Πτώσεις στα GP: Ο Zarco πρώτος για τα MotoGP!

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/11/2020

Ο Johann Zarco κατέκτησε κι αυτός μια πρωτιά το 2020, όχι όμως τόσο… λαμπερή όπως το πρωτάθλημα, οι νίκες, οι χρόνοι ή κάτι αντίστοιχο, αλλά αναδείχθηκε ως ο αναβάτης με τις περισσότερες πτώσεις μέσα στο 2020. Μάλιστα είναι ένας τίτλος που τον κερδίζει για δεύτερη σερί χρονιά, κάτι όχι και τόσο τιμητικό για τον Γάλλο.

Πιο συγκεκριμένα, ο Zarco έπεσε 17 φορές την περσινή σεζόν, ενώ είχε χάσει και τρεις αγώνες μετά την μεταπήδησή του από την ΚΤΜ στην LCR Honda. Στην συνέχεια εντάχθηκε στο δυναμικό της Avintia Ducati για το 2020, όπου τα επίσημα στατιστικά των MotoGP τον έχουν χρεώσει 15 φορές για "αγορά οικοπέδου" στους 14 γύρους, με κόστος ένα σπασμένο σκαφοειδές και ποινή για εκκίνηση από το τέλος του grid, μετά από το τρομακτικό του ατύχημα με τον Morbidelli στην Αυστρία.

Οι πτώσεις του Zarco για το 2020 ήταν περισσότερες κι από του rookie Alex Marquez (ο οποίος είχε 14), ενώ τρίτος στη σχετική λίστα είναι ο  Aleix Espargarο με 12 πτώσεις. Στο άλλο άκρο της κατάταξης, ο Danilo Petrucci φαίνεται πως έκανε τα λιγότερα λάθη (αποφεύγοντας να πέσει θύμα άλλων αναβατών) με δύο μόλις πτώσεις. Οι αμέσω3ς καλύτεροι σε στατιστικά πτώσεων ήταν ο Andrea Dovizioso και ο Maverick Vinales, αμφότεροι με τέσσερις πτώσεις.

Το "κουτσουρεμένο" φετινό πρόγραμμα ήταν η αιτία που ο συνολικός αριθμός των πτώσεων ήταν μειωμένος με μόλις 722 και στις τρεις κατηγορίες (MotoGP, Moto2 και Moto3), αν και –για τους λάτρεις των στατιστικών- η συχνότητα πτώσεων ανά αγώνα αυξήθηκε ελαφρώς στα MotoGP (από 11,6 σε 12,8) και στην Moto2 (από 18,3 σε 19,4). Στην Moto3 όμως –και αντίθετα απ' ό,τι θα περίμενε κανείς- είχαμε ρεκόρ μείωσης πτώσεων ανά αγώνα με 16,6 από 21,3 που ήταν πέρσι!

Μια σημαντική διαφορά σε σχέση με τις άλλες χρονιές, λόγω της πανδημίας του Covid, ήταν οι συνεχόμενοι αγώνες στην ίδια πίστα (Jerez, Red Bull Ring, Misano, Aragon και Valencia). Σε όλους τους "δεύτερους" αγώνες, είχαμε λιγότερα ατυχήματα σε σχέση με τους πρώτους αγώνες στις ίδιες πίστες, με εξαίρεση το Misano.

Σε γενικές γραμμές όμως, οι καιρικές συνθήκες ήταν καλύτερες απ' ό,τι πέρσι, ενώ δεν είχαμε και καθόλου wild card συμμετοχές. Το πρόγραμμα όμως ήταν ιδιαίτερα επίπονο για όλους τους αναβάτες με 14 αγώνες μέσα σε 19 εβδομάδες, συμπεριλαμβανομένων και τριών συνεχόμενων σαββατοκύριακων από τρεις φορές!

Ο Μαλαισιανός αναβάτης της Moto2, Kasma Daniel, έπεσε περισσότερες φορές από οποιονδήποτε άλλο αναβάτη ανεξαρτήτου κατηγορίας, με ένα ρεκόρ 20 πτώσεων. Ο Jorge Navaro της Speed Up ήταν δεύτερος με 19 πτώσεις και τρίτος ο Gabriel Rodrigo από την Moto3 με 18. Να σημειώσουμε πάντως ότι η Moto2 και η Moto3 είχαν έναν αγώνα παραπάνω, καθώς κατάφεραν να τρέξουν στην αρχή της σεζόν στο Qatar.

Σε ό,τι αφορά την πίστα με τις περισσότερες πτώσεις, για άλλη μια φορά ήταν η πίστα του Le Mans. Πέρσι ήταν και πάλι στην κορυφή της λίστας με 90 πτώσεις, ενώ το 2020 έφτασαν τις 100, με μεγάλο μερίδιο ευθύνης να έχει ο καιρός. Πάντως, αυτό το νούμερο δεν ξεπέρασε τον αριθμό-ρεκόρ των 155 πτώσεων της Valencia το 2018. Η Κ3 του Le Mans ήταν ξανά η πιο επικίνδυνη στροφή όλης της σεζόν, έστω κι αν μειώθηκε ο αριθμός των πτώσεων στο συγκεκριμένο σημείο σε 30 από 32 που ήταν πέρσι. Δεύτερη ήταν η Κ2 της Catalunya με 21 πτώσεις.

Στον αντίποδα, ο πιο "ασφαλής" αγώνας (εκτός του Qatar που δεν έτρεξαν τα MotoGP) ήταν αυτός στην πίστα του Portimao με 32 συνολικά πτώσεις, στην παρθενική του εμφάνιση στο ημερολόγιο των GP.

