Τα "όργια" του Marquez στο Phillip Island

Ρεκόρ σωσίματος και σύγκρουση με Lorenzo
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

25/10/2019

Ο Marquez μπορεί να είναι ήδη ο νέος παγκόσμιος πρωταθλητής των MotoGP, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο Ισπανός θα πήγαινε στο Phillip Island και θα έκανε απλώς τουρισμό. Κάτι τέτοιο δεν ανήκει στην φιλοσοφία του Marquez και το επιβεβαίωσε με τον πιο πειστικό τρόπο κατά την διάρκεια των ελεύθερων στην πίστα της Αυστραλίας, όντας ο πρωταγωνιστής δύο συμβάντων, που ήρθαν ως αποτέλεσμα της μέγιστης προσπάθειας που καταβάλει.

Ξεκινώντας από τα… συνηθισμένα, να πούμε ότι το να σώσει ο Marquez μια πτώση δεν αποτελεί είδηση. Το νέο όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση, αφορά το ρεκόρ στις μοίρες κλίσης που έφτασε η μοτοσυκλέτα πριν καταφέρει ο Marc να την σηκώσει και πάλι όρθια χωρίς να πέσει. Το νούμερο-ρεκόρ, λοιπόν, είναι οι 70,8° και το περιστατικό συνέβη μετά τις FP2, στο εικοσάλεπτο που είχαν οι αναβάτες για να δοκιμάσουν το νέο μαλακό ελαστικό της Michelin για το 2020. Ο Marquez έστριβε στην δέκατη στροφή –η περίφημη Lukey Heights- όταν δίπλωσε το μπροστινό με ταχύτητα 67km/h. "Μέχρι εκείνη την στιγμή οδηγούσα πολύ ομαλά. Είχα διαλέξει το μπροστινό ελαστικό που ήταν πολύ μαλακό. Κάποια στιγμή έχασα το μπροστινό, αλλά είχα αρκετό περιθώριο μέσα στην πίστα… Σκέφτηκα προς στιγμήν να το αφήσω, αλλά τότε, λίγο πριν εγκαταλείψω την προσπάθεια, αποφάσισα να ανοίξω το γκάζι για να δω τι θα συμβεί. Όταν άνοιξα το γκάζι η μοτοσυκλέτα έκανε μια μικρή σούζα κι έτσι μπόρεσα να το σώσω." Μάλιστα αστειεύτηκε, λέγοντας ότι εμπνεύστηκε από το απίστευτο σώσιμο του αδερφού του Alex, στον προηγούμενο αγώνα της Moto2 στο Motegi…

Το άλλο περιστατικό είχε να κάνει με μια σύγκρουση που είχε με τον team mate του τον Jorge Lorenzo, λίγο πριν τη λήξη των FP2 και που παραλίγο να καταλήξει σε καταστροφή για την ομάδα της Repsol Honda. Πιο συγκεκριμένα, ο Marquez ήταν εκείνη την ώρα στην όγδοη θέση της κατάταξης κι έκανε ένα γρήγορο γύρο για να εξασφαλίσει την θέση του στην πρώτη δεκάδα των χρόνων, προκειμένου να πάει απευθείας στα Q2, μιας και οι προβλέψεις έδειχναν ότι οι FP2 θα ήταν οι τελευταίες στεγνές δοκιμές αυτό το σαββατοκύριακο.

Ενώ λοιπόν ο Ισπανός προσπαθούσε να γράψει χρόνο, πέτυχε τον ομόσταυλό του Jorge Lorenzo στην κορυφή της 11ης στροφής, ο οποίος είχε έναν εξαιρετικά αργό ρυθμό, έχοντας σταματήσει την προσπάθειά του, μένοντας όμως πάνω στην αγωνιστική γραμμή. Ο Marquez ερχόμενος… με όλα, στην προσπάθειά του να τον περάσει από την εξωτερική με το λιγότερο δυνατό κόστος σε χρόνο, χτύπησε πάνω στην μοτοσυκλέτα του Lorenzo με δύναμη, με αποτέλεσμα να σπάσει ένα από τα αεροδυναμικά φτερά από το RC213V του Jorge. Ο Marquez τελικά κατάφερε να ανέβει στην έκτη θέση της κατάταξης, αλλά έκανε ξεκάθαρο τον εκνευρισμό του απέναντι στον team mate, όταν στήθηκαν στο σημείο των δοκιμαστικών εκκινήσεων και του έκανε χειρονομίες υπονοώντας ότι… κοιμόταν!

Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι ήταν πολύ εκνευρισμένος στην αρχή, λόγω της έντασης που είχε στην προσπάθειά του να μπει στα Q2. "Ήταν η τελευταία μου ευκαιρία", είπε, "ήμουν σε έναν γρήγορο γύρο και προσπάθησα να το περάσω με το μικρότερο δυνατό κόστος. Χρειάζεται προσοχή και δεν πρέπει να οδηγούμε αργά πάνω στην αγωνιστική γραμμή. Πρέπει να ελέγχουμε πίσω μας".

Αργότερα, ο Marqeuz είπε ότι επισκέφθηκε τον Lorenzo στο γραφείο του όπου συζήτησαν και λύθηκε το πρόβλημα. Ο Jorge από την πλευρά του είπε ότι ήταν λάθος του που δεν κοίταξε πίσω του να δει ότι υπήρχαν τρεις με τέσσερις αναβάτες και ότι προσπάθησε να παραμείνει όσο πιο κλειστά γινόταν, αλλά τελικά ήρθαν σε επαφή με τον Marc. Το θέμα όμως πλέον θεωρείται λήξαν και το ενδιαφέρον επικεντρώνεται πλέον στις αγωνιστικές εξελίξεις που θα επηρεαστούν κατά ένα πολύ μεγάλο μέρος από τις καιρικές συνθήκες στην πίστα της Αυστραλίας.

 

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες