Σε απόγνωση ο Jorge Lorenzo

Πέρασε τα χειρότερα γενέθλια της ζωής του
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/5/2019

Το γεγονός πως στα ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής πήγε να παρκάρει την Honda του στο box της… Ducati, δείχνει πόσο μεγάλη ψυχολογική πίεση είχε βάλει στις πλάτες του ο Jorge Lorenzo για τον αγώνα της Jerez. Από την αρχή της χρονιάς είχε δηλώσει πως στον αγώνα της Jerez θα είναι πανέτοιμος, τόσο σε ό,τι αφορά την αποκατάσταση της φυσικής του κατάστασης μετά τον τραυματισμό του, όσο και σε ό,τι αφορά την προσαρμογή του στη μοτοσυκλέτα της Honda. Μέσα σε όλα αυτά προσθέστε πως η Jerez είναι στην πατρίδα του την Ισπανία (έδρα της Repsol) και πως το Σάββατο ήθελε να γιορτάσει τα γενέθλιά του με ένα καλό αποτέλεσμα στα χρονομετρημένα. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν έγινε όπως θα τα ήθελε. Πτώσεις την Παρασκευή και το Σάββατο και φυσικά οι χρόνοι και ο ρυθμός του κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικοί ήταν. Την ώρα που οι μισοί αναβάτες έσπαγαν το ρεκόρ πίστας ο ένας μετά τον άλλον, εκμεταλλευόμενοι την καινούρια άσφαλτο και τα εξελιγμένα ελαστικά της Michelin, ο Jorge Lorenzo έσπαγε τα φαίρινγκ της Honda. “Προφανώς είμαι απογοητευμένος. Μπορείς να το δεις στο πρόσωπό μου. Δεν είναι ένα χαρούμενο πρόσωπο αυτό”, δήλωσε μετά τον αγώνα στους δημοσιογράφους. Το ερώτημα φυσικά είναι να μάθουμε σε τι οφείλεται αυτό το κακό αποτέλεσμα. Κακό όχι μόνο ως προς τις προσδοκίες του ίδιου του Lorenzo, αλλά και ως προς τις δυνατότητες της μοτοσυκλέτας και της ομάδας του, η οποία είδε τη μία μοτοσυκλέτα της να κυριαρχεί όλο το τριήμερο και να κερδίζει “για πλάκα” τον αγώνα και την άλλη να χάνει τη μία θέση μετά την άλλη έως τον τελευταίο γύρο.

Η αλήθεια είναι ότι ο διπλός τραυματισμός του Lorenzo (ουσιαστικά έχασε τους τελευταίους αγώνας του 2018 λόγω σπασμένου ποδιού και έχασε ολόκληρη την προετοιμασία για το 2019 λόγω σπασμένου χεριού) είχε ως αποτέλεσμα να έχει κάνει τις λιγότερες ώρες οδήγησης σε υψηλό ρυθμό από οποιονδήποτε άλλο αναβάτη. Αυτό αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα αν προσθέσουμε την αλλαγή μοτοσυκλέτας και ομάδας. Μέχρι πέρσι οδηγούσε την ιδιότροπη Ducati, όπου τον ανάγκασε να αλλάξει εντελώς τον τρόπο που οδηγεί (σε σχέση με την Yamaha) για να φτάσει στο σημείο να κερδίζει αγώνες και μάλιστα του πήρε μία ολόκληρη αγωνιστική σεζόν για να το καταφέρει. Τώρα οδηγεί την αντίστοιχα ιδιότροπη Honda, όπου παρά τη σαφή βελτίωση σε σχέση με πέρσι, εξακολουθεί να απαιτεί τη σκληρή γόμμα της Michelin στον εμπρός τροχό σε όλες τις πίστες και σε όλες τις συνθήκες.

Από τότε που οι μοτοσυκλέτες των MotoGP απέκτησαν ξανά κινητήρες 1000cc εκτοξεύοντας την ιπποδύναμη και κυρίως τη ροπή τους, (τρώνε λάστιχα και κάνουν σούζες πιο εύκολα από τα 800cc) η Honda έχει σταθερά πρωταγωνιστικό ρόλο μόνο στα χέρια του Marquez. Όλοι οι άλλοι αναβάτες της Honda δυσκολεύονται να την ανεβάσουν στο βάθρο και για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να τους βοηθήσουν οι συνθήκες, οι συγκυρίες και να ευθυγραμμιστούν οι πλανήτες στον αστερισμό του Κενταύρου.

Σύμφωνα με τον Lorenzo: “Η Honda μεταφέρει υπερβολικό βάρος στον εμπρός στα φρένα και απαιτεί από εμένα να βάζω πολύ δύναμη στα χέρια. Δεν πονάω τόσο πολύ πλέον όταν οδηγώ (σ.σ. λόγω του τραυματισμού στον καρπό) αλλά ακόμα δεν μπορώ να κάνω σωστά τις ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης στο γυμναστήριο.” Και συνεχίζει: “Αυτό (η υπερβολική μεταφορά βάρους εμπρός) μου δημιουργεί μια αίσθηση ανασφάλειας και χάνω πάρα πολύ χρόνο στις εισόδους των στροφών σε σχέση με τον Nakagami, τον Cal και φυσικά τον Marc. Είμαι βέβαιος ότι έχει να κάνει με τη ρύθμιση του φρένου του κινητήρα στο κλείσιμο του γκαζιού, ίσως να σχετίζεται και με το πλαίσιο. Δεν το έχουμε βρει ακόμα. Δεν έχουμε κατανοήσει την ακριβή αιτία του προβλήματος.”

