Ταξιδιωτικό: Στον Πάρνωνα με Zontes 703T

Ο βοτανικός κήπος της Πελοποννήσου
Zontes 703T
Από το

motomag

12/10/2026

Μια περιήγηση του Κωσταντίνου Μητσάκη στα χωριά του Πάρνωνα με την Zontes 703T

Από την πρώτη κιόλας στιγμή που έβαλα ρόδα στον μεγαλύτερο σε μήκος ορεινό όγκο της Πελοποννήσου, διαπίστωσα πως ο Πάρνωνας ξέρει να κλέβει όχι μόνο την παράσταση, αλλά και τις καρδιές των επίδοξων μοτο-περιηγητών. Ο βοτανικός κήπος της Πελοποννήσου (όπως χαρακτηριστικά ονομάζουν οι ντόπιοι το ορεινό οικοσύστημα του Πάρνωνα) διαθέτει εκπληκτικές φυσικές ομορφιές που “μέθυσαν” τις αισθήσεις μου. Παράλληλα, οι γραφικοί πετρόκτιστοι οικισμοί Καρυές, Βαρβίτσα, Βαμβακού, Πολύδροσο (Τζίτζινα) και Καστάνιτσα, που διαφυλάττουν την τοπική πολιτιστική και αρχιτεκτονική παράδοση, ανέλαβαν να φιλοξενήσουν τη δίτροχη πορεία μου μέσα στον καταπράσινο παράδεισο του Πάρνωνα.

Η διαδρομή που πραγματοποίησα με τη Zontes 703T στα γεωγραφικά όρια του Πάρνωνα είχε ως αφετηρία την παλιά Εθνική οδό Τρίπολης–Σπάρτης και κατάληξη στις ακτές του Αργολικού κόλπου, καταγράφοντας μια συνολική απόσταση 100 συναρπαστικών χιλιομέτρων, αποκλειστικά σε στριφτερούς ορεινούς δρόμους. Σε όλο το μήκος της διαδρομής δεν υπάρχει πρατήριο καυσίμων, γι’ αυτό λάβετε τα μέτρα σας…

Zontes 703T

Η πρώτη στάση έγινε στον οικισμό Καρυές, που μου συστήθηκε ως η πατρίδα των Καρυάτιδων. Εδώ, τα αγάλματα της Θεάς Εστίας και της Θεάς Δήμητρας, τα υπεραιωνόβια πλατάνια του Μενέλαου και η πλατανοσκέπαστη πλατεία έγιναν ψηφιακές αναμνήσεις από τη φωτογραφική μου μηχανή. Ωστόσο, τις εντυπώσεις αναμφίβολα έκλεψε το εξαίσιο αντίγραφο του Ερεχθείου με τις Κόρες Καρυάτιδες που ορθώνεται επιβλητικά σε παρακείμενο ύψωμα.

Zontes 703T

Αποχαιρετώντας τις Καρυές, μια διαδρομή κατάφυτη από πλατάνια, ακακίες, καστανιές και καρυδιές οδήγησε την Zontes 703T στον κοντινό οικισμό της Βαρβίτσας. Στη κεντρική πλατεία, κάτω από την ευλογημένη σκιά ενός θεόρατου πλάτανου, παρκάρισα τη μοτοσυκλέτα και απόλαυσα τον καφέ μου ατενίζοντας το άγαλμα του ξακουστού αρματολού Ζαχαριά, ο οποίος είχε λάβει μέρος στο κίνημα του Κατσώνη και οργάνωσε τη σωτηρία του Οδυσσέα Ανδρούτσου.

Zontes 703T

Κτισμένη αμφιθεατρικά σε μια κάθετη βουνοπλαγιά και πνιγμένη στο ασφυκτικό πράσινο της τοπικής φύσης, η Βαμβακού αποτέλεσε την επόμενη στάση στο οδοιπορικό του Πάρνωνα. Στη Βαμβακού, την ιδιαίτερη πατρίδα του εφοπλιστή Νιάρχου, ευχάριστη έκπληξη μού προξένησε η πετρόκτιστη αρχιτεκτονική προσωπικότητα του οικισμού, η οποία σεβόταν απόλυτα την μακραίωνη τοπική οικιστική παράδοση και κληρονομιά.

