Red Bull KTM Factory Racing 2023 - Με τους Brad Binder και Jack Miller

Pit Beirer: Διασκεδάσαμε πολύ αλλά τώρα χρειαζόμαστε αποτελέσματα!
Red Bull KTM Factory Racing 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/1/2023

Λίγες ημέρες πριν το επίσημο MotoGP τεστ της Sepang, η Red Bull KTM Factory Racing αποκάλυψε τα χρώματα των μοτοσυκλετών της για το 2023, όπου δίπλα στον Brad Binder που έχει αναλάβει όλες τις ελπίδες των “πορτοκαλί” για διάκριση τα τελευταία χρόνια, έρχεται να προστεθεί ο Jack Miller.

Ο Νοτιοαφρικανός Παγκόσμιος Πρωταθλητής Moto3 του 2016, και 2ος στην τελική κατάταξη του Moto2 το 2019, προσπαθεί από το 2020 να διακριθεί με την υποδεέστερη μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ στο MotoGP, έχοντας καταφέρει -μαζί με τον Miguel Oliveira, που εγκατέλειψε τη βάρκα για την Aprilia το 2023- να ξεχωρίσει από την τετράδα των αναβατών του Mattighofen. Ο Binder που αγωνίζεται με την ΚΤΜ από το 2015, έχει πάρει μόλις 2 νίκες τα προηγούμενα δύσκολα -όσον αφορά στην εξέλιξη των RC16-, τρία χρόνια, ενώ τερμάτισε στην ίδια 6η θέση τόσο το 2021 όσο και το 2022. Αντίστοιχα ο Oliveira είχε ως καλύτερα αποτελέσματα μια 9η και μια 10η θέση. Ελπίζουμε η ΚΤΜ να κάνει τη διαφορά το 2023, καθώς το ταλέντο του Binder είναι αδιαμφισβήτητο, και οι φαν του (αλλά και ο ίδιος) έχουν κουραστεί να τον βλέπουν να παλεύει με τα θηρία τόσα χρόνια, ψάχνοντας να βγάλει άσους από τα μανίκια του, όταν η μοτοσυκλέτα του δεν μπορεί να σταθεί απέναντι στον ανταγωνισμό. Είναι κρίμα κιόλας να χαραμίζεται σαν αναβάτης, καθώς καβάλα σε μια Ducati ή Aprilia θα μπορούσε ακόμα και να διεκδικήσει και τον τίτλο, αν κρίνουμε από τη χαοτική διαφορά που είχε απέναντι στους υπόλοιπους αναβάτες τόσο στη Moto3 όσο και στη Moto2. Ένας ακόμη αναβάτης που δεν είχε καταφέρει να αντέξει τη δύσκολη κατάσταση της εξέλιξης στην ΚΤΜ ήταν φυσικά ο Zarco, που το 2019 αποχώρησε κακήν-κακώς από την KTM Factory Racing, πριν μάλιστα τελειώσει η σεζόν! Για τους υπόλοιπους αγώνες της χρονιάς τη θέση του πήρε ο δοκιμαστής Mika Kallio ενώ

Το νέο αίμα του 2023 για την ομάδα είναι ο Jack Miller που μόνο άσχετος δεν είναι με την ΚΤΜ, αφού το 2014 συμμετείχε στη Moto3 με την Red Bull KTM Ajo, σε μια φανταστική χρονιά για τον Αυστραλό, όπου σημείωσε 6 νίκες και 10 βάθρα, για να τερματίσει 2ος στο Πρωτάθλημα πίσω από τον Alex Marquez, χάνοντας τον τίτλο για μόλις 2 βαθμούς! Τώρα, ο “Jackass” επιστρέφει στους “πορτοκαλί”, αφού έχασε τη θέση που κατείχε στην εργοστασιακή Ducati, από τον Enea Bastianini. Αυτή θα είναι η 9η χρονιά του Miller στη μεγάλη κατηγορία MotoGP, έχοντας τερματίσει 4ος και 5ος με τη Ducati το 2021 και το 2022. Είναι γνωστή η μαχητικότητα του Αυστραλού, και είμαστε σίγουροι πως θα παλέψει για τη διάκριση, όμως οι πιθανότητες για μια καλή θέση βρίσκονται περισσότερο στο αν η ΚΤΜ θα καταφέρει να παρουσιάσει ένα RC16 που να μπορεί να ανταγωνιστεί τα Ducati & Aprilia.

Στο τιμόνι της ομάδας βρίσκεται ο Francesco Guidotti, ο οποίος απέφυγε να κάνει και την παραμικρή αναφορά στις μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ στην παρουσίαση της ομάδας, επιλέγοντας να αναφερθεί στην κατάκτηση της 2ης θέσης στο Πρωτάθλημα Ομάδων, όμως ο Pit Beirer, που είναι Υπεύθυνος του αγωνιστικού τμήματος της ΚΤΜ δήλωσε: “We need results”, δηλαδή “χρειαζόμαστε αποτελέσματα”! Παρόλα αυτά, κι εκείνος έριξε το μπαλάκι στους αναβάτες, και δεν είπε τίποτα για το RC16

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.