Ο Johann Zarco κατέκτησε κι αυτός μια πρωτιά το 2020, όχι όμως τόσο… λαμπερή όπως το πρωτάθλημα, οι νίκες, οι χρόνοι ή κάτι αντίστοιχο, αλλά αναδείχθηκε ως ο αναβάτης με τις περισσότερες πτώσεις μέσα στο 2020. Μάλιστα είναι ένας τίτλος που τον κερδίζει για δεύτερη σερί χρονιά, κάτι όχι και τόσο τιμητικό για τον Γάλλο.
Πιο συγκεκριμένα, ο Zarco έπεσε 17 φορές την περσινή σεζόν, ενώ είχε χάσει και τρεις αγώνες μετά την μεταπήδησή του από την ΚΤΜ στην LCR Honda. Στην συνέχεια εντάχθηκε στο δυναμικό της Avintia Ducati για το 2020, όπου τα επίσημα στατιστικά των MotoGP τον έχουν χρεώσει 15 φορές για "αγορά οικοπέδου" στους 14 γύρους, με κόστος ένα σπασμένο σκαφοειδές και ποινή για εκκίνηση από το τέλος του grid, μετά από το τρομακτικό του ατύχημα με τον Morbidelli στην Αυστρία.
Οι πτώσεις του Zarco για το 2020 ήταν περισσότερες κι από του rookie Alex Marquez (ο οποίος είχε 14), ενώ τρίτος στη σχετική λίστα είναι ο Aleix Espargarο με 12 πτώσεις. Στο άλλο άκρο της κατάταξης, ο Danilo Petrucci φαίνεται πως έκανε τα λιγότερα λάθη (αποφεύγοντας να πέσει θύμα άλλων αναβατών) με δύο μόλις πτώσεις. Οι αμέσω3ς καλύτεροι σε στατιστικά πτώσεων ήταν ο Andrea Dovizioso και ο Maverick Vinales, αμφότεροι με τέσσερις πτώσεις.
Το "κουτσουρεμένο" φετινό πρόγραμμα ήταν η αιτία που ο συνολικός αριθμός των πτώσεων ήταν μειωμένος με μόλις 722 και στις τρεις κατηγορίες (MotoGP, Moto2 και Moto3), αν και –για τους λάτρεις των στατιστικών- η συχνότητα πτώσεων ανά αγώνα αυξήθηκε ελαφρώς στα MotoGP (από 11,6 σε 12,8) και στην Moto2 (από 18,3 σε 19,4). Στην Moto3 όμως –και αντίθετα απ' ό,τι θα περίμενε κανείς- είχαμε ρεκόρ μείωσης πτώσεων ανά αγώνα με 16,6 από 21,3 που ήταν πέρσι!
Μια σημαντική διαφορά σε σχέση με τις άλλες χρονιές, λόγω της πανδημίας του Covid, ήταν οι συνεχόμενοι αγώνες στην ίδια πίστα (Jerez, Red Bull Ring, Misano, Aragon και Valencia). Σε όλους τους "δεύτερους" αγώνες, είχαμε λιγότερα ατυχήματα σε σχέση με τους πρώτους αγώνες στις ίδιες πίστες, με εξαίρεση το Misano.
Σε γενικές γραμμές όμως, οι καιρικές συνθήκες ήταν καλύτερες απ' ό,τι πέρσι, ενώ δεν είχαμε και καθόλου wild card συμμετοχές. Το πρόγραμμα όμως ήταν ιδιαίτερα επίπονο για όλους τους αναβάτες με 14 αγώνες μέσα σε 19 εβδομάδες, συμπεριλαμβανομένων και τριών συνεχόμενων σαββατοκύριακων από τρεις φορές!
Ο Μαλαισιανός αναβάτης της Moto2, Kasma Daniel, έπεσε περισσότερες φορές από οποιονδήποτε άλλο αναβάτη ανεξαρτήτου κατηγορίας, με ένα ρεκόρ 20 πτώσεων. Ο Jorge Navaro της Speed Up ήταν δεύτερος με 19 πτώσεις και τρίτος ο Gabriel Rodrigo από την Moto3 με 18. Να σημειώσουμε πάντως ότι η Moto2 και η Moto3 είχαν έναν αγώνα παραπάνω, καθώς κατάφεραν να τρέξουν στην αρχή της σεζόν στο Qatar.