Τέλος, στα στατιστικά που καταγράφουν σε ποιο session καταγράφονται οι περισσότερες πτώσεις, εντύπωση προκαλεί ότι τις περισσότερες πιθανότητες τις συγκεντρώνει ο αγώνας. Στα FP2 πέφτουν περισσότερο οι αναβάτες των MotoGP, στα FP3 η βαρύτητα τραβά περισσότερο τους αναβάτες της Moto2, ενώ οι πιτσιρικάδες της Moto3 ξεκινούν νωρίς τις πολλές πτώσεις στα FP1.

Ετικέτες

MotoGP-Honda: Ο επικεφαλής κινητήρων της ΚΤΜ "μετακομίζει" στην HRC!

Κίνηση ματ από τους Ιάπωνες με την μεταγραφή του Kurt Trieb να θεωρείται σίγουρη
trieb
Από τον

Παύλο Καρατζά

2/7/2025

Σίγουρη θεωρείται η μεταγραφή βόμβα του Γερμανού Kurt Trieb, που βρίσκεται πίσω από την εξέλιξη όλων των αγωνιστικών κινητήρων της ΚΤΜ -και αυτών στο MotoGP-, στο στρατόπεδο της HRC.

Ο Kurt Trieb, επικεφαλής εξέλιξης όλων των αγωνιστικών κινητήρων της KTM, θα μετακομίσει στη Honda και αυτό είναι κάτι που πρέπει να θεωρείται δεδομένο σύμφωνα με το γερμανικό Speedweek, το οποίο επικαλείται δικές του αξιόπιστες πηγές, τη στιγμή που επίσημα δεν έχει ακουστεί ακόμη τίποτα.

Ο Trieb αναμένεται να εργαστεί ως μέλος μιας νέας τεχνικής ομάδας της HRC που θα δημιουργηθεί και θα έχει έδρα την Ιταλία, η οποία θα στελεχωθεί επίσης με μηχανικούς από την Ιαπωνία. Η ιαπωνική εταιρεία, κατέκτησε τον τελευταίο τίτλο της το 2019 και θέλει να επιστρέψει στην κορυφή του MotoGP με τη δουλειά του Trieb και του τεχνικού του επιτελείου να αναγνωρίζεται από όλους τους αντιπάλους του αφού η δύναμη του κινητήρα της RC16 δεν κρύβεται, ούτε και η συνολική πρόοδος που έχει γίνει φέτος στην εξέλιξή της MotoGP μοτοσυκλέτας.

Η ισχύς του κινητήρα από την άλλη είναι ένα από τα αδύναμα σημεία της Honda RC213V, μαζί με την αεροδυναμική της απόδοση αλλά και το chattering που παρουσιάζει όταν οδηγείται στο όριο και η Honda θέλει να λύσει και αυτό το πρόβλημα το συντομότερο δυνατό Οι Ιάπωνες έχουν το βλέμμα τους και στη νέα εποχή του MotoGP από το 2027, με τους κινητήρες των 850 κ.εκ. Η κίνηση της Honda να αποκτήσει τον Trieb, έχει πολύ ενδιαφέρον αφού ο Γερμανός βασίστηκε αρχικά στο μοτέρ της RC213V για να εξελίξει εκείνο για την πρωτότυπη αγωνιστική μοτοσυκλέτα των Αυστριακών! Από ό,τι φαίνεται ο Trieb έχει καταλάβει καλύτερα τα μυστικά του κινητήρα της HRC από τους ίδιους τους Ιάπωνες και βρίσκεται σε πιο σωστό μονοπάτι εξέλιξης.

Ερχόμενος στην KTM το 2002 από τον κόσμο της Formula 1 και το τμήμα κινητήρων της BMW ο 63χρονος Trieb είναι σήμερα επικεφαλής εξέλιξης και επιβλέπει όλους τους αγωνιστικούς κινητήρες της Αυστριακής εταιρείας σε Motocross, Enduro, Rally, Moto3 και MotoGP με τις δημιουργίες του να μετρούν νίκες και πρωταθλήματα σε όλα τα τερέν. Μάλιστα φημίζεται για το γεγονός ότι μπορεί να εξελίξει έναν κινητήρα μόνος του από την αρχή μέχρι και το τέλος χωρίς να χρειάζεται μεγάλη ομάδα που να επιβλέπει τα επί μέρους μηχανικά μέρη. Στα κατορθώματα του Kurt Trieb και της ομάδας του στην κορυφαία κατηγορία είναι και η μεγαλύτερη τελική ταχύτητα που έχει σημειωθεί ποτέ στο MotoGP. Το συγκεκριμένο ρεκόρ κατέχει ο Brad Binder που κατάφερε να “πιάσει” 366,1 χιλιόμετρα την ώρα στην πίστα του Mugello το 2023 με την RC16.

Αν αυτή η κίνηση ολοκληρωθεί θα είναι η δεύτερη ηχηρή μεταγραφή που πραγματοποιεί η HRC σε σύντομο σχετικά διάστημα έπειτα από εκείνη του Romano Albesiano πριν από την αρχή της φετινής σεζόν, από την Aprilia, με τους Ιάπωνες να θέλουν να έχουν ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο στο MotoGP. Θα είναι επίσης ένα σοβαρό πλήγμα για την KTM που δεν αναμένεται να αφήσει τον Trieb να φύγει έτσι εύκολα.