QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 3ο - Θεοφάνια σε Ίμβρο για Κωνσταντίνο Μητσάκη και FORT 350 EVO

Η καρδιά του νησιού κτυπά ακόμα Ελληνικά
QJMOTOR IMBROS 2026
Από το

motomag

14/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης συνεχίζει το οδοιπορικό του και, στη νέα ανταπόκριση από την Ίμβρο καταγράφει τον προορισμό όπως τον έζησε: την τελετή των Θεοφανίων στο λιμάνι του Κάστρου, καθώς και την παραμονή του στην πρωτεύουσα του νησιού. Μέσα από εικόνες και προσωπικές σημειώσεις, μας μεταφέρει την ατμόσφαιρα και την καθημερινότητα της Ίμβρου, συνοδεία του QJMOTOR FORT 350 EVO.

“Πριν επισκεφθώ την Ίμβρο, είχα μελετήσει διεξοδικά την πολυτάραχη ιστορία του αιγαιοπελαγίτικου νησιού, του οποίου ο μόνιμος πληθυσμός ανέρχεται σήμερα σε 200 περίπου Έλληνες (υπερήλικες στην πλειοψηφία τους) και σε 7.000 Τούρκους εποίκους. Μέχρι το 1964, η πληθυσμιακή αναλογία ήταν περίπου 6.100 Έλληνες και 200 Τούρκοι, γεγονός που καταδεικνύει ότι το “Πρόγραμμα Διάλυσης" που υιοθέτησε η τουρκική κυβέρνηση εκείνη την χρονιά πέτυχε εντέλει τον σκοπό του…QJMOTOR IMBROS 2026

Σε τι αποσκοπούσε το διαβόητο "Πρόγραμμα Διάλυσης"; Βασικός στόχος ήταν ο αφελληνισμός της Ίμβρου (και της Τενέδου) και προέβλεπε, μεταξύ άλλων: α) την απαλλοτρίωση του 90% των καλλιεργήσιμων εδαφών στην Ίμβρο, β) την κατάργηση της διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας και του μειονοτικού εκπαιδευτικού συστήματος, γ) τον εξαναγκασμό των Ελλήνων αυτοχθόνων κατοίκων της Ίμβρου, μέσω των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων της γης τους, να μεταναστεύσουν, δ) την ίδρυση νέων συνοικισμών και χωριών Τούρκων εποίκων στην Ίμβρο…

QJMOTOR IMBROS 2026

Το "Πρόγραμμα Διάλυσης" των Ελλήνων της Ίμβρου (και της Τενέδου) είχε ως αποτέλεσμα 5.800 Ίμβριοι (και 2.500 Τενέδιοι) να εγκαταλείψουν οριστικά τις πατρογονικές εστίες τους και να μετοικίσουν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η αποκορύφωση του δράματος των Ελλήνων της Ίμβρου σημειώθηκε το 1974 (χρονιά της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο), όταν υπέστησαν διώξεις, προπηλακισμούς και τρομοκρατία…

QJMOTOR IMBROS 2026

Η παρουσία μου στην Ίμβρο συνέπεσε με τον Αγιασμό των Υδάτων (Θεοφάνια), που πραγματοποιήθηκε στο λιμάνι του Κάστρου. Στην τελετή του αγιασμού χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Ίμβρου & Τενέδου Κύριλλος, πλαισιωμένος από τον τοπικό κλήρο, τον δήμαρχο Μυτιλήνης Π. Χριστόφα κι από δεκάδες Ρωμιούς κατοίκους του νησιού. Με βαθιά κατάνυξη παρακολούθησα την τελετή του αγιασμού, η οποία, εκτός φυσικά από κορυφαίο θρησκευτικό έθιμο, αντιπροσώπευε παράλληλα μια πράξη συλλογικής ταυτότητας και αφύπνισης για τους Έλληνες της Ίμβρου, οι οποίοι εξακολουθούν να στέκονται όρθιοι απέναντι στον χρόνο και στις αντιξοότητες που σημάδεψαν τον τόπο τους…

QJMOTOR IMBROS 2026

Αφού συνομίλησα και αντάλλαξα θερμές ευχές με τον Μητροπολίτη Κύριλλο και τους παραβρισκόμενους Έλληνες Ίμβριους, προσέγγισα την Παναγία (την πρωτεύουσα του νησιού), όπου και διανυκτέρευσα. Εδώ, ο μητροπολιτικός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, τα γραφεία της Μητρόπολης και το κτίριο που φιλοξενεί τον "Εκπαιδευτικό & Πολιτιστικό Σύνδεσμο Ίμβρου" δέχτηκαν την επίσκεψή μου…

QJMOTOR IMBROS 2026

Την επομένη, κάτω από άστατες καιρικές συνθήκες (ψιλόβροχο), θα ξεκινούσα με ανείπωτη λαχτάρα την περιήγησή μου στα σημαντικότερα ελληνικά χωριά της Ίμβρου (Άγιοι Θεόδωροι, Αγρίδια, Σχοινούδι). Οδηγώντας το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO, θα αναζητούσα τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου, ενώ παράλληλα θα επιδίωκα να βρεθώ με ομογενείς της Ίμβρου για να αφουγκραστώ τα προσωπικά βιώματα, τις προσδοκίες και τις διαχρονικές αγωνίες τους…

