Συνέντευξη Chaz Davies: "Επιτέλους έχουμε το Ducati V4R για να κερδίσουμε!"

Μια εφ' όλης της ύλης κουβέντα γύρω από το νέο Ducati V4R
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/12/2018

O Ουαλλός πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία των Supersport, Chaz Davies, οδηγεί τα desmo V-2 της Ducati τα τελευταία πέντε χρόνια, ως εργοστασιακός αναβάτης της ομάδας στα WSBK, έχοντας τερματίσει τρεις φορές δεύτερος στο πρωτάθλημα (2015, 2017 και 2018). Γι' αυτόν, το φιλόδοξο αλλά τελικά δύσκολο καθήκον, του να τρέχει με ένα δικύλινδρο για μισή δεκαετία, κόντρα στα όλο και πιο γρήγορα και πιο δυνατά τετρακύλινδρα του ανταγωνισμού, θα τελειώσει το 2019. Η ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του όσο περιμέναμε παρέα να στεγνώσει η πίστα στο Jerez, για να ανέβουμε πάνω στα Ducati V4R (αν και ο καθένας μας θα οδηγούσε διαφορετική έκδοση, κάτι για το οποίο θα διαβάσετε στην αναλυτική του παρουσίαση και τις πρώτες οδηγικές εντυπώσεις στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ), τονίζει το πόσο πολύ είναι αφοσιωμένος στην επόμενη σεζόν.

Chaz, έπρεπε να περιμένεις πολύ καιρό μέχρι να ανέβεις πάνω στη σέλα του, αλλά πώς ήταν όταν τελικά οδήγησες το V4, σε σχέση με το παλιό σου V-2;
"Σχηματίστηκε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου –ένα ΜΕΓΑΛΟ χαμόγελο. Προφανώς ήλπιζα να το οδηγήσω νωρίτερα μέσα στη σεζόν, αλλά για κάποιον λόγο δεν συνέβη ποτέ και στη συνέχεια τραυματίστηκα. Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε στις δοκιμές της Aragon στις αρχές του Νοέμβρη και ναι, φόρεσα ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Μετά την πρώτη βόλτα, νομίζω ότι σχολίασα το εξής: "Τώρα έχουμε μια μοτοσυκλέτα με την οποία μπορούμε να τρέξουμε."

Συγκριτικά με το Kawasaki, πού έχανες με το δικύλινδρο V της Ducati;
"Δεν μπορώ να πω ότι ήταν σε έναν μόνο τομέα, διότι στο τέλος έχανα από λίγο σε όλους τους τομείς. Είναι δύσκολο να πεις αν ήταν στην επιτάχυνση ή στα φρένα ή σε κάτι άλλο. Ήταν λίγο από 'κει, λίγο από 'δω. Μέχρι και πριν από δύο χρόνια ήμασταν πολύ κοντά τους, αλλά την τελευταία διετία ήταν εμφανές ότι χρειαζόμασταν κάτι καινούργιο, οπότε το V4 ήρθε την κατάλληλη στιγμή."

Έπρεπε δηλαδή να οδηγείς το V-2 πάνω από το όριο για να παραμείνεις ανταγωνιστικός;
"Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μερικές φορές, όταν είχα το πακέτο όπως ακριβώς έπρεπε να είναι και υπήρχαν οι τέλειες συνθήκες, δεν ήταν απαραίτητο να περνάω το όριο και μπορούσα να κερδίζω αγώνες με καλή διαφορά. Αλλά για να πολεμήσεις για το πρωτάθλημα, χρειάζεσαι κάτι τέτοιο σε κάθε αγώνα, και σίγουρα δεν το είχαμε αυτό. Στο τέλος, η συνέπεια ήταν το δυσκολότερο πράγμα να βρεθεί και ευτυχώς το V4 θα μας δώσει αυτό το επιπλέον βήμα που χρειαζόμασταν."

