Συνέντευξη Chaz Davies: "Επιτέλους έχουμε το Ducati V4R για να κερδίσουμε!"

Μια εφ' όλης της ύλης κουβέντα γύρω από το νέο Ducati V4R
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/12/2018

O Ουαλλός πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία των Supersport, Chaz Davies, οδηγεί τα desmo V-2 της Ducati τα τελευταία πέντε χρόνια, ως εργοστασιακός αναβάτης της ομάδας στα WSBK, έχοντας τερματίσει τρεις φορές δεύτερος στο πρωτάθλημα (2015, 2017 και 2018). Γι' αυτόν, το φιλόδοξο αλλά τελικά δύσκολο καθήκον, του να τρέχει με ένα δικύλινδρο για μισή δεκαετία, κόντρα στα όλο και πιο γρήγορα και πιο δυνατά τετρακύλινδρα του ανταγωνισμού, θα τελειώσει το 2019. Η ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του όσο περιμέναμε παρέα να στεγνώσει η πίστα στο Jerez, για να ανέβουμε πάνω στα Ducati V4R (αν και ο καθένας μας θα οδηγούσε διαφορετική έκδοση, κάτι για το οποίο θα διαβάσετε στην αναλυτική του παρουσίαση και τις πρώτες οδηγικές εντυπώσεις στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ), τονίζει το πόσο πολύ είναι αφοσιωμένος στην επόμενη σεζόν.

Chaz, έπρεπε να περιμένεις πολύ καιρό μέχρι να ανέβεις πάνω στη σέλα του, αλλά πώς ήταν όταν τελικά οδήγησες το V4, σε σχέση με το παλιό σου V-2;
"Σχηματίστηκε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου –ένα ΜΕΓΑΛΟ χαμόγελο. Προφανώς ήλπιζα να το οδηγήσω νωρίτερα μέσα στη σεζόν, αλλά για κάποιον λόγο δεν συνέβη ποτέ και στη συνέχεια τραυματίστηκα. Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε στις δοκιμές της Aragon στις αρχές του Νοέμβρη και ναι, φόρεσα ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Μετά την πρώτη βόλτα, νομίζω ότι σχολίασα το εξής: "Τώρα έχουμε μια μοτοσυκλέτα με την οποία μπορούμε να τρέξουμε."

Συγκριτικά με το Kawasaki, πού έχανες με το δικύλινδρο V της Ducati;
"Δεν μπορώ να πω ότι ήταν σε έναν μόνο τομέα, διότι στο τέλος έχανα από λίγο σε όλους τους τομείς. Είναι δύσκολο να πεις αν ήταν στην επιτάχυνση ή στα φρένα ή σε κάτι άλλο. Ήταν λίγο από 'κει, λίγο από 'δω. Μέχρι και πριν από δύο χρόνια ήμασταν πολύ κοντά τους, αλλά την τελευταία διετία ήταν εμφανές ότι χρειαζόμασταν κάτι καινούργιο, οπότε το V4 ήρθε την κατάλληλη στιγμή."

Έπρεπε δηλαδή να οδηγείς το V-2 πάνω από το όριο για να παραμείνεις ανταγωνιστικός;
"Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μερικές φορές, όταν είχα το πακέτο όπως ακριβώς έπρεπε να είναι και υπήρχαν οι τέλειες συνθήκες, δεν ήταν απαραίτητο να περνάω το όριο και μπορούσα να κερδίζω αγώνες με καλή διαφορά. Αλλά για να πολεμήσεις για το πρωτάθλημα, χρειάζεσαι κάτι τέτοιο σε κάθε αγώνα, και σίγουρα δεν το είχαμε αυτό. Στο τέλος, η συνέπεια ήταν το δυσκολότερο πράγμα να βρεθεί και ευτυχώς το V4 θα μας δώσει αυτό το επιπλέον βήμα που χρειαζόμασταν."