Zontes 703T

Η διαδρομή Βαμβακού–Πολύδροσο–Καστάνιτσα ήταν μια αποκάλυψη! Οι στροφές απανωτές, διαδέχονταν η μία την άλλη, ένα καταπράσινο σκηνικό με πανύψηλα πεύκα και έλατα σχημάτιζαν ένα αδιαπέραστο φυσικό τείχος εκατέρωθεν του οδικού άξονα, κρυστάλλινα νερά κυλούσαν δίπλα στη στενή ασφάλτινη λωρίδα του δρόμου, ενώ οι πάμπολλες κατάφυτες βουνοκορφές υποχρέωναν το βλέμμα μου να σηκώνεται συνέχεια ψηλά. Η συγκεκριμένη ορεσίβια διαδρομή ήταν “όλα τα λεφτά”!

Το Πολύδροσο (Τζίτζινα), διαθέτοντας γεροδεμένες παραδοσιακές κατοικίες, λιθόστρωτα καλντερίμια και πετρόκτιστες εκκλησίες, ακολουθούσε την ίδια τοπική οικιστική δομή και παράδοση. Για τους φυσιολάτρες και τους περιπατητές, τα Τζίτζινα αντιπροσωπεύουν έναν must προορισμό, καθώς αποτελεί ιδανική αφετηρία για εξορμήσεις στις πεζοπορικές διαδρομές και στα ορειβατικά μονοπάτια της περιοχής.

Zontes 703T

Καθοδόν για την Καστάνιτσα, η Zontes 703T έκανε τρεις σύντομες στάσεις: η πρώτη στο καταφύγιο του Πάρνωνα, η επόμενη στη πετρόκτιστη βρύση του Αυριαλού όπου ξεδίψασα με το κρυστάλλινο νερό της και η τρίτη λίγο πριν την Καστάνιτσα για να θαυμάσω την Μεγάλη Τούρλα, τη ψηλότερη κορυφή του Πάρνωνα (1.935 μ.), η οποία ορθωνόταν αγέρωχη και επιβλητική πάνω από τους οικισμούς Σίταινα και Καστάνιτσα.

Zontes 703T

Η άφιξη στην αρκαδική Καστάνιτσα σηματοδότησε την παρουσία μου στα γεωγραφικά όρια του κεντρικού Πάρνωνα και συγκεκριμένα στη περιοχή της Τσακωνιάς. Περπατώντας αργόσυρτα στα πάλλευκα καλντερίμια της Καστάνιτσας, έντονη ήταν η αίσθηση πως βρισκόμουν σ’ ένα κυκλαδίτικο νησί! Τι αντίκρισαν τα έκπληκτα μάτια μου; Πετρόκτιστες παραδοσιακές κατοικίες με στέγες φτιαγμένες από σχιστόλιθους, άσπρους γεροδεμένους τοίχους, στενά λιθόστρωτα καλντερίμια, ασβεστωμένες εκκλησίες, στενά αδιέξοδα σοκάκια… Για μια στιγμή πίστεψα πως οι συντεταγμένες του GPS μ’ είχαν οδηγήσει στα Ζαγοροχώρια και όχι σε κάποιο ορεινό οικισμό της Πελοποννήσου!

Zontes 703T

Πριν αποχαιρετήσω την Καστάνιτσα, φρόντισα να αγοράσω από τα παραδοσιακά μικρομάγαζα του χωριού κάποια –αξεπέραστα σε γεύση και ποιότητα– τοπικά προϊόντα, όπως ζυμαρικά, μέλι, σταρένια παξιμάδια, τσάι και κάστανα. Παρεμπιπτόντως, στην Καστάνιτσα διοργανώνεται κάθε Οκτώβρη η περίφημη “Γιορτή του Κάστανου”.  

Zontes 703T

Στο υπόλοιπο της διαδρομής μέχρι τις ακτές του Αργολικού κόλπου, η κατηφορική διαδρομή που “έτρεχε” στο χείλος του γκρεμού και “αιωρείτο” πάνω από το φαράγγι της Ζαμπρανίτσας ήταν η τελευταία θεαματική εικόνα του οδοιπορικού μου στον Πάρνωνα. Με το βλέμμα να ατενίζει το γαλάζιο θάμπος της θάλασσας και τον Πάρνωνα στη πλάτη, έπεσαν οι τίτλοι τέλους της δίτροχης περιήγησής μου στο βοτανικό κήπο της Πελοποννήσου με τη νέα τρικύλινδρη πρόταση της Zontes. Κι επειδή οι διαδρομές πάνω στο καταπράσινο κορμί του Πάρνωνα είναι ανεξάντλητες και συναρπαστικές, σίγουρα θα τον επισκεφθώ ξανά. Σύντομα μάλιστα…    

