Ο Rossi και ο Marini κέρδισαν το 7ο 100km of Champions στην Tavulia

Απονομή με χοιρομέρι και λουκάνικα!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/12/2021

Την Κυριακή ο Valentino Rossi διοργάνωσε στο ράντζο του στην Tavulia το 7ο 100km of Champions, ένα αγωνιστικό “πανηγύρι” που λαμβάνουν μέρος οι μαθητές της VR46 Academy και guest stars, όπως ήταν φέτος ο Jorge Lorenzo, ο Iker Lecuona, Alex Rins και ο Maverick Vinales, αλλά και αστέρες του Motocross.

Η πρώτη μέρα, πέρα από τα δοκιμαστικά και τα χρονομετρημένα, είχε και τον αγώνα  "Americana", έναν νυχτερινό αγώνα στην πίστα εσωτερικά των δύο οβάλ διαδρομών, όπου κάθε Σάββατο γίνονται οι προπονήσεις της ακαδημίας του Rossi. Πρώτος πέρασε την γραμμή του τερματισμού ο Lyca Marini, ο ετεροθαλής αδερφός του Rossi, με τον "Γιατρό" και τον Celestino Vietti να συμπληρώνουν το βάθρο με αυτή την σειρά.

Ο Marini μάλιστα είχε και τον καλύτερο χρόνο στα απογευματινά χρονομετρημένα, βάσει των οποίων καθορίζεται και η σειρά εκκίνησης για τον μεγάλο αγώνα της επόμενης μέρας. Έτσι θα ήταν η δεύτερη φορά για τον Valentino Rossi, ο οποίος ήταν ο team mate του Marini καθώς οι αναβάτες αγωνίζονται σε ζεύγη, να στηθεί στην πρώτη θέση της σχάρας εκκίνησης. Δεύτεροι ήταν οι Elia Bartolini και Stefano Manzi και τρίτοι οι Marco Bezzecchi και Andrea Migno.

Ο αγώνας γίνεται στο πατημένο χώμα της πίστας του ράτζου με μοτοσυκλέτες motoctoss που έχουν τροχούς 19” και ελαστικά flat-track. Η εκκίνηση είναι σε στιλ “endurance” δηλαδή οι αναβάτες τρέχουν προς τις μοτοσυκλέτες τους που βρίσκονται απέναντι και την κρατά ο δεύτερος οδηγός. Η κάθε ομάδα των δύο αναβατών θα πρέπει να κάνει 50 γύρους, αλλάζοντας αναβάτη κάθε πέντε γύρους. Αυτό σημαίνει 25 αλλαγές αναβατών, που είναι πάρα πολλές και φυσικά πολλαπλασιάζουν τις πιθανότητες να γίνουν λάθη και να χαθεί χρόνος στα πιτς.

Κι αυτό ακριβώς συνέβη πάρα πολλές φορές, με το δίδυμο των Elia Bartolini και Stefano Manzi να διεκδικούν έως το τέλος τη νίκη από το δίδυμο του Rossi-Marini. Τον ταχύτερο γύρο σημείωσε ο Elia Bartolini γράφοντας 2:03.836 στους πρώτους γύρους του αγώνα, πριν αρχίσει η πίστα να αποκτά λούκια, ενώ ο Jorge Lorenzo με τον Dennis Foggia έκλεισαν την τελική δεκάδα σε αυτή την πρώτη τους επίσκεψη στην πίστα της Tavulia.

Παρά τον έντονο ανταγωνισμό κατά την διάρκεια του αγώνα (όταν συμμετέχουν πρωταθλητές, κανείς δεν θέλει να χάνει…) ο βασικός χαρακτήρας του παραμένει η διασκέδαση και το θέαμα, οπότε αντίστοιχου ύφους ήταν και τα τρόπαια που πήραν οι τρεις πρώτες ομάδες, δηλαδή καπνιστά χοιρομέρια και τοπικά λουκάνικα!

MotoGP: Με τα χρώματα του Sete Gibernau εμφανίστηκε η Gresini στο Sachsenring [Video]

Ρετρό εμφάνιση εμπνευσμένη από το 2003 – Δεν έφερε τύχη στον Ισπανό που εγκατέλειψε
Gresini
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/7/2026

Η Gresini Racing γιόρτασε τα 30 χρόνια της επαναφέροντας τα θρυλικά χρώματα του Sete Gibernau από το γερμανικό Grand Prix του 2003. Ωστόσο, το νοσταλγικό livery δεν έφερε ιδιαίτερη τύχη στον Alex Marquez.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την ίδρυσή της, η Gresini Racing παρουσίασε στο Grand Prix Γερμανίας μια μοναδική επετειακή εμφάνιση, εμπνευσμένη από τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Sete Gibernau είχε θριαμβεύσει στο Sachsenring το 2003.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by MotoGP™ (@motogp)

Η Ducati Desmosedici GP του Alex Marquez ντύθηκε στα χαρακτηριστικά μπλε και πράσινα χρώματα της εποχής της Movistar. Για λόγους χορηγιών, φυσικά, τα λογότυπα της ισπανικής εταιρείας Telefonica δεν υπήρχαν στη μοτοσυκλέτα, όμως ο σχεδιασμός παρέπεμπε ξεκάθαρα στην εμβληματική Honda του Gibernau, ο οποίος είχε χαρίσει τότε στη Gresini μία από τις πιο αξέχαστες νίκες της ιστορίας της, περνώντας τον Valentino Rossi στον τελευταίο γύρο. Με τα χρώματα αυτά, ως Telefonica Movistar, στην ομάδα της Gresini είχαν αγωνιστεί και άλλοι θρύλοι των Grand Prix, όπως ο Marco Melandri, ο Colin Edwards και ο αείμνηστος Daijiro Kato, μεταξύ άλλων.

Το επετειακό livery χρησιμοποιήθηκε μόνο από τον Alex Marquez, καθώς ο Fermín Aldeguer δεν συμμετείχε στο Grand Prix εξαιτίας του κατάγματος στον θωρακικό σπόνδυλο που υπέστη στο Assen, με την Gresini να έχει αποφασίσει πως δεν θα αντικατασταθεί.

Η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας συγκέντρωσε διθυραμβικά σχόλια από φιλάθλους και ανθρώπους του paddock, όμως η αγωνιστική κατάληξη δεν ήταν η ιδανική.

Ο Alex Marquez είχε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό Σαββατοκύριακο, κατακτώντας τη δεύτερη θέση τόσο στις κατατακτήριες όσο και στον αγώνα Sprint. Στον κυρίως αγώνα της Κυριακής ακολουθούσε τον Marc Marquez στη δεύτερη θέση και έδειχνε ικανός να διεκδικήσει ακόμη και τη νίκη, μέχρι που στον 10ο γύρο έχασε το μπροστινό στη στροφή 13 και βρέθηκε στην αμμοπαγίδα, εγκαταλείποντας την προσπάθειά του.

Μετά τον αγώνα, ο Ισπανός ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την πτώση, παραδεχόμενος ότι ίσως είχε αποκτήσει υπερβολική αυτοπεποίθηση ενώ προσπαθούσε να διατηρηθεί κοντά στον αδελφό του. Η εγκατάλειψη του κόστισε πολύτιμους βαθμούς σε έναν αγώνα όπου η δεύτερη θέση έμοιαζε σχεδόν εξασφαλισμένη.

Έτσι, π φόρος τιμής στον Sete Gibernau έμεινε ως μία από τις πιο ξεχωριστές εικόνες του Grand Prix Γερμανίας, χωρίς όμως να συνοδευτεί από το παραμύθι που ονειρευόταν η Gresini. Είκοσι τρία χρόνια μετά τον ιστορικό θρίαμβο του Gibernau στο Sachsenring, η ιστορία δεν επαναλήφθηκε, καθώς η πτώση του Alex Marquez στέρησε από την ομάδα την ευκαιρία να συνδυάσει το επετειακό livery με ένα καλό αποτέλεσμα.