Πλάνο service των MotoGP!

Κάθε πότε θέλει αλλαγή… ο κινητήρας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

7/1/2019

Την χρονιά που μας πέρασε, έγιναν 18 αγώνες –αν και ήταν προγραμματισμένοι 19, αλλά οι πλημμύρες στο Silverstone δεν επέτρεψαν να πραγματοποιηθεί το βρετανικό grand prix- με τις μοτοσυκλέτες να πρέπει να είναι άριστα προετοιμασμένες. Όπως έχει υπολογισθεί, κάθε μία μοτοσυκλέτα διανύει περίπου 500 χιλιόμετρα μέσα σε ένα αγωνιστικό τριήμερο (Παρασκευή – Κυριακή) συνυπολογίζοντας τις ελεύθερες και χρονομετρημένες δοκιμές και φυσικά τον ίδιο τον αγώνα. Αυτό σημαίνει ότι μέσα στην χρονιά, αναβάτες και μοτοσυκλέτες διανύουν περίπου 9.000 με 10.000 χιλιόμετρα, δίχως να υπολογίζονται οι δοκιμές που κάνουν οι ομάδες στην αρχή και ενδιάμεσα της σεζόν. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσα πράγματα και πότε πρέπει να ελέγχονται και να αντικαθίστανται για να είναι οι μοτοσυκλέτες των MotoGP στην καλύτερη δυνατή κατάσταση και να παλέψουν οι αναβάτες τους για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα;
Η επίσημη ιστοσελίδα των MotoGP έδωσε στην δημοσιότητα μερικά ενδιαφέροντα στατιστικά και δεδομένα από την συντήρηση των αγωνιστικών πρωτοτύπων, για να πάρουμε μια ιδέα του πόσο οριακά σχεδιασμένες είναι οι μοτοσυκλέτες της κορυφαίας κατηγορίας των αγώνων.

Λάδια: Χρειάζονται αλλαγή κάθε 350km, πράγμα που σημαίνει ότι κατά την διάρκεια ενός αγωνιστικού τριημέρου γίνεται τουλάχιστον μία αλλαγή στα λάδια του κινητήρα.
Αλυσίδα τελικής μετάδοσης: Αλλάζεται κάθε 500km. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι οι αναβάτες τρέχουν σε κάθε αγώνα με καινούργια αλυσίδα.
Γρανάζια τελικής μετάδοσης: Σε αντίθεση με τις αλυσίδες, τα γρανάζια αλλάζονται κάθε 1.000 χιλιόμετρα, δηλαδή κάθε δεύτερο αγώνα. Εδώ δεν ισχύει ο κανόνας που ακολουθούμε εμείς οι… κοινοί θνητοί στις μοτοσυκλέτες παραγωγής (το ότι δηλαδή σε κάθε αλλαγή αλυσίδας αλλάζουμε και γρανάζια), καθώς η φθορά των δοντιών μετά από έναν αγώνα δεν είναι τόση που να δικαιολογεί την αντικατάστασή τους.
Δίσκοι συμπλέκτη και γρανάζια: Αλλάζονται κι αυτοί κάθε 1.000 χιλιόμετρα, ή αν κρίνει η ομάδα ότι χρειάζεται μπορεί να αλλαχθούν και μετά από μια δοκιμαστική εκκίνηση.


Δίσκοι φρένων carbon και τακάκια: Η υπόθεση φρένα εντάσσεται κι αυτή μέσα στις αντικαταστάσεις των 1.000 χιλιομέτρων (κάθε δεύτερο αγώνα δηλαδή), με την προϋπόθεση, όπως και στα υπόλοιπα εξαρτήματα, ότι είναι μέσα στα πλαίσια των ανοχών που έχει καθορίσει το εργοστάσιο μετά τον έλεγχο που γίνεται πριν από κάθε αγώνα.
Τροχοί: Οι τροχοί των MotoGP αλλάζονται κάθε 1.200km, διότι τα εξωτικά υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένοι (π.χ. μαγνήσιο) είναι πιθανόν να παρουσιάσουν κόπωση σχετικά σύντομα.
Κινητήρες: Με δεδομένο ότι ο διαθέσιμος αριθμός κινητήρων που έχει ο κάθε αναβάτης για την σεζόν είναι συγκεκριμένος (εφτά οι εργοστασιακοί, εννιά οι αναβάτες με τα λεγόμενα "προνόμια"), χρειάζεται μια πολύ καλή διαχείριση από τις ομάδες και με την προϋπόθεση βέβαια ότι δεν θα αποσυρθεί κάποιος κινητήρας εξαιτίας ζημιάς από πτώση. Χοντρικά λοιπόν οι κινητήρες αποσύρονται όταν συμπληρώσουν 2.000 χιλιόμετρα (ή τρέξουν τέσσερις αγώνες).