Έχεις τρέξει με V4 Desmosedici MotoGP στο οποίο βασίζεται το V4R, σωστά;


"Ναι, αρκετά παλιά είχα οδηγήσει το MotoGP σε μερικούς αγώνες το 2007, ενώ έκανα και δοκιμές πέρσι με την υφιστάμενη MotoGP μοτοσυκλέτα στο Mugello. Οπότε ναι, έχω μια μικρή εμπειρία από την συγκεκριμένη διάταξη κινητήρα. Προφανώς όμως, η μοτοσυκλέτα που οδήγησα το 2007 ήταν 800 κυβικά, οπότε ο τρόπος απόδοσης της δύναμης ήταν πολύ διαφορετικός. Το καινούργιο superbike έχει σίγουρα μια πιο γραμμική καμπύλη ισχύος. Είναι πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμη από το 800, το οποίο ήταν πολύ απότομο."

Υποθέτω, όταν οδηγείς το V4 θα πρέπει να αλλάξεις εντελώς όλα τα σημεία αναφοράς σου; Ουσιαστικά ξεκινάς από το μηδέν, έτσι δεν είναι;
"Ναι σίγουρα. Το οδηγικό μου στιλ θα πρέπει να αλλάξει λίγο, νομίζω, και θα προσπαθήσω να φέρω την μοτοσυκλέτα όσο το δυνατόν πιο κοντά στα δικά μου μέτρα, και στη συνέχεια θα δουλέψω πάνω στις αδυναμίες μου."

Ποια είναι τα δυνατά σου σημεία;
"Νομίζω τα φρένα στην είσοδο και την μέση της στροφής. Αυτός ήταν ανέκαθεν ένα τομέας όπου με το V-2, έτσι όπως έχουμε στήσει το πλαίσιο, έπρεπε να διαχειρίζομαι με μεγάλη προσοχή την αίσθηση του μπροστινού όταν ήμουν στην μέγιστη κλίση, οπότε χρησιμοποιούσα το μπροστινό φρένο για να ελέγχω στην ουσία την επαναφορά του πιρουνιού. Ήταν σα να αναλάμβανα κάποια από τα καθήκοντα της ανάρτησης μέσω του δαχτύλου μου, αλλά με το V4 νιώθω ότι κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται, γιατί το μπροστινό πατάει πιο γερά στην άσφαλτο κι έχω καλύτερη αίσθηση."

Και ποια είναι τα αδύναμα σημεία σου;
"Με το δικύλινδρο, νομίζω ότι είναι η είσοδος των στροφών, ειδικά προς το τέλος έτσι όπως προχώρησε η εξέλιξη των ελαστικών. Αισθάνομαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θέλει να τρέχει μ' ένα κοντύτερο μεταξόνιο, όπως του στάνταρ μοντέλου πραγματικά, λόγω του μήκους του κινητήρα, το οποίο θα βελτιώσει τις εισόδους. Προφανώς όμως, με ένα κοντύτερο μεταξόνιο θα έχεις και πιο πολλές σούζες, αν και τώρα έχουμε τα αεροδυναμικά φτερά για να το αντισταθμίσουμε αυτό. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά πράγματα που νιώθω ότι αποτελούν βήματα προς την σωστή κατεύθυνση για εμάς, με το V4. Έχοντας περάσει τρεις μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάτι που είναι πισωγύρισμα σε αυτό το στάδιο, κάτι το οποίο είναι υπέροχο."

Πιστεύω ότι είναι η πρώτη φορά που οδηγείς μοτοσυκλέτα με αεροδυναμικά φτερά. Είναι κάτι για το οποίο έχεις το νου σου;
"Έχω οδηγήσει αυτή την μοτοσυκλέτα μόνο με φτερά και αφού παίρνει την ομολογκασιόν μ' αυτά, θα την τρέχουμε όπως έρχεται. Στην Ducati είναι πολύ σίγουροι ότι αποτελούν πλεονέκτημα σε κάθε τομέα, όχι μόνο για την αίσθηση του μπροστινού και για να μειωθούν οι σούζες, αλλά και για την πρόσφυση του μπροστινού, ειδικά στις πιο γρήγορες στροφές. Ξέρεις, θεωρώ ότι δεν είναι χρήσιμες οι συγκρίσεις. Όμως, νιώθω μια διαφορά στην μοτοσυκλέτα σε σχέση με το τι οδηγούσα πριν, και προτιμώ να αποδίδω ένα μέρος της ευθύνης στα φτερά."

