Η Yamaha R1 "Piro" Replica σε δημοπρασία

Φόρος τιμής στον Pirovano
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/10/2020

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, τα Motul WSBK επέστρεψαν στην πίστα του Estoril στην Πορτογαλία για πρώτη φορά μετά από κάτι περισσότερο από ένα τέταρτο το αιώνα. Πριν από 27 χρόνια, η συγκεκριμένη πίστα ήταν και πάλι το σκηνικό για το φινάλε της σεζόν, όπου ο Fabrizio Pirovano πήρε την 10η και τελευταία του νίκη στο Πρωτάθλημα, σε έναν αγώνα που είχε διακοπεί λόγω της βροχής.

Για να τιμήσει αυτόν τον μεγάλο, αδικοχαμένο αναβάτη, η Yamaha ετοίμασε ένα σπέσιαλ R1 "Piro" Replica, το οποίο έκανε ένα τιμητικό γύρο στην πίστα. Η μοτοσυκλέτα χρησιμοποίησε ως βάση της ένα Yamaha R1 2020 και δημιουργήθηκε από την Yamaha Motor Europe, βαμμένη στον συνδυασμό του ροζ και του άσπρου, όπως το YZF 750SP με το οποίο κατέκτησε τη νίκη ο Pirovano το 1993.

Την μοτοσυκλέτα την οδήγησε ο πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP και αγωνιζόμενος στα WSBK, Alessandro Gramigni, ο οποίος ήταν στενός φίλος του Pirovano. Φυσικά, η οικογένεια του Fabrizio ήταν καλεσμένη στον αγώνα και στάθηκαν μαζί με τον Gramigni στην σχάρα εκκίνησης, πριν τον τιμητικό γύρο.

Μετά τον αγώνα, η μοτοσυκλέτα έχει τεθεί προς δημοπρασία online και όλα τα έσοδα θα διατεθούν στο ίδρυμα Fondazione Oncologia Niguarda Onlus που πραγματοποιεί έρευνες κατά του καρκίνου, και το οποίο στηρίζει η οικογένεια του Pirovano μετά τον θάνατό του.

Με καταγωγή από το Biassono της Λομβαρδίας, ο Fabrizio ήταν τακτικός "επισκέπτης" του βάθρου στα πρώτα χρόνια του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbikes, ενώ τερμάτισε δεύτερος στην βαθμολογία το 1988, την πρώτη χρονιά διεξαγωγής του, με την Yamaha. Το 1990 ήταν ξανά δεύτερος με πέντε νίκες, δύο εξ αυτών στην Monza. Δύο χρόνια αργότερα επανέλαβε τις νίκες του στην ιταλική πίστα, παίρνοντας το προσωνύμιο "ο Βασιλιάς της Monza".

Την τελευταία του και πιο εντυπωσιακή νίκη, την έκανε –όπως γράψαμε και παραπάνω- στο βρεγμένο Estoril. Μετά την εκκίνηση έμεινε στις πιο πίσω θέσεις, αλλά με ένα ρεσιτάλ οδήγησης και με αρκετές μάχες με τους Falappa και Bontempi, κατάφερε να δει πρώτος την καρό σημαία.

Το 1997 μεταπήδησε στην κατηγορία Supersport, παίρνοντας το Πρωτάθλημα της επόμενη χρονιά. Το 2006 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση και δυστυχώς απεβίωσε το 2016, μετά από μια μακρά μάχη με τον καρκίνο.

Η δημοπρασία της R1 "Piro" Replica ξεκινά από σήμερα και θα ολοκληρωθεί την Κυριακή 1η Νοεμβρίου στις 13:00 ώρα Ελλάδος. Η μοτοσυκλέτα θα πουληθεί στην μεγαλύτερη προσφορά που θα γίνει και ο επόμενος ιδιοκτήτης της μπορεί να επιλέξει αν θα του παραδοθεί σε πλήρως αγωνιστική μορφή, όπως ήταν για τον τιμητικό γύρο στο Estoril, ή αν θα έχει τοποθετημένο τον εξοπλισμό δρόμου, με τα βαμμένα φαίρινγκ, την αγωνιστική εξάτμιση της Akrapovič και τα σλικ ελαστικά της Pirelli να του παραδοθούν ως ξεχωριστό κιτ.

