Χθες το πρωί, αμέσως μετά από έναν ακόμα αποτυχημένο αγώνα για τον Jorge Lorenzo, το HRC του έβγαλε εισιτήριο για Ιαπωνία. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Ισπανό, τα προβλήματα παραμένουν άλυτα και το ταξίδι του αυτό στα κεντρικά κτήρια του HRC είναι δείγμα πως η Honda θέλει να βρει τη λύση σε συνεργασία μαζί του. “Δοκιμάσαμε πολλά πράγματα στη μοτοσυκλέτα και ειδικά στο πρωινό ζέσταμα πριν τον αγώνα βρήκαμε κάτι. Όμως αυτό το κάτι, είχε επιπτώσεις σε κάτι άλλο και τελικά τερματίσαμε εκεί που λίγο-πολύ περιμέναμε.” Είπε ο Jorge στους δημοσιογράφους του Motosport.com και συνέχισε: “Προφανώς έχουμε έναν πολύ δυνατό κινητήρα, όμως πιστεύω πως αυτό δημιουργεί προβλήματα σε άλλους τομείς. Λόγω κανονισμών δεν έχουμε δυνατότητα δραστικών αλλαγών για τον κινητήρα και το “σώμα” της μοτοσυκλέτας. Το ξέρουμε πως ο Marc κερδίζει με αυτή τη μοτοσυκλέτα, όμως αν υπάρχει ένα εργοστάσιο που μπορεί να καταστρώσει plan B, τότε αυτό είναι μόνο η Honda. Τα εισιτήρια τα έχει πληρώσει το HRC και συνεχώς με υποστηρίζει”.
Όπως ήταν φυσικό, η είδηση αυτή έχει πυροδοτήσει διάφορα κουτσομπολιά και πολλοί λένε πως το HRC κάλεσε στην Ιαπωνία τον Jorge για να του δώσει μια τελευταία ευκαιρία. Μπορεί να είναι αλήθεια, όμως αλήθεια είναι πως η μοτοσυκλέτα της Honda δεν είναι η ευκολότερη για να κερδίσεις αγώνα, κάτι που αποδεικνύουν τόσα χρόνια οι υπόλοιποι αναβάτες που τρέχουν μαζί της – πλην του Marquez φυσικά! Ίσως μάλιστα, το γεγονός πως ο Marquez κυριαρχεί με αυτή τη μοτοσυκλέτα και είναι πάντα στο βάθρο σε όλες τις πίστες, να έχει δημιουργήσει την ψευδή εικόνα πως η RCV 213 δεν έχει σοβαρά προβλήματα.
Σίγουρα η Honda θέλει να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα που να κερδίζουν μαζί της και άλλοι αναβάτες και όχι μόνο ο Marquez. Όπως σίγουρο είναι, πως ο γκρινιάρης Lorenzo βοήθησε ώστε η Ducati να φτιάξει μια πιο ομοιογενή μοτοσυκλέτα από το 2018 και μετά. Κι αυτό φαίνεται τόσο από την πρόσφατη νίκη του Petrucci, κυρίως όμως φαίνεται από το γεγονός πως οι μοτοσυκλέτες της Pramac στα χέρια του Jack Miller και του rookie Bagnaia είναι πολύ-πολύ γρήγορες σε κάθε αγώνα.
Κύπρος: Oι μοτοσυκλετιστές ζητούν πράξεις πριν χαθούν κι άλλες ζωές στην άσφαλτο
Έκκληση για μέτρα από την Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
20/5/2026
Η συνεχής αύξηση των σοβαρών και θανατηφόρων τροχαίων με μοτοσυκλέτες φέρνει ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα της οδικής ασφάλειας, με τους ίδιους τους Μοτοσυκλετιστές στην Κύπρο να καταθέτουν συγκεκριμένες εισηγήσεις προς το Συμβούλιο Οδικής Ασφάλειας.
Με επτά νεκρούς Μοτοσυκλετιστές ήδη μέσα στους πρώτους μήνες του 2026, η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας ζητά μέτρα για εκπαίδευση, επιδότηση εξοπλισμού και βελτίωση των υποδομών, την ώρα που το πρόβλημα δείχνει να παραμένει βαθύτερο και πολυπαραγοντικό.
Κατά την τελευταία συνεδρία του Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας, ο πρόεδρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας παρουσίασε σειρά εισηγήσεων με στόχο τη μείωση των θανάτων και των σοβαρών τραυματισμών αναβατών.
Τα στοιχεία παραμένουν ανησυχητικά, καθώς μέσα στο 2026 έχουν χάσει τη ζωή τους επτά Μοτοσυκλετιστές, όταν συνολικά το 2025 οι νεκροί αναβάτες και συνεπιβάτες μοτοσυκλέτας ήταν δώδεκα.
Οι προτάσεις κινούνται σε δύο βασικούς άξονες, την ενεργητική ασφάλεια, δηλαδή την αποφυγή της σύγκρουσης και την παθητική ασφάλεια, που αφορά τον περιορισμό των τραυματισμών όταν το ατύχημα τελικά συμβεί.
