Zero DS: Νέο ρεκόρ Guinness αυτονομίας - Ξεπέρασε το προηγούμενο κατά 126 χιλιόμετρα! [VIDEO]

Κορυφαία επίδοση διανυθείσας απόστασης με μία φόρτιση με εργοστασιακή DS και έξτρα μπαταρία
Zero Motorcycles
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/10/2026

Η Zero Motorcycles κατέγραψε 436,5 χιλιόμετρα με μία φόρτιση, καταρρίπτοντας κατά 126 χιλιόμετρα το προηγούμενο ρεκόρ Guinness για τη μεγαλύτερη απόσταση που έχει διανύσει ηλεκτρική μοτοσυκλέτα χωρίς επαναφόρτιση.

Η Zero Motorcycles κατέρριψε το ρεκόρ Guinness για τη μεγαλύτερη απόσταση που έχει καλύψει ηλεκτρική μοτοσυκλέτα με μία φόρτιση, διανύοντας 436,5 χιλιόμετρα με μια DS σε δημόσιους δρόμους από τις Άλπεις μέχρι τις ακτές της Μεσογείου.

Ο Βέλγος αναβάτης Jelle Verstaen χρησιμοποίησε μια εργοστασιακή Zero DS, χωρίς μετατροπές, εξοπλισμένη με την προαιρετική μπαταρία Power Tank. Η επίδοση ξεπέρασε κατά 126 χιλιόμετρα, ή περίπου 40%, το προηγούμενο ρεκόρ των 310,689 χιλιομέτρων, το οποίο είχε σημειωθεί τον Μάρτιο του 2025 από τη Verge Motorcycles με την TS Pro στην ευρύτερη περιοχή του Λονδίνου.

Zero Motorcycles

Η Zero DS διαθέτει μπαταρία χωρητικότητας 15,6 kWh, με την εταιρεία να ανακοινώνει αυτονομία έως 249 χιλιομέτρων στην πόλη. Η πρόσθετη μπαταρία Power Tank χωρητικότητας 3,6 kWh ανεβάζει τη συνολική χωρητικότητα στα 19,2 kWh. Έτσι, η απόσταση που κάλυψε ο Verstaen ξεπέρασε σημαντικά την επίσημα ανακοινωμένη αστική αυτονομία της μοτοσυκλέτας.

Zero Motorcycles

Η διαδρομή καταγράφηκε μέσω GPS και η επίδοση επαληθεύτηκε ανεξάρτητα από τον οργανισμό Παγκοσμίων Ρεκόρ Guinness.

Χωρίς αυτοκινητόδρομους και μετατροπές

Η προσπάθεια πραγματοποιήθηκε εξ ολοκλήρου σε ανοιχτούς δημόσιους δρόμους, αποφεύγοντας τους αυτοκινητοδρόμους. Η διαδρομή περιλάμβανε ορεινά περάσματα, επαρχιακούς δρόμους, πόλεις και χωριά, με τις συνθήκες να προσεγγίζουν περισσότερο στην πραγματική χρήση μιας μοτοσυκλέτας παρά σε μια ελεγχόμενη δοκιμή.

Zero Motorcycles

Το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής πραγματοποιήθηκε με στεγνό οδόστρωμα, όμως στην περιοχή της Camargue το εγχείρημα συνάντησε καταιγίδα, με τα τελευταία περίπου 97 χιλιόμετρα να διανύονται υπό δυνατή βροχή.

Η χάραξη είχε σχεδιαστεί ώστε να περιοριστούν οι συχνές στάσεις και οι επανεκκινήσεις, που αυξάνουν την κατανάλωση ενέργειας. Στα ορεινά τμήματα ο Verstaen αξιοποίησε την αναγεννητική πέδηση για την ανάκτηση ενέργειας, ενώ στους πιο ανοιχτούς παραθαλάσσιους δρόμους διατήρησε σταθερή ταχύτητα.

Τρεις μοτοσυκλέτες, τρία νέα ρεκόρ

Η προσπάθεια ξεκίνησε με τρεις αναβάτες της Zero Motorcycles, οι οποίοι κατάφεραν και οι τρεις να ξεπεράσουν το προηγούμενο ρεκόρ.

Zero Motorcycles

Ο πελάτης της εταιρείας, Louis Renaud, συμμετείχε αρχικά ως ανεξάρτητος μάρτυρας, αλλά τελικά συνέχισε με τη δική του εργοστασιακή SR/S, καλύπτοντας 349 χιλιόμετρα και τερματίζοντας με υπόλοιπο φόρτισης 4%.

Zero Motorcycles

Η Jenny Brookes, Senior Global Brand Manager της Zero, οδήγησε μια εργοστασιακή DSR/X για 385 χιλιόμετρα, μέχρι να εξαντληθεί η φόρτιση της μπαταρίας. Ο Verstaen και η DS με την πρόσθετη Power Tank κάλυψαν τη μεγαλύτερη απόσταση, φτάνοντας τα 436,5 χιλιόμετρα.

Σύμφωνα με την εταιρεία, η μέση ταχύτητα της προηγούμενης προσπάθειας ήταν μόλις 19,3 χλμ./ώρα, ενώ στη νέα διαδρομή οι αναβάτες διατήρησαν μέση ταχύτητα κίνησης περίπου 51,5 χλμ./ώρα, όπου το επέτρεπαν οι συνθήκες και τα όρια ταχύτητας.

Zero Motorcycles

Ο διευθύνων σύμβουλος της Zero Motorcycles, Pierre-Martin Bos, υπογράμμισε ότι και οι τρεις μοτοσυκλέτες ήταν μοντέλα παραγωγής χωρίς μετατροπές, ενώ ένας από τους συμμετέχοντες ήταν πελάτης της εταιρείας. Η Zero χρησιμοποιεί την επίδοση ως απόδειξη των δυνατοτήτων της τεχνολογίας της, με τον στόχο της αύξησης της αυτονομίας να παραμένει βασικό ζήτημα για την ευρύτερη αποδοχή των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών.

Zero Motorcycles

Το ρεκόρ συμπίπτει με τη συμπλήρωση 20 ετών από την ίδρυση της Zero Motorcycles στην Καλιφόρνια, το 2006. Η συγκεκριμένη προσπάθεια δείχνει τι μπορεί να επιτευχθεί με μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα παραγωγής σε πραγματικές συνθήκες, χωρίς όμως να αποτελεί εγγύηση αντίστοιχης αυτονομίας σε κάθε χρήση, καθώς η ταχύτητα, το υψομετρικό προφίλ, ο καιρός και οι στάσεις επηρεάζουν σημαντικά την κατανάλωση ενέργειας.

Zero Motorcycles

 

MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες