QJMOTOR IMBROS 2026 – Το τελευταίο μέρος του ταξιδιού του Κωνσταντίνου Μητσάκη

Περιλαμβάνει και τα σχόλιά του για το QJMOTOR FORT 350 EVO
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

5/2/2026

Στην προηγούμενη ανταπόκριση ο Κωνσταντίνος Μητσάκης είχε περάσει τα Θεοφάνια στην Ίμβρο. Στην συνέχεια ο Έλληνας ταξιδευτής συνάντησε έναν κάτοικο του νησιού και συγκεκριμένα του χωριού Αγρίδια, που λειτουργεί μία ταβέρνα στην οποία κάθε καλοκαίρι γίνονται ελληνικά γλέντια.

Μάλιστα ο μπάρμπα-Γιώργος, όπως ονομάζεται, λέει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες ιστορίες και παραβάλουμε τις δηλώσεις του “Το 1965 κτίστηκαν ανοιχτές Αγροτικές Φυλακές κοντά στο χωριό Σχοινούδι και ισοβίτες κυκλοφορούσαν ελεύθεροι στην περιοχή, τρομοκρατώντας τον ελληνικό πληθυσμό. Μέσα σε δύο χρόνια έγιναν 14 φόνοι Ίμβριων Ελλήνων που δεν εξιχνιάστηκαν ποτέ.

Με αφορμή τα γεγονότα του 1964 στην Κύπρο, οι τουρκικές αρχές έκλεισαν τα ελληνικά σχολεία στην Ίμβρο και απαγόρευσαν την ελληνική γλώσσα. Τον Σεπτέμβριο του 2013, μετά από σχεδόν 50 χρόνια, ξεκίνησε να επαναλειτουργεί το Ελληνικό μειονοτικό Νηπιαγωγείο & Δημοτικό σχολείο στους Αγίους Θεοδώρους, ενώ το 2015 ξανάνοιξε το ελληνικό μειονοτικό Γυμνάσιο & Λύκειο εδώ στα Αγρίδια. Σήμερα φοιτούν συνολικά -από το νηπιαγωγείο ως το λύκειο- 53 μαθητές. Είναι μια χαραμάδα αισιοδοξία για το μέλλον των Ίμβριων Ελλήνων”

Επόμενος σταθμός για τον Κωνσταντίνο Μητσάκη και το QJMOTOR FORT 350 EVO αποτέλεσαν το Σχοινούδι που ήταν το μεγαλύτερο και πλουσιότερο χωριό της Ίμβρου και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960 φιλοξενούσε περίπου 2.000 κατοίκους. Όμως, οι ανοιχτές αγροτικές φυλακές που κτίστηκαν το 1965 κοντά στο χωριό σηματοδότησαν την αρχή του τέλους για το χωριό, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να εγκαταλείψουν σταδιακά το Σχοινούδι, το οποίο ερημώθηκε και μετατράπηκε σε χωριό φάντασμα. Ο Μητσάκης περιπλανήθηκε στο ερημωμένο χωριό, ενώ καθ’ όλη την διάρκεια της παρουσία του στο Σχοινούδι, ένα όχημα της τουρκικής εθνοφυλακής τον επιτηρούσε διακριτικά από απόσταση.

1

Αντίθετα, ο οικισμός των Αγίων Θεοδώρων (Zeytinli) εξακολουθούσε να σφύζει από ζωή και ελληνικότητα και είναι κτισμένο αμφιθεατρικά στους πρόποδες του όρους Καστρί. Έπειτα ο Έλληνας αναβάτης αποχαιρέτησε την Ίμβρο και κινήθηκε προς την ηπειρωτική Τουρκία για την επιστροφή του, δηλώνοντας: “Ευτύχησα να γνωρίσω υπέροχους, καλοσυνάτους ανθρώπους, που συνεχίζουν να αντέχουν στις προκλήσεις του χρόνου και να μιλούν ακόμα ελληνικά.”

Ενδιαφέρον έχουν και τα σχόλια του Μητσάκη όσον αφορά το QJMOTOR FORT 350 EVO, με το οποίο διένυσε 2.500 χιλιόμετρα. Ας δούμε τι αναφέρει:

Με το νέο QJMOTOR FORT 350 EVO, η QJMOTOR πέτυχε τη χρυσή τομή ανάμεσα σε ένα GT scooter και ένα Urban scooter. Συνδυάζοντας την ευελιξία και την πρακτικότητα της πόλης με τη σταθερότητα και την άνεση του ταξιδιού, ο δίτροχος συνοδοιπόρος μου απέδειξε στα 2.500 χλμ. του «QJMOTOR IMBROS 2026» ότι μπορεί να ανταποκριθεί επάξια τόσο στις καθημερινές μετακινήσεις, όσο και στις πολύωρες διαδρομές ενός απαιτητικού οδοιπορικού.

