Σε απόγνωση ο Jorge Lorenzo

Πέρασε τα χειρότερα γενέθλια της ζωής του
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/5/2019

Το γεγονός πως στα ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής πήγε να παρκάρει την Honda του στο box της… Ducati, δείχνει πόσο μεγάλη ψυχολογική πίεση είχε βάλει στις πλάτες του ο Jorge Lorenzo για τον αγώνα της Jerez. Από την αρχή της χρονιάς είχε δηλώσει πως στον αγώνα της Jerez θα είναι πανέτοιμος, τόσο σε ό,τι αφορά την αποκατάσταση της φυσικής του κατάστασης μετά τον τραυματισμό του, όσο και σε ό,τι αφορά την προσαρμογή του στη μοτοσυκλέτα της Honda. Μέσα σε όλα αυτά προσθέστε πως η Jerez είναι στην πατρίδα του την Ισπανία (έδρα της Repsol) και πως το Σάββατο ήθελε να γιορτάσει τα γενέθλιά του με ένα καλό αποτέλεσμα στα χρονομετρημένα. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν έγινε όπως θα τα ήθελε. Πτώσεις την Παρασκευή και το Σάββατο και φυσικά οι χρόνοι και ο ρυθμός του κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικοί ήταν. Την ώρα που οι μισοί αναβάτες έσπαγαν το ρεκόρ πίστας ο ένας μετά τον άλλον, εκμεταλλευόμενοι την καινούρια άσφαλτο και τα εξελιγμένα ελαστικά της Michelin, ο Jorge Lorenzo έσπαγε τα φαίρινγκ της Honda. “Προφανώς είμαι απογοητευμένος. Μπορείς να το δεις στο πρόσωπό μου. Δεν είναι ένα χαρούμενο πρόσωπο αυτό”, δήλωσε μετά τον αγώνα στους δημοσιογράφους. Το ερώτημα φυσικά είναι να μάθουμε σε τι οφείλεται αυτό το κακό αποτέλεσμα. Κακό όχι μόνο ως προς τις προσδοκίες του ίδιου του Lorenzo, αλλά και ως προς τις δυνατότητες της μοτοσυκλέτας και της ομάδας του, η οποία είδε τη μία μοτοσυκλέτα της να κυριαρχεί όλο το τριήμερο και να κερδίζει “για πλάκα” τον αγώνα και την άλλη να χάνει τη μία θέση μετά την άλλη έως τον τελευταίο γύρο.

Η αλήθεια είναι ότι ο διπλός τραυματισμός του Lorenzo (ουσιαστικά έχασε τους τελευταίους αγώνας του 2018 λόγω σπασμένου ποδιού και έχασε ολόκληρη την προετοιμασία για το 2019 λόγω σπασμένου χεριού) είχε ως αποτέλεσμα να έχει κάνει τις λιγότερες ώρες οδήγησης σε υψηλό ρυθμό από οποιονδήποτε άλλο αναβάτη. Αυτό αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα αν προσθέσουμε την αλλαγή μοτοσυκλέτας και ομάδας. Μέχρι πέρσι οδηγούσε την ιδιότροπη Ducati, όπου τον ανάγκασε να αλλάξει εντελώς τον τρόπο που οδηγεί (σε σχέση με την Yamaha) για να φτάσει στο σημείο να κερδίζει αγώνες και μάλιστα του πήρε μία ολόκληρη αγωνιστική σεζόν για να το καταφέρει. Τώρα οδηγεί την αντίστοιχα ιδιότροπη Honda, όπου παρά τη σαφή βελτίωση σε σχέση με πέρσι, εξακολουθεί να απαιτεί τη σκληρή γόμμα της Michelin στον εμπρός τροχό σε όλες τις πίστες και σε όλες τις συνθήκες.

