Yamaha Ténéré 700 World Raid 2026: Ο Νίκος Κούρτης συνεχίζει παρά την έλλειψη βενζίνης στη Ρωσία

Για λίγο το σκέφτηκε ο Έλληνας ταξιδευτής, μα τελικώς αποφάσισε να συνεχίσει προς τη Μογγολία
Nick Kourtis
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/8/2026

Στις αρχές Αυγούστου ο Νίκος Κούρτης, συνοδοιπόρος μας στο Mega Test On-Off, ξεκίνησε ένα μεγάλο ταξίδι με προορισμό τη Μογγολία, καβάλα σε μια Yamaha Ténéré 700 World Raid. Αφού πέρασε από τα γραφεία του περιοδικού και είχε μια βιντεοκλήση με τον Θάνο, που εκείνες τις μέρες ήταν στην Κίνα, ξεκίνησε το μακρύ οδοιπορικό του με το βλέμμα στο Κιργιστάν, την πρώτη χώρα που ήθελε να εξερευνήσει λεπτομερώς πριν συνεχίσει για τον τελικό στόχο, τη Μογγολία.

Το πρώτο σκέλος ολοκληρώθηκε με επιτυχία και μπορείτε να μάθετε πολλά για το ταξίδι του Νίκου ακολουθώντας τον στα κοινωνικά του δίκτυα, όπου ανεβάζει τακτικά φωτογραφίες και βίντεο. Η συνέχεια τον έφερε στο έδαφος του Καζακστάν, το οποίο διασχίζει για να περάσει για λίγο ξανά από τη Ρωσία πριν φτάσει στα σύνορα με τη Μογγολία.

Στην πορεία ωστόσο προέκυψε ένα σημαντικό πρόβλημα που αφορά στη διαθεσιμότητα καυσίμων στη Ρωσία, θέμα που προφανώς συνδέεται με τον πόλεμο της Ουκρανίας και τις διεθνείς κυρώσεις προς τη Ρωσία, αλλά για τον ταξιδιώτη το θέμα δεν είναι η αιτία, είναι το αποτέλεσμα.

Ο Νίκος λοιπόν βρέθηκε προ ενός σοβαρού διλήμματος όταν έφτασε και διανυκτέρευσε περίπου 100 χιλιόμετρα από τα ρωσικά σύνορα στο Καζακστάν, γνωρίζοντας πως μόλις τα περάσει θα βρεθεί σε μια άγνωστη κατάσταση με μόνο δεδομένο την έλλειψη βενζίνης στα ρωσικά πρατήρια.

Η Ténéré του έχει μια 500αριά χιλιόμετρα αυτονομίας με το ρεζερβουάρ της και το έξτρα Armadillo που κουβαλά μαζί του ο Νίκος, ωστόσο η απόσταση που θα πρέπει να καλύψει σε ρωσικό έδαφος μέχρι να φτάσει στη Μογγολία είναι πολλαπλάσια και το άγχος εύρεσης καυσίμου μπορεί να γίνει πολύ επιβαρυντικό, ειδικά σε ένα ταξίδι που σχεδιάστηκε καθαρά για αναψυχή.

Χτες όμως, Τετάρτη 26/8, η μεγάλη απόφαση πάρθηκε και το ταξίδι θα συνεχιστεί ως είχε αρχικά σχεδιαστεί, κόντρα στις δυσκολίες και το άγνωστο που τον περιμένει μπροστά.

Ευχόμαστε στον Νίκο να απολαύσει τη συνέχεια εξίσου όσο και ως τώρα και ελπίζουμε η επόμενη ανταπόκριση να είναι από μογγολικό έδαφος.

Ταξίδι "DAYTONA DAKAR": Σενεγάλη-Μαυριτανία-Μαρόκο (Δ' Ανταπόκριση)

Από τον

Κωνσταντίνο Μητσάκη

13/7/2022
Εντάξει λοιπόν, ευτύχησα να τερματίσω στο Dakar! Τώρα όμως είχα την επιστροφή για Ελλάδα. Το πιο δύσκολο κομμάτι ήταν φυσικά τα πρώτα 1100 χλμ., ως τα σύνορα του Μαρόκου. Τα μπρος πίσω και πάμε!
 
