Triumph Tiger vs Νάρκες!

"The ride of our life"

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/7/2018

Ο Ty Clark είναι ένας Αυστραλός πρώην στρατιωτικός, με ειδικότητα στην εύρεση και εξουδετέρωση ναρκών με ελάχιστη –σχετικά- εμπειρία στις μοτοσυκλέτες, μιας και άρχισε να οδηγεί πριν 12 χρόνια, αλλά η ουσιαστική του εμπειρία με μεγάλα μηχανάκια ξεκίνησε πριν από μόλις τέσσερα χρόνια! H Sarah Goulopoulos –ναι καλά διαβάσατε το όνομά της – είναι μια δασκάλα γιόγκα και κομμώτρια, με ελληνική καταγωγή από το χωριό Εθνικό της Φλώρινας, η οποία οδηγεί μοτοσυκλέτα από τα έξι της χρόνια –πάντα εκτός δρόμου- ενώ η προοπτική οδήγησης στην άσφαλτο ήταν κάτι που την τρόμαζε ιδιαίτερα. Μαζί, λοιπόν, αποφάσισαν –εκτός από το να ενώσουν τις ζωές τους, μιας και είναι αρραβωνιασμένοι και ετοιμάζονται να παντρευτούν- να ξεκινήσουν ένα επικό ταξίδι για έναν ευγενή σκοπό.
Λόγω της εμπειρίας του Ty και τα όσα βίωσε κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, έβαλε σκοπό της ζωής του να μαζέψει πόρους και να ενημερώσει ολόκληρο τον κόσμο για την προσπάθεια που γίνεται να αφοπλιστούν τα ναρκοπέδια που εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμη και σήμερα σε διάφορες γωνιές της γης, εργαζόμενος για την MAG μια οργάνωση που έχει ταχθεί στον συγκεκριμένο σκοπό.
Αυτές τις μέρες βρέθηκαν στην Ελλάδα και μια τυχαία συνάντηση με τον φίλο και συνεργάτη του περιοδικού Νίκο Παπαδήμο την ώρα που άλλαζαν ελαστικά στα δύο Triumph Tiger 800 XCx που οδηγούν, τους έφερε ο δρόμος τους στα γραφεία του ΜΟΤΟ για να μάθουμε περισσότερα γι' αυτή το ιδιαίτερο και πραγματικό συγκινητικό τους project.