Υποθέτω ότι είναι αρκετά πιο γρήγορο, αλλά ανεβάζει εξίσου στροφές. Πρέπει να κρατάς τις στροφές πολύ ψηλά;
"Φυσιολογικά ανεβάζει πολλές στροφές και νιώθει άνετα εκεί! Όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στο δικύλινδρο προερχόμενος από το τετρακύλινδρο της BMW, έφτασα στον κόφτη και κοπάνησα το κεφάλι μου στην ζελατίνα στους πρώτους κιόλας γύρους! Έχοντας περάσει, λοιπόν, πέντε παράξενα χρόνια πάνω στο δικύλινδρο, στους πρώτους γύρους με το V4 έκανα το κλασικό, όπου άλλαζα ταχύτητες σχεδόν 4.000 στροφές νωρίτερα! Είναι σαν να επιστρέφεις στο χρόνο πριν από πέντε χρόνια, οπότε επαναπρογραμμάτισε τις αντιδράσεις σου και συνήθισέ το. Ειλικρινά όμως, ήταν μια πολύ γρήγορη προσαρμογή, γιατί αυτό το Ducati V4 είναι πραγματικά προκλητικό, θέλει να του κρατάς τις στροφές ψηλά κι επιταχύνει δυνατά μέσα στην ψηλή μπάντα των στροφών. Ήταν ωραία την πρώτη φορά που βρέθηκα πάνω στη σέλα του και είδα ένα στροφόμετρο που φτάνει μέχρι τις 17.000 στροφές. Είχα συνηθίσει τις 12.000 και κάτι για πολύ καιρό!"

Είχες οδηγήσει ένα άλλο V4 πίσω στο 2012, για μία μόνο σεζόν στην οποία κέρδισες τον πρώτο σου αγώνα στα WSBK. Πώς είναι λοιπόν το νέο Ducati σε σχέση με το Aprilia;
"Αυτό ήταν πριν πολύ καιρό με την Aprilia, σε μια εντελώς διαφορετική εποχή των WSBK, με διαφορετικά ελαστικά και τα πάντα. Θα έλεγα όμως ότι η βάση του κινητήρα έχει κάποιες ομοιότητες με ό,τι θυμάμαι πριν από έξι χρόνια. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των V4 είναι παρών, αλλά από όλες τις άλλες απόψεις αυτό είναι ένα πιο προχωρημένο και πιο εκλεπτυσμένο πακέτο."

Διαθέτει κάτι από δικύλινδρο και τετρακύλινδρο μέσα του, κάτι σαν μείξη αυτών των δύο;
"Νομίζω πως ναι. Αυτή είναι μια πολύ ακριβής διατύπωση, γιατί ναι, ανεβάζει στροφές, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει την δύναμη ενός φορτηγού, δεν έχει τις πιστονιές ενός δικύλινδρου, ενώ παράλληλα θεωρώ ότι είναι ένας καλό συμβιβασμός. Νομίζω ότι υπάρχουν μερικοί έξυπνοι άνθρωποι στην Ducati Corse που έχουν μελετήσει εξαντλητικά την ιδανική διάταξη ενός κινητήρα, και πιστεύουν ότι αυτή είναι ο V4."

Συγκριτικά με την εποχή που ήσουν με το BMW S1000RR, είναι μια μοτοσυκλέτα που συγχωρεί πιο εύκολα τα λάθη;
"Σίγουρα ναι –αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που είχα να αντιμετωπίσω! Ήταν δύσκολο να κάνω τα ηλεκτρονικά να δουλέψουν σωστά και ήταν πολύ, πολύ απότομο. Αυτό το Ducati είναι εντελώς διαφορετικό  και πολύ πιο εκμεταλλεύσιμο."

Πόσο χαμηλά αφήνεις να πέσουν οι στροφές; Για παράδειγμα στην κλειστή, δεύτερη στροφή εδώ στο Jerez;
"Περίπου ως τις 8.500 στροφές στο πιο αργό σημείο –έχει πολύ μεγάλο φάσμα. Συνήθως ανεβάζω ταχύτητα στις 16.000 στροφές, οπότε αφήνει μεγάλα περιθώρια. Ελπίζω να έχουμε έναν καλό χειμώνα δημιουργικής εξέλιξης, βήμα-βήμα, και να κατανοήσω την μοτοσυκλέτα αντί να κάνουμε ριζικές αλλαγές. Η ομάδα δοκιμών έχει δουλέψει πολύ σκληρά, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να το πάμε σε άλλο επίπεδο και νομίζω ότι έχω άλλες έξι μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα πριν τον πρώτο αγώνα του Phillip Island. Έχουμε λοιπόν τον χρόνο ως σύμμαχο, έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για την κατεύθυνση της εξέλιξης, οπότε ναι, υπάρχουν όλες οι ενδείξεις για κάτι καλό μέσα στο 2019."