Zontes 703T

ΠΡΩΤΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ZONTES 703T

Μετά την Zontes 703F, ήρθε η σειρά της Zontes 703T να με ταξιδέψει στη σέλα της. Παρέλαβα τη μοτοσυκλέτα από το κεντρικό κατάστημα της Zontes Greece(Athens Motohall) με μόλις 360 χλμ. στο κοντέρ της. Διττή η αποστολή μου: να στρώσω την Zontes 703Τ και ταυτόχρονα να εξερευνήσω την ορεινή κορμοστασιά του Πάρνωνα. Κι αφού επέλεξα ένα από 4 Riding Modes που διαθέτει η μοτοσυκλέτα (Road, Sport, Rain και Rider), έβαλα την ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη ζελατίνα στο επιθυμητό ύψος, γέμισα το ρεζερβουάρ των 20 lt και ξεκίνησα για μια αποστολή 500 ταξιδιωτικών χιλιομέτρων στην Πελοπόννησο.

Zontes 703T

Στον αυτοκινητόδρομο η Zontes 703Τ ταξίδευε με σιγουριά και σταθερότητα επιβεβαιώνοντας τις touring δυνατότητές της (εδώ δοκίμασα και το cruise control της μοτοσυκλέτας), ενώ η οδήγηση στο επαρχιακό δίκτυο αποδείχθηκε μια ευχάριστη απόλαυση χάρη στη sport συμπεριφορά της. Γρήγορα συνειδητοποίησα ότι η καινούρια τρικύλινδρη πρόταση της Zontes, που συνδύαζε την άνεση και την πρακτικότητα ενός touring μοντέλου με την εκρηκτική δυναμική ενός sportbike, είναι μια από τις πιο ολοκληρωμένες επιλογές στην κατηγορία των sport–touring μοτοσυκλετών.

Zontes 703T

Με εξαιρετική ροπή στις χαμηλές και μεσαίες στροφές, ο τρικύλινδρος κινητήρας των 700cc της Zontes 703Τ (αποδίδει 95,2 ίππους) δεν δυσκολεύτηκε διόλου στις ατελείωτες ανηφοριές του Πάρνωνα, ενώ τα radial ελαστικά MICHELIN ROAD 6 (πρώτης τοποθέτησης), σε συνδυασμό με το αξιόπιστο σύστημα πέδησης της Nissin, το χρηστικότατο quickshifter διπλής κατεύθυνσης και τις πλήρως ρυθμιζόμενες αναρτήσεις Marzocchi μού πρόσφεραν στους στριφτερούς δρόμους του Πάρνωνα μια διασκεδαστική όσο και ευχάριστη εμπειρία σβέλτης οδήγησης.  

Zontes 703T

Ευχάριστη εντύπωση μού προκάλεσε η ευκολία χειρισμού των συστημάτων λειτουργίας της μοτοσυκλέτας, ο ιδιαίτερα πλούσιος ηλεκτρονικός εξοπλισμός, τα εργονομικά χειριστήρια και η ευανάγνωστη οθόνη των 8”, όπου προβάλλονταν χρήσιμες ενδείξεις όπως η θερμοκρασία, η πίεση ελαστικών και το επιλεγμένο πρόγραμμα οδήγησης.  

Zontes 703T

Συμπερασματικά, η Zontes 703Τ είναι ένα από τα πιο δυνατά value for money Sport Touring μοντέλα. Για όσους αναζητούν μια μοτοσυκλέτα που να συνδυάζει sport συμπεριφορά, τεχνολογία αιχμής, καθημερινή χρήση και touring δυνατότητες, η νέα Zontes 703Τ αντιπροσωπεύει μια ολοκληρωμένη Sport Touring πρόταση με επιθετικό χαρακτήρα και ξεχωριστή παρουσία στο δρόμο.