Έχεις τρέξει με V4 Desmosedici MotoGP στο οποίο βασίζεται το V4R, σωστά;


"Ναι, αρκετά παλιά είχα οδηγήσει το MotoGP σε μερικούς αγώνες το 2007, ενώ έκανα και δοκιμές πέρσι με την υφιστάμενη MotoGP μοτοσυκλέτα στο Mugello. Οπότε ναι, έχω μια μικρή εμπειρία από την συγκεκριμένη διάταξη κινητήρα. Προφανώς όμως, η μοτοσυκλέτα που οδήγησα το 2007 ήταν 800 κυβικά, οπότε ο τρόπος απόδοσης της δύναμης ήταν πολύ διαφορετικός. Το καινούργιο superbike έχει σίγουρα μια πιο γραμμική καμπύλη ισχύος. Είναι πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμη από το 800, το οποίο ήταν πολύ απότομο."

Υποθέτω, όταν οδηγείς το V4 θα πρέπει να αλλάξεις εντελώς όλα τα σημεία αναφοράς σου; Ουσιαστικά ξεκινάς από το μηδέν, έτσι δεν είναι;
"Ναι σίγουρα. Το οδηγικό μου στιλ θα πρέπει να αλλάξει λίγο, νομίζω, και θα προσπαθήσω να φέρω την μοτοσυκλέτα όσο το δυνατόν πιο κοντά στα δικά μου μέτρα, και στη συνέχεια θα δουλέψω πάνω στις αδυναμίες μου."

Ποια είναι τα δυνατά σου σημεία;
"Νομίζω τα φρένα στην είσοδο και την μέση της στροφής. Αυτός ήταν ανέκαθεν ένα τομέας όπου με το V-2, έτσι όπως έχουμε στήσει το πλαίσιο, έπρεπε να διαχειρίζομαι με μεγάλη προσοχή την αίσθηση του μπροστινού όταν ήμουν στην μέγιστη κλίση, οπότε χρησιμοποιούσα το μπροστινό φρένο για να ελέγχω στην ουσία την επαναφορά του πιρουνιού. Ήταν σα να αναλάμβανα κάποια από τα καθήκοντα της ανάρτησης μέσω του δαχτύλου μου, αλλά με το V4 νιώθω ότι κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται, γιατί το μπροστινό πατάει πιο γερά στην άσφαλτο κι έχω καλύτερη αίσθηση."

Και ποια είναι τα αδύναμα σημεία σου;
"Με το δικύλινδρο, νομίζω ότι είναι η είσοδος των στροφών, ειδικά προς το τέλος έτσι όπως προχώρησε η εξέλιξη των ελαστικών. Αισθάνομαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θέλει να τρέχει μ' ένα κοντύτερο μεταξόνιο, όπως του στάνταρ μοντέλου πραγματικά, λόγω του μήκους του κινητήρα, το οποίο θα βελτιώσει τις εισόδους. Προφανώς όμως, με ένα κοντύτερο μεταξόνιο θα έχεις και πιο πολλές σούζες, αν και τώρα έχουμε τα αεροδυναμικά φτερά για να το αντισταθμίσουμε αυτό. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά πράγματα που νιώθω ότι αποτελούν βήματα προς την σωστή κατεύθυνση για εμάς, με το V4. Έχοντας περάσει τρεις μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάτι που είναι πισωγύρισμα σε αυτό το στάδιο, κάτι το οποίο είναι υπέροχο."

Πιστεύω ότι είναι η πρώτη φορά που οδηγείς μοτοσυκλέτα με αεροδυναμικά φτερά. Είναι κάτι για το οποίο έχεις το νου σου;
"Έχω οδηγήσει αυτή την μοτοσυκλέτα μόνο με φτερά και αφού παίρνει την ομολογκασιόν μ' αυτά, θα την τρέχουμε όπως έρχεται. Στην Ducati είναι πολύ σίγουροι ότι αποτελούν πλεονέκτημα σε κάθε τομέα, όχι μόνο για την αίσθηση του μπροστινού και για να μειωθούν οι σούζες, αλλά και για την πρόσφυση του μπροστινού, ειδικά στις πιο γρήγορες στροφές. Ξέρεις, θεωρώ ότι δεν είναι χρήσιμες οι συγκρίσεις. Όμως, νιώθω μια διαφορά στην μοτοσυκλέτα σε σχέση με το τι οδηγούσα πριν, και προτιμώ να αποδίδω ένα μέρος της ευθύνης στα φτερά."

Υποθέτω ότι είναι αρκετά πιο γρήγορο, αλλά ανεβάζει εξίσου στροφές. Πρέπει να κρατάς τις στροφές πολύ ψηλά;
"Φυσιολογικά ανεβάζει πολλές στροφές και νιώθει άνετα εκεί! Όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στο δικύλινδρο προερχόμενος από το τετρακύλινδρο της BMW, έφτασα στον κόφτη και κοπάνησα το κεφάλι μου στην ζελατίνα στους πρώτους κιόλας γύρους! Έχοντας περάσει, λοιπόν, πέντε παράξενα χρόνια πάνω στο δικύλινδρο, στους πρώτους γύρους με το V4 έκανα το κλασικό, όπου άλλαζα ταχύτητες σχεδόν 4.000 στροφές νωρίτερα! Είναι σαν να επιστρέφεις στο χρόνο πριν από πέντε χρόνια, οπότε επαναπρογραμμάτισε τις αντιδράσεις σου και συνήθισέ το. Ειλικρινά όμως, ήταν μια πολύ γρήγορη προσαρμογή, γιατί αυτό το Ducati V4 είναι πραγματικά προκλητικό, θέλει να του κρατάς τις στροφές ψηλά κι επιταχύνει δυνατά μέσα στην ψηλή μπάντα των στροφών. Ήταν ωραία την πρώτη φορά που βρέθηκα πάνω στη σέλα του και είδα ένα στροφόμετρο που φτάνει μέχρι τις 17.000 στροφές. Είχα συνηθίσει τις 12.000 και κάτι για πολύ καιρό!"

Είχες οδηγήσει ένα άλλο V4 πίσω στο 2012, για μία μόνο σεζόν στην οποία κέρδισες τον πρώτο σου αγώνα στα WSBK. Πώς είναι λοιπόν το νέο Ducati σε σχέση με το Aprilia;
"Αυτό ήταν πριν πολύ καιρό με την Aprilia, σε μια εντελώς διαφορετική εποχή των WSBK, με διαφορετικά ελαστικά και τα πάντα. Θα έλεγα όμως ότι η βάση του κινητήρα έχει κάποιες ομοιότητες με ό,τι θυμάμαι πριν από έξι χρόνια. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των V4 είναι παρών, αλλά από όλες τις άλλες απόψεις αυτό είναι ένα πιο προχωρημένο και πιο εκλεπτυσμένο πακέτο."

Διαθέτει κάτι από δικύλινδρο και τετρακύλινδρο μέσα του, κάτι σαν μείξη αυτών των δύο;
"Νομίζω πως ναι. Αυτή είναι μια πολύ ακριβής διατύπωση, γιατί ναι, ανεβάζει στροφές, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει την δύναμη ενός φορτηγού, δεν έχει τις πιστονιές ενός δικύλινδρου, ενώ παράλληλα θεωρώ ότι είναι ένας καλό συμβιβασμός. Νομίζω ότι υπάρχουν μερικοί έξυπνοι άνθρωποι στην Ducati Corse που έχουν μελετήσει εξαντλητικά την ιδανική διάταξη ενός κινητήρα, και πιστεύουν ότι αυτή είναι ο V4."

Συγκριτικά με την εποχή που ήσουν με το BMW S1000RR, είναι μια μοτοσυκλέτα που συγχωρεί πιο εύκολα τα λάθη;
"Σίγουρα ναι –αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που είχα να αντιμετωπίσω! Ήταν δύσκολο να κάνω τα ηλεκτρονικά να δουλέψουν σωστά και ήταν πολύ, πολύ απότομο. Αυτό το Ducati είναι εντελώς διαφορετικό  και πολύ πιο εκμεταλλεύσιμο."

Πόσο χαμηλά αφήνεις να πέσουν οι στροφές; Για παράδειγμα στην κλειστή, δεύτερη στροφή εδώ στο Jerez;
"Περίπου ως τις 8.500 στροφές στο πιο αργό σημείο –έχει πολύ μεγάλο φάσμα. Συνήθως ανεβάζω ταχύτητα στις 16.000 στροφές, οπότε αφήνει μεγάλα περιθώρια. Ελπίζω να έχουμε έναν καλό χειμώνα δημιουργικής εξέλιξης, βήμα-βήμα, και να κατανοήσω την μοτοσυκλέτα αντί να κάνουμε ριζικές αλλαγές. Η ομάδα δοκιμών έχει δουλέψει πολύ σκληρά, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να το πάμε σε άλλο επίπεδο και νομίζω ότι έχω άλλες έξι μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα πριν τον πρώτο αγώνα του Phillip Island. Έχουμε λοιπόν τον χρόνο ως σύμμαχο, έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για την κατεύθυνση της εξέλιξης, οπότε ναι, υπάρχουν όλες οι ενδείξεις για κάτι καλό μέσα στο 2019."

Έχεις έναν καινούργιο team mate ο οποίος έτρεχε με V4 Ducati στα MotoGP τα τελευταία δύο χρόνια. Συγκρίνετε καθόλου τις παρατηρήσεις σας; Είναι διαφορετική η σχέση μεταξύ σας, απ' ό,τι με τον Melandri;
"Δεν έχουμε συγκρίνει ακόμη παρατηρήσεις, αλλά προφανώς πάντα υπάρχει περιθώριο για σύγκριση δεδομένων. Τις προάλλες όμως, ρωτήθηκα για το τι πιστεύω που ο Alvaro βρήκε αμέσως την ταχύτητά του στα Superbikes και για το αν ήταν έκπληξη αυτό για μένα. Ειλικρινά απαντώ πως όχι, γιατί δεν είμαι σίγουρος για το ποιος έχει τα περισσότερα να μάθει, αυτός ή εγώ! Για μένα, εκτός του ότι είναι προφανώς ένα Ducati με ελαστικά της Pirelli, αυτή η μοτοσυκλέτα δεν έχει καμία ομοιότητα με το V-2, είναι πραγματικά κάτι πολύ, πολύ διαφορετικό. Από την πλευρά του Alvaro, πιθανώς πρέπει να μάθει να οδηγεί μια μοτοσυκλέτα που είναι λιγότερο άκαμπτη, σε ελαστικά που είναι λιγότερο απόλυτα, αλλά ο χαρακτήρας του κινητήρα είναι πολύ πιο κοντά σ' αυτό που έχει συνηθίσει όπως και η σύνδεση με το γκάζι και τόσα άλλα πράγματα, είναι πιο κοντά στα δεδομένα με τα οποία έτρεχε σε σχέση με την μοτοσυκλέτα που έτρεχα εγώ. Αυτό συμβαίνει γιατί η διάταξη του κινητήρα και η ηλεκτρονική χαρτογράφηση που χρησιμοποιούμε στο V4R, προέρχεται στην ουσία από την GP μοτοσυκλέτα της προηγούμενης διετίας, με την οποία έτρεχε στους αγώνες. Οπότε νομίζω ότι από πολλές πλευρές, έχει λιγότερα να μάθει. Μόνο τα ελαστικά είναι που πρέπει να συνηθίσει λίγο. Είναι όμως ενδιαφέρον γιατί πιστεύω ότι και οι δύο μπορούμε να φέρουμε πράγματα στο τραπέζι και τα σχόλιά μας μέχρι στιγμής, ειδικά για τους σημαντικούς τομείς, είναι κατά μεγάλο βαθμό στο ίδιο μήκος κύματος. Οπότε συμφωνούμε για τα σημαντικά, και ναι, αυτό είναι καλό."

Συνεργάστηκε ο Alan Cathcart, φωτογραφίες: Milagro/Gigi Soldano και Thomas Maccabelli

Θυμηθείτε το gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό υψηλής ανάλυσης από την παρουσίαση του νέου Ducati V4R

MOTUL WSBK Γαλλία: Νίκη Rea στον 1ο αγώνα, σε δραματική εκκίνηση!

