Yamaha Ténéré 700 World Raid 2026: Ο Νίκος Κούρτης συνεχίζει παρά την έλλειψη βενζίνης στη Ρωσία

Για λίγο το σκέφτηκε ο Έλληνας ταξιδευτής, μα τελικώς αποφάσισε να συνεχίσει προς τη Μογγολία
Nick Kourtis
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/8/2026

Στις αρχές Αυγούστου ο Νίκος Κούρτης, συνοδοιπόρος μας στο Mega Test On-Off, ξεκίνησε ένα μεγάλο ταξίδι με προορισμό τη Μογγολία, καβάλα σε μια Yamaha Ténéré 700 World Raid. Αφού πέρασε από τα γραφεία του περιοδικού και είχε μια βιντεοκλήση με τον Θάνο, που εκείνες τις μέρες ήταν στην Κίνα, ξεκίνησε το μακρύ οδοιπορικό του με το βλέμμα στο Κιργιστάν, την πρώτη χώρα που ήθελε να εξερευνήσει λεπτομερώς πριν συνεχίσει για τον τελικό στόχο, τη Μογγολία.

Το πρώτο σκέλος ολοκληρώθηκε με επιτυχία και μπορείτε να μάθετε πολλά για το ταξίδι του Νίκου ακολουθώντας τον στα κοινωνικά του δίκτυα, όπου ανεβάζει τακτικά φωτογραφίες και βίντεο. Η συνέχεια τον έφερε στο έδαφος του Καζακστάν, το οποίο διασχίζει για να περάσει για λίγο ξανά από τη Ρωσία πριν φτάσει στα σύνορα με τη Μογγολία.

Στην πορεία ωστόσο προέκυψε ένα σημαντικό πρόβλημα που αφορά στη διαθεσιμότητα καυσίμων στη Ρωσία, θέμα που προφανώς συνδέεται με τον πόλεμο της Ουκρανίας και τις διεθνείς κυρώσεις προς τη Ρωσία, αλλά για τον ταξιδιώτη το θέμα δεν είναι η αιτία, είναι το αποτέλεσμα.

Ο Νίκος λοιπόν βρέθηκε προ ενός σοβαρού διλήμματος όταν έφτασε και διανυκτέρευσε περίπου 100 χιλιόμετρα από τα ρωσικά σύνορα στο Καζακστάν, γνωρίζοντας πως μόλις τα περάσει θα βρεθεί σε μια άγνωστη κατάσταση με μόνο δεδομένο την έλλειψη βενζίνης στα ρωσικά πρατήρια.

Η Ténéré του έχει μια 500αριά χιλιόμετρα αυτονομίας με το ρεζερβουάρ της και το έξτρα Armadillo που κουβαλά μαζί του ο Νίκος, ωστόσο η απόσταση που θα πρέπει να καλύψει σε ρωσικό έδαφος μέχρι να φτάσει στη Μογγολία είναι πολλαπλάσια και το άγχος εύρεσης καυσίμου μπορεί να γίνει πολύ επιβαρυντικό, ειδικά σε ένα ταξίδι που σχεδιάστηκε καθαρά για αναψυχή.

Χτες όμως, Τετάρτη 26/8, η μεγάλη απόφαση πάρθηκε και το ταξίδι θα συνεχιστεί ως είχε αρχικά σχεδιαστεί, κόντρα στις δυσκολίες και το άγνωστο που τον περιμένει μπροστά.

Ευχόμαστε στον Νίκο να απολαύσει τη συνέχεια εξίσου όσο και ως τώρα και ελπίζουμε η επόμενη ανταπόκριση να είναι από μογγολικό έδαφος.

Ταξίδι "Volga Route": Κατηφορίζοντας από τη Βόρεια Ευρώπη (ΣΤ' Ανταπόκριση)

Ένας ποταμός έμπνευση
Από τον

Κωνσταντίνο Μητσάκη

19/9/2022

Όταν τα ξέφρενα πανηγύρια της άφιξης στη βόρεια εσχατιά της Ευρώπης κόπασαν και έσβησαν τα φώτα της «παράστασης», μοιραία ξεκίνησε η –ψυχολογική και ρεαλιστική– διαδικασία της επιστροφής από το Nordkapp στα πάτρια εδάφη.