2 Generations’ Ride–Cape 2 Cape: Στη γη των ταράνδων

Η ώρα της επιστροφής
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

6/5/2019

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης ολοκλήρωσε παρέα με τον γιο του Γιώργο το πρώτο μισό του ταξιδιού τους φτάνοντας στο Βόρειο Ακρωτήρι, και πλέον ετοιμάζονται για την επιστροφή τους στα πάτρια εδάφη:

"Το Ελσίνκι όπου αποβιβαστήκαμε ήταν η αφετηρία του τελευταίου σκέλους του ταξιδιού μας “Cape 2 Cape”. Μόλις 1.500 χλμ. μας χώριζαν πλέον από το βορειότερο χερσαίο ακρωτήρι της Ευρώπης. Πατέρας και γιος βλέπαμε μπροστά μας μόνο Nordkapp, τ’ οποίο φάνταζε στο μυαλό μας ως το πολυπόθητο ταξιδιωτικό "λάφυρο" που θέλαμε διακαώς να κουρσέψουμε.


Σε δυο πράγματα επιστήσαμε την προσοχή μας οδηγώντας τις επόμενες μέρες την Honda Africa Twin 1000 ADV προς τον νορβηγικό βορρά: στα χαμηλά όρια ταχύτητας των φιλανδικών δρόμων και στους αμέριμνους ταράνδους.
Τι άλλο είχαμε να φοβηθούμε; Μα φυσικά τις καιρικές συνθήκες, που για την εποχή του ταξιδιού μας αποτελούσαν τον βασικότερο παράγοντα προσέγγισης του Nordkapp –ήταν τέλη Απριλίου και οι θερμοκρασίες κυμαίνονταν από -5 C έως 4 °C. Ναι μεν ο δρόμος ήταν ανοικτός από τα χιόνια, όμως, οι απρόβλεπτες διακυμάνσεις και μεταβολές του καιρού (μια πυκνή χιονόπτωση ή μια σφοδρή καταιγίδα) μπορούσαν να μας ακινητοποιήσουν καθοδόν. Εντέλει, κανένα δυσάρεστο σενάριο δεν επικράτησε. Ήλιος με δόντια και ο υδράργυρος να μην ξεκολλά από τους 0 °C…


Η στάση μας στην φιλανδική πόλη Rovaniemi ήταν επιβεβλημένη για δύο λόγους. Εμείς θέλαμε –σαν δυο χαζοτουρίστες– να περιηγηθούμε στο χωριό του Αι-Βασίλη και να αγοράσουμε χριστουγεννιάτικα μπιχλιμπίδια, ενώ η μοτοσυκλέτα μας ήθελε να απαθανατίσει την παρουσία της στον Αρκτικό Κύκλο. Τελικά μείναμε όλοι ικανοποιημένοι…
Για πολλούς μοτοσυκλετιστές, το Nordkapp αντιπροσωπεύει ένα ταξίδι–όνειρο ζωής. Κι όχι άδικα, αφού τα ειδυλλιακά σκανδιναβικά τοπία, οι γεωγραφικές συντεταγμένες του μακρινού βορρά, η θέα του απέραντου Βόρειου Παγωμένου Ωκεανού, η διάσημη αφαιρετική υδρόγειος σφαίρα του νορβηγικού ακρωτηρίου, όλα αυτά –αλλά και πολλά ακόμα– αποτελούν τις Σειρήνες που έλκουν τους ρομαντικούς μοτο-ταξιδιώτες στο ιδιότυπο προσκύνημα του Nordkapp.


Ήταν απόγευμα, ανήμερα του Αγίου Γεωργίου, όταν η Honda Africa Twin 1000 ADV φρενάρισε στην άκρη του γκρεμού, στην βόρεια άκρη της Ευρώπης. Με τα συναισθήματα να κάνουν πάρτι, αγκάλιασα τον μικρό συνεπιβάτη μου –που κάθε άλλο πάρα "μικρός" αποδείχθηκε για ένα τόσο απαιτητικό ταξίδι– και του πρόσφερα το καλύτερο δώρο ever: την υδρόγειο σφαίρα του Nordkapp. Και φυσικά, ο ίδιος το πανηγύρισε ανάλογα.


Ποιο ήταν όμως το δώρο που χάρισα στον εαυτό μου; Είχα φτάσει στο βορειότερο χερσαίο ακρωτήριο της Ευρώπης, παρέα με τον γιό μου, ταξιδεύοντας μαζί στην ίδια σέλα. Είχα επιστρέψει μετά από 28 χρόνια στο Nordkapp με την καλύτερη παρέα, τον Γιώργο…"

Το άρθρο συνοδεύεται από πλούσιο photo gallery