Ο αγώνας στο Magny-Cours ξυπνά μνήμες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/10/2020

Μία ιστορική πίστα για τους αγώνες Bol d’Or και το πρωτάθλημα αντοχής, την F1 στα παλαιότερα χρόνια όπου εδώ ήταν το σπίτι του Prost και φυσικά το WSBK. Φτιαγμένη με στόχο να ενώσει φημισμένες στροφές άλλων πιστών η Magny-Cours επιβάλλει μεγάλες διαφοροποιήσεις στον ρυθμό οδήγησης καθώς έχει πολλά σφιχτά κομμάτια αλλά και αρκετά γρήγορα.

Όλα αυτά βέβαια χάνονται σε ένα βροχερό σκηνικό, όπως το σημερινό. Με νέο ελαστικό της Pirelli και αρκετό κρύο στην ατμόσφαιρα ο αγώνας ξεκίνησε με δράμα: Ο Rea πήρε μία εύκολη εκκίνηση και έστριψε πρώτος, προσπερνώντας τον Eugene Laverty από την pole position και εκμηδενίζοντας την αντίσταση και της δεύτερης BMW του Tom Sykes. Αυτά είδε και ο Gerloff που έμεινε πίσω από την Kawasaki περιμένοντας μία εύκολη νίκη έναντι των BMW που είχαν ξεκινήσει από την πρώτη και δεύτερη θέση. Είναι πάντα ένα ζήτημα στους βρόχινους αγώνες η εκκίνηση από την πρώτη θέση όταν η πρώτη στροφή είναι η αριστερή… Αν ο τρίτος κάνει καλή εκκίνηση τότε κρατά την εσωτερική και καθώς ο αγώνας είναι βρόχινος δεν γίνεται να πιέσει ο πρώτος στα φρένα, ή να ξεφύγει τόσο μπροστά που να κόψει τον τρίτο που έχει την εσωτερική… Σε διαφορετική περίπτωση θα είχαν ευκολότερη δουλειά οι BMW!

Τώρα ο Sykes πάει να κολλήσει πίσω από τον Rea αλλά συναντά εκεί την Yamaha του Gerloff, χτυπούν μεταξύ τους και πέφτει κάνοντας «τακουνάκι» στον Laverty και έτσι και οι δύο BMW σημειώνουν πτώση και εγκαταλείπουν τον αγώνα στην πρώτη στροφή! Ούτε στο bowling τέτοιο strike… Αν το ποιος φταίει δεν ήταν ήδη απόλυτα ξεκάθαρο, απάντησε ο Sykes ξεκάθαρα λίγη ώρα αργότερα, όταν κοιτώντας την κάμερα έκανε την χαρακτηριστική παλινδρομική κίνηση γελώντας!

Ο Gerloff αποσυντονίστηκε από αυτό που συνέβη και στην πέμπτη στροφή που είναι ιδιαίτερα δύσκολη υπό βροχή, άνοιξε γραμμή και έτσι ο van der Mark και ο Lowes πέρασαν μπροστά.

Με την άνοδο του Loris Baz από πιο πίσω, τον αγώνα οδηγούσε ο Rea με τρεις Yamaha με τον Gerloff να δοκιμάζει να περάσει τον Lowes εκεί που έχασε πιο πριν, στην πέμπτη στροφή και τα καταφέρνει. Όχι μόνο αυτό, αλλά μαζί με τον Rea ήταν και οι πιο γρήγοροι του αγώνα!

Ο Baz δεν το άφησε αυτό έτσι και στον επόμενο γύρο ήταν εκείνος ο ταχύτερος περνώντας και τον Gerloff. Αυτοί οι δύο πολύ γρήγορα χωρίστηκαν σε ένα γρήγορο γκρουπ των τριών μαζί με τον Rea, ενώ πίσω τους υπήρχε μεγάλη διαφορά. Ο Lowes ήταν στην τέταρτη θέση άνετος, ο van der Mark με τον Davies πάλευαν για την πέμπτη θέση και αρκετά πιο πίσω είχαν τον Razgatlioglu, Haslam, Rinaldi και Redding ο οποίος ξεκάθαρα αισθανόταν σαν την γάτα στο νερό…