Έχεις έναν καινούργιο team mate ο οποίος έτρεχε με V4 Ducati στα MotoGP τα τελευταία δύο χρόνια. Συγκρίνετε καθόλου τις παρατηρήσεις σας; Είναι διαφορετική η σχέση μεταξύ σας, απ' ό,τι με τον Melandri;
"Δεν έχουμε συγκρίνει ακόμη παρατηρήσεις, αλλά προφανώς πάντα υπάρχει περιθώριο για σύγκριση δεδομένων. Τις προάλλες όμως, ρωτήθηκα για το τι πιστεύω που ο Alvaro βρήκε αμέσως την ταχύτητά του στα Superbikes και για το αν ήταν έκπληξη αυτό για μένα. Ειλικρινά απαντώ πως όχι, γιατί δεν είμαι σίγουρος για το ποιος έχει τα περισσότερα να μάθει, αυτός ή εγώ! Για μένα, εκτός του ότι είναι προφανώς ένα Ducati με ελαστικά της Pirelli, αυτή η μοτοσυκλέτα δεν έχει καμία ομοιότητα με το V-2, είναι πραγματικά κάτι πολύ, πολύ διαφορετικό. Από την πλευρά του Alvaro, πιθανώς πρέπει να μάθει να οδηγεί μια μοτοσυκλέτα που είναι λιγότερο άκαμπτη, σε ελαστικά που είναι λιγότερο απόλυτα, αλλά ο χαρακτήρας του κινητήρα είναι πολύ πιο κοντά σ' αυτό που έχει συνηθίσει όπως και η σύνδεση με το γκάζι και τόσα άλλα πράγματα, είναι πιο κοντά στα δεδομένα με τα οποία έτρεχε σε σχέση με την μοτοσυκλέτα που έτρεχα εγώ. Αυτό συμβαίνει γιατί η διάταξη του κινητήρα και η ηλεκτρονική χαρτογράφηση που χρησιμοποιούμε στο V4R, προέρχεται στην ουσία από την GP μοτοσυκλέτα της προηγούμενης διετίας, με την οποία έτρεχε στους αγώνες. Οπότε νομίζω ότι από πολλές πλευρές, έχει λιγότερα να μάθει. Μόνο τα ελαστικά είναι που πρέπει να συνηθίσει λίγο. Είναι όμως ενδιαφέρον γιατί πιστεύω ότι και οι δύο μπορούμε να φέρουμε πράγματα στο τραπέζι και τα σχόλιά μας μέχρι στιγμής, ειδικά για τους σημαντικούς τομείς, είναι κατά μεγάλο βαθμό στο ίδιο μήκος κύματος. Οπότε συμφωνούμε για τα σημαντικά, και ναι, αυτό είναι καλό."

Συνεργάστηκε ο Alan Cathcart, φωτογραφίες: Milagro/Gigi Soldano και Thomas Maccabelli

Θυμηθείτε το gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό υψηλής ανάλυσης από την παρουσίαση του νέου Ducati V4R

MOTUL WSBK: Teruel 2ος αγώνας – Rea ο μαχητής!

Ξεχωρίζει ο Rinaldi στην Ducati!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/9/2020

Θα περίμενε κανείς πως μετά από τόσους αγώνες στην ίδια πίστα, όσο δύσκολη και απαιτητική κι αν είναι αυτή, οι αναβάτες θα είχαν πλέον μία σαφή και ξεκάθαρη εικόνα για την επιλογή ελαστικού. Το Aragon είναι τεράστιο και επιτρέπει υψηλές ταχύτητες, αλλά με 74 γύρους στην ίδια πίστα θα πρέπει να ξέρουν όλοι πολύ καλά τι λάστιχα πρέπει να βάλουν. Το αποτέλεσμα δείχνει πως τουλάχιστον ένας, έκανε καλύτερη επιλογή από τους υπόλοιπους…

