Ταξίδι "Amazonas 2021" – Α' Ανταπόκριση

27/9/2021

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης χάραξε για ακόμη μια φορά πορεία για προορισμό ιδιαίτερο και με όχημα… ιδιαίτερο. Τώρα, ξεκίνησε μια επική "βόλτα" στην Βραζιλία, όχι όμως στον τουριστικό παράδεισο που οι περισσότεροι από εμάς έχουμε στο νου μας όταν ακούμε το όνομα της χώρας (εκτός από τον Πελέ…), αλλά για την καρδιά της ηπειρωτικής Βραζιλίας, στην Αμαζονία. Περιμένουμε τις ανταποκρίσεις του με… εξωτικό ενδιαφέρον και το πρώτο κεφάλαιο από το "ημερολόγιο καταστρώματος" μας δημιουργεί μια μεγάλη προσμονή!

Η τελευταία φορά που ταξίδεψα με μοτοσυκλέτα στην Βραζιλία ήταν το 2012. Τότε είχα περιηγηθεί στα νότια παράλια της χώρας και είχα επισκεφθεί τις διάσημες μεγαλουπόλεις Sao Paulo και Rio de Janeiro. Όμως, στο μυαλό μου πάντοτε υπήρχε έντονη η επιθυμία να πραγματοποιήσω ένα δίτροχο ταξίδι περιπέτειας στο κέντρο της Βραζιλίας, και συγκεκριμένα στον τροπικό κόσμο της Αμαζονίας.

Με σημείο αναφοράς τον Αμαζόνιο ποταμό, ονειρευόμουν να διασχίσω με μοτοσυκλέτα τα απέραντα τροπικά δάση της περιοχής, να επισκεφθώ παραδοσιακούς οικισμούς αυτοχθόνων ιθαγενών, να διαπλεύσω με ποταμόπλοιο τα νερά του Αμαζονίου και να γνωρίσω την χλωρίδα της περιοχής, η οποία αποτελεί τον μεγαλύτερο πνεύμονα πρασίνου του πλανήτη μας.

Στην πραγμάτωση αυτού του ταξιδιωτικού ονείρου, καθοριστική ήταν η συμβολή της "Tagino Adventure Tour", της μεγαλύτερης εταιρείας ενοικιάσεων μοτοσυκλετών στην Βραζιλία, η οποία μού παραχώρησε μια Honda XRE 300 Rally για τις ανάγκες του ταξιδιού "Amazonas 2021". Παρεμπιπτόντως, η "Tagino Adventure Tour" πραγματοποιεί παράλληλα οργανωμένα ταξίδια γνωριμίας και περιπέτειας με ιδιόκτητες μοτοσυκλέτες όχι μόνο στην περιοχή της Αμαζονίας, αλλά σε όλη σχεδόν την Νότια Αμερική (Βραζιλία, Χιλή, Βολιβία, Περού, Αργεντινή, Γουιάνα, κ.τ.λ).
Αεροπορική μετάβαση λοιπόν από την Αθήνα στο χαώδη Sao Paulo και παραλαβή στο χώρο του ξενοδοχείο μιας Honda XRE 300 Rally (μοντέλο 2021 παρακαλώ!), η οποία είχε μόλις 300km στο κοντέρ. Στον Joan Tagino, τον ιδιοκτήτη της "Tagino Adventure Tour", υποσχέθηκα να στρώσω προσεκτικά την μαύρη μοτοσυκλέτα και πως στα 1.000km θα μεριμνούσα ο ίδιος για το πρώτο service, σ’ όποιο εξουσιοδοτούμενο συνεργείο Honda θα συναντούσα στο δρόμο μου – όπως και έγινε τελικά.

Με αφετηρία λοιπόν το Sao Paulo και τελικό προορισμό την πόλη Manaus, την πρωτεύουσα της Αμαζονίας, σχεδίασα μια διαδρομή 5.500 χιλιομέτρων, που έκρυβε όμως αρκετές δυσκολίες και ιδιαιτερότητες, καθώς είχα να αντιμετωπίσω καθοδόν δύσκολους χωματόδρομους, πνιγερή υγρασία, αφόρητη ζέστη, πυκνή τροπική πανίδα και πολύ μοναξιά.

Ιδιαίτερο βάρος έδωσα, ωστόσο, στην προστασία μου από τον κίτρινο πυρετό και την μαλάρια, τροπικές ασθένειες που καραδοκούν στην περιοχή της Αμαζονίας. Συγκεκριμένα, ένα εμβόλιο κίτρινου πυρετού κρίθηκε αναγκαίο πριν την αναχώρησή μου από Ελλάδα, ενώ καθ’ όλη την διάρκεια της παραμονής μου στην τροπική ζώνη (αλλά και για μια βδομάδα αργότερα), θα έπαιρνα σε καθημερινή βάση χάπια μαλάριας (Malarone).