Νορβηγία, Φιλανδία, Σουηδία, Γερμανία, Αυστρία και Ιταλία ήταν οι χώρες που με καρτερούσαν καθοδόν. Λίγες οι μέρες που διέθετα, πολλά τα χιλιόμετρα που είχα να διανύσω. Αποχαιρέτησα με ανάμεικτα συναισθήματα την υδρόγειο σφαίρα, πάτησα μίζα, έβαλα το κεφάλι κάτω και όρμηξα ακάθεκτος για τον μακρινό νότο.

Η μοναδική στάση που έκανα στην Φιλανδία πραγματοποιήθηκε στην πόλη Rovaniemi (λόγω Αρκτικού Κύκλου). Στη συνέχεια, τα 1.640 χλμ. της Σουηδίας (Haparanda–Umea–Sundsvall–Stockholm–Malmo–Trelleborg) βγήκαν σε μόλις 2 μέρες, παρά τις άστατες καιρικές συνθήκες που συνάντησα, ενώ το νυκτερινό ακτοπλοικό δρομολόγιο Trelleborg–Rostok σηματοδότησε το τέλος της οδικής αποστολής μου στην Σκανδιναβία.

Αν και ο χρόνος δεν ήταν σύμμαχός μου, εντούτοις κατάφερα να επισκεφθώ δυο προορισμούς που διακαώς ήθελα να γνωρίσω. Στη Γερμανία –κοντά στην πόλη Regensburg της Βαυαρίας– προσέγγισα την Βαλχάλα (Walhalla). Πρόκειται για ένα πιστό αντίγραφο του Παρθενώνα, κτισμένο δίπλα στον Δούναβη από τον βασιλιά Λουδοβίκο Α΄ στις αρχές του 19ου αιώνα. Στο εσωτερικό της πλούσια διακοσμημένης Βαλχάλα υπήρχαν συγκεντρωμένες οι προτομές όλων των επιφανών ηρώων της γερμανικής Ιστορίας.

Μετά τη Γερμανία, στάση για καφέ στην Αυστρία, και συγκεκριμένα στο Seefeld, το διάσημο τουριστικό θέρετρο των Αυστριακών Άλπεων που τόσο λατρεύω. Κοσμοπολιτισμός και υπέροχη αλπική φύση σε υψόμετρο 1.207 μ., στην καρδιά του Τιρόλο. Ένας λαμπερός προορισμός που πάντα επισκέπτομαι όταν βρίσκομαι στην περιοχή των Αυστριακών Άλπεων.

Και τέλος, η Ιταλία. Η πράσινη BMW F 850 GS κύλησε τους τροχούς της πάνω στην διαδρομή Brennero–Verona–Bologna–Ancona (590 χλμ.), ενώ το Ελληνικό Στρατιωτικό Κοιμητήριο του Ρίμινι αποτελούσε τον δεύτερο προορισμό που έμελλε να επισκεφθώ. Στα νότια προάστια του Ρίμινι, στον λιτά διαμορφωμένο χώρο του Ελληνικού Στρατιωτικού Κοιμητηρίου, απέτισα έναν ελάχιστο φόρο τιμής στους 116 Έλληνες μαχητές της 3ης Ελληνικής Ορεινής Ταξιαρχίας, που σκοτώθηκαν το 1944 στη μάχη του Ρίμινι.

Ακτοπλοϊκή επιστροφή στην Ελλάδα (Ancona-Patra) και τίτλοι τέλους για το υδάτινο οδοιπορικό “VOLGA ROUTE”, που με ξενάγησε στις –λιγότερες γνωστές– γειτονιές της ρώσικης επικράτειας. Ο Βόλγας, ο μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός της Ευρώπης, αποτέλεσε την έμπνευση αυτού του εναλλακτικού ταξιδιού και μού πρόσφερε την βιωματική εμπειρία της γνωριμίας μιας Ρωσίας πέρα από τα καθιερωμένα τουριστικά κλισέ. Η αλήθεια είναι πως το “VOLGA ROUTE”πραγματοποιήθηκε σε μια όντως δύσκολη χρονική περίοδο. Ελπίζω και εύχομαι, την επόμενη φορά που θα βρεθώ στην περιοχή, στον ουρανό να πετούν μόνο τα λευκά περιστέρια της ειρήνης, και όχι πολεμικά αεροσκάφη και πύραυλοι…