Με 16άρη μπροστινό τροχό και 14άρη πίσω, εργονομική GT σχεδίαση, εμπρός ανάρτηση τηλεσκοπικού πιρουνιού και ιδανική ρύθμιση στα διπλά πίσω αμορτισέρ, το ασημί scooter ταξίδευε με υποδειγματική σταθερότητα και ασφάλεια στα ανοιχτά κομμάτια των αυτοκινητοδρόμων, σε ταχύτητες 110–120 χλμ. Αποδίδοντας 30 ίππους, ο μονοκύλινδρος, υγρόψυκτος, τετραβάλβιδος κινητήρας του QJMOTOR FORT 350 EVO με ενθουσίασε με την ομαλή, χωρίς κραδασμούς λειτουργία του σε όλο το φάσμα των στροφών, την αποδεδειγμένη αξιοπιστία του (την πρώτη και την τελευταία ημέρα του ταξιδιού έκανα 870 χλμ. αυθημερόν), τη δυνατή επιτάχυνση και τη χαμηλή κατανάλωση, η οποία κυμάνθηκε στα 3,8 λτ/100 χλμ. Το ρεζερβουάρ των 11,7 λίτρων μού έδινε αυτονομία γύρω στα 300 χλμ., ενώ χάρη στο σύστημα Keyless και στο εύκολα προσβάσιμο σημείο του ρεζερβουάρ, η διαδικασία του ανεφοδιασμού αποτελούσε γρήγορη υπόθεση.

Αποτελεσματική ήταν η κάλυψη από τον αέρα και τη βροχή που πρόσφερε η ζελατίνα του QJMOTOR FORT 350 EVO, η οποία ρυθμίζεται ηλεκτρικά με το πάτημα ενός κουμπιού, προσαρμόζοντας εύκολα το ύψος της ανάλογα με τις απαιτήσεις του δρόμου. Ελαφρώς σκυμμένος και με την ζελατίνα στο ψηλότερο σημείο της, είχα ικανοποιητική προστασία από τις σταγόνες της βροχής, κάτι που διαπίστωσα με ανακούφιση στα υγρά χιλιόμετρα της Τουρκίας.  

Η ρυθμιζόμενη ζελατίνα ήταν ένα από τα πολλά χρήσιμα gadgets με τα οποία είναι εφοδιασμένο το FORT 350 EVO: συνδεσιμότητα Bluetooth και δυνατότητες mirroring, σύστημα Keyless, Traction Control, TFT οθόνη 7” με δύο επιλογές εμφάνισης, Full LED φωτισμός και σύστημα TPMS (ενδείξεις πίεσης και θερμοκρασίας ελαστικών) συμπληρώνουν ένα πακέτο που στην πράξη έδινε άμεσες λύσεις στις ταξιδιωτικές μου ανάγκες.  Αισθητή ήταν ωστόσο η απουσία ενός σταθερού-εξωτερικού σημείου για την τοποθέτηση μιας βάσης στήριξης GPS ή κινητού, πράγμα που με υποχρέωσε να καταφύγω σε εναλλακτικές λύσεις.  

Αναφορικά με τη θέση οδήγησης, το μικρό μήκος του τιμονιού ήταν θετικό στοιχείο για οδήγηση σε αστικό περιβάλλον, αποδείχθηκε όμως κουραστικό στο πολύωρο ταξίδι. Σε κάθε στάση (ανά 150-200 χλμ. περίπου), οι ώμοι μου ήταν λίγο “πιασμένοι”, όπως και τα γόνατά μου, αφού άβολη ήταν επίσης και η θέση των ποδιών (δεν μπορούσα να τα απλώσω αρκετά).  Αντίθετα, η σέλα ήταν άνετη επιτρέποντάς μου την πολύωρη οδήγηση δίχως ενοχλήσεις,  αλλά το ύψος της ίσως προβληματίσει αναβάτες με πιο κοντό ανάστημα.