Η πρωτεύουσα Brazilia (1.100km βόρεια του Sao Paulo) ήταν η πρώτη μεγάλη στάση του "Amazonas 2021". Ένας υποτυπώδης αυτοκινητόδρομος –που διέσχιζε ένα τοπίο χαμηλής βλάστησης– ανέλαβε να με οδηγήσει ως εκεί, ενώ το αστικό "αποτύπωμα" της διαδρομής άφησαν οι πόλεις Campina, Uberaba, Uberlandia, Catalao και Valparaiso de Golas. Αργά το απόγευμα της δεύτερης ημέρας –κι αφού είχα διανυκτερεύσει στην πόλη Uberlandia– η βραζιλιάνικη πρωτεύουσα με καλωσόρισε κοντά της…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

Δείτε το πλούσιο φωτογραφικό υλικό στο gallery του άρθρου!

https://bit.ly/MOTO_676

Ταξιδιωτικά άρθρα

Επικαιρότητα

Ταξίδι-Arabian Tour: Δ' Ανταπόκριση

Στη χλιδή του… πετρελαίου!

3/5/2022

Μετά την Μεδίνα, σειρά είχε κατόπιν η Μέκκα, η ιερότερη πόλη του Ισλάμ. Εκεί βρίσκεται το ιερότερο τέμενος των Μουσουλμάνων, το Μεγάλο Τζαμί (Masjid al Haram), που στο εσωτερικό του δεσπόζει η Κάαμπα, ένα από τα πιο ιερά σημεία του Ισλάμ. Λόγω όμως της απίστευτης κοσμοσυρροής του Ραμαζανιού, στάθηκε αδύνατο να μπω στο Μεγάλο Τζαμί. Για τις τρεις επόμενες μέρες δεν υπήρχε καμία διαθέσιμη ημερομηνία εισόδου –τα ραντεβού εισόδου κλείνονταν μόνο μέσω διαδικτύου. Μεγάλη ατυχία!

Λίγο πριν την ανατολή, ξεκίνησε η αυθημερόν πορεία μου για την πρωτεύουσα Ριάντ (845 χλμ.), στην γεωγραφική καρδιά της χώρας. Στο Ριάντ έφτασα αργά το απόγευμα, κατάκοπος από τα χιλιόμετρα της διαδρομής και εξαντλημένος από την πείνα–νηστεία του Ραμαζανιού. Και μόλις ο ήλιος επιτέλους έδυσε, ξεχύθηκα –όπως όλοι οι μουσουλμάνοι άλλωστε– να ικανοποιήσω την τρελή μου πείνα!

Το Ριάντ των 7.200.000 κατοίκων, που ανακηρύχτηκε πρωτεύουσα του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας το 1932, δεν μου έκλεψε την καρδιά, όπως συνέβη με την Τζέντα. Στη διήμερη γνωριμία μου με την πλουσιότερη πόλη της χώρας, “στάθηκα” στο National Museum Park Murabba, στο τζαμί Imam Turki bin Abdullah, στο φρούριο-μουσείο Al Masmak και στον επιβλητικό ουρανοξύστη Kingdom Tower (302 μ.). Δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι αυτή η πόλη με εξιτάρισε.

Μετά την πρωτεύουσα Ριάντ, η κόκκινη γραμμή του χάρτη συνέχιζε ανατολικά και κατέληγε στις ακτές του Περσικού κόλπου (480 χλμ. μακριά). Εκεί με περίμενε η γέφυρα “King Fahd Causeway” (μήκους 25 χλμ.), η οποία συνδέει την Σαουδική Αραβία με το Μπαχρέιν. Ναι, το λιλιπούτειο νησί–βασίλειο του Μπαχρέιν καρτερούσε τον Έλληνα αναβάτη του “Arabian Tour”.

Αφού ολοκλήρωσα σχετικά γρήγορα τις συνοριακές διαδικασίες (έβγαλα βίζα εισόδου για Μπαχρέιν και αγόρασα ασφαλιστική κάλυψη για την μοτοσυκλέτα), βρέθηκα να οδηγώ πάνω στην κολοσσιαία γέφυρα και ενθουσιασμένος έβαλα ρόδα στο λιλιπούτειο βασίλειο του Περσικού κόλπου.

Για την Ιστορία, στους πανάρχαιους μύθους των Σουμερίων το νησί του Μπαχρέιν αναφερόταν ως ο καταπράσινος Κήπος της Εδέμ, ενώ ο Έλληνας ναύαρχος Νέαρχος –υπό τις διαταγές του Μεγάλου Αλεξάνδρου– είχε αποβιβαστεί στο νησί πριν από περίπου 2.300 χρόνια. Οι δε αρχαίοι πρόγονοί μας, ονόμαζαν το νησί Τύλος!

Η καρδιά του νησιού κτυπούσε δυνατά στην πρωτεύουσα Manama. Οι δεκάδες ουρανοξύστες που "βελόνιζαν" τον ουρανό, τα υπερπολυτελή αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν στους δρόμους και τα λαμπερά εμπορικά κέντρα (Malls) “πρόδιδαν” την ευημερία και τον πλούτο που έχουν προσφέρει στο Μπαχρέιν τα άφθονα κοιτάσματα πετρελαίου που κρύβει ο βυθός του Περσικού κόλπου. Χλιδή και πολυτέλεια, όλα σε υπερθετικό βαθμό!

Στην τουριστική ατζέντα μου είχα σημειώσει –και επισκέφθηκα φυσικά– το Τέμενος Al Fateh Grand Mosque (ένα από τα μεγαλύτερα τζαμιά του μουσουλμανικού κόσμου), το πορτογαλικό φρούριο Qal’at al Bahrain, την πύλη Gate of Bahrain και το παραδοσιακό παζάρι της πόλης (σουκς).