Yamaha Ténéré 700 World Raid 2026: Ο Νίκος Κούρτης συνεχίζει παρά την έλλειψη βενζίνης στη Ρωσία

Για λίγο το σκέφτηκε ο Έλληνας ταξιδευτής, μα τελικώς αποφάσισε να συνεχίσει προς τη Μογγολία
Nick Kourtis
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/8/2026

Στις αρχές Αυγούστου ο Νίκος Κούρτης, συνοδοιπόρος μας στο Mega Test On-Off, ξεκίνησε ένα μεγάλο ταξίδι με προορισμό τη Μογγολία, καβάλα σε μια Yamaha Ténéré 700 World Raid. Αφού πέρασε από τα γραφεία του περιοδικού και είχε μια βιντεοκλήση με τον Θάνο, που εκείνες τις μέρες ήταν στην Κίνα, ξεκίνησε το μακρύ οδοιπορικό του με το βλέμμα στο Κιργιστάν, την πρώτη χώρα που ήθελε να εξερευνήσει λεπτομερώς πριν συνεχίσει για τον τελικό στόχο, τη Μογγολία.

Το πρώτο σκέλος ολοκληρώθηκε με επιτυχία και μπορείτε να μάθετε πολλά για το ταξίδι του Νίκου ακολουθώντας τον στα κοινωνικά του δίκτυα, όπου ανεβάζει τακτικά φωτογραφίες και βίντεο. Η συνέχεια τον έφερε στο έδαφος του Καζακστάν, το οποίο διασχίζει για να περάσει για λίγο ξανά από τη Ρωσία πριν φτάσει στα σύνορα με τη Μογγολία.

Στην πορεία ωστόσο προέκυψε ένα σημαντικό πρόβλημα που αφορά στη διαθεσιμότητα καυσίμων στη Ρωσία, θέμα που προφανώς συνδέεται με τον πόλεμο της Ουκρανίας και τις διεθνείς κυρώσεις προς τη Ρωσία, αλλά για τον ταξιδιώτη το θέμα δεν είναι η αιτία, είναι το αποτέλεσμα.

Ο Νίκος λοιπόν βρέθηκε προ ενός σοβαρού διλήμματος όταν έφτασε και διανυκτέρευσε περίπου 100 χιλιόμετρα από τα ρωσικά σύνορα στο Καζακστάν, γνωρίζοντας πως μόλις τα περάσει θα βρεθεί σε μια άγνωστη κατάσταση με μόνο δεδομένο την έλλειψη βενζίνης στα ρωσικά πρατήρια.

Η Ténéré του έχει μια 500αριά χιλιόμετρα αυτονομίας με το ρεζερβουάρ της και το έξτρα Armadillo που κουβαλά μαζί του ο Νίκος, ωστόσο η απόσταση που θα πρέπει να καλύψει σε ρωσικό έδαφος μέχρι να φτάσει στη Μογγολία είναι πολλαπλάσια και το άγχος εύρεσης καυσίμου μπορεί να γίνει πολύ επιβαρυντικό, ειδικά σε ένα ταξίδι που σχεδιάστηκε καθαρά για αναψυχή.

Χτες όμως, Τετάρτη 26/8, η μεγάλη απόφαση πάρθηκε και το ταξίδι θα συνεχιστεί ως είχε αρχικά σχεδιαστεί, κόντρα στις δυσκολίες και το άγνωστο που τον περιμένει μπροστά.

Ευχόμαστε στον Νίκο να απολαύσει τη συνέχεια εξίσου όσο και ως τώρα και ελπίζουμε η επόμενη ανταπόκριση να είναι από μογγολικό έδαφος.

RIDE THE CLASSIC WAY, μέρος Β - Λίχτενστάιν, Γερμανία

Ταξίδι στην Κέντρική Ευρώπη με BMW R 18 CLASSIC FIRST EDITION
Από τον

Κωνσταντίνο Μητσάκη

12/10/2022

Κάτω από ένα βαρύ, συννεφιασμένο ουρανό που με απειλούσε με βροχή,  προσέγγισα τα ελβετικά σύνορα, που απέιχαν μόλις 21 χλμ. από τις όχθες της Como –

Goodbye Italy, Welcome to Switzerland! Mε την απαραίτητη βινιέτα κολλημένη στον ανεμοθώρακα της BMW R 18 Classic, ξεκίνησα αμέσως μετά την διάσχιση της Ελβετίας με προορισμό το λιλιπούτειο πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν.