Το ταξίδι των δύο Αυστραλών ξεκίνησε στις 11 Νοεμβρίου (11/11, σημαδιακή ημερομηνία) από το Brisbane την πόλη που ζουν. Η αρχή δεν έγινε και με τους καλύτερους οιωνούς, καθώς τα δύο BMW με τα οποία είχαν ξεκινήσει έπρεπε να αντικατασταθούν εξαιτίας ενός… σκαντζόχοιρου! Κάπου λίγο πριν τα Χριστούγεννα, κι ενώ οδηγούσαν σε κάποια περιοχή της βόρειας Αυστραλίας, βρέθηκε στο δρόμο τους ένας σκαντζόχοιρος που ανάγκασε τον Ty να φρενάρει απότομα για να μην τον πατήσει. Δυστυχώς δεν κατάφερε να κάνει το ίδιο και η Sarah με αποτέλεσμα να φρενάρει πάνω στον Ty… Ο απολογισμός ήταν δύο κατεστραμμένα BMW, μερικά πλευρά κι ένας ώμος σπασμένα και μπόλικοι μώλωπες. Οι αντικαταστάτες των BMW ήταν τα δύο ολοκαίνουργια Triumph που επιλέχθηκαν λόγω της τιμής τους και του εξοπλισμού που τα συνόδευε, συν το γεγονός ότι ήταν πιο βολικά σε ό,τι αφορά το ύψος της σέλας για τη Sarah καθώς το δικό της ήρθε από το εργοστάσιο με τη χαμηλή σέλα.
Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι όλα τα έξοδα του ταξιδιού, συμπεριλαμβανομένης και της αγοράς των μοτοσυκλετών, έγιναν από τους ίδιους, με την ελάχιστη υποστήριξη που διαθέτουν να αφορά μικροπράγματα στον προσωπικό τους εξοπλισμό χάρη στην διάθεση λίγων ιδιωτών. Εδώ να κάνουμε μια παρένθεση για να τονίσουμε αυτό που μας είπαν οι δύο Αυστραλοί σχετικά με τις μοτοσυκλέτες τους. Και οι δύο έκαναν αιματηρές οικονομίες για πολλά χρόνια (η Sarah δούλευε σε δύο δουλειές για μια πενταετία) για να μαζέψουν χρήματα και να αγοράσουν μοτοσυκλέτες τις οποίες θα τις χρησιμοποιούσαν με τον πιο σκληρό τρόπο. Μια φιλοσοφία που μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους, κάτι άλλωστε που υπογραμμίζουμε σε κάθε MEGA TEST, για το ότι αυτές οι μοτοσυκλέτες είναι προσανατολισμένες και φτιαγμένες για τέτοιου είδους ταξίδια, με χρήση που αρμόζει στην προσωπικότητα και στη σχεδίασή τους. Eίναι πολλοί αυτοί που αγοράζουν μεγάλα on-off για να τα λασπώσουν, να τα ταλαιπωρήσουν πάνω σε πέτρες και βράχια, να τα σκονίσουν σε χωματόδρομους και να τα περάσουν μέσα από ποτάμια και δύσκολα περάσματα. Κλείνουμε την παρένθεση και επιστρέφουμε στον σκπό του ταξιδιού. Όπως μας εξήγησε ο Ty, οι Αυστραλοί δεν είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι σε ό,τι αφορά το παγκόσμιο πρόβλημα των ναρκοπεδίων, γιατί ποτέ δεν είχαν να αντιμετωπίσουν κάτι τέτοιο και ως εκ τούτου θεωρούν ότι είναι κάτι που δεν τους αφορά! Γι' αυτό το λόγο δεν έχουν καμία υποστήριξη από κάποιον δημόσιο ή κρατικό φορέα και επωμίζονται μόνοι τους όλα τα οικονομικά βάρη του ταξιδιού. Δυστυχώς, όπως μας είπαν οι δύο ταξιδιώτες, η Αυστραλία είναι τόσο πολιτισμικά όσο και γεωγραφικά απομονωμένη κι αυτό είναι που θέλει ο Ty να αλλάξει, προσπαθώντας να ενημερώσει και τους συμπατριώτες του για το πρόβλημα των ναρκοπεδίων.

Φεύγοντας λοιπόν από την Αυστραλία, έστειλαν τις μοτοσυκλέτες τους ακτοπλοϊκώς στην Νότια Αφρική, ξεκινώντας από εκεί την περιπλάνησή τους στην μαύρη ήπειρο, οδηγώντας κάθε μέρα κατά μέσο όρο 400 χιλιόμετρα και ξοδεύοντας μέχρι 58 ευρώ την ημέρα. Ο Ty και η Sarah επισκέφθηκαν όλες τις ευαίσθητες περιοχές της κεντρικής Αφρικής, εκεί που λόγω των τοπικών εμφυλίων έχει πληρωθεί ένα βαρύ τίμημα στα ναρκοπέδια. Χώρες όπως η Ναμίμπια, η Μοζαμβίκη, η Μποτσουάνα, η Ζιμπάμπουε, η Αιθιοπία και η Κένυα, έχουν αμέτρητα θύματα από νάρκες, αλλά από την άλλη ήταν και εξαιρετικά δύσκολο να ενημερωθεί ο κόσμος για τους κινδύνους που διατρέχουν. Είναι χαρακτηριστικό όπως μας είπαν, ότι υπήρχαν περιπτώσεις που οι κάτοικοι χωριών δεν ήξεραν ότι στα 10-15 χιλιόμετρα απόσταση υπήρχαν ναρκοπέδια και οι αγρότες όργωναν ανάμεσα στις νάρκες και τα μικρά παιδιά έπαιζαν γύρω τους έχοντας άγνοια κινδύνου. Συνάντησαν πολλούς ανθρώπους με ακρωτηριασμένα μέλη ή οικογένειες που είχαν χάσει πολλά από τα μέλη τους εξαιτίας των ναρκών, ενώ είναι τραγικό το ότι ακόμη και σήμερα χάνουν την ζωή τους 18 άνθρωποι την ημέρα από νάρκες, εκ των οποίων τα μισά είναι παιδιά…

