Παρουσίαση KTM MotoGP 2019

Factory Τeams και Tech3
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

12/2/2019

Η KTM αποφάσισε φέτος να αποκαλύψει ταυτόχρονα τα χρώματα των ομάδων της τόσο στα MotoGP όσο και στις υπόλοιπες κατηγορίες στην έδρα της στην Αυστρία, κοντά στο εργοστάσιό στο Mattighofen. Το φιλόδοξο σχέδιο της KTM να κυριαρχήσει σ’ όλες τις κατηγορίες του πρωταθλήματος βρίσκεται σε ισχύ απ’ το 2016, όταν έκανε το ντεμπούτο της στην κορυφαία κατηγορία. Δύο χρόνια αργότερα στο αγώνα της Valencia κατάφερε να ανεβεί για πρώτη φορά στο βάθρο, επιτυγχάνοντας έναν απ’ τους στόχους της. Για το 2019, η KTM αποφάσισε να επισπεύσει τους ρυθμούς της, προσθέτοντας δύο παραπάνω εργοστασιακές μοτοσυκλέτες στα MotoGP μέσω της συνεργασίας της με την Tech3.
Τα χρώματα της εργοστασιακής ομάδας είναι πορτοκαλί και μαύρο, ενώ στο κέντρο τους δεσπόζει ένδοξα το λογότυπο της Red Bull που είναι πλέον άρρηκτα συνδεδεμένο με την αυστριακή εταιρεία, καθώς εμφανίζεται -αν όχι σ’ όλες- σχεδόν σε όλες τις μοτοσυκλέτες της που παίρνουν μέρος σε διάφορα πρωταθλήματα. Από την άλλη, οι μοτοσυκλέτες της Tech3 έχουν τα χρώματά τους περισσότερο προσανατολισμένα στα επίσημα χρώματα του ενεργειακού ποτού, παρουσιάζοντας μια ωραία αντίθεση του πορτοκαλί, που καταλαμβάνει μικρότερη έκταση πάνω τους, με το μπλε και ασημί της Red Bull.

Κατά την παρουσίαση ήταν παρόντες όλοι οι αναβάτες της KTM, με τον Pol Espargaro να αναφέρει: “Έχουμε θέσει μεγάλους στόχους για φέτος και πιστεύω πως βρισκόμαστε σε καλό δρόμο. Ο Johann ταίριαξε καλά μες την ομάδα και ήδη δείχνει πως είναι αρκετά γρήγορος.” Επίσης ανέφερθηκε στην αξία της Tech3 και τα δεδομένα που θα τους προσφέρουν στην εξέλιξη των μοτοσυκλετών τους, ενώ δεν παρέλειψε να εκφράσει τον θαυμασμό του για τον Miguel Oliveira λόγω των επιδόσεών του κατά τη διάρκεια των δοκιμών.

Ο Johann Zarco απ’ τη πλευρά του ανέφερε: “Είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι εδώ και αυτή είναι η πρώτη φορά που παρευρίσκομαι στην παρουσίαση μιας εργοστασιακής ομάδας. Μετά τις δοκιμές είμαι πολύ χαρούμενος: Αισθάνομαι πως τα μέλη της ομάδας με εμπιστεύονται και είναι καλό που έχω αυτοπεποίθηση.”

Οι αναβάτες της Tech3 ήταν ιδιαίτερα ενθουσιασμένοι με τα χρώματα των μοτοσυκλετών τους εν όψει της νέας χρονιάς. Ο Miguel Oliveira είπε: “Είμαι πολύ χαρούμενος με τα νέα χρώματα, η μοτοσυκλέτα είναι απίστευτη! Η εμφάνισή της και όλα πάνω της είναι απίστευτα και πολύ διαφορετικά απ’ ό,τι παλιότερα. Το γεγονός πως η KTM θα έχει δύο ομάδες με εργοστασιακές μοτοσυκλέτες στο grid, φανερώνει πόσο αποφασισμένη είναι να κυριαρχήσει στη μεγάλη κατηγορία.”

Ο Hafizh Syhrin δήλωσε: “Είμαι πολύ ενθουσιασμένος με τη νέα εμφάνιση. Πιστεύω πως πραγματικά ξεχωρίζει απ’ οτιδήποτε άλλο στην πίστα.”

Ακόμη, παρουσιάστηκαν και τα χρώματα των ομάδων της KTM για τις Moto2 και Moto3, που ακολουθούν το μοτίβο των επίσημων χρωμάτων της εργοστασιακής ομάδας των MotoGP.

Ο Jorge Martin ανέφερε πόσο περήφανος είναι που αποτελεί μέλος της ομάδας των Moto2 και πως οι στόχοι του για φέτος, που θα κάνει το ντεμπούτο του στη μεσαία κατηγορία, είναι να μάθει όσα περισσότερα πράγματα μπορεί. Σε δηλώσεις του είπε: “Θα βάλω τα δυνατά μου και θα δουλέψω σκληρά, αν και η πρώτη μου εμπειρία με τη μοτοσυκλέτα δεν ήταν μεγάλη, η αίσθηση ήταν πολύ καλή.”

Ο Brad Binder αποτελώντας τον πιο έμπειρο αναβάτη της εταιρείας στη μεσαία κατηγορία, εστίασε τις δηλώσεις του λέγοντας: “Πιστεύω πως φέτος μας δίνεται μια καλή ευκαιρία κι αν δουλέψουμε θα τα πάμε καλά. Θα τα δώσω όλα ώστε να έχω σταθερές επιδόσεις και να είμαι στο βάθρο σ’ όσους αγώνες μπορώ.”

Επίσης, στην παρουσίαση της Moto3 ομάδας ήταν παρών και ο Can Öncü, ο μικρότερος σε ηλικία νικητής της κατηγορίας. Ο Τούρκος αναβάτης είχε εντυπωσιάσει την περασμένη χρονιά στον αγώνα της Valencia που συμμετείχε ως wildcart στη Moto3 παίρνοντας την πρώτη του νίκη στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Φέτος ο πολλά υποσχόμενος Öncü θα συμμετέχει ως εργοστασιακός αναβάτης της εταιρείας και σε δηλώσεις του είπε: “Ότι βρίσκομαι εδώ είναι σαν να εκπληρώνω ένα απ’ τα όνειρά μου. Πάντοτε ονειρευόμουν να γίνω ένας αναβάτης του παγκοσμίου πρωταθλήματος και είμαι πολύ χαρούμενος που το κατάφερα. Ο στόχος μου αυτή τη χρονιά είναι να μάθω όσα περισσότερα μπορώ. Θα αντιμετωπίσω νέες πίστες και θα πρέπει να δουλέψω σκληρά για να τις μάθω και να προσαρμοστώ σ’ αυτές. Όπως και να ‘χει, θα τα δώσω όλα για όλα και θα προσπαθήσω να πετύχω. Θέλω να εκμεταλλευτώ πλήρως αυτή την εξαίρετη ευκαιρία.”

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.