QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 3ο - Θεοφάνια σε Ίμβρο για Κωνσταντίνο Μητσάκη και FORT 350 EVO

Η καρδιά του νησιού κτυπά ακόμα Ελληνικά
QJMOTOR IMBROS 2026
Από το

motomag

14/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης συνεχίζει το οδοιπορικό του και, στη νέα ανταπόκριση από την Ίμβρο καταγράφει τον προορισμό όπως τον έζησε: την τελετή των Θεοφανίων στο λιμάνι του Κάστρου, καθώς και την παραμονή του στην πρωτεύουσα του νησιού. Μέσα από εικόνες και προσωπικές σημειώσεις, μας μεταφέρει την ατμόσφαιρα και την καθημερινότητα της Ίμβρου, συνοδεία του QJMOTOR FORT 350 EVO.

“Πριν επισκεφθώ την Ίμβρο, είχα μελετήσει διεξοδικά την πολυτάραχη ιστορία του αιγαιοπελαγίτικου νησιού, του οποίου ο μόνιμος πληθυσμός ανέρχεται σήμερα σε 200 περίπου Έλληνες (υπερήλικες στην πλειοψηφία τους) και σε 7.000 Τούρκους εποίκους. Μέχρι το 1964, η πληθυσμιακή αναλογία ήταν περίπου 6.100 Έλληνες και 200 Τούρκοι, γεγονός που καταδεικνύει ότι το “Πρόγραμμα Διάλυσης" που υιοθέτησε η τουρκική κυβέρνηση εκείνη την χρονιά πέτυχε εντέλει τον σκοπό του…QJMOTOR IMBROS 2026

Σε τι αποσκοπούσε το διαβόητο "Πρόγραμμα Διάλυσης"; Βασικός στόχος ήταν ο αφελληνισμός της Ίμβρου (και της Τενέδου) και προέβλεπε, μεταξύ άλλων: α) την απαλλοτρίωση του 90% των καλλιεργήσιμων εδαφών στην Ίμβρο, β) την κατάργηση της διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας και του μειονοτικού εκπαιδευτικού συστήματος, γ) τον εξαναγκασμό των Ελλήνων αυτοχθόνων κατοίκων της Ίμβρου, μέσω των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων της γης τους, να μεταναστεύσουν, δ) την ίδρυση νέων συνοικισμών και χωριών Τούρκων εποίκων στην Ίμβρο…

QJMOTOR IMBROS 2026

Το "Πρόγραμμα Διάλυσης" των Ελλήνων της Ίμβρου (και της Τενέδου) είχε ως αποτέλεσμα 5.800 Ίμβριοι (και 2.500 Τενέδιοι) να εγκαταλείψουν οριστικά τις πατρογονικές εστίες τους και να μετοικίσουν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η αποκορύφωση του δράματος των Ελλήνων της Ίμβρου σημειώθηκε το 1974 (χρονιά της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο), όταν υπέστησαν διώξεις, προπηλακισμούς και τρομοκρατία…

QJMOTOR IMBROS 2026

Η παρουσία μου στην Ίμβρο συνέπεσε με τον Αγιασμό των Υδάτων (Θεοφάνια), που πραγματοποιήθηκε στο λιμάνι του Κάστρου. Στην τελετή του αγιασμού χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Ίμβρου & Τενέδου Κύριλλος, πλαισιωμένος από τον τοπικό κλήρο, τον δήμαρχο Μυτιλήνης Π. Χριστόφα κι από δεκάδες Ρωμιούς κατοίκους του νησιού. Με βαθιά κατάνυξη παρακολούθησα την τελετή του αγιασμού, η οποία, εκτός φυσικά από κορυφαίο θρησκευτικό έθιμο, αντιπροσώπευε παράλληλα μια πράξη συλλογικής ταυτότητας και αφύπνισης για τους Έλληνες της Ίμβρου, οι οποίοι εξακολουθούν να στέκονται όρθιοι απέναντι στον χρόνο και στις αντιξοότητες που σημάδεψαν τον τόπο τους…

QJMOTOR IMBROS 2026

Αφού συνομίλησα και αντάλλαξα θερμές ευχές με τον Μητροπολίτη Κύριλλο και τους παραβρισκόμενους Έλληνες Ίμβριους, προσέγγισα την Παναγία (την πρωτεύουσα του νησιού), όπου και διανυκτέρευσα. Εδώ, ο μητροπολιτικός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, τα γραφεία της Μητρόπολης και το κτίριο που φιλοξενεί τον "Εκπαιδευτικό & Πολιτιστικό Σύνδεσμο Ίμβρου" δέχτηκαν την επίσκεψή μου…

