Τραυματίστηκε ο Marquez

Μια μικρής διάρκειας εξάρθρωση ώμου
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/2/2017

Ο Marc Marquez είχε μια σύντομη εξάρθρωση του δεξιού του ώμου, κατά τη διάρκεια των ιδιωτικών δοκιμών της Repsol Honda στην πίστα της Jerez. Ο Ισπανός, μαζί με τον συμπατριώτη του και team mate Dani Pedrosa, ήταν σχεδιασμένο να πραγματοποιήσουν διήμερες δοκιμές, αλλά εξαιτίας της βροχής ακυρώθηκε η πρώτη από τις δύο μέρες. Τη δεύτερη μέρα, παρότι είχε συννεφιά, η πίστα παρέμεινε στεγνή και με σαφώς καλύτερες συνθήκες, γεγονός που επέτρεψε στους δύο αναβάτες να συνεχίσουν τις δοκιμές του big-bang κινητήρα.

Ο Marquez είχε μια πτώση στην έβδομη στροφή της πίστας μετά το μεσημεριανό διάλλειμα, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί στο ιατρικό κέντρο της πίστας όπου διαπιστώθηκε η εξάρθρωση του ώμου του, χωρίς καμία άλλη επίπτωση. Έτσι, με τά την επαναφορά του τραυματισμού, ο Marquez ξαναμπήκε στην πίστα και συνέχισε την δουλειά, ολοκληρώνοντας μεγάλο μέρος του προγράμματός του.

"Σε ό,τι με αφορά, ακόμη θεωρώ ότι κάτι λείπει από την πλευρά των ηλεκτρονικών"

Μάλιστα, μετά το πέρας των δοκιμών, δήλωσε πως ήταν μια παραγωγική μέρα, με πολλούς γύρους, που τους έδωσε την ευκαιρία να πραγματοποιήσουν μεγάλο μέρος απ' ό,τι είχαν σχεδιάσει να κάνουν. Η πτώση και ο τραυματισμός, όπως είπε, δεν ήταν κάτι σοβαρό, οπότε το άμεσο μέλλον περιλαμβάνει τώρα ξεκούραση και προετοιμασία για τις επόμενες δοκιμές του Qatar. Να θυμίσουμε ότι ο Marquez είχε εξαρθρώσει τον άλλο ώμο του (τον αριστερό) στην Αυστρία τον περασμένο Αύγουστο, και στο Silverstone το 2013.

Σχετικά με τις δοκιμές, ο Pedrosa δήλωσε ικανοποιημένος από την ποσότητα της δουλειάς που έβγαλαν σε μία μόλις μέρα, παρά τις μη ευνοϊκές καιρικές συνθήκες.

Πάντως, το συμβάν με τον Marquez επιβεβαιώνει τα λεγόμενα του παγκόσμιου πρωταθλητή σχετικά με τα προβλήματα της απόδοσης του κινητήρα που πρέπει να λυθούν, καθώς ο καινούργιος κινητήρας που σχεδίασε η Honda με τα άνισα διαστήματα της ανάφλεξης δεν έχει καταφέρει ακόμη να υπηρετήσει απόλυτα τον σκοπό για τον οποίο σχεδιάστηκε, να εκπολιτίσει δηλαδή τον ατίθασο χαρακτήρα του RC213V στις εξόδους των στροφών.

"Σε ό,τι με αφορά, ακόμη θεωρώ ότι κάτι λείπει από την πλευρά των ηλεκτρονικών", δήλωσε ο Marquez. "Είναι λες και ο κινητήρας με τα ηλεκτρονικά να έχουν εντελώς διαφορετική φιλοσοφία. Δεν συνεργάζονται. Είναι δύσκολο καθήκον, αλλά πρέπει το πρόβλημα να λυθεί." Αυτό ουσιαστικά που λείπει, είναι η σωστή επικοινωνία μεταξύ της γκαζιέρας, του κινητήρα και του πίσω ελαστικού, κάτι που κάνει τον Marquez να νιώθει άβολα.

Η πολύ καλή του επίδοση, ειδικά σε ότι αφορά την συνέπειά του στα γρήγορα γυρολόγια, οφείλεται στο γεγονός πώς η πίστα του Phillip Island έχει μια συνολική ροή, χωρίς πολλά σημεία απότομης επιτάχυνσης, εκεί δηλαδή που δυσκολεύονται τα Honda. Σε πίστες όμως με περισσότερα φρένα και πιο απότομο άνοιγμα του γκαζιού στην έξοδο, όπως η Jerez, τα δεδομένα είναι εντελώς διαφορετικά.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.