Συνέντευξη Chaz Davies: "Επιτέλους έχουμε το Ducati V4R για να κερδίσουμε!"

Μια εφ' όλης της ύλης κουβέντα γύρω από το νέο Ducati V4R
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/12/2018

O Ουαλλός πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία των Supersport, Chaz Davies, οδηγεί τα desmo V-2 της Ducati τα τελευταία πέντε χρόνια, ως εργοστασιακός αναβάτης της ομάδας στα WSBK, έχοντας τερματίσει τρεις φορές δεύτερος στο πρωτάθλημα (2015, 2017 και 2018). Γι' αυτόν, το φιλόδοξο αλλά τελικά δύσκολο καθήκον, του να τρέχει με ένα δικύλινδρο για μισή δεκαετία, κόντρα στα όλο και πιο γρήγορα και πιο δυνατά τετρακύλινδρα του ανταγωνισμού, θα τελειώσει το 2019. Η ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του όσο περιμέναμε παρέα να στεγνώσει η πίστα στο Jerez, για να ανέβουμε πάνω στα Ducati V4R (αν και ο καθένας μας θα οδηγούσε διαφορετική έκδοση, κάτι για το οποίο θα διαβάσετε στην αναλυτική του παρουσίαση και τις πρώτες οδηγικές εντυπώσεις στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ), τονίζει το πόσο πολύ είναι αφοσιωμένος στην επόμενη σεζόν.

Chaz, έπρεπε να περιμένεις πολύ καιρό μέχρι να ανέβεις πάνω στη σέλα του, αλλά πώς ήταν όταν τελικά οδήγησες το V4, σε σχέση με το παλιό σου V-2;
"Σχηματίστηκε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου –ένα ΜΕΓΑΛΟ χαμόγελο. Προφανώς ήλπιζα να το οδηγήσω νωρίτερα μέσα στη σεζόν, αλλά για κάποιον λόγο δεν συνέβη ποτέ και στη συνέχεια τραυματίστηκα. Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε στις δοκιμές της Aragon στις αρχές του Νοέμβρη και ναι, φόρεσα ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Μετά την πρώτη βόλτα, νομίζω ότι σχολίασα το εξής: "Τώρα έχουμε μια μοτοσυκλέτα με την οποία μπορούμε να τρέξουμε."

Συγκριτικά με το Kawasaki, πού έχανες με το δικύλινδρο V της Ducati;
"Δεν μπορώ να πω ότι ήταν σε έναν μόνο τομέα, διότι στο τέλος έχανα από λίγο σε όλους τους τομείς. Είναι δύσκολο να πεις αν ήταν στην επιτάχυνση ή στα φρένα ή σε κάτι άλλο. Ήταν λίγο από 'κει, λίγο από 'δω. Μέχρι και πριν από δύο χρόνια ήμασταν πολύ κοντά τους, αλλά την τελευταία διετία ήταν εμφανές ότι χρειαζόμασταν κάτι καινούργιο, οπότε το V4 ήρθε την κατάλληλη στιγμή."

Έπρεπε δηλαδή να οδηγείς το V-2 πάνω από το όριο για να παραμείνεις ανταγωνιστικός;
"Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μερικές φορές, όταν είχα το πακέτο όπως ακριβώς έπρεπε να είναι και υπήρχαν οι τέλειες συνθήκες, δεν ήταν απαραίτητο να περνάω το όριο και μπορούσα να κερδίζω αγώνες με καλή διαφορά. Αλλά για να πολεμήσεις για το πρωτάθλημα, χρειάζεσαι κάτι τέτοιο σε κάθε αγώνα, και σίγουρα δεν το είχαμε αυτό. Στο τέλος, η συνέπεια ήταν το δυσκολότερο πράγμα να βρεθεί και ευτυχώς το V4 θα μας δώσει αυτό το επιπλέον βήμα που χρειαζόμασταν."

Έχεις τρέξει με V4 Desmosedici MotoGP στο οποίο βασίζεται το V4R, σωστά;


"Ναι, αρκετά παλιά είχα οδηγήσει το MotoGP σε μερικούς αγώνες το 2007, ενώ έκανα και δοκιμές πέρσι με την υφιστάμενη MotoGP μοτοσυκλέτα στο Mugello. Οπότε ναι, έχω μια μικρή εμπειρία από την συγκεκριμένη διάταξη κινητήρα. Προφανώς όμως, η μοτοσυκλέτα που οδήγησα το 2007 ήταν 800 κυβικά, οπότε ο τρόπος απόδοσης της δύναμης ήταν πολύ διαφορετικός. Το καινούργιο superbike έχει σίγουρα μια πιο γραμμική καμπύλη ισχύος. Είναι πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμη από το 800, το οποίο ήταν πολύ απότομο."

Υποθέτω, όταν οδηγείς το V4 θα πρέπει να αλλάξεις εντελώς όλα τα σημεία αναφοράς σου; Ουσιαστικά ξεκινάς από το μηδέν, έτσι δεν είναι;
"Ναι σίγουρα. Το οδηγικό μου στιλ θα πρέπει να αλλάξει λίγο, νομίζω, και θα προσπαθήσω να φέρω την μοτοσυκλέτα όσο το δυνατόν πιο κοντά στα δικά μου μέτρα, και στη συνέχεια θα δουλέψω πάνω στις αδυναμίες μου."

Ποια είναι τα δυνατά σου σημεία;
"