Από τότε που οι μοτοσυκλέτες των MotoGP απέκτησαν ξανά κινητήρες 1000cc εκτοξεύοντας την ιπποδύναμη και κυρίως τη ροπή τους, (τρώνε λάστιχα και κάνουν σούζες πιο εύκολα από τα 800cc) η Honda έχει σταθερά πρωταγωνιστικό ρόλο μόνο στα χέρια του Marquez. Όλοι οι άλλοι αναβάτες της Honda δυσκολεύονται να την ανεβάσουν στο βάθρο και για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να τους βοηθήσουν οι συνθήκες, οι συγκυρίες και να ευθυγραμμιστούν οι πλανήτες στον αστερισμό του Κενταύρου.

Σύμφωνα με τον Lorenzo: “Η Honda μεταφέρει υπερβολικό βάρος στον εμπρός στα φρένα και απαιτεί από εμένα να βάζω πολύ δύναμη στα χέρια. Δεν πονάω τόσο πολύ πλέον όταν οδηγώ (σ.σ. λόγω του τραυματισμού στον καρπό) αλλά ακόμα δεν μπορώ να κάνω σωστά τις ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης στο γυμναστήριο.” Και συνεχίζει: “Αυτό (η υπερβολική μεταφορά βάρους εμπρός) μου δημιουργεί μια αίσθηση ανασφάλειας και χάνω πάρα πολύ χρόνο στις εισόδους των στροφών σε σχέση με τον Nakagami, τον Cal και φυσικά τον Marc. Είμαι βέβαιος ότι έχει να κάνει με τη ρύθμιση του φρένου του κινητήρα στο κλείσιμο του γκαζιού, ίσως να σχετίζεται και με το πλαίσιο. Δεν το έχουμε βρει ακόμα. Δεν έχουμε κατανοήσει την ακριβή αιτία του προβλήματος.”

Στην πραγματικότητα όμως, το πρόβλημα του Lorenzo είναι οι υπερβολικές προσδοκίες που είχε δημιουργήσει στον εαυτό του. Όπως όλοι όσοι αρνούνται να αποδεχτούν την σαφή ανωτερότητα του Marquez, νόμιζε πως η μοτοσυκλέτα της Honda είναι – έστω και λίγο – καλύτερη και ευκολότερη από την Ducati. Νόμιζε ότι χρόνος προσαρμογής θα ήταν σχεδόν μηδενικός και ότι το μόνο του πρόβλημα είναι η αποκατάσταση του τραυματισμού του. Γι΄αυτό και είχε δώσει την υπόσχεση πως στον αγώνα της Jerez θα δούμε όλοι τις πραγματικές δυνατότητές του με τη μοτοσυκλέτα της Honda. Ειρωνικά θα λέγαμε, αυτός ήταν ένας από τους χειρότερους αγώνες που έχει κάνει στη μεγάλη κατηγορία.

Ο τραυματισμός δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλέον ως δικαιολογία. Η πίεση από εδώ και πέρα είναι αφόρητη για τον Ισπανό και το γνωρίζει. “Υπάρχουν μοτοσυκλέτες που τις καβαλάς και πάς γρήγορα από την πρώτη μέρα. Υπάρχουν αναβάτες που προσαρμόζονται γρήγορα στις αλλαγές. Υπάρχουν όμως και μοτοσυκλέτες που θέλουν χρόνο για να τις μάθεις και να τις εμπιστευτείς. Φαίνεται πως ανήκω στη δεύτερη κατηγορία”.

MotoGP: Πολιτική αντιπαράθεση για την Αδελαΐδα που "δεν θα είναι πραγματική street circuit" κατά τον σχεδιαστή της

Ο σχεδιαστής Jarno Zaffelli εξηγεί το βασικό πλάνο της νέας πίστας της Αυστραλίας που θα μπει στο ημερολόγιο του 2027
MotoGP Adelaide
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/3/2026

Η ανακοίνωση ότι η Αδελαΐδα θα αντικαταστήσει το Phillip Island στο MotoGP από το 2027 προκάλεσε αρκετές απορίες και ανησυχίες στους φίλους του αθλήματος. Ο σχεδιαστής Jarno Zaffelli, εξηγεί ότι στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για κλασική αστική πίστα, αλλά για μόνιμη εγκατάσταση, εναρμονισμένη με όλα τα πρότυπα ασφαλείας του MotoGP.