Πάντα σ’ ένα ταξίδι χρειάζομαι χώρο για αποσκευές – αυτό το στοιχείο πρακτικότητας μού το πρόσφερε απλόχερα το QJMOTOR FORT 350 EVO. Ο ευρύχωρος αποθηκευτικός χώρος κάτω από τη σέλα (χωρά δύο full face κράνη) φιλοξένησε μεγάλο μέρος των αποσκευών μου, ενώ επιπλέον δυνατότητες μεταφοράς παρείχε η εργοστασιακή σχάρα. Μικρά αντικείμενα καθημερινής χρήσης (γάντια, καλώδια φόρτισης, γυαλιά κ.λπ.) μπήκαν στο πρακτικό ντουλαπάκι της εσωτερικής ποδιάς. Στο εσωτερικό του βρίσκεται και μια χρήσιμη διπλή θύρα φόρτισης (USB Type-A και Type-C) για φόρτιση συσκευών καθ’ οδόν. Σε δύο περιπτώσεις επαναφόρτισα εν κινήσει την action camera μου (ήταν σχεδόν άδεια η μπαταρία) και έτσι συνέχισα απρόσκοπτα την βιντεοσκόπηση. Και φυσικά, το κινητό μου ήταν συνεχώς συνδεδεμένο και πάντα φορτισμένο.

Για την άμεση ακινητοποίηση του QJMOTOR FORT 350 EVO φρόντιζαν ένας δίσκος 256 χλστ. εμπρός με διπίστονη δαγκάνα και ένας δίσκος 240 χλστ. πίσω. Σε συνδυασμό με το δικάναλο ABS, το ασημί scooter διέθετε ισχυρή και προοδευτική απόδοση πέδησης, στοιχείο που μου ενέπνεε εμπιστοσύνη και σιγουριά σε όλες τις συνθήκες οδήγησης. Τέλος, η δέσμη του διπλού προβολέα πρόσφερε υψηλή ορατότητα και φωτεινότητα, εξασφαλίζοντάς μου αρκετά ξεκούραστη και απροβλημάτιστη οδήγηση στη διάρκεια του νυχτερινού ταξιδιού. Το διαπίστωσα “ιδίοις όμμασι” κατά την επιστροφή μου, και συγκεκριμένα στη διαδρομή Θεσσαλονίκη-Αθήνα. Οδηγώντας για 510 χλμ. μέσα στη νύχτα, χάρη στην αποτελεσματικότητα των ισχυρών φωτιστικών σωμάτων του QJMOTOR FORT 350 EVO είχα πλήρη ορατότητα τόσο στον αυτοκινητόδρομο, όσο και στους επαρχιακούς άξονες που κινήθηκα λόγω των αγροτικών κινητοποιήσεων.

Η απάντηση στο ερώτημα «Σε ποιον ταιριάζει το QJMOTOR FORT 350 EVO;» ήρθε μετά από 2.500 χλμ. ταξιδιωτικής συμβίωσης σε Ελλάδα και Τουρκία. Θεωρώ πως το νέο scooter της QJMOTOR απευθύνεται στον αναβάτη που θέλει να κάνει τα πάντα, δίχως συμβιβασμούς και ρηχούς προβληματισμούς. Το QJMOTOR FORT 350 EVO ταιριάζει σ’ αυτόν που κινείται καθημερινά μέσα στο κλεινόν άστυ απολαμβάνοντας την ευελιξία και την άνεση ενός Urban scooter, ενώ το σαββατοκύριακο “βάζει πινέζες” στο χάρτη και φεύγει μακριά πάνω στη σέλα μιας μικρομεσαίας ποιοτικής μοτοσυκλέτας… 

SYM SIBERIA - Ταξιδιωτικό στη Σιβηρία με SYM NH-T 300 - Α' ανταπόκριση

Ελλάδα-Τουρκία-Γεωργία και μετά από τέσσερις ώρες στον έλεγχο συνόρων, είσοδος στη Ρωσία
SYM SIBERIA Α' Ανταπόκριση
Από τον

Κωνσταντίνο Μητσάκη

19/6/2023

Ήταν μεγάλη η πρόκληση να επιχειρήσω ένα διηπειρωτικό ταξίδι με μια adventure μοτοσυκλέτα 300 κυβικών. Κι επειδή έχω μάθει να μην λέω «όχι» στις ταξιδιωτικές προκλήσεις της δίτροχης ζωής μου, αποφάσισα να οδηγήσω μια μοτοσυκλέτα SYM ΝΗ-Τ 300 (ευγενική χορηγία της ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε.) πάνω στην τροχιά του Υπερσιβηρικού δρόμου και να προσεγγίσω τις ακτές του Ειρηνικού Ωκεανού (και συγκεκριμένα στην πόλη–λιμάνι Magadan της Βορειοανατολικής Σιβηρίας), εκεί όπου θα ολοκληρωνόταν μετά από 14.500 χλμ. το οδοιπορικό SYM SIBERIA.

Μόλις 3 χώρες θα άνοιγαν τα σύνορά τους για να με υποδεχτούν (Τουρκία, Γεωργία και Ρωσία/Σιβηρία), ενώ ο χρονικός ορίζοντας του ταξιδιού υπολογιζόταν –χωρίς απρόοπτα– στις 35 ημέρες. Από την Ανατολική Σιβηρία, η λευκή μοτοσυκλέτα θα επέστρεφε κατόπιν με τραίνο στη Μόσχα και εν συνεχεία θα την οδηγούσα πίσω στην Ελλάδα.