Στην Αφρική, όπου πέρασαν το μεγαλύτερο μέρος του ταξιδιού τους μέχρι τώρα, ήρθαν αντιμέτωποι με αντιφατικές καταστάσεις, όπως η γενναιόδωρη φιλοξενία των απλών ανθρώπων στα χωριά από την μεριά και η ληστεία που βίωσε ο Ty στην Τανζανία υπό την απειλή μαχαιριών και όπλων. Στη Ναμίμπια η Sarah είχε και την μοναδική της πτώση –πέρα από το αρχικό συμβάν- κατά τη διάρκεια του ταξιδιού που ήταν ευτυχώς ανώδυνη, ενώ όπως μας τόνισαν και οι δύο δεν αντιμετώπισαν κανένα μηχανολογικό πρόβλημα με τα δύο Tiger, πέρα από κάποια σκασμένα λάστιχα στα δύσκολα εδάφη της Αφρικής. Πέρα όμως απ' αυτά είχαν να αντιμετωπίσουν κι ένα γενικότερα αφιλόξενο περιβάλλον, οδηγώντας σε θερμοκρασίες 50 βαθμών υπό σκιά, οδηγώντας στην έρημο της Σαχάρα, αλλά και στο παρανοϊκό αστικό περιβάλλον της Αιγύπτου…
Από τις ακτές της βόρειας Αφρικής, οι μοτοσυκλέτες τους ταξίδεψαν και πάλι ακτοπλοϊκώς για να συναντηθούν με τους αναβάτες τους (που ταξίδεψαν αεροπορικώς) στην Ελλάδα ξεκινώντας το ευρωπαϊκό σκέλος του ταξιδιού. Το πρόγραμμα για την Ευρώπη προβλέπει καθημερινή οδήγηση με μέσο όρο τα 200 χιλιόμετρα και ημερήσιο πλαφόν εξόδων στα 75 ευρώ, λόγω και της υψηλότερης τιμής της βενζίνης. Μετά από μια περιήγηση στην Εύβοια θα ταξιδέψουν βόρεια μέχρι τη ιδιαίτερη πατρίδα της γιαγιάς της Sarah στην Φλώρινα κι από εκεί θα ξεκινήσουν το οδοιπορικό τους στα βαλκάνια –άλλη μια περιοχή με ιδιαίτερα μεγάλο πρόβλημα ναρκοπεδίων- και πιο συγκεκριμένα στην Αλβανία, την Σερβία, την Κροατία, τα Σκόπια, την Σλοβενία και το Κόσοβο, πριν συνεχίσουν για την κεντρική Ευρώπη (Ολλανδία, Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία, Ισπανία και Ιταλία, όπου θα αποφασίσουν αν θα περάσουν μέσω Ελλάδας για Τουρκία και από εκεί να στείλουν τις μοτοσυκλέτες τους στο Μπαλί και την Ινδονησία, πριν επιστρέψουν στην πατρίδα τους την Αυστραλία. Ευελπιστούν ότι μέχρι τον Δεκέμβρη θα έχουν καταφέρει να ολοκληρώσουν το ταξίδι τους και θα έχουν μαζέψει περί τα 10.000 δολάρια για τον ευγενή σκοπό τους.
Μέσα από το site μας θα μαθαίνετε για την πορεία του Ty και της Sarah, ενώ μπορείτε να τους παρακολουθείτε και μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (Facebook και Instagram) ακολουθώντας το link "Ride of Our Life".

https://bit.ly/MOTO_676

Ταξιδιωτικά άρθρα

QJMOTOR IMBROS 2026 – Το τελευταίο μέρος του ταξιδιού του Κωνσταντίνου Μητσάκη

Περιλαμβάνει και τα σχόλιά του για το QJMOTOR FORT 350 EVO

Από τον

Παύλο Καρατζά

5/2/2026

Στην προηγούμενη ανταπόκριση ο Κωνσταντίνος Μητσάκης είχε περάσει τα Θεοφάνια στην Ίμβρο. Στην συνέχεια ο Έλληνας ταξιδευτής συνάντησε έναν κάτοικο του νησιού και συγκεκριμένα του χωριού Αγρίδια, που λειτουργεί μία ταβέρνα στην οποία κάθε καλοκαίρι γίνονται ελληνικά γλέντια.