Συνολικά δύο αναβάτες δεν έβαλαν το superpole ελαστικό, ο Rea και ο Davies. O Rea κέρδισε μία σκληρή μάχη με τον Rinaldi και η επιλογή ελαστικού έπαιξε ένα μέρος του λόγου… Ο Redding είπε αργότερα πως δεν είχε ελαστικό γιατί βασίστηκε στο γεγονός πως εξαιτίας του μήκους της πίστας κάνεις λίγους γύρους άρα οι πλαϊνές γόμες στο superpole ελαστικό θα άντεχαν χωρίς σοβαρές απώλειες πρόσφυσης, αλλά όπως αποδείχτηκε έκανε λάθος.

Ο αγώνας ξεκίνησε έντονα: Όπως και εχθές, ο Rea έκανε εξαιρετική εκκίνηση αλλά ο Redding δεν άφησε περιθώριο και πέρασε, με τον Rinaldi να ακολουθεί τον Rea με τάση να επαναλάβει τον χθεσινό θρίαμβο. Η τριάδα ξεχώρισε αμέσως, με τον Bautista και τον Davies να ακολουθούν και τους Razgatlioglu, Haslam, Lowes και van der Mark να κλείνουν –πρακτικά- την πρώτη δεκάδα.

Ο Rea έκανε νωρίς ένα λάθος ανοίγοντας γραμμή και τελευταία στιγμή κατάφερε να κρατήσει τον Rinaldi πίσω, καθώς ο αναβάτης της Ducati έσπευσε να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία. Η άλλη Ducati εμπρός έκανε εκείνη την στιγμή τον ταχύτερο γύρο και όλα έδειχναν πως θα μπορούσαν να εξελιχθούν όπως εχθές, όταν η Ducati έφυγε άπιαστη μπροστά, με την διαφορά πως τώρα ο Redding δεν ξεκολλούσε.

Πίσω του οι άλλοι δύο έκαναν τους ταχύτερους γύρους του αγώνα με τελικό νικητή του χρονόμετρου, τον Rinaldi. Το αποτέλεσμα ήταν η τριάδα να μην αραιώνει μεταξύ της, αλλά να ξεμακραίνει από τον Bautista που ήταν τέταρτος. Πίεσε ο αναβάτης της Honda στον πέμπτο γύρο να ακολουθήσει και στην ένατη στροφή το παρά έκανε, σημειώνοντας άλλη μία πτώση στο Aragon… Μαζί και ο Sykes που εγκατέλειψε…

Αργά ή γρήγορα η μάχη μπροστά θα ξεσπούσε, όπως και έγινε με αρχή τον έκτο γύρο όταν ο Rea επιτέθηκε, αλλά ο Redding έξυπνα και αποφασιστικά υπεραμύνθηκε της θέσης του και στην μάχη ο Rinaldi κατάφερε να περάσει και αυτός, αφήνοντας τον Rea στην τρίτη θέση.

Όπως ήταν αναμενόμενο ο χθεσινός -με τεράστια διαφορά- νικητής, δεν έμεινε εκεί και κατευθείαν προσπάθησε να περάσει τον Redding με σκοπό να επαναλάβει τον χθεσινό θρίαμβο. Ο Redding πάλεψε αλλά στο τέλος ο Rinaldi πήγε πρώτος και πολύ γρήγορα η Kawasaki ήρθε να επιτεθεί στα φρένα με τον Rea να καταφέρνει να κερδίσει ξανά την δεύτερη θέση και οι Ducati να έχουν αλλάξει μεταξύ τους την πρώτη και την τρίτη θέση στον αγώνα.

Αυτή η κατάταξη ταυτίζεται με ένα σημείο του χρόνου στο χθες, πριν ο Rinaldi εξαφανιστεί μπροστά κι αυτό ο Rea δεν θα άφηνε να συμβεί. Για αυτό και μας χάρισε ορισμένες απίστευτες σκηνές!

Επί πέντε γύρους ο Rea ανέπνεε τα καυσαέρια του Rinaldi οδηγώντας κολλημένος πίσω του. Ποντάριζε στο διαφορετικό ελαστικό και στο γεγονός πως ο Rinaldi δεν θα κατάφερνε να αμύνεται για πάντα. Ήδη ο Redding είχε χάσει την ευκαιρία να αλλάξει την θέση του στο βάθρο καθώς οι εμπρός ξεμάκραιναν σε κάθε γύρο!