Η ανακοίνωση της νέας πίστας στην Αδελαΐδα, που θα φιλοξενεί το Grand Prix Αυστραλίας από το 2027, δημιούργησε έντονες συζητήσεις στους φίλους του MotoGP. Πολλοί εξέφρασαν ανησυχίες για την ασφάλεια, καθώς η νέα διαδρομή χαρακτηρίστηκε αρχικά ως αστικό circuit.

Για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, μίλησε σχετικά ο Jarno Zaffelli, ιδρυτής της εταιρείας σχεδιασμού σιρκουί Dromo, η οποία έχει συμμετάσχει στον σχεδιασμό και την αναβάθμιση πολλών σύγχρονων αγωνιστικών εγκαταστάσεων που χρησιμοποιούνται τόσο από το MotoGP, όσο και από τη Formula 1.

MotoGP Adelaide

"Δεν θα είναι πραγματική πίστα δρόμου"

Σύμφωνα με τον Zaffelli, η Αδελαΐδα δεν θα θυμίζει κλασικές πίστες δρόμου, όπως αυτές που γνωρίζουμε από άλλους αγώνες.

"Οι πίστες δρόμου πάντα διχάζουν το κοινό. Υπάρχουν φίλοι των αγώνων που λατρεύουν διοργανώσεις όπως το Isle of Man TT, ενώ άλλοι θα προτιμούσαν να μην υπάρχουν καθόλου. Εκείνες όμως είναι πραγματικές πίστες δρόμου και δεν έχουν καμία σχέση με τις πίστες όπου διοργανώνονται τα MotoGP," εξηγεί.

Όπως τονίζει, οι πίστες των MotoGP σχεδιάζονται με τη λογική της "μη-πρόσκρουσης", δηλαδή έτσι ώστε σε μια φυσιολογική πτώση ο αναβάτης να μην κινδυνεύει να χτυπήσει σε τοίχους ή εμπόδια.

"Γι' αυτόν τον λόγο δεν πιστεύω ότι τα MotoGP θα μεταφερθούν σε μια πραγματική πίστα δρόμου στην Αδελαΐδα το 2027. Η πραγματική πρόκληση είναι να δημιουργηθεί μια πίστα που να πληροί τα στάνταρ ασφαλείας των MotoGP, παρότι βρίσκεται μέσα σε αστικό περιβάλλον."

MotoGP Adelaide

Παρόμοια φιλοσοφία με τη Mandalika

Σύμφωνα με τον Ιταλό σχεδιαστή, η πίστα της Αδελαΐδας μοιάζει περισσότερο με το μοντέλο που εφαρμόστηκε στη Mandalika της Ινδονησίας.

"Το σχέδιο που έχει παρουσιαστεί μέχρι τώρα θυμίζει αρκετά τη Mandalika. Πρόκειται ουσιαστικά για μια κανονική μόνιμη πίστα, αλλά τοποθετημένη μέσα σε ένα μεγάλο αστικό πάρκο. Ίσως είναι πιο σωστό να την αποκαλούμε μόνιμη πίστα μέσα στην πόλη, παρά πίστα δρόμου."

Mandalika

Τάση προς τις πόλεις

Η επιλογή της Αδελαΐδας φαίνεται επίσης να επιβεβαιώνει μια ευρύτερη τάση των MotoGP να φέρνει τους αγώνες πιο κοντά σε μεγάλα αστικά κέντρα.

"Μετά την εξαγορά από τη Liberty Media, πολλοί περίμεναν ότι το MotoGP θα κινηθεί προς μια κατεύθυνση παρόμοια με αυτή της Formula 1," σημειώνει ο Zaffelli.

Παρόλα αυτά, ο ίδιος αναγνωρίζει ότι η αποχώρηση του Phillip Island από το ημερολόγιο δεν είναι εύκολη υπόθεση για τους φίλους του σπορ.