Μάλιστα ο μπάρμπα-Γιώργος, όπως ονομάζεται, λέει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες ιστορίες και παραβάλουμε τις δηλώσεις του “Το 1965 κτίστηκαν ανοιχτές Αγροτικές Φυλακές κοντά στο χωριό Σχοινούδι και ισοβίτες κυκλοφορούσαν ελεύθεροι στην περιοχή, τρομοκρατώντας τον ελληνικό πληθυσμό. Μέσα σε δύο χρόνια έγιναν 14 φόνοι Ίμβριων Ελλήνων που δεν εξιχνιάστηκαν ποτέ.

Με αφορμή τα γεγονότα του 1964 στην Κύπρο, οι τουρκικές αρχές έκλεισαν τα ελληνικά σχολεία στην Ίμβρο και απαγόρευσαν την ελληνική γλώσσα. Τον Σεπτέμβριο του 2013, μετά από σχεδόν 50 χρόνια, ξεκίνησε να επαναλειτουργεί το Ελληνικό μειονοτικό Νηπιαγωγείο & Δημοτικό σχολείο στους Αγίους Θεοδώρους, ενώ το 2015 ξανάνοιξε το ελληνικό μειονοτικό Γυμνάσιο & Λύκειο εδώ στα Αγρίδια. Σήμερα φοιτούν συνολικά -από το νηπιαγωγείο ως το λύκειο- 53 μαθητές. Είναι μια χαραμάδα αισιοδοξία για το μέλλον των Ίμβριων Ελλήνων”

Επόμενος σταθμός για τον Κωνσταντίνο Μητσάκη και το QJMOTOR FORT 350 EVO αποτέλεσαν το Σχοινούδι που ήταν το μεγαλύτερο και πλουσιότερο χωριό της Ίμβρου και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960 φιλοξενούσε περίπου 2.000 κατοίκους. Όμως, οι ανοιχτές αγροτικές φυλακές που κτίστηκαν το 1965 κοντά στο χωριό σηματοδότησαν την αρχή του τέλους για το χωριό, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να εγκαταλείψουν σταδιακά το Σχοινούδι, το οποίο ερημώθηκε και μετατράπηκε σε χωριό φάντασμα. Ο Μητσάκης περιπλανήθηκε στο ερημωμένο χωριό, ενώ καθ’ όλη την διάρκεια της παρουσία του στο Σχοινούδι, ένα όχημα της τουρκικής εθνοφυλακής τον επιτηρούσε διακριτικά από απόσταση.

Αντίθετα, ο οικισμός των Αγίων Θεοδώρων (Zeytinli) εξακολουθούσε να σφύζει από ζωή και ελληνικότητα και είναι κτισμένο αμφιθεατρικά στους πρόποδες του όρους Καστρί. Έπειτα ο Έλληνας αναβάτης αποχαιρέτησε την Ίμβρο και κινήθηκε προς την ηπειρωτική Τουρκία για την επιστροφή του, δηλώνοντας: “Ευτύχησα να γνωρίσω υπέροχους, καλοσυνάτους ανθρώπους, που συνεχίζουν να αντέχουν στις προκλήσεις του χρόνου και να μιλούν ακόμα ελληνικά.”