Ακολουθώντας την διαδρομή Lugano, Bellinzona, San Bernardino, Splugen, Bad Ragaz, Vaduz (190 χλμ.), βρέθηκα να ταξιδεύω μέσα στον καταπράσινο κόσμο των Άλπεων, με σημείο αναφοράς το ορεινό πέρασμα San Bernardino (2.066 μ.). Παρατεταμένες ανηφόρες, κατηφόρες, κλειστές και ανοικτές στροφές, αυστηρά όρια ταχύτητας, η BMW R 18 Classic ανταποκρίθηκε επάξια στις ποικίλλες προκλήσεις της διαδρομής και μου χάρισε μια ανεπανάληπτη εμπειρία οδηγικής απόλαυσης.  

Με έκταση μόλις 160 τετρ. χλμ., το λιλιπούτειο πριγκηπάτο του Λιχτενστάιν είναι το τέταρτο μικρότερο ευρωπαϊκό κράτος (μετά το Βατικανό, το Μονακό και τον Άγιο Μαρίνο) και το έκτο μικρότερο στον κόσμο. Τόσο μικρό είναι το μέγεθος του Λιχτενστάιν, που οι 35.000 κάτοικοί του χαριτολογώντας αναφέρουν ότι «μέχρι να ανοιγοκλείσεις τα μάτια σου, το έχεις χάσεις»! Και δεν έχουν άδικο, αφού η απόσταση από την Ανατολή στη Δύση είναι κατά μέσο όρο 6,5 χλμ. και από τον Βορρά στο Νότο 25 χλμ.    

Φυσικά, ανάλογη σε έκταση –αλλά και πληθυσμό– ήταν η πρωτεύουσα του πριγκιπάτου. Κτισμένη στο γεωγραφικό κέντρο της χώρας, κοντά στη δεξιά όχθη του Ρήνου, η μικρή Vaduz  φιλοξενούσε μόλις 5.000 κατοίκους. Στη γνωριμία μου με την πρωτεύουσα του Λιχτενστάιν, μού δόθηκε η εντύπωση πως είχα προσεγγίσει μια τυπική ελβετική ή αυστριακή κωμόπολη.

Το μεσαιωνικό κάστρο, ο κεντρικός πεζόδρομος Stadtle, το Ταχυδρομικό Μουσείο Γραμματοσήμων, οι Αμπελώνες & τα Δοκιμαστήρια κρασιών «Hofkellerei des Fürsten von Liechtenstein», ο νέο-γοτθικού ρυθμού Καθεδρικός ναός (1873) και το Κυβερνητικό κτήριο (1905) υπήρξαν τα σημεία ενδιαφέροντος που τράβηξαν εδώ την προσοχή μου. 

Και μετά το Λιχτενστάιν, σειρά είχε η Γερμανία να φιλοξενήσει την πορεία του RIDE THE CLASSIC WAY” -η πόλη Fussen της Βαυαρίας ήταν ο επόμενος σταθμός μου. Ο φιδίσιος επαρχιακός οδικός άξονας που επέλεξα για να προσεγγίσω την Fussen (158 χλμ.) διέσχιζε χαμηλούς λόφους και κατάφυτες πεδιάδες, ενώ  γραφικές κωμοπόλεις, χαριτωμένα χωριά με παραδοσιακά ξύλινα αγροτόσπιτα, μικρές εκκλησίες και περίτεχνα διακοσμημένα πανδοχεία -όλα εναρμονισμένα με το τοπικό οικοσύστημα της γερμανικής υπαίθρου- «παρέλασαν» μπροστά στα μάτια μου.

Ο λόγος που επέλεξα να διανυκτερεύσω στην κοσμοπολίτικη Fussen είχε σχέση με τα δυο διάσημα αξιοθέατά της. Σε απόσταση αναπνοής από το ιστορικό κέντρο της Fussen, τα βασιλικά κάστρα Neuschwanstein (κτίστηκε το 1886 από το βασιλιά Λουδοβίκο B΄) και Hohenschwangau (κτισμένο από το βασιλιά Μαξιμιλιανό Β΄ το 1832) ύψωναν τα αγέρωχα τείχη τους μέσα στην καταπράσινη αγκαλιά των Βαυαρικών Άλπεων. Κτισμένα σε  κοντινή απόσταση από τα γερμανο-αυστριακά σύνορα, τα δύο επιβλητικά κάστρα της Βαυαρίας έμοιαζαν να ξεπηδούν μέσα από ένα γοητευτικό παραμύθι αλλοτινών εποχών και μού χάρισαν μια συναρπαστική περιπλάνηση στα μονοπάτια της γερμανικής ιστορίας.