Η διαδρομή μέσα στην Σενεγάλη κύλησε δίχως απρόοπτα ή προβλήματα. Σε αντίθεση με την Μαυριτανία που -από το πρώτο ως το τελευταίο χιλιόμετρο- έβριζα θεούς και δαιμόνους. Στα σύνορα ταλαιπωρήθηκα αφάνταστα από τους τελωνιακούς, οι οποίοι μου απόσπασαν εκβιαστικά 150 Ευρώ για να μου ολοκληρώσουν τις γραφειοκρατικές διατυπώσεις εισόδου. 
Στην πρωτεύουσα Nouakchott, παραλίγο να παίξω ξύλο με τους ντόπιους στο μοναδικό πρατήριο της πρωτεύουσας που διέθετε βενζίνη -καμία διάθεση εξυπηρέτησης ή διευκόλυνσης απέναντι στον ξένο οδοιπόρο. Αναγκάστηκα τελικά να απευθυνθώ στη μαύρη αγορά, γεμίζοντας το ντεπόζιτο της μαύρης DAYTONA ROCKSTAR 500 σε διπλάσια τιμή (2,6 Ευρώ/λτ).  
Τέλος, στα σύνορα Μαυριτανίας–Μαρόκου, ο φρουρός στην συνοριακή μπάρα μού πήρε το διαβατήριο και το έδωσε αυθαίρετα σ’ έναν δικό του διεκπεραιωτή. Άλλος μεγάλος καυγάς και εκνευρισμός για να πάρω πίσω το διαβατήριο και να κάνω μόνος μου τις γραφειοκρατικές διαδικασίες εξόδου από την χώρα. Αι σιχτίρ… 
Και τώρα Μαρόκο, χαλαρά! Στα πρώτα 1.450 χλμ., από τα σύνορα ως την πόλη Agadir, η διαδρομή που ακολούθησα ήταν η ίδια που είχα κάνει (δίπλα στο απέραντο γαλάζιο του Ατλαντικού). Από την Agadir συνέχισα την παράκτια πορεία μου μέχρι την κοντινή πόλη Essaouira (169 χλμ.), ενώ στη συνέχεια στράφηκα νοτιοανατολικά, στην ενδοχώρα του Μαρόκου. Εδώ με καρτερούσε η έρημο Σαχάρα.
Η πρώτη στάση έγινε στη κοκκινωπή Marrakech, μια πόλη με πλούσια, μακραίωνη πολιτιστική παράδοση και ιστορία, που εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει μια μοναδική και απαράμιλλη εμπειρία ζωής για τον επισκέπτη που θα την τιμήσει με την παρουσία του. Η κεντρική πλατεία Djemma el Fna, το τζαμί Koutoubia, το παλάτια el–Badi και οι ανθοστόλιστοι κήποι Menara δέχτηκαν την επίσκεψή μου, ενώ στους παρακείμενους σκεπαστούς δρομίσκους βόρεια της Djemma el Fna, απλώνονταν τα δαιδαλώδη όρια της αραβικής αγοράς (σουκς), που συνιστούσε μια διαδρομή στο χρόνο και μια εικαστική αναζήτηση με χρώμα και όνειρο αφρο–αραβικό.
Για να ταξιδέψω κατόπιν στην τοποθεσία Ait Ben Haddou (190 χλμ. νότια της Marrakech), διέσχισα την οροσειρά του Άτλαντα. Μια υπέροχη ορεινή διαδρομή «ανέβασε» στα ύψη την αδρεναλίνη μου και την μαύρη μοτοσυκλέτα στο ορεινό πέρασμα Col du Tichka (2.260). 
Ο λόγος που ήθελα να βρεθώ στην Ait Ben Haddou ήταν η επιθυμία μου να δω το ομώνυμο κασμπάχ (κάστρο), το πιο φημισμένο και αντιπροσωπευτικό του Μαρόκου. Και πραγματικά, η μετάβασή μου στα όρια του συγκεκριμένου κασμπάχ, μού αποκάλυψε έναν ιδιότυπο παραμυθένιο οικισμό της ερήμου που παρέπεμπε σε κάστρο βιβλικών χρόνων. Ήταν μια εντυπωσιακή αρχιτεκτονική μαρτυρία μέσα στην αγκαλιά της ερήμου, που έχει αποτελέσει το κινηματογραφικό σκηνικό για πολλές ταινίες.  
Τον επίλογο της περιπλάνησης μου στην μαροκινό νότο «έγραψε» η φιδίσια διαδρομή του φαραγγιού Dades (150 χλμ. ανατολικά της πόλης Ouarzazate), που κατά γενική ομολογία είναι ένας από τους θεαματικούς δρόμους της χώρας.