Phillip Island

"Το Phillip Island είναι πιθανότατα η πιο αγαπημένη πίστα του πρωταθλήματος. Ίσως γιατί έχει τη μεγαλύτερη μέση ταχύτητα από οποιαδήποτε άλλη πίστα στο ημερολόγιο."

Πολιτικές και περιβαλλοντικές αντιδράσεις

Παράλληλα με τις τεχνικές συζητήσεις γύρω από την πίστα, το εγχείρημα της Αδελαΐδας έχει ήδη προκαλέσει πολιτική και περιβαλλοντική αντιπαράθεση στην Αυστραλία ενόψει των επερχόμενων εκλογών στη Νότια Αυστραλία.

Τα σχέδια για τη διοργάνωση των MotoGP στα πάρκα της πόλης έχουν δημιουργήσει ανησυχίες σε κατοίκους και περιβαλλοντικές οργανώσεις, κυρίως σχετικά με πιθανή κοπή δέντρων και γενικότερα τις επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν σε προεκλογική συζήτηση με πολίτες, περίπου το 20% των πρώτων 600 συμμετεχόντων ανέφερε τα περιβαλλοντικά ζητήματα ως βασική ανησυχία. Μεταξύ αυτών, η πιθανή διεξαγωγή των MotoGP στην Αδελαΐδας αναφέρθηκε συχνά ως παράδειγμα.

Οι επικριτές του εγχειρήματος εκφράζουν φόβους ότι δεκάδες αναπτυγμένα δέντρα μπορεί να χρειαστεί να κοπούν για τη διαμόρφωση της πίστας και των απαραίτητων εγκαταστάσεων.

Η τοπική κυβέρνηση, ωστόσο, υποστηρίζει ότι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις θα περιοριστούν στο ελάχιστο. Όπως αναφέρουν αξιωματούχοι, για κάθε δέντρο που ενδεχομένως απομακρυνθεί, θα φυτεύονται τρία νέα, σε μια προσπάθεια διατήρησης και ενίσχυσης των πράσινων χώρων της πόλης.

Παράλληλα, κυβερνητικοί υποστηρικτές του σχεδίου τονίζουν ότι η φιλοξενία διεθνών διοργανώσεων όπως τα MotoGP μπορεί να προσφέρει σημαντικά οικονομικά οφέλη στη Νότια Αυστραλία, ενισχύοντας τον τουρισμό και τη διεθνή προβολή της περιοχής.

MotoGP Adelaide

Με πρόκληση τον χρόνο

Το μεγαλύτερο εμπόδιο για την υλοποίηση του σχεδίου δεν είναι τόσο ο σχεδιασμός όσο οι διαδικασίες έγκρισης.

"Η δημιουργία των απαραίτητων χώρων διαφυγής για μια τέτοια διαδρομή απαιτεί πολλές μελέτες και αρκετές τροποποιήσεις μέχρι να εγκριθούν τα σχέδια. Αυτό παίρνει χρόνο."

Ο στόχος είναι η πρώτη διοργάνωση να πραγματοποιηθεί τον Νοέμβριο του 2027, κάτι που σύμφωνα με τον Zaffelli δεν είναι αδύνατο, αλλά σίγουρα είναι απαιτητικό.

MotoGP Adelaide

"Για να δώσω ένα παράδειγμα, η πίστα της Μαδρίτης που θα φιλοξενήσει τη Formula 1 ξεκίνησε να σχεδιάζεται τον Ιανουάριο του 2023 και μόνο η διαδικασία αδειοδότησης κράτησε περίπου δέκα μήνες."

Το αν η Adelaide θα προλάβει το χρονοδιάγραμμα του 2027 θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την ταχύτητα με την οποία θα προχωρήσουν οι εγκρίσεις και οι κατασκευαστικές εργασίες, σε ένα project που ήδη βρίσκεται στο επίκεντρο τόσο της πολιτικής όσο και της δημόσιας συζήτησης στην Αυστραλία.