Ετικέτες

TeamHRC WSBK 2023 - Κι ο τίτλος να δείχνει άπιαστο όνειρο

Iker Lecuona και Xavi Vierge στη 2η τους σεζόν, με το ανανεωμένο CBR1000RR-R
Honda WSBK Team 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/2/2023

Η Honda παρουσίασε την εργοστασιακή της ομάδα για τo WSBK 2023, με τους ανθρώπους της όμως να μην πιστεύουν ούτε οι ίδιοι πως το ανανεωμένο CBR1000RR-R θα φέρει επιτέλους τις διακρίσεις που τα τελευταία χρόνια σταματούν στο χαλάκι της εξώπορτας της ιαπωνικής ομάδας.

Αν νομίζετε πως ξεκινήσαμε απαισιόδοξα, να θυμίσουμε τις κατατάξεις των αναβατών του HRC τα περασμένα χρόνια στο WSBK:

  • 2022 Iker Lecuona 9ος και Xavi Vierge 10ος
  • 2021 Alvaro Bautista 10ος και Leon Haslam 13ος
  • 2020 Alvaro Bautista 9ος και Leon Haslan 10ος
  • 2019 Leon Camier 17ος, Alessandro Delbianco, 18ος
  • 2018 Leon Camier 12ος, Jacob Gagne 17ος
  • 2017 Stefan Bradl 14ος, Nicky Hayden 17ος

Πρέπει να φτάσουμε στο 2016 για να δούμε αποτελέσματα που αρμόζουν στην ένδοξη ιστορία του HRC, όπου και πάλι δεν μιλάμε για την πρώτη τριάδα, με τον Michael Van Der Mark να τερματίζει 4ος στην τελική κατάταξη, και με τον Nicky Hayden μια θέση πιο πίσω.

Για να δούμε τίτλο της Honda στο WSBK πρέπει να πάμε πολύ πιο πίσω… στο μακρινό 2007, με τον James Toseland, το 2022 με τον Colin Edwards, το 1997 με τον John Kocinski και τις 2 πρώτες χρονιές του θεσμού, όταν ο Fred Merkel κέρδισε το 1988 και το 1989 καβάλα σε ένα RC30.

Honda Fireblade

Για το 2023, η Honda έχει ανανεώσει -συντηρητικά- το Fireblade, όμως οι δυο αναβάτες της δεν είναι ακριβώς αυτό που θα λέγαμε champion material. Κι αν ο Bautista ίσα που κατάφερε να αγγίξει την δεκάδα το 2020 και το 2021 με το Fireblade, τι ακριβώς περιμένει το HRC να κάνουν αναβάτες του διαμετρήματος των Lecuona & Vierge;

Τη νέα σεζόν, Team Manager παραμένει ο πρώην αγωνιζόμενος της ομάδας Leon Camier, που είχε κάνει ντεμπούτο σε αυτή τη θέση το 2021, ενώ στις δηλώσεις του δήλωσε ευθέως πως “θα είναι πολύ δύισκολο να χτυπήσουμε τον τίτλο φέτος”.

Ναι μεν και οι δυο αγωνιζόμενοι της ομάδας ήταν rookies πέρυσι στο WSBK, και ναι, έχουν κάνει έκτοτε δουλειά, τόσο στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας και των ηλεκτρονικών της, όσο και στην εκμάθηση των πιστών του Πρωταθλήματος, όμως οι πρώτες ενδείξεις από το pre-season τεστ της Jerez στα τέλη Ιανουαρίου δεν ήταν ενθαρρυντικές, με τον Lecuona να σημειώνει τον 9ο ταχύτερο χρόνο και τον Vierge τον 13o, ενώ στο τεστ του Portimao τα πήγαν καλύτερα με τις θέσεις 6 και 8.

Μακάρι να διαψευστούμε και να μπορέσει η Honda να κάνει το μεγάλο βήμα το 2023 ώστε να παλέψει έστω για την πρώτη πεντάδα, για να μην έχουμε απλώς μια επανάληψη του 2022, με πρωταγωνιστές τους τρεις γνωστούς αναβάτες των Ducati, Kawasaki & Yamaha.

Ετικέτες