Pecco Bagnaia - Ισοφάρισε τον Casey Stoner όσον αφορά στις νίκες με Ducati

Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν θα σταματήσει εκεί ο δις Παγκόσμιος Πρωταθλητής
Pecco Bagnaia ισοφάρισε Casey Stoner στην Ducati σε νίκες
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

2/7/2024

Με πέντε μέχρι στιγμής νίκες τη φετινή σεζόν σε οχτώ αγώνες του MotoGP, ο Pecco Bagnaia ισοφάρισε το ρεκόρ νικών του Casey Stoner με την εργοστασιακή ομάδα της Ducati!

Με τέσσερις αναβάτες πάνω στις μοτοσυκλέτες της ιταλικής εταιρείας να καταλαμβάνουν τους τέσσερεις πρώτες θέσεις της γενικήγς βαθμολογίας στο Πρωτάθλημα των αναβατών MotoGP αυτή τη στιγμή, η ανωτερότητα της Desmosedici είναι φέτος κάτι παραπάνω από εμφανής.

Τελευταία απόδειξη η κυριαρχική εμφάνιση του Bagnaia (Ducati Lenovo Team) στον ολλανδικό αγώνα με τον παγκόσμιο πρωταθλητή να οδηγεί εξαιρετικά, να είναι ταχύτερος σε όλα τα δοκιμαστικά, να πετυχαίνει ρεκόρ γύρου, να παίρνει την pole position και να κερδίζει και τους δυο αγώνες του ολλανδικού γύρου χωρίς να απειληθεί από κανένα, πλησιάζοντας έτσι στους 10 βαθμούς τον Martin (Prima Pramac Racing) που προηγείται στον βαθμολογικό πίνακα του 24. 

Η νίκη του Bagnaia στην Ολλανδία τον έφερε στο ίδιο επίπεδο με τον θρύλο Casey Stoner, τον αναβάτη που έδωσε στην Ducati το 2007 το πρώτο της Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο MotoGP και το... τελευταίο μέχρι το 2022, όταν ο Pecco στέφθηκε για πρώτη φορά πρωταθλητής στην κορυφαία κατηγορία.

Pecco Bagnaia ισοφάρισε Casey Stoner στην Ducati σε νίκες

Stoner και Bagnaia έφτασαν σε αυτό τον αριθμό νικών σε ηλικία 25 ετών, ωστόσο ο Ιταλός έχει πολύ δρόμο ακόμη μέχρι να τελειώσει η σεζόν καθώς ο αγώνας στο Assen ήταν μόλις ο όγδοος από τους 20 συνολικά που έχουν προγραμματιστεί για φέτος.

Ένα ακόμη ρεκόρ του Stoner με την Ducati που απειλείται άμεσα από τον Bagnaia είναι ο αριθμός βάθρων που έχει ο μεγάλος Αυστραλός αναβάτης με το ιταλικό εργοστάσιο. Έχοντας φτάσει ήδη στα 41 ο Bagnaia βρίσκεται μόλις ένα βάθρο πίσω από τον Stoner και αυτό, όπως και ο αριθμός των νικών, θα μπορούσαν να αλλάξουν στον επόμενο κιόλας αγώνα την ερχόμενη Κυριακή στο Sachsenring, πριν από το καλοκαιρινό διάλειμμα του Πρωταθλήματος.

Με τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή να βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα, υπό απειλή θα μπορούσε να βρίσκεται και το ρεκόρ των 10 νικών σε μία σεζόν με Ducati που έχει πετύχει επίσης ο Stoner, τη χρονιά που κατέκτησε το Πρωτάθλημα.

Pecco Bagnaia ισοφάρισε Casey Stoner στην Ducati σε νίκες

Παρόλο που οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες και τα κατορθώματα του Bagnaia δεν επιδέχονται αμφισβήτησης, κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τους... άθλους του Αυστραλού στη σέλα της Ducati. Ο Stoner είχε στα χέρια του μια μοτοσυκλέτα κατώτερη του ανταγωνισμού όσο καιρό έμεινε με τους Ιταλούς. Αυτό είναι που κάνει τις δικές του 23 νίκες με την Ducati πιο εντυπωσιακές αφού ο μόνος τρόπος για να ισοσκελίσει τη διαφορά και να ξεπεράσει τους ανταγωνιστές του τότε ήταν να αξιοποιήσει στο μέγιστο το μοναδικό ταλέντο του. Και ειδικά το 2007 το έκανε με θρυλική συνέπεια.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.