QJMOTOR IMBROS 2026

Την επομένη, κάτω από άστατες καιρικές συνθήκες (ψιλόβροχο), θα ξεκινούσα με ανείπωτη λαχτάρα την περιήγησή μου στα σημαντικότερα ελληνικά χωριά της Ίμβρου (Άγιοι Θεόδωροι, Αγρίδια, Σχοινούδι). Οδηγώντας το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO, θα αναζητούσα τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου, ενώ παράλληλα θα επιδίωκα να βρεθώ με ομογενείς της Ίμβρου για να αφουγκραστώ τα προσωπικά βιώματα, τις προσδοκίες και τις διαχρονικές αγωνίες τους…

QJMOTOR IMBROS 2026

Trans – Asian 2017

Στη γη του Πακιστάν
7/7/2017

Δεκαπέντε μέρες αφότου είχα αποχαιρετήσει τα πάτρια εδάφη, και με καταγεγραμμένα 4.350 χιλιόμετρα στο κοντέρ της λευκής Honda, περνούσα –φανερά αγχωμένος– τα σύνορα του Πακιστάν. Ήταν η δεύτερη φορά μέσα στα τελευταία τρία χρόνια που επισκεπτόμουν με μοτοσυκλέτα την "Χώρα των Αγνών". Η τελευταία φορά που πέρασα τα ίδια ιρανο-πακιστανικά σύνορα (Taftan) ήταν το 2014, όταν οδηγούσα ένα παπί Yamaha Crypton 135, με προορισμό την Ινδία.

Όπως και τότε, έτσι και τώρα, οι Πακιστανοί φρόντισαν να μου παραχωρήσουν ένοπλη στρατιωτική συνοδεία για όλη την διάρκεια του ταξιδιού μου στην χώρα τους. Ήταν ένα μέτρο προστασίας των ξένων ταξιδιωτών από τυχόν επιθέσεις των Ταλιμπάν ή του ISIS, τ’ οποίο φυσικά αποδέχτηκα με ανακούφιση. Με τίποτα δεν ήθελα να βρεθώ αιχμάλωτος σε καμιά σπηλιά του Νοτίου Αφγανιστάν περιμένοντας πότε θα με ανταλλάξουν ή θα με αποκεφαλίσουν.

Το δρομολόγιο μέσα στο Πακιστάν άγγιζε τα 1.800 χλμ., με το πιο δύσκολο κομμάτι να είναι το πρώτο -από τα σύνορα ως την πόλη Quetta (640 χιλιόμετρα)- λόγω της καυτής παρουσίας της ερήμου Βελουχιστάν. Δυο πτώσεις (ευτυχώς ανώδυνες) σε χωμάτινα κομμάτια της διαδρομής, αμμοθύελλες, βενζίνη από βαρέλια, στρατιωτική συνοδεία και ένα σκασμένο λάστιχο αποτέλεσαν τα στοιχεία της οδικής περιπέτειας των δυο πρώτων ημερών μέχρι την πόλη Quetta, την πρωτεύουσα της επαρχίας Βελουχιστάν….

Στην Quetta, αφού κατέλυσα σ’ ένα κεντρικό ξενοδοχείο (ήταν επιλογή της αστυνομίας), βγήκα κατόπιν στην πόλη με την συνοδεία τριών στρατιωτών για να επισκευάσω το πίσω λάστιχο, που έσκασε μόλις έφτασα στο ξενοδοχείο –ήμουν τυχερός μέσα στην ατυχία. Έτσι, με καινούρια πίσω σαμπρέλα και ήρεμη πλέον διάθεση, μετά από δυο μέρες συνέχισα το ταξίδι μου για την πόλη Sukkur (410 χλμ. ανατολικά), στις όχθες του Ινδού ποταμού…

Στην διάρκεια της υπόλοιπης διαδρομής του “ Trans – Asian 2017” μέσα στο Πακιστάν (Sukkur-Multan-Lahore), οι τροχοί της Africa Twin ταξίδεψαν πάνω στην κορεσμένο εθνική οδό Ν5. Για τρεις μέρες, μέχρι τα σύνορα της Ινδίας, τα είδα όλα. Εκρηκτικό το "κοκτέιλ του δρόμου": επικίνδυνα φορτηγά, τρομερή σκόνη και καυσαέριο, οδήγηση κατά τα βρετανικά πρότυπα, σχιζοφρενείς οδηγοί, δυσβάστακτη υγρασία και μια αφόρητη ζέστη που άγγιζε τους 42 βαθμούς Κελσίου. Ήταν, ωστόσο, μια μικρή πρόγευση για τα οδικά δεινά που με περίμεναν στους δρόμους της γειτονικής Ινδίας, της επόμενης χώρας του “ Trans – Asian 2017”.

Κωνσταντίνος Μητσάκης

Ετικέτες