Ο Davies θα σημείωνε πτώση από την τέταρτη θέση αφήνοντας τον Haslam να ανέβει χωρίς μάχη και να κρατήσει την θέση του οδηγώντας μόνος από την στιγμή που ο Lowes είχε μείνει πίσω και ο Redding ούτε που φαινόταν μπροστά του…

Τέσσερις γύρους πριν το τέλος ο Rea άρχισε να προετοιμάζεται για την τελική του επίθεση και να ζορίζει τον Rinaldi να κάνει το λάθος. Αντί για αυτό όμως, έκανε ο ίδιος το λάθος προσπαθώντας να περάσει και βγαίνοντας βαθιά στο ακάθαρτο κομμάτι της πίστας εκτός γραμμής τελείως. Η διαφορά όμως που είχε στηθεί ήταν αρκετή για να διατηρήσει την θέση του και να μην τον προσπεράσει ο Redding ενώ λίγο αργότερα ο Rea κατάφερε να πιάσει ξανά τον Rinaldi. Τόσο μεγάλη ήταν η διαφορά του ελαστικού. Στην επόμενη προσπάθεια, μόλις ενάμισι γύρο πριν τον τελευταίο, ο Rea ξανά κάνει την κίνησή του και αυτή την φορά κερδίζει τον Rinaldi. Γρήγορα προσπάθησε να φτιάξει μία απειροελάχιστη απόσταση ώστε να μην τον περάσει η Ducati στην ευθεία και οδηγώντας στο απόλυτο όριο κρατήθηκε μπροστά από τον Rinaldi!

Ήταν μία πολύ δύσκολη νίκη για τον Rea, κερδίζοντας τον αναβάτη και την μοτοσυκλέτα που εχθές του είχαν κάνει μία διαφορά πολλών δευτερολέπτων, πράγμα που πρακτικά σημαίνει διπλή νίκη!

Με την κίνηση αυτή ο Rea πήρε τώρα ένα προβάδισμα 36 βαθμών στο πρωτάθλημα και απέχει τέσσερις νίκες στην καριέρα του, πριν τις… εκατοστίσει! Η μακρά αυτή πίστα που στοίχησε πολλούς βαθμούς στον Redding βοήθησε τελικά τον Rinaldi, που με την ίδια μοτοσυκλέτα -με τον “motogp” Redding- κατάφερε να δυσκολέψει αλλά και να νικήσει και τον Rea, τουλάχιστον για μία φορά.

 

Θέση
N#
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Διαφ.
1
1
J. REA
Kawasaki ZX-10RR
 
2
21
M. RINALDI
Ducati Panigale V4 R
1.244
3
45
S. REDDING
Ducati Panigale V4 R
4.082
4
91
L. HASLAM
Honda CBR1000RR-R
9.357
5
22
A. LOWES
Kawasaki ZX-10RR
10.761
6
60
M. VAN DER MARK
Yamaha YZF R1
15.679
7
54
T. RAZGATLIOGLU
Yamaha YZF R1
16.897
8
76
L. BAZ
Yamaha YZF R1
22.541
9
64
F. CARICASULO
Yamaha YZF R1
22.650
10
31
G. GERLOFF
Yamaha YZF R1
22.854
11
50
E. LAVERTY
BMW S1000 RR
23.729
12
33
M. MELANDRI
Ducati Panigale V4 R
28.380
13
12
X. FORES
Kawasaki ZX-10RR
31.630
14
71
M. FERRARI
Ducati Panigale V4 R
44.264
15
40
R. RAMOS
Kawasaki ZX-10RR
48.200
16
13
T. TAKAHASHI
Honda CBR1000RR-R
49.080
RET
7
C. DAVIES
Ducati Panigale V4 R
6 Laps
RET
20
S. BARRIER
Ducati Panigale V4 R
8
RET
19
A. BAUTISTA
Honda CBR1000RR-R
13 Laps
RET
77
M. SCHEIB
Kawasaki ZX-10RR
2
RET
66
T. SYKES
BMW S1000 RR
 

 

Ετικέτες