Ενδιαφέρον έχουν και τα σχόλια του Μητσάκη όσον αφορά το QJMOTOR FORT 350 EVO, με το οποίο διένυσε 2.500 χιλιόμετρα. Ας δούμε τι αναφέρει:

Με το νέο QJMOTOR FORT 350 EVO, η QJMOTOR πέτυχε τη χρυσή τομή ανάμεσα σε ένα GT scooter και ένα Urban scooter. Συνδυάζοντας την ευελιξία και την πρακτικότητα της πόλης με τη σταθερότητα και την άνεση του ταξιδιού, ο δίτροχος συνοδοιπόρος μου απέδειξε στα 2.500 χλμ. του «QJMOTOR IMBROS 2026» ότι μπορεί να ανταποκριθεί επάξια τόσο στις καθημερινές μετακινήσεις, όσο και στις πολύωρες διαδρομές ενός απαιτητικού οδοιπορικού.

Με 16άρη μπροστινό τροχό και 14άρη πίσω, εργονομική GT σχεδίαση, εμπρός ανάρτηση τηλεσκοπικού πιρουνιού και ιδανική ρύθμιση στα διπλά πίσω αμορτισέρ, το ασημί scooter ταξίδευε με υποδειγματική σταθερότητα και ασφάλεια στα ανοιχτά κομμάτια των αυτοκινητοδρόμων, σε ταχύτητες 110–120 χλμ. Αποδίδοντας 30 ίππους, ο μονοκύλινδρος, υγρόψυκτος, τετραβάλβιδος κινητήρας του QJMOTOR FORT 350 EVO με ενθουσίασε με την ομαλή, χωρίς κραδασμούς λειτουργία του σε όλο το φάσμα των στροφών, την αποδεδειγμένη αξιοπιστία του (την πρώτη και την τελευταία ημέρα του ταξιδιού έκανα 870 χλμ. αυθημερόν), τη δυνατή επιτάχυνση και τη χαμηλή κατανάλωση, η οποία κυμάνθηκε στα 3,8 λτ/100 χλμ. Το ρεζερβουάρ των 11,7 λίτρων μού έδινε αυτονομία γύρω στα 300 χλμ., ενώ χάρη στο σύστημα Keyless και στο εύκολα προσβάσιμο σημείο του ρεζερβουάρ, η διαδικασία του ανεφοδιασμού αποτελούσε γρήγορη υπόθεση.

Αποτελεσματική ήταν η κάλυψη από τον αέρα και τη βροχή που πρόσφερε η ζελατίνα του QJMOTOR FORT 350 EVO, η οποία ρυθμίζεται ηλεκτρικά με το πάτημα ενός κουμπιού, προσαρμόζοντας εύκολα το ύψος της ανάλογα με τις απαιτήσεις του δρόμου. Ελαφρώς σκυμμένος και με την ζελατίνα στο ψηλότερο σημείο της, είχα ικανοποιητική προστασία από τις σταγόνες της βροχής, κάτι που διαπίστωσα με ανακούφιση στα υγρά χιλιόμετρα της Τουρκίας.

Η ρυθμιζόμενη ζελατίνα ήταν ένα από τα πολλά χρήσιμα gadgets με τα οποία είναι εφοδιασμένο το FORT 350 EVO: συνδεσιμότητα Bluetooth και δυνατότητες mirroring, σύστημα Keyless, Traction Control, TFT οθόνη 7” με δύο επιλογές εμφάνισης, Full LED φωτισμός και σύστημα TPMS (ενδείξεις πίεσης και θερμοκρασίας ελαστικών) συμπληρώνουν ένα πακέτο που στην πράξη έδινε άμεσες λύσεις στις ταξιδιωτικές μου ανάγκες. Αισθητή ήταν ωστόσο η απουσία ενός σταθερού-εξωτερικού σημείου για την τοποθέτηση μιας βάσης στήριξης GPS ή κινητού, πράγμα που με υποχρέωσε να καταφύγω σε εναλλακτικές λύσεις.