Η SYM ΝΗ-Τ 300 του σιβηρικού ταξιδιού ήταν καινούρια και χρειάστηκε να την στρώσω. Ακολούθησε το απαραίτητο service των πρώτων 1000 χλμ. στις εγκαταστάσεις της SYM, ενώ κρίθηκαν απαραίτητες κάποιες μικρο–επεμβάσεις για να γίνει πιο «ετοιμοπόλεμη»: α) ο Δημήτρης Λυγνός (κατάστημα Wheelcity) μού τοποθέτησε ένα ζευγάρι ελαστικών DUNLOP TRAILMAX, ιδανικά για τους κακοτράχαλους δρόμους της Σιβηρίας, β) ο γνωστός Παύλος Κασίμης προσάρμοσε δυο βάσεις για την στήριξη των σαμαριών και γ) το κατάστημα MOTOMARKET μερίμνησε για την τοποθέτηση μιας πίσω βαλίτσας (με την βάση της), ενός tank bag και μιας βάσης GPS. Ready to travel…

Τουρκία

Το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Πειραιάς–Χίος–Τσεσμέ αποτέλεσε τον “Δούρειο Ίππο” για την είσοδό μου στην Τουρκία. Η τουρκική αποστολή της λευκής SYM ΝΗ-Τ 300 ήταν 1.600 χλμ., με την διαδρομή του SYM SIBERIA να περνά από τις πόλεις Cesme–Afyon–Ankara–Samsun–Giresun–Trabzon–Hope και να τερματίζει στα σύνορα της Γεωργίας.

Μόλις δυόμιση μέρες ταξίδεψα στην Τουρκία, από σύνορα σε σύνορα! Δεν αναλώθηκα σε περιττές παρακάμψεις ή εξερευνήσεις, είχα βάλει το κεφάλι κάτω κι οδηγούσα, για τουλάχιστον 12 ώρες την ημέρα. Ήθελα να ξεμπερδεύω γρήγορα με την Τουρκία – όπως και τελικά έγινε.

Γεωργία

Και μετά Γεωργία, που φιλοξένησε τους τροχούς της SYM ΝΗ-Τ 300 για 580 χλμ. Η πανέμορφη χώρα του Καυκάσου, μού σύστησε την παραθαλάσσια πόλη Batumi (η αρχαία Κολχίδα της Μήδειας και των Αργοναυτών) και την Mtskheta, μια από τις αρχαιότερες πόλεις της Γεωργίας (θεωρείται το σημαντικότερο θρησκευτικό κέντρο της χώρας). Όμως, το κερασάκι στην (γεωργιανή) τούρτα ήταν η υπέροχη διαδρομή του «Στρατιωτικού Δρόμου» («Military Road»), που σκαρφάλωνε στην ορεινή κορμοστασιά του Καυκάσου. Ήταν μια διαδρομή–αποκάλυψη, η οποία κορυφώθηκε στο πέρασμα Kazbegi (2.395 m) και με οδήγησε κατόπιν στα σύνορα της Ρωσίας.

Εκεί, χρειάστηκα περίπου 4 ώρες για να ξεμπερδέψω με τις συνοριακές διαδικασίες και να εισέλθω στη Ρωσία! Η διαδρομή των πρώτων 1400 ρωσικών χιλιομέτρων (ένωνε τις πόλεις Grozny–Astrakhan–Volgograd–Saratov) θα βάδιζε πάνω στην πορεία του περσινού ταξιδιού “VOLGA ROUTE” – η γνώση της διαδρομής και των ιδιαιτεροτήτων της αποδείχθηκε μεγάλο πλεονέκτημα!

Τσετσενία

Η πρώτη διανυκτέρευσή μου στη Ρωσία πραγματοποιήθηκε στη πρωτεύουσα της Τσετσενίας Grozny. Την επομένη ταξίδεψα ως την πόλη Astrakhan, που απλώνεται στις εκβολές του Βόλγα, στη Κασπία Θάλασσα, ενώ στο μαρτυρικό Volgograd (πρώην Στάλινγκραντ) των 1.000.000 νεκρών υπερασπιστών, έφτασα με καταγεγραμμένα 3.400 χλμ. από την αρχή του ταξιδιού. Εδώ, στην Πόλη των ηρώων, αντίκρισα το τεραστίων διαστάσεων άγαλμα “The Motherland Calls” και συλλογίστηκα με οδύνη τον παραλογισμό του πολέμου