QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 3ο - Θεοφάνια σε Ίμβρο για Κωνσταντίνο Μητσάκη και FORT 350 EVO

Η καρδιά του νησιού κτυπά ακόμα Ελληνικά
QJMOTOR IMBROS 2026
Από το

motomag

14/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης συνεχίζει το οδοιπορικό του και, στη νέα ανταπόκριση από την Ίμβρο καταγράφει τον προορισμό όπως τον έζησε: την τελετή των Θεοφανίων στο λιμάνι του Κάστρου, καθώς και την παραμονή του στην πρωτεύουσα του νησιού. Μέσα από εικόνες και προσωπικές σημειώσεις, μας μεταφέρει την ατμόσφαιρα και την καθημερινότητα της Ίμβρου, συνοδεία του QJMOTOR FORT 350 EVO.

“Πριν επισκεφθώ την Ίμβρο, είχα μελετήσει διεξοδικά την πολυτάραχη ιστορία του αιγαιοπελαγίτικου νησιού, του οποίου ο μόνιμος πληθυσμός ανέρχεται σήμερα σε 200 περίπου Έλληνες (υπερήλικες στην πλειοψηφία τους) και σε 7.000 Τούρκους εποίκους. Μέχρι το 1964, η πληθυσμιακή αναλογία ήταν περίπου 6.100 Έλληνες και 200 Τούρκοι, γεγονός που καταδεικνύει ότι το “Πρόγραμμα Διάλυσης" που υιοθέτησε η τουρκική κυβέρνηση εκείνη την χρονιά πέτυχε εντέλει τον σκοπό του…QJMOTOR IMBROS 2026

Σε τι αποσκοπούσε το διαβόητο "Πρόγραμμα Διάλυσης"; Βασικός στόχος ήταν ο αφελληνισμός της Ίμβρου (και της Τενέδου) και προέβλεπε, μεταξύ άλλων: α) την απαλλοτρίωση του 90% των καλλιεργήσιμων εδαφών στην Ίμβρο, β) την κατάργηση της διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας και του μειονοτικού εκπαιδευτικού συστήματος, γ) τον εξαναγκασμό των Ελλήνων αυτοχθόνων κατοίκων της Ίμβρου, μέσω των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων της γης τους, να μεταναστεύσουν, δ) την ίδρυση νέων συνοικισμών και χωριών Τούρκων εποίκων στην Ίμβρο…

QJMOTOR IMBROS 2026

Το "Πρόγραμμα Διάλυσης" των Ελλήνων της Ίμβρου (και της Τενέδου) είχε ως αποτέλεσμα 5.800 Ίμβριοι (και 2.500 Τενέδιοι) να εγκαταλείψουν οριστικά τις πατρογονικές εστίες τους και να μετοικίσουν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η αποκορύφωση του δράματος των Ελλήνων της Ίμβρου σημειώθηκε το 1974 (χρονιά της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο), όταν υπέστησαν διώξεις, προπηλακισμούς και τρομοκρατία…

QJMOTOR IMBROS 2026

Η παρουσία μου στην Ίμβρο συνέπεσε με τον Αγιασμό των Υδάτων (Θεοφάνια), που πραγματοποιήθηκε στο λιμάνι του Κάστρου. Στην τελετή του αγιασμού χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Ίμβρου & Τενέδου Κύριλλος, πλαισιωμένος από τον τοπικό κλήρο, τον δήμαρχο Μυτιλήνης Π. Χριστόφα κι από δεκάδες Ρωμιούς κατοίκους του νησιού. Με βαθιά κατάνυξη παρακολούθησα την τελετή του αγιασμού, η οποία, εκτός φυσικά από κορυφαίο θρησκευτικό έθιμο, αντιπροσώπευε παράλληλα μια πράξη συλλογικής ταυτότητας και αφύπνισης για τους Έλληνες της Ίμβρου, οι οποίοι εξακολουθούν να στέκονται όρθιοι απέναντι στον χρόνο και στις αντιξοότητες που σημάδεψαν τον τόπο τους…

QJMOTOR IMBROS 2026

Αφού συνομίλησα και αντάλλαξα θερμές ευχές με τον Μητροπολίτη Κύριλλο και τους παραβρισκόμενους Έλληνες Ίμβριους, προσέγγισα την Παναγία (την πρωτεύουσα του νησιού), όπου και διανυκτέρευσα. Εδώ, ο μητροπολιτικός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, τα γραφεία της Μητρόπολης και το κτίριο που φιλοξενεί τον "Εκπαιδευτικό & Πολιτιστικό Σύνδεσμο Ίμβρου" δέχτηκαν την επίσκεψή μου…

QJMOTOR IMBROS 2026

Την επομένη, κάτω από άστατες καιρικές συνθήκες (ψιλόβροχο), θα ξεκινούσα με ανείπωτη λαχτάρα την περιήγησή μου στα σημαντικότερα ελληνικά χωριά της Ίμβρου (Άγιοι Θεόδωροι, Αγρίδια, Σχοινούδι). Οδηγώντας το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO, θα αναζητούσα τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου, ενώ παράλληλα θα επιδίωκα να βρεθώ με ομογενείς της Ίμβρου για να αφουγκραστώ τα προσωπικά βιώματα, τις προσδοκίες και τις διαχρονικές αγωνίες τους…