Αναφορικά με τη θέση οδήγησης, το μικρό μήκος του τιμονιού ήταν θετικό στοιχείο για οδήγηση σε αστικό περιβάλλον, αποδείχθηκε όμως κουραστικό στο πολύωρο ταξίδι. Σε κάθε στάση (ανά 150-200 χλμ. περίπου), οι ώμοι μου ήταν λίγο “πιασμένοι”, όπως και τα γόνατά μου, αφού άβολη ήταν επίσης και η θέση των ποδιών (δεν μπορούσα να τα απλώσω αρκετά). Αντίθετα, η σέλα ήταν άνετη επιτρέποντάς μου την πολύωρη οδήγηση δίχως ενοχλήσεις, αλλά το ύψος της ίσως προβληματίσει αναβάτες με πιο κοντό ανάστημα.

Πάντα σ’ ένα ταξίδι χρειάζομαι χώρο για αποσκευές – αυτό το στοιχείο πρακτικότητας μού το πρόσφερε απλόχερα το QJMOTOR FORT 350 EVO. Ο ευρύχωρος αποθηκευτικός χώρος κάτω από τη σέλα (χωρά δύο full face κράνη) φιλοξένησε μεγάλο μέρος των αποσκευών μου, ενώ επιπλέον δυνατότητες μεταφοράς παρείχε η εργοστασιακή σχάρα. Μικρά αντικείμενα καθημερινής χρήσης (γάντια, καλώδια φόρτισης, γυαλιά κ.λπ.) μπήκαν στο πρακτικό ντουλαπάκι της εσωτερικής ποδιάς. Στο εσωτερικό του βρίσκεται και μια χρήσιμη διπλή θύρα φόρτισης (USB Type-A και Type-C) για φόρτιση συσκευών καθ’ οδόν. Σε δύο περιπτώσεις επαναφόρτισα εν κινήσει την action camera μου (ήταν σχεδόν άδεια η μπαταρία) και έτσι συνέχισα απρόσκοπτα την βιντεοσκόπηση. Και φυσικά, το κινητό μου ήταν συνεχώς συνδεδεμένο και πάντα φορτισμένο.

Για την άμεση ακινητοποίηση του QJMOTOR FORT 350 EVO φρόντιζαν ένας δίσκος 256 χλστ. εμπρός με διπίστονη δαγκάνα και ένας δίσκος 240 χλστ. πίσω. Σε συνδυασμό με το δικάναλο ABS, το ασημί scooter διέθετε ισχυρή και προοδευτική απόδοση πέδησης, στοιχείο που μου ενέπνεε εμπιστοσύνη και σιγουριά σε όλες τις συνθήκες οδήγησης. Τέλος, η δέσμη του διπλού προβολέα πρόσφερε υψηλή ορατότητα και φωτεινότητα, εξασφαλίζοντάς μου αρκετά ξεκούραστη και απροβλημάτιστη οδήγηση στη διάρκεια του νυχτερινού ταξιδιού. Το διαπίστωσα “ιδίοις όμμασι” κατά την επιστροφή μου, και συγκεκριμένα στη διαδρομή Θεσσαλονίκη-Αθήνα. Οδηγώντας για 510 χλμ. μέσα στη νύχτα, χάρη στην αποτελεσματικότητα των ισχυρών φωτιστικών σωμάτων του QJMOTOR FORT 350 EVO είχα πλήρη ορατότητα τόσο στον αυτοκινητόδρομο, όσο και στους επαρχιακούς άξονες που κινήθηκα λόγω των αγροτικών κινητοποιήσεων.

Η απάντηση στο ερώτημα «Σε ποιον ταιριάζει το QJMOTOR FORT 350 EVO;» ήρθε μετά από 2.500 χλμ. ταξιδιωτικής συμβίωσης σε Ελλάδα και Τουρκία. Θεωρώ πως το νέο scooter της QJMOTOR απευθύνεται στον αναβάτη που θέλει να κάνει τα πάντα, δίχως συμβιβασμούς και ρηχούς προβληματισμούς. Το QJMOTOR FORT 350 EVO ταιριάζει σ’ αυτόν που κινείται καθημερινά μέσα στο κλεινόν άστυ απολαμβάνοντας την ευελιξία και την άνεση ενός Urban scooter, ενώ το σαββατοκύριακο “βάζει πινέζες” στο χάρτη και φεύγει μακριά πάνω στη σέλα μιας μικρομεσαίας ποιοτικής μοτοσυκλέτας…