QJMOTOR IMBROS 2026

Trans – Asian 2017

Τουρκία - Ιράν
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/6/2017

Όπως είχαμε γράψει εδώ, μετά από αποκλειστική πληροφόρηση που είχαμε μέσω τηλεφωνικής επικοινωνίας μαζί του, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης βρισκόταν ήδη στο Ιράν και είχε να αντιμετωπίσει δύο από τα δυσκολότερα προβλήματα του επικού ταξιδιού του: την γραφειοκρατία και τον αφόρητο καύσωνα. Μόλις πριν από λίγο κατάφερε να ξεπεράσει και το πρόβλημα με την απαγόρευση του internet και των scial media στο Ιράν και μας έστειλε την πρώτη του ανταπόκριση από το ταξίδι:

"To ταξίδι ξεκίνησε από τις αιγαιοπελαγίτικες ακτές της Μικρασίας. Από το κοσμοπολίτικο Cesme όπου αποβιβάστηκα, μέχρι τους πρόποδες του χιονισμένου Αραράτ στα σύνορα με το Ιράν, η Africa Twin κατέγραψε στο κοντέρ της περί τα 1.900 km. Οι πόλεις Afyon, Ankara, Sivas και Erzerum είδαν την λευκή Honda να περνά από τις γειτονιές τους, ενώ τίποτα το ανησυχητικό ή απρόβλεπτο δεν συνέβη στα πρώτα αυτά χιλιόμετρα του ταξιδιού.

Ωστόσο, ένα πρόβλημα στο Carnet Ata (πολύπτυχο της ΕΛΠΑ) καθυστέρησε την είσοδό μου στο Ιράν για πέντε ολόκληρες ημέρες. Οι ιρανικές τελωνειακές αρχές, διαπιστώνοντας μια παρατυπία στο έγγραφο της μοτοσυκλέτας, αρνήθηκαν την είσοδό της στην χώρα και έτσι υποχρεώθηκα να επικοινωνήσω με την ΕΛΠΑ στην Αθήνα, προκειμένου να βρεθεί λύση στο πρόβλημα, όπως και τελικά έγινε.

Την τελευταία φορά που επισκέφθηκα το Ιράν ήταν το 2016, όταν ταξίδευα με μια ΚΤΜ 1050 Adventure για το Ντουμπάι. Να λοιπόν που βρέθηκα να διατρέχω ξανά –αυτήν την φορά με μια Honda CRF1000L Africa Twin– την μυθική χώρα του Δαρείου, καθοδόν όμως για την Ινδονησία. Με αφετηρία την συνοριακή πόλη Maku, η διαδρομή που είχα χαράξει μέσα στο Ιράν θα με περνούσε από τις πόλεις Tabris, Esfahan, Kerman και Zahedan, ενώ φτάνοντας στα σύνορα του Πακιστάν, ακόμα 2.450 km θα είχαν προστεθεί στο κοντέρ της λευκής μοτοσυκλέτας.

Για πολλοστή φορά, το Ιράν αποτέλεσε έναν "διάδρομο" στην πορεία μου προς την μακρινή Ανατολή. Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι δεν έπρεπε να κάνω τις απαραίτητες στάσεις στα διάφορα αξιοθέατα που βρίσκονταν πάνω στην ρότα του "Trans – Asian 2017". Και φυσικά επέλεξα –για ακόμη μια φορά– την ονειρική Esfahan, την γοητευτικότερη πόλη του Ιράν. Χάρη στα υποβλητικά μνημεία της, που αποτελούν τα πιο αριστουργηματικά οικοδομήματα του ισλαμικού κόσμου, τούτη η πόλη του Κεντρικού Ιράν έμοιαζε να ξεπηδά μέσα από το φανταστικό κόσμο ενός ανατολίτικου παραμυθιού…

Μετά την Esfahan με περίμενε η έρημος της ακραίας σιωπής! Η έρημος Βελουχιστάν (η Γεδρωσία του Μεγαλέξανδρου), που το επίπεδο βασίλειό της φτάνει μέχρι το Ανατολικό Πακιστάν. Για τις επόμενες τρεις μέρες βρέθηκα να οδοιπορώ μέσα στη μοναξιά μου, διασχίζοντας ένα περιβάλλον εχθρικό και αφιλόξενο για την ανθρώπινη παρουσία. Και παρόλο που ο υδράργυρος φλερτάριζε καθημερινά τους 50°C, θέτοντας σε δοκιμασία τα σωματικά και ψυχολογικά μου όρια, εντέλει κατάφερα και προσέγγισα σώος τα πακιστανικά σύνορα…"

Κωνσταντίνος Μητσάκης

Ετικέτες