Στην πλευρά της ενεργητικής ασφάλειας, η Ομοσπονδία εισηγείται βελτίωση και εξειδίκευση κατά την εκπαίδευση στις εγκεκριμένες σχολές οδήγησης, εκπαίδευση σε φρεναρίσματα πανικού και αξιολόγηση κινδύνων, αλλά και προώθηση μοτοσυκλετών με σύγχρονα ηλεκτρονικά βοηθήματα όπως ABS και traction control, χωρίς να αποσαφηνίζεται τί σημαίνει αυτό.
Παράλληλα, ζητούν κίνητρα για απόσυρση παλαιών μοτοσυκλετών χωρίς σύγχρονα συστήματα ασφαλείας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, τέτοια μέτρα στην Ευρώπη έχουν συνδεθεί με μείωση θανατηφόρων συγκρούσεων έως και 31%, ενώ οι σοβαροί τραυματισμοί μειώνονται σημαντικά.
Βέβαια, όσο ενδιαφέρον και αν έχουν πολλές από τις εισηγήσεις, το ερώτημα παραμένει αν αρκούν από μόνες τους. Η ποιότητα του οδικού δικτύου και η οδική παιδεία όλων των χρηστών του δρόμου φαίνεται να παίζουν εξίσου, αν όχι σημαντικότερο ρόλο.
Η Ομοσπονδία ζητά βέβαια την βελτίωση των υποδομών και αυστηρότερους ελέγχους, ειδικά σε κοινότητες και επαρχιακούς δρόμους όπου, όπως επισημαίνεται, συχνά παρατηρείται χαλαρότερη αστυνόμευση.
Στο κομμάτι της παθητικής ασφάλειας, οι εισηγήσεις επικεντρώνονται στη χρήση πιστοποιημένου εξοπλισμού, κράνη προδιαγραφών ECE 22.06, προστατευτικό ρουχισμό με πιστοποιήσεις CE, airbag γιλέκα, γάντια, μπότες και προστασίες θώρακα και σπονδυλικής στήλης.
Μάλιστα, προτείνεται ακόμη και επιχορήγηση για αγορά σύγχρονων κρανών με τεχνολογία MIPS, σε μια προσπάθεια να αυξηθεί η χρήση ποιοτικού εξοπλισμού.
Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες που επικαλείται η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας, η χρήση κράνους μειώνει τον κίνδυνο θανάτου έως και 42%, ενώ περιορίζει δραστικά τις σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Αντίστοιχα, τα συστήματα ABS φαίνεται να μειώνουν σημαντικά τις θανατηφόρες συγκρούσεις.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στην εκπαίδευση πρώτων βοηθειών, με την αντιπαραβολή παραδειγμάτων από χώρες όπως η Γερμανία, η Αυστρία και η Νορβηγία, όπου αντίστοιχα σεμινάρια είναι ήδη υποχρεωτικά για τους νέους οδηγούς.
Η πρόταση για αλλαγή του τρόπου εξέτασης αδειών οδήγησης παρουσιάζει επίσης ενδιαφέρον, καθώς γίνεται λόγος για αξιολόγηση βάσει συγκεκριμένων απαραίτητων δεξιοτήτων.
Το θέμα όμως ίσως δεν είναι μόνο πόσα νέα μέτρα θα προστεθούν, αλλά πόσα από τα ήδη υπάρχοντα εφαρμόζονται πραγματικά στην πράξη και πέρα από επίπεδο αστυνόμευσης κυρίως σε επίπεδο προσωπικής επιλογής των αναβατών.
Κανείς δεν διαφωνεί με τα οικονομικά μέτρα βοηθείας, τις επιδοτήσεις και τις φοροελαφρύνσεις για τον εξοπλισμό ή την ενημέρωση και εκπαίδευση για την αυστηρότερη επιλογή αυτού, αλλά σίγουρα δε βοηθά το να στρουθοκαμηλίζουμε και να να επιρρίπτουμε εκεί κάθε πρόβλημα όταν δεν υπάρχει εδραιωμένη μοτοσυκλετιστική κουλτούρα ώστε να θεωρείται αυτονόητη η χρήση προστατευτικού εξοπλισμού από όλους.
Γιατί η εικόνα των δρόμων δείχνει συχνά ότι ακόμη και βασικοί κανόνες ασφάλειας αντιμετωπίζονται επιλεκτικά από αναβάτες, οδηγούς όσο και από τις ίδιες τις αρχές.
Και όσο αυτό παραμένει καθημερινότητα, ο φόρος αίματος των μοτοσυκλετιστών δύσκολα θα μειωθεί μόνο με θεωρητικές εξαγγελίες.
Είναι πάντως θετικό δείγμα να βλέπουμε ότι η Κυπριακή Ομοσπονδία προσπαθεί να προωθήσει τα συμφέροντα των μοτοσυκλετιστών με μια ευρεία γκάμα αιτημάτων που στην πλειοψηφία τους θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα.