Κλιπόν και σέλα/ουρά: Λόγω της καταπόνησης που δέχονται από το βάρος του αναβάτη και των δυνάμεων που ασκεί πάνω τους, τα κλιπόν και το μονοκόματο τμήμα της σέλας με την ουρά από carbon (καθώς δεν υπάρχει υποπλαίσιο), αντικαθίσταται κάθε 4.000 χιλιόμετρα ή πιο πρακτικά στο μέσον της σεζόν…


Πλαίσιο – ψαλίδι: Εκτός από τον κινητήρα, πρόκειται για δύο από τα πιο νευραλγικά τμήματα της μοτοσυκλέτας. Η αλλαγή τους γίνεται κάθε 4.500 χιλιόμετρα (μετά από οκτώ ή εννέα αγώνες δηλαδή).
 

Ετικέτες

Νέα εποχή Moto3: Με κινητήρες CP2 της Yamaha από το 2028!

Με μια αιφνιδιαστική ανακοίνωση αποκαλύπτεται η ριζική αλλαγή της μικρής κατηγορίας
moto3-yamaha
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/6/2026

MotoGP και Yamaha Motor ανακοίνωσαν σήμερα, Πέμπτη 25 Ιουνίου, την επίτευξη συμφωνία βάσει της οποίας η Yamaha θα γίνει αποκλειστική προμηθεύτρια της κατηγορίας Moto3 από το 2028 ως το 2033.

Η αποκάλυψη έγινε στο περιθώριο του επερχόμενου αγώνα στο Assen και προβλέπει πως η νέα μορφή της κατηγορίας θα ακολουθεί στα βήματα της Moto2, με κοινούς κινητήρες για όλους.

Ο κινητήρας που θα χρησιμοποιηθεί θα προέλθει από τον δικύλινδρο CP2 της Yamaha – τον γνωστό των R7, ΜΤ-07, Tenere, Tracer7 κ.ο.κ. – μετά από τροποποιήσεις για αγωνιστική χρήση στο επίπεδο των GP. Σκοπός, ως περιγράφεται στην ανακοίνωση του MotoGP, είναι να φτάσει στο επίπεδο απόδοσης ισχύος προς μάζα που χαρακτηρίζει τις τρέχουσες μοτοσυκλέτες της Moto3.

Το πρόγραμμα προορίζεται για την ανάπτυξη των νέων ταλέντων, όπως ακριβώς δουλεύει αυτή τη στιγμή η Moto3, αλλά με πλήρους μεγέθους μοτοσυκλέτες, ενώ από το 2029 οι ίδιες αγωνιστικές με ελαφρώς μειωμένη απόδοση θα χρησιμοποιηθούν και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto3 Junior. Μάλιστα αναφέρονται συζητήσεις με άλλα εθνικά πρωταθλήματα που ενδιαφέρονται να ενσωματώσουν ανάλογη κατηγορία στα προγράμματά τους.

moto3-yamaha

Στις αρχές της περασμένης δεκαετίας οι Moto2 και Moto3 είχαν σχεδιαστεί σε μια modular λογική, όπου δύο κύλινδροι των μοτοσυκλετών MotoGP θα έφτιαχναν δικύλιδρα 500άρια για τη Moto2 και ένας τέτοιος τα μονοκύλινδρα της Moto3, ωστόσο ουδέποτε κατάφεραν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των κατασκευαστών.

Έτσι η Moto2 πέρασε πρώτα από ενιαίο με κινητήρες Honda CBR600RR και πλέον με Triumph Street Triple 765 RS, ενώ η Moto3 απέκτησε έναν πιο πρωτότυπο χαρακτήρα που και πάλι δεν κατάφερε να συγκεντρώσει πολλούς κατασκευαστές. Σήμερα η μικρή κατηγορία έχει μόνο δύο μοτοσυκλέτες, Honda και ΚΤΜ, οπότε κινδυνεύει να γίνει ακούσια ενιαία αν ένας εκ των δύο αποφασίσει να σταματήσει να επενδύει σε αυτή – φόβοι που γιγαντώθηκαν όταν η ΚΤΜ βρέθηκε προ οικονομικών προβλημάτων.

Η λύση που προκρίνεται λοιπόν είναι αυτή του ενιαίου τύπου Moto2, δηλαδή κοινοί κινητήρες και ελευθερία στα πλαίσια. Ας ελπίσουμε αυτή η μετάβαση να μην πλήξει το απίθανο θέαμα της μικρής κατηγορίας, η οποία κάνει κάθε σαββατοκύριακο να μοιάζει με τον αγώνα της χρονιάς, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να πούμε για τη μεσαία κλάση με τις βαρύτερες και ισχυρότερες μοτοσυκλέτες.

Ετικέτες