QJMOTOR IMBROS 2026

Ταξίδι “Amazonas 2021” – B' Ανταπόκριση

Στο βασίλειο της Αμαζονίας
4/10/2021

Του Κωνσταντίνου Μητσάκη

 

Η αποστειρωμένη Brazilia σε καμία περίπτωση δεν θύμιζε βραζιλιάνικο αστικό κέντρο! Τριγυρνώντας με την μαύρη Honda XRE 300 RALLY στους δρόμους της διοικητικής πρωτεύουσας της Βραζιλίας αντίκρισα με σκεπτικισμό μια πόλη τετραγωνισμένη, βγαλμένη κυριολεκτικά από αρχιτεκτονική μακέτα.

Ήταν μια αναμενόμενη άλλωστε εικόνα, αφού η Brazilia σχεδιάστηκε και ανεγέρθηκε από τους αρχιτέκτονες Lucio Costa και Oscar Niemeyer μέσα σε μόλις 41 μήνες (1956–1960). Έκτοτε, η κυβερνητική “καρδιά” της χώρας κτυπά δυνατά στην Brazilia, η οποία μού συστήθηκε μέσα από τα κυριότερα αξιοθέατα–μνημεία της: την προεδρική κατοικία Planalto Palace, τον Καθεδρικό ναό, το Εθνικό Κοινοβούλιο, το Υπουργείο Εξωτερικών και το ναό Dom Bosco Sanctuary.

Η Brazilia ήταν το τελευταίο μεγάλο αστικό κέντρο της διαδρομής. Στα επόμενα 2.450 χλμ. που χώριζαν την βραζιλιάνικη πρωτεύουσα από την παραποτάμια Santarem (πόλη κτισμένη στις όχθες του Αμαζονίου ποταμού), θα συναντούσα μόνο μικρές πολιτείες και αναρίθμητους γραφικούς οικισμούς. Χρειάστηκα πέντε ημέρες πολύωρης οδήγησης μέχρι να φτάσω στην Santarem και να ανταμώσω τον υδάτινο γίγαντα της Νότιας Αμερικής, ενώ το ταλαίπωρο κορμί μου ανέλαβαν να “κοιμίσουν” οι πόλεις Gurupi, Araguaina, Maraba, Altamira και Ruropolis.

Περίπου 1.000 χλμ. βόρεια της Brazilia, η τροπική βλάστηση ξεκίνησε να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στο τοπικό οικοσύστημα, η ζέστη και η υγρασία σκαρφάλωναν όλο και πιο ψηλά, η κατάσταση του οδικού άξονα άρχισε να προβληματίζει σοβαρά τις αναρτήσεις της Honda XRE 300 RALLY και οι χωματόδρομοι εμφανίζονται όλο και συχνότερα κάτω από τις ρόδες της μοτοσυκλέτας. Βρισκόμουν πλέον στα γεωγραφικά όρια της Αμαζονίας.

Δυο πράγματα με προβλημάτισαν καθοδόν για την Santarem. Το πρώτο σχετιζόταν με την εκτεταμένη αποψίλωση των τροπικών δασών που αντίκριζα σε όλο το μήκος της διαδρομής. Ήταν ένα θλιβερό θέαμα που αποτελούσε την αδιάψευστη απόδειξη της τεράστιας οικολογικής καταστροφής που επιχειρείται –χρόνια τώρα– στην ευρύτερη περιοχή της Αμαζονίας.

Το δεύτερο είχε να κάνει με τους δυσκολοδιάβατους χωματόδρομους και τα πυκνά σύννεφα σκόνης που κλήθηκα να αντιμετωπίσω, οδηγώντας πάνω στον οδικό άξονα BR 230 /Transamazonica. Ειδικά στην χωμάτινη διαδρομή Altamira – Ruropolis, ήταν σαν να ταξίδευα σ’ ένα απέραντο βασίλειο κόκκινης σκόνης. Κάθε βράδυ, κάτω από τη ντουζιέρα του ξενοδοχείου, ξέπλενα από πάνω μου όλη την σκόνη της Αμαζονίας!

Ήταν το 1661 όταν οι αποικιοκράτες Πορτογάλοι έβαλαν το θεμέλιο λίθο της Santarem. Τριάμισι αιώνες μετά, η παραποτάμια πολιτεία της Αμαζονίας στεγάζει περίπου 300.000 κατοίκους κι έχει εξελιχθεί σ’ ένα από τα σημαντικότερα αστικά κέντρα του Αμαζονίου ποταμού.

Στην ατμοσφαιρική Santarem, αφού ξαπόστασα για λίγο δίπλα στις καταπράσινες όχθες του Αμαζονίου, συνέχισα κατόπιν το δίτροχο ταξίδι μου μέσω της πλωτής οδού. Με οδικό άξονα τον Αμαζόνιο ποταμό και μέσον μεταφοράς ένα ταχύπλοο σκάφος, έβαλα πλώρη για την παραποτάμια Manaus, την πρωτεύουσα της Αμαζονίας.

Δείτε το gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό από το ταξίδι!