Τότε είναι που ο Gerloff οδηγώντας πίσω από τον Baz χάνει πρόσφυση από τον πίσω τροχό και εκτοξεύεται πάνω από την μοτοσυκλέτα του κατευθείαν στο χαλίκι. Ο Baz χάνει πρόσφυση στα φρένα και ανοίγει γραμμή ενώ βρισκόταν κοντά στον Rea και παίρνει έτσι διπλό μήνυμα πως πρέπει να μην πιέσει περισσότερο. Ο Haslam με τον Razgatlioglu έπαιξαν για λίγο στις πίσω θέσεις μέχρι που και ο van der Mark έπεσε κάνοντας ένα low side στο βρεγμένο. Εκείνη την ώρα ο Haslam περνούσε ξανά τον Razgatlioglu και πίσω ο Redding τον Rinaldi με κάποια επικινδυνότητα μάλιστα. Από εδώ και πέρα Haslam και  Razgatlioglu θα μας χάριζαν θέαμα, το μοναδικό πλέον στον αγώνα μέχρι και τον τελευταίο δραματικό γύρο, για έναν από τους δύο. Έμενες έτσι να κοιτάζεις μονάχα πίσω… αυτό είναι και το μόνιμο πρόβλημα του Rea που γυρνάει μπροστά μόνος του οπότε δεν τον δείχνει η κάμερα!

Ο Razgatlioglu περνά μπροστά, όσο ο Rea ανοίγει την διαφορά στα δύο δευτερόλεπτα και θα συνέχιζε να το κάνει. Λίγο αργότερα ο Haslam απαντά και πάλι.

Στον τελευταίο γύρο ο Razgatlioglu πέρασε με οριακό φρενάρισμα τον Haslam έχοντας τον Redding κολλημένο πίσω τους και ενώ πλησίαζαν – αν και όχι αρκετά- τον Davies. Η μάχη ήταν για την πέμπτη θέση και ο Haslam την ήθελε τόσο που δεν περίμενε τις τελευταίες στροφές για να κάνει μία κίνηση που είχε δοκιμάσει στον αγώνα αλλά χώνεται στο εσάκι. Περνά μπροστά και πέφτει στον δρόμο ακριβώς του Razgatlioglu που κόβει και μαζί του και ο Redding για να μην πατήσουν τον Haslam ή την Honda.

Ο Rea εκείνη την στιγμή παίρνει μία άνετη νίκη με τον Baz δεύτερο σε απόσταση και τον Loews αρκετά πίσω τους ενώ μετά τον Davies έρχεται ο Redding που τελευταία στιγμή προσπέρασε τον Razgatlioglu...

Ένας κλασικός βρόχινος αγώνας με αρκετές δυσκολίες, πτώσεις και έναν Rea άπιαστο όπως κάθε φορά…

  

Θέση
N#
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Διαφ.
1
1
J. REA
Kawasaki ZX-10RR
 
2
76
L. BAZ
Yamaha YZF R1
3.342
3
22
A. LOWES
Kawasaki ZX-10RR
9.707
4
7
C. DAVIES
Ducati Panigale V4 R
4.338
5
45
S. REDDING
Ducati Panigale V4 R
2.382
6
54
T. RAZGATLIOGLU
Yamaha YZF R1
16.976
7
21
M. RINALDI
Ducati Panigale V4 R
23.253
8
12
X. FORES
Kawasaki ZX-10RR
27.173
9
60
M. VAN DER MARK
Yamaha YZF R1
28.706
10
36
L. MERCADO
Ducati Panigale V4 R
32.034
11
64
F. CARICASULO
Yamaha YZF R1
37.928
12
19
A. BAUTISTA
Honda CBR1000RR-R
46.009
13
20
S. BARRIER
Ducati Panigale V4 R
46.371
14
53
V. DEBISE
Kawasaki ZX-10RR
1'39.992
15
34
X. PINSACH
Kawasaki ZX-10RR
1 Lap
16
97
S. CAVALIERI
Ducati Panigale V4 R
1 Lap
17
13
T. TAKAHASHI
Honda CBR1000RR-R
1 Lap
RET
91
L. HASLAM
Honda CBR1000RR-R
1 Lap
RET
31
G. GERLOFF
Yamaha YZF R1
6
RET
50
E. LAVERTY
BMW S1000 RR
 
RET
66
T. SYKES
BMW S1000 RR
 

 

Ετικέτες