Προβλήματα στην Jerez για Rossi

Τεχνικό το θέμα της εγκατάλειψης στον αγώνα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/7/2020

O Valentino Rossi αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα ήδη από τις πρώτες δοκιμές στην Jerez, εν όψει του πρώτου αγώνα της χρονιάς για τα MotoGP. Παρά το γεγονός ότι οι υπόλοιπες μοτοσυκλέτες της Yamaha, συμπεριλαμβανομένων και αυτών της δορυφορικής Petronas η οποία κέρδισε με τον Quartararo, έδειχναν αρκετά δυνατές μέσα στην ισπανική πίστα, ο Rossi εξακολουθούσε να αντιμετωπίζει τα προβλήματα που αντιμετώπιζε και πέρσι, σχετικά με την διαχείριση των ελαστικών.

Η έκβαση του αγώνα για τον Ιταλό ήταν ακόμη πιο καταστροφική, καθώς στον 19ο από τους 25 γύρους, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει. Εκείνη την στιγμή ο Rossi ήταν στην δέκατη θέση, ενώ αυτός και ο team mate του Macerick Vinales ήταν οι μοναδικοί αναβάτες που είχαν επιλέξει το μαλακό μπροστινό ελαστικό της Michelin. Όπως όμως δήλωσε και ο ίδιος μετά το τέλος του αγώνα, η εγκατάλειψή του οφείλεται σε μηχανικό πρόβλημα. "Η μοτοσυκλέτα έβγαλε μια κόκκινη ένδειξη στα όργανα και έσβησε. Τώρα οι μηχανικοί κοιτούν τι συνέβη, αλλά είχαμε ένα μηχανολογικό πρόβλημα."

Όπως αναφέραμε και παραπάνω, όχι μόνο στις δοκιμές αλλά και καθ' όλη την διάρκεια του αγώνα, ο Rossi είχε θέματα με τα ελαστικά και ενώ η επιλογή του μαλακού ελαστικού έδειχνε καλή στην θεωρία, ο "Γιατρός" δεν κατάφερε να τα κάνει να δουλέψουν. "Το πρόβλημα είναι ότι για κάποιο λόγο, δεν μπορούμε να κάνουμε τα ελαστικά να αποδώσουν σωστά. Αντιμετωπίζω πολλά προβλήματα. Όλοι οι υπόλοιποι είχαν επιλέξει το μαλακό πίσω λάστιχο κι όταν όλοι ξεκινούν μ' αυτό, εσύ επιλέξεις το μέτριο ή το σκληρό, τότε ξεκινάς με ένα μεγάλο μειονέκτημα, διότι θα έχεις λιγότερη πρόσφυση. Έτσι, για να έχουμε μια ελπίδα, έπρεπε να προσπαθήσουμε να δουλέψουμε με το μαλακό πίσω ελαστικό. Για το μπροστινό δεν θέλω να πω πως ήταν ρίσκο, αλλά δοκιμάσαμε τόσο το σκληρό όσο και το μαλακό, και η διαφορά ήταν πολύ μικρή. Οπότε, εγώ κι ο Maverick επιλέξαμε το μαλακό. Ίσως με το σκληρό να ήμασταν πιο γρήγοροι, αλλά δεν ήταν τόσο μεγάλο πρόβλημα. Το πρόβλημά μου έρχεται από το πίσω."

Όπως είπε στη συνέχεια των δηλώσεών του ο Rossi, την επόμενη εβδομάδα στην ίδια πίστα για τον δεύτερο αγώνα της χρονιάς, θα πρέπει να κάνουν πολλές αλλαγές, καθώς τα ίδια προβλήματα ήταν που τον ταλαιπωρούσαν και ολόκληρη την περσινή σεζόν. Σ' αυτό δεν βοήθησαν ούτε και τα δεδομένα που μοιράζεται με τους υπόλοιπους αναβάτες της Yamaha. "Μπορώ να δω τα δεδομένα τους", είπε ο Rossi. "Είναι πάντα πολύ ενδιαφέροντα. Αλλά αντιμετωπίζω πάντα πρόβλημα με τα ελαστικά μετά από μερικούς γύρους. Αυτή την στιγμή, τα δεδομένα των άλλων αναβατών δεν μας βοηθούν".

O Rossi αναφέρθηκε και στον τραυματισμό του Marquez, λέγοντας ότι ήταν ένα τρομακτικό highside και του ευχήθηκε περαστικάμ ενώ σε ερώτηση για το αν θεωρεί τους Quartararo και Vinales φαβορί για το πρωτάθλημα μετά από αυτή την εξέλιξη, απάντησε πως: "στον αγώνα είδαμε ότι και στις δοκιμές. Προς το παρόν οι Marquez, Quartararo και Vinales είναι οι ταχύτεροι. Οδηγούν καλύτερα και η ταχύτητά τους είναι σε άλλο επίπεδο. Τώρα όλα εξαρτώνται από το πόσο χρόνο θα χρειαστεί ο Marquez για να αναρρώσει, διότι το πρωτάθλημα είναι πιο μικρό σε διάρκεια και οι αγώνες είναι στη σειρά."

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.