Στην πραγματικότητα όμως, το πρόβλημα του Lorenzo είναι οι υπερβολικές προσδοκίες που είχε δημιουργήσει στον εαυτό του. Όπως όλοι όσοι αρνούνται να αποδεχτούν την σαφή ανωτερότητα του Marquez, νόμιζε πως η μοτοσυκλέτα της Honda είναι – έστω και λίγο – καλύτερη και ευκολότερη από την Ducati. Νόμιζε ότι χρόνος προσαρμογής θα ήταν σχεδόν μηδενικός και ότι το μόνο του πρόβλημα είναι η αποκατάσταση του τραυματισμού του. Γι΄αυτό και είχε δώσει την υπόσχεση πως στον αγώνα της Jerez θα δούμε όλοι τις πραγματικές δυνατότητές του με τη μοτοσυκλέτα της Honda. Ειρωνικά θα λέγαμε, αυτός ήταν ένας από τους χειρότερους αγώνες που έχει κάνει στη μεγάλη κατηγορία.

Ο τραυματισμός δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλέον ως δικαιολογία. Η πίεση από εδώ και πέρα είναι αφόρητη για τον Ισπανό και το γνωρίζει. “Υπάρχουν μοτοσυκλέτες που τις καβαλάς και πάς γρήγορα από την πρώτη μέρα. Υπάρχουν αναβάτες που προσαρμόζονται γρήγορα στις αλλαγές. Υπάρχουν όμως και μοτοσυκλέτες που θέλουν χρόνο για να τις μάθεις και να τις εμπιστευτείς. Φαίνεται πως ανήκω στη δεύτερη κατηγορία”.

Marc Marquez για Acosta: “o Marquez του 2013 κέρδισε το Πρωτάθλημα στο ντεμπούτο του” [VIDEO]

“Είμαι αναβάτης, όχι κριτής, δεν θα διαμαρτυρηθώ ποτέ επίσημα, αλλά η κόκκινη γραμμή το 2026 μπήκε χαμηλά”
Marquez-Acosta
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/3/2026

Σε εκδήλωση της χορηγού Estrella Galicia με τους Ισπανούς Πρωταθλητές Marc Marquez, Jose Antonio Rueda και τον Βραζιλιάνο Diogo Moreira, μέσα σε άλλες ενδιαφέρουσες δηλώσεις, ο Marquez -που όπως ήταν φυσικό μονοπώλησε το ενδιαφέρον των δημοσιογράφων, απάντησε αιχμηρότατα σε ερώτηση δημοσιογράφου για το αν στον Pedro Acosta βλέπει τον νεαρό Marc Marquez του 2013.

“O Marquez του 2013 κέρδισε στην πρώτη του χρονιά”, ήταν η απάντηση του 8 φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή, απάντηση που συνοδεύτηκε από μια εύγλωττη κίνηση με τα χέρια που θα μεταφράζαμε ως “τι άλλο να πω”, εννοώντας σαφέστατα πως για εκείνον δεν υπάρχει σύγκριση.

Θυμίζουμε πως στο εκπληκτικό ντεμπούτο του στο MotoGP το 2013 με τη Honda, ο Marc Marquez ανέβηκε στο βάθρο στον πρώτο του αγώνα, κέρδισε τον δεύτερο και τελικά πήρε και τον τίτλο με 6 νίκες, ο πρώτος αναβάτης που έκανε κάτι τέτοιο στο ντεμπούτο του από το 1978 και τον “King” Kenny Roberts. Από την πλευρά του, ο Pedro Acosta στην Τρίτη του χρονιά στο Πρωτάθλημα και μετά από 42 GP δεν έχει καταφέρει να πάρει όχι τίτλο, αλλά ούτε νίκη σε αγώνα Κυριακής.

Acosta

Η πρώτη νίκη του αναβάτη της KTM ήρθε πριν λίγες ημέρες στον αγώνα Sprint της Ταϊλάνδης, αφού όμως οι αγωνοδίκες υποχρέωσαν τον Marquez να χάσει μια θέση λίγο πριν τον τερματισμό για την αμφιλεγόμενη προσπέρασή του στον Acosta. Μια προσπέραση που κάποτε θα θεωρούνταν τυπική για αγώνα μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια οι κριτές έχουν αναπτύξει εντελώς διαφορετικά και σαφώς πιο “clean cut” και αυστηρά κριτήρια για το πόσο μπορεί κανείς να πιέσει σε μια ανάλογη περίσταση.

I will never cry

Αν και ο Marquez ενοχλήθηκε από την απόφαση των κριτών στο Sprint, που έδωσαν τη νίκη στον Acosta, δήλωσε αμέσως μετά σε δημοσιογράφο που τον ρώτησε “θα μιλήσεις με τον Simon Crafar για το συμβάν”, “Όχι. Είμαι αγωνιζόμενος και όχι κριτής, δεν διαμαρτύρομαι και δεν θα διαμαρτυρηθώ ποτέ”. Οι ακριβείς λέξεις που χρησιμοποίησε ήταν “I’m not a steward, I’m a racer, I never cry and I will never cry”. Το ρήμα cry που συνήθως αποδίδεται σε κλαίω, σημαίνει όμως και φωνάζω / διαμαρτύρομαι. Επειδή έχουμε δει πολλές φορές τον Marquez να κλαίει από συγκίνηση, και επειδή τα αγγλικά του δεν είναι τέλεια, και σε συνδυασμό με τα συμφραζόμενα και τη γενικότερη συμπεριφορά του εναντίον κάποιας ένστασης στους κριτές, το συμπέρασμα τείνει προς το φωνάζω / διαμαρτύρομαι, κάτι που όντως δεν έκανε ούτε ο Marc ούτε η Ducati, τουλάχιστον επίσημα.

O Marquez δήλωσε πως “οι αγωνοδίκες θέτουν πάντα ένα όριο, και φαίνεται πως το 2026 μετακίνησαν την κόκκινη γραμμή προς τα κάτω, και αυτή τη γραμμή θα πρέπει να σεβαστούν και για την υπόλοιπη σεζόν. Πρέπει να προσαρμοστούμε.” Δήλωση που προετοιμάζει το έδαφος για μελλοντικές αντίστοιχες κινήσεις από τους ανταγωνιστές του, οι οποίες θα πρέπει να αντιμετωπιστούν από τους κριτές με την ίδια αυστηρότητα.

Tardozzi

Όσον αφορά στο κλατάρισμα του πίσω ελαστικού της Michelin και την λυγισμένη ζάντα της Marchesini σε δυο σημεία, ο Ισπανός είχε τα εξής να πει: “Ας πούμε ότι ήμουν τυχερός την Κυριακή, γιατί διαφορετικά ίσως να μην ήμουν εδώ. Δεν υπάρχει σαφής εξήγηση για το τι συνέβη και δεν προσπαθώ καν να τη βρω. Δεν νομίζω ότι ήταν ευθύνη της Michelin ούτε της ζάντας. Ο Davide (Tardozzi) έλεγξε τα πάντα και ήταν σε άριστη κατάσταση.” Ακόμα λοιπόν απάντηση δεν υπάρχει για το αν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα (αν έσκασε το ελαστικό πρώτα ή αν έσκασε στο κερμπ), όμως αν βάλετε τους υπότιτλους στα αγγλικά στο βίντεο της Estrella Galicia, ο Marquez αφήνει αιχμές, καθώς όπως λέει μετά από εξέταση του κερμπ, αυτό δεν έδειξε να έχει κάποιο κατασκευαστικό ελάττωμα, και ήταν μέσα στις προδιαγραφές όσον αφορά στη μελετημένη κλίση του που επιτρέπει σε έναν αναβάτη που θέλει να κάνει έξοδο για να μην πέσει να κάνει μικρό άλμα προς την έξοδο διαφυγής και την αμμοπαγίδα χωρίς η μοτοσυκλέτα να πάρει ύψος.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ταχύτητα που έδειξε ο Marco Bezzecchi με τη μοτοσυκλέτα της Aprilia Racing: “Ακόμη και αν είχα πιέσει για τον ταχύτερο γύρο στις δοκιμές, δεν θα ήμουν ο πιο γρήγορος. Όταν προσπάθησα να ακολουθήσω τον ρυθμό του Bez, έπεσα”.

Όταν τώρα οι δημοσιογράφοι ρώτησαν τον Marquez αν είναι στο 100% της φυσικής του κατάστασης εκείνος έδωσε μια εξαιρετικά οξυδερκή απάντηση. “Ποιο 100%; Το 100% του Marquez τώρα; Γιατί ακόμα και σε ένα πρώτο ατύχημα, το προηγούμενο 100% φθίνει κατά ένα ποσοστό. Δεν θα είσαι ποτέ ξανά στο προηγούμενο 100%. Κατά πόσο φθίνει το νούμερο; Κατά 1%, 20%. Δεν ξέρω το 100% μου σήμερα σε σχέση με πριν. Απλώς θέλω να αισθάνομαι καλά, και να καταλαβαίνω το πώς εξελίσσεται το σώμα μου μετά από τους τραυματισμούς.”

Αν δεν γνωρίζετε ισπανικά, αξίζει να κάνετε μια μικρή ρύθμιση στους υπότιτλους του παρακάτω βίντεο, ώστε να το μεταφράσετε στα αγγλικά, καθώς οι δηλώσεις ενός αναβάτη του επιπέδου του Marquez, ιδίως σε αυτή την ώριμη περίοδο της καριέρας του είναι ανεκτίμητες για όσους αγαπούν τους αγώνες ταχύτητας μοτοσυκλέτας.

Ετικέτες