Valentino Rossi: "Σε δέκα μέρες θα είμαι οδηγός αυτοκινήτων"!

Δήλωση ξεκάθαρη του "Γιατρού" για το μέλλον του
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

8/11/2021

Με το τέλος της καριέρας του στα MotoGP να απέχει κάτι λιγότερο από μία εβδομάδα, ο Rossi ξεκίνησε τις ετοιμασίες για το μέλλον του ως οδηγός αγώνων αυτοκινήτου με τις δοκιμές ενός αγωνιστικού αυτοκινήτου στο Misano την προηγούμενη εβδομάδα.

"Τώρα έχουμε δύο αγώνες σερί (σ.σ. η δήλωση έγινε πριν τον αγώνα της πορτογαλίας) οπότε μου μένουν δέκα μέρες. Φανταστείτε, δέκα μέρες σε σύγκριση με 26 χρόνια! Ένα τίποτα…", είπε ο Rossi για τις μέρες που του απομένουν στα MotoGP. "Είναι μια πολύ συναισθηματικά φορτισμένη στιγμή, ειλικρινά", συνέχισε τις δηλώσεις του, "και θέλω να προσπαθήσω να μείνω συγκεντρωμένος για να δώσω το μέγιστο των δυνατοτήτων μου στο τέλος της σεζόν."

"Είναι πολύ σημαντικό για μένα, γιατί στο Misano ο αγώνας μου δεν ήταν τόσο κακός και θέλω να αποδώσω τα μέγιστα, χωρίς να σκέφτομαι τι θα συμβεί την Δευτέρα μετά την Valencia! Είμαι ακόμη αναβάτης αγώνων και θέλω να τα δώσω όλα και να απολαύσω τους τελευταίους αγώνες."

Λίγο πριν αναχωρήσει για το Portimao, ο Rossi μπήκε στην πίστα με ένα Kessel Ferrari, μαζί με τον αδερφό του Luca Marini και τον Uccio Salucci της VR46, προκειμένου να προετοιμαστούν για τον ετήσιο χειμερινό τους αγώνα στο "Gulf 12 hours".

Αυτή τη φορά όμως η προετοιμασία ήταν πιο σοβαρή, σηματοδοτώντας την απαρχή της καριέρας του Rossi στους τέσσερις τροχούς, με τον εννέα φορές παγκόσμιο πρωταθλητή να επιβεβαιώνει πως θα συμμετέχει σε τουλάχιστον ένα μεγάλο πρωτάθλημα αυτοκινήτων το 2022.

"Δοκίμασα το Ferrari στο Misano γιατί θα τρέξουμε στο Abu Dhabi τον Ιανουάριο με τον Luca και τον Uccio", δήλωσε ο Rossi. "Είναι ο αγώνας που πάντα συμμετέχουμε τα τελευταία τρία χρόνια και γενικώς το κάνουμε για διασκέδαση. Κάναμε όμως δοκιμές- δυστυχώς χωρίς καλό καιρό- αλλά το ευχαριστηθήκαμε πολύ. Δεν τα πήγα κι άσχημα. Αισθάνομαι καλά. Του χρόνου θα γίνω οδηγός αγώνων αυτοκινήτου! Οπότε, από εδώ και στο εξής, η προσέγγιση και η προσπάθεια για τους αγώνες αυτοκινήτων θα είναι διαφορετική. Αυτός ο αγώνας όμως εξακολουθεί να αποτελεί για εμάς διασκέδαση και μετά από αυτόν θα αποφασίσουμε πιο πρωτάθλημα θα ακολουθήσουμε του χρόνου."

Ο αδερφός του, Luca Marini, είπε στις δηλώσεις του: "Ειλικρινά ο Vale ήταν πολύ γρήγορος και δυνατός. Πίεζε το αυτοκίνητο πολύ σε συνθήκες που είχαν αρκετά βρεγμένα σημεία της πίστας. Κατάφερε να μου ρίξει ένα δευτερόλεπτο. Ήταν πραγματικά γρήγορος και πίεζε στο όριο. Εγώ ανησυχούσα γι' αυτό λίγο περισσότερο και δεν ήθελα να κάνω καμία ζημιά."

"Και ο Uccio όμως ήταν γρήγορος στο βρεγμένο. Στο στεγνό είχε λιγότερο χρόνο για να βελτιώσει το γυρολόγιό του, αλλά έκανε καλές δοκιμές και αυτός. Ήμασταν πολύ κοντά. Απείχα ένα δευτερόλεπτο από τον Vale και ο Uccio απείχε 1,5-2 δευτερόλεπτα από εμένα. Με το αυτοκίνητο όμως είναι πιο δύσκολο να μιλήσουμε για χρόνους. Η ισορροπία της απόδοσης μπορεί να αλλάξει πολύ όταν φθαρούν τα ελαστικά."

Ο Rossi πρόσθεσε πως η απόφαση για το ποιο πρωτάθλημα GT θα συμμετάσχει μετά το "Gulf 12 Hours" δεν έχει παρθεί, αλλά έχει στραμμένο το βλέμμα του στη νέα Hyperclass για το 2023.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.