Σε ό,τι αφορά την πίστα με τις περισσότερες πτώσεις, για άλλη μια φορά ήταν η πίστα του Le Mans. Πέρσι ήταν και πάλι στην κορυφή της λίστας με 90 πτώσεις, ενώ το 2020 έφτασαν τις 100, με μεγάλο μερίδιο ευθύνης να έχει ο καιρός. Πάντως, αυτό το νούμερο δεν ξεπέρασε τον αριθμό-ρεκόρ των 155 πτώσεων της Valencia το 2018. Η Κ3 του Le Mans ήταν ξανά η πιο επικίνδυνη στροφή όλης της σεζόν, έστω κι αν μειώθηκε ο αριθμός των πτώσεων στο συγκεκριμένο σημείο σε 30 από 32 που ήταν πέρσι. Δεύτερη ήταν η Κ2 της Catalunya με 21 πτώσεις.
Στον αντίποδα, ο πιο "ασφαλής" αγώνας (εκτός του Qatar που δεν έτρεξαν τα MotoGP) ήταν αυτός στην πίστα του Portimao με 32 συνολικά πτώσεις, στην παρθενική του εμφάνιση στο ημερολόγιο των GP.
Τέλος, στα στατιστικά που καταγράφουν σε ποιο session καταγράφονται οι περισσότερες πτώσεις, εντύπωση προκαλεί ότι τις περισσότερες πιθανότητες τις συγκεντρώνει ο αγώνας. Στα FP2 πέφτουν περισσότερο οι αναβάτες των MotoGP, στα FP3 η βαρύτητα τραβά περισσότερο τους αναβάτες της Moto2, ενώ οι πιτσιρικάδες της Moto3 ξεκινούν νωρίς τις πολλές πτώσεις στα FP1.
MotoGP, Jerez Test 2024 – Ο Di Giannantonio ταχύτερος όλων, με τον Vinales να σπάει το σερί των Ducati
Οι αλλαγές που τελικά έφερε η Yamaha στα δοκιμαστικά της Jerez δεν φάνηκε να αποδίδουν τα επιθυμητά αποτελέσματα
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
30/4/2024
Τα πρώτα δοκιμαστικά της χρονιάς, ολοκληρώθηκαν την Δευτέρα 29/4, ακριβώς μετά τον ισπανικό γύρο στην πίστα της Jerez, με τον Di Giannantonio να δείχνει ότι έχει την ταχύτητα, ενώ η πολυαναμενόμενη νέα M1 δεν φάνηκε να αλλάζει πολύ τη κατάσταση για την Yamaha, η οποία μαζί με την Honda έμειναν για ακόμη μία φορά στις τελευταίες θέσεις.
Η μέρα ήταν ηλιόλουστη και ο καιρός έδειχνε 20 βαθμούς Κελσίου, θερμοκρασία περιβάλλοντος. Στις δέκα το πρωί τοπική ώρα, το σκηνικό είχε στηθεί, με τις συνθήκες να ευνοούν στην απρόσκοπτη δουλειά των αναβατών. Συνολικά, 13 αναβάτες κατάφεραν να σπάσουν το φράγμα του 1:37, μέχρι και το τέλος της ημέρας.
Αρχικά, ο Marquez με την GP23 της Gresini Racing ήταν αυτός που βρέθηκε μπροστά, κάνοντας τον ταχύτερο γύρο, με τον Di Giannantonio να δείχνει με το καλημέρα ότι έχει τον ρυθμό. Με την ολοκλήρωση των δύο πρώτων ωρών, ο Bagnaia να παίρνει την θέση του Marquez στην κορυφή. Μία ώρα αργότερα και με ορισμένους αναβάτες να έχουν ξεπεράσει τους 30 γύρους, ο Di Giannantonio μπήκε στην πρώτη θέση, μένοντας εκεί μέχρι και το τέλος της ημέρας, γράφοντας 1:36.405. Πίσω του βρέθηκε ο Vinales, ο μόνος που κατάφερε να μπει εμβόλιμος, χαλώντας το σερί της Ducati στις πρώτες πέντε θέσεις. Στην τρίτη θέση, πλασαρίστηκε ο Franco Morbidelli, με τους Bagnaia και Marquez να κλείνουν την πεντάδα.
Για ακόμα μία φορά στα πρώτα δοκιμαστικά στην Jerez, η Ducati έδειξε ότι έχει βρει την συνταγή, με τους αναβάτες του Borgo Panigale, τόσο εργοστασιακούς όσο και δορυφορικούς να μην δοκιμάζουν πολλά νέα εξαρτήματα. Όσον αφορά την εργοστασιακή ομάδα Ducati Lenovo, ο Pecco Bagnaia δοκίμασε μόνο κάποιες αλλαγές στην γεωμετρία της GP24, σημειώνοντας μάλιστα τους λιγότερους γύρους, περνώντας την γραμμή εκκίνησης τερματισμού μόλις 43 φορές. Λιγοστά είναι τα νέα και από τον ομόσταυλό του, Enea Bastianini, ο οποίος συμπλήρωσε 65 γύρους, χωρίς όμως να δούμε κάτι διαφορετικό στην μοτοσυκλέτα του.
Η ατυχία της Κυριακής, συνεχίστηκε και την Δευτέρα για τον Jorge Martin, ο οποίος αντιμετώπισε πρόβλημα με την μοτοσυκλέτα του, ενώ προς το τέλος της ημέρας σημείωσε και μία πτώση στην Στροφή 9, χωρίς ευτυχώς να τραυματιστεί. Με 71 γύρους κάτω από τις ρόδες του, ο Ισπανός τερμάτισε στην 10η θέση. Ο ομόσταυλός του, Franco Morbidelli, δούλεψε κυρίως πάνω στην εργονομία της μοτοσυκλέτας του, επιλέγοντας διαφορετική θέση για το σημείο που τα πόδια του ακουμπούν στο ρεζερβουάρ. Έχοντας συμπληρώσει 82 γύρους, ο “Franky” πλασαρίστηκε στην τρίτη θέση, με 0.122 δέκατα διαφορά από τον πρώτο, Diggia.
Χωρίς πολλά-πολλά κύλησε η μέρα και για την Pertamina Enduro VR46, με τους χρόνους του Di Giannantonio πάνω στην GP23 να δείχνουν ενθαρρυντικοί. Στην 13η θέση βρέθηκε ο Bezzecchi. Τα δύο αδέρφια – ομόσταυλοι στην Gresini Racing, Alex και Marc Marquez επικεντρώθηκαν περισσότερο στο να συγκεντρώσουν δεδομένα. Έχοντας ολοκληρώσει 73 γύρους, ο Alex τερμάτισε στην 8η θέση. Όσο για τον αδερφό του, Marc, είχε την ευκαιρία να μαζέψει επιπλέον εμπειρία με την νέα του μοτοσυκλέτα, συμπληρώνοντας 71 ακόμα γύρους με την Ducati του.
Για την Aprilia, ο Lorenzo Salvadori συμπλήρωσε τους λιγότερους γύρους για το εργοστάσιο του Noale, αφήνοντας στον Aleix Espargaro να δοκιμάσει την νέα συσκευή ύψους. Μετά από 66 γύρους, ο Aleix πλασαρίστηκε στην 7η θέση. Από την άλλη πλευρά του box, o Vinales ασχολήθηκε περισσότερο με το αεροδυναμικό πακέτο, το οποίο δοκίμασε και ο Espargaro. Η Aprilia έφερε στο τεστ της Jerez μία νέα ουρά, συνδυάζοντας στοιχεία από αυτή του 23 και αυτή του 24. Μετρώντας συνολικά 80 γύρους, ο “Batmav” κατάφερε στο τέλος της ημέρας να γράψει τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο, με το 1:36.492 να τον τοποθετεί ανάμεσα σε δύο Ducati. Μαζί με τους εργοστασιακούς αναβάτες, την νέα ουρά δοκίμασε και ο Miguel Oliveira της Trackhouse Racing. Ο Raul Fernandez είχε την ευκαιρία να πάρει μία γεύση από την RS-GP του 2024.
Οι αναβάτες του Pierer Group ασχολήθηκαν κυρίως με μερικές αναβαθμίσεις στα αεροδυναμικά των πλαϊνών φαίρινγκ. Ο Binder ήταν ο ταχύτερος αναβάτης για την KTM, στην 6η θέση, μόλις 0.234 δέκατα πίσω από τον πρωτοπόρο. Αμέσως επόμενος, στην 11η θέση βρέθηκε ο Acosta της GASGAS, ο οποίος είχε ταυτόχρονα και την ευκαιρία να μάθει περισσότερο την νέα του μοτοσυκλέτα και να συνηθίσει τους ρυθμούς της μεγάλης κατηγορίας. Το περισσότερο διάστημα των δοκιμών, ο Acosta είχε επίσης διαφορετική εισαγωγή αέρα, όμοια με αυτή που είδαμε να χρησιμοποιεί ο Dani Pedrosa στην διάρκεια του ισπανικού γύρου.
Ο ομόσταυλος του Binder, Jack Miller, μετά από 73 γύρους συνέχισε να παραπονιέται για αστάθεια στην μοτοσυκλέτα του, καθώς το τεστ της Jerez δεν έκρυβε τελικά την λύση, τερματίζοντας στην 17η θέση. Για τους πορτοκαλί, το παρόν έδωσε και ο Pol Espargaro, ως αναβάτης εξέλιξης, συμπληρώνοντας 68 γύρους και προετοιμάζοντας σώμα και μυαλό για την wildcard συμμετοχή του στον ιταλικό γύρο. Ο Augusto Fernandez της GASGAS, επικεντρώθηκε περισσότερο στην δοκιμή νέων εξαρτημάτων, με το νέο μπροστινό φτερό της KTM να είναι ένα από αυτά.
Περνάμε τώρα στην Yamaha, που όπως σας είχαμε πει θα έφερνε μία ολοκαίνουργια M1. Τελικά, το εργοστάσιο της Iwata αποφάσισε να ασχοληθεί περισσότερο με τα αεροδυναμικά βοηθήματα, αλλά και το πλαίσιο, αφήνοντας προς το παρόν έξω τον κινητήρα. Όπως είδαμε στις φωτογραφίες, το νέο φαίρινγκ – μεγάλο μέρος του οποίου οφείλεται πιθανότατα στον Marco Nicotra, πρώην επικεφαλής αεροδυναμιστή της Ducati – χρησιμοποιεί τρία και μεγαλύτερα σε πλάτος φτερά μπροστά και νέα σχεδίαση στο πλάι. Ένα ακόμα στοιχείο ήταν το ανανεωμένο πλαίσιο, το οποίο όπως μπορούμε να δούμε έχει διαφορετική έδραση στην κεφαλή.
Οι αλλαγές αυτές, όμως, δεν φάνηκε να επηρεάζουν την ταχύτητα των δύο εργοστασιακών αναβατών της Yamaha, με τους χρόνους τους να είναι αρκετά πίσω, σε σύγκριση με το γκρουπ των πρώτων. Από την πλευρά του ο Quartararo συμπλήρωσε 84 γύρους, τερματίζοντας στην 18η θέση. Δήλωσε ότι το νέο αεροδυναμικό πακέτο ήταν ουδέτερο σε αίσθηση, που στην ουσία σημαίνει ότι δεν είδε ούτε θετική αλλά ούτε και αρνητική εξέλιξη, θέλει όμως να το δει και σε άλλες πίστες. Διαφορετικές ήταν οι θέσεις για το πλαίσιο, με τον Γάλλο να έχει θετικά σχόλια. Από την άλλη, ο Alex Rins, ο οποίος συμπλήρωσε 73 γύρους, τερματίζοντας στην 14η θέση, παραδέχτηκε ότι δεν ένιωσε την ίδια εμπιστοσύνη μέσα στην στροφή με το νέο πλαίσιο, αν και τον βοήθησε στην είσοδο της στροφής.
Σε κάθε περίπτωση, το εργοστάσιο της Iwata θα δοκιμάσει ξανά όλα τα εξαρτήματα, μαζί με μερικές ηλεκτρονικές αναβαθμίσεις, που δεν πρόλαβε να φέρει στην Jerez, σε ένα προγραμματισμένο ιδιωτικό τεστ, στο Mugello μετά τον γύρο στο Le Mans. Αν τα αποτελέσματα είναι ικανοποιητικά, τότε η Yamaha σχεδιάζει να φέρει μία ανανεωμένη έκδοση της M1 στον γύρο της Βαρκελώνης ή αυτόν του Mugello. Στην Jerez πάντως, αν υπήρξαν αλλαγές, σίγουρα δεν έκαναν την εμφάνισή τους στα χρονόμετρα.
Αντίστοιχα απογοητευτικά είναι τα πράγματα και για την Honda, με καλύτερα τοποθετημένο αναβάτη της τον Takaki Nakagami στην 16η θέση, σχεδόν 1 δευτερόλεπτο πίσω από τον πρώτο. Μετά το τέλος των δοκιμαστικών, ο Ιάπωνας παραδέχτηκε ότι η μοτοσυκλέτα που δοκίμασε δεν είχε μεγάλες αλλαγές από την τωρινή. Ο έτερος δορυφορικός αναβάτης της LCR Honda, Johann Zarco, έκανε τους περισσότερους γύρους από όλους - 88 – τερματίζοντας στην 20η θέση.
Από την μεριά του, ο Luca Marini ασχολήθηκε περισσότερο με το νέο πλαίσιο που είχε ο Stefan Bradl κατά την διάρκεια του αγωνιστικού τριημέρου. Όσον αφορά, όμως το αεροδυναμικό πακέτο, ο Ιταλός χρησιμοποίησε αυτό που ήδη έχει, αντί για το νέο που ήρθε μαζί με το πλαίσιο. Όπως βλέπουμε, ο Marini άλλαξε επίσης και την ουρά της μοτοσυκλέτας του, με χαμηλότερου προφίλ αεροδυναμικά που είχαν χρησιμοποιήσει στα δοκιμαστικά πριν την έναρξη της σεζόν. Παρά τις αλλαγές, ωστόσο δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από την 23η θέση. Λίγο πιο ψηλά, στην 21η βρέθηκε ο δεύτερος εργοστασιακός αναβάτης του HRC, Joan Mir. Στο δικό του στρατόπεδο, δοκίμασαν μία διαφορετικά στημένη μοτοσυκλέτα, χωρίς να διευκρινίζονται ακριβώς οι αλλαγές. Οι χρόνοι του Ισπανού πάντως, δεν έδειξαν κάποια ουσιαστική βελτίωση.
Μετά από 8 ώρες στην πίστα, αναβάτες, μηχανικοί και ομάδες μάζεψαν τα πράγματά τους, παίρνοντας στις βαλίτσες τους τα δεδομένα που συνέλεξαν από τις τηλεμετρίες. Για ορισμένους, όπως ο Marc Marquez και ο Pedro Acosta αποτέλεσε μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να γνωριστούν καλύτερα με τις νέες τους μοτοσυκλέτες. Δυστυχώς, τα δύο ιαπωνικά εργοστάσια δεν έφεραν κάποια αλλαγή που να τους βάλει ξανά στο παιχνίδι, ακόμα και στους ενδεικτικούς χρόνους των δοκιμαστικών. Ετοιμαζόμαστε τώρα, για τον επόμενο γύρο στην θρυλική πίστα του Le Mans, στις 10-12 Μαΐου.
