλλους αναβάτες και κυρίως γι' αυτούς με τους οποίους είχε σκληρές μάχες και αντιπαραθέσεις τα τελευταία 20 χρόνια. Ανάμεσα απ' όλους αυτούς ξεχώρισε τον Marquez, που τον θεωρεί πολύ δυνατό, τον Stoner και τον Lorenzo. Ιδιαίτερα για τον πρώην team mate του, είπε πως η Ducati είναι μια δύσκολη μοτοσυκλέτα, ειδικά αν προέρχεσαι από τη Yamaha. "Είναι δύο εντελώς αντίθετες μοτοσυκλέτες, αν και ο Jorge έγινε πιο ανταγωνιστικός προς το τέλος", δήλωσε ο Rossi. "Τώρα οι "Κόκκινοι" είναι γρήγοροι. Είδαμε τον Dovizioso αλλά και τον Jack Miller στις δοκιμές της Valencia. Φοβάμαι ότι το 2018 ο Lorenzo θα είναι πολύ γρήγορος."


Η συνέντευξή του έκλεισε με ένα σχόλιο σχετικά με τον ετεροθαλή αδελφό του, Luca Marini, ο οποίος θα τρέξει του χρόνου με την ομάδα του Rossi στην Moto2 ενώ ήταν παρών και στο Monza Rally. "Τον φωνάζουμε Marinovic, όπως τον Ρώσο οδηγό, επειδή είναι ψυχρός, ήρεμος και συγκεντρωμένος, αλλά την ίδια στιγμή κρύβει πολύ καλά τα συναισθήματά του", είπε ο Γιατρός. "Έχουμε πολύ καλή σχέση και μοιραζόμαστε το ίδιο πάθος για τις προκλήσεις".
Πριν από λίγες μέρες, ο Rossi βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο των ειδήσεων, αυτή τη φορά όμως για τελείως διαφορετικούς λόγους, καθώς τρεις από τις γειτονικές οικείες του Ranch στην Tavullia έκαναν προσφυγή στον TAR (τον ιταλικό οργανισμό που δίνει τις άδειες για τις χρήσεις της γης) παραπονούμενοι για περιορισμό της προσωπικής τους ελευθερίας λόγω του θορύβου και της σκόνης από το camp. Ο Albi Tebaldi, CEO της VR46 Academy είπε πως η χρήση της πίστας γίνεται μεταξύ 14:30 – 19:00 και μόνο για τέσσερις ημέρες το μήνα, αν και θα μπορούσαν να την χρησιμοποιούν κάθε μέρα. Η τεχνική διαδικασία της κατασκευής της ήταν ιδιαίτερα πολύπλοκη και τηρήθηκαν όλες οι προδιαγραφές που απαιτούνταν. Πριν από κάθε χρήση ελέγχουν τα επίπεδα θορύβου από δύο σταθερά όργανα μετρήσεων που διαθέτουν, ενώ γίνονται συνεχείς έλεγχοι από το κράτος και την ομοσπονδία που δίνει την έγκρισή της σε ετήσια βάση. Είναι χαρακτηριστικό ότι γύρω από το Ράντσο υπάρχουν δεκαπέντε οικείες και οι τρεις που έκαναν την προσφυγή δεν είναι καν από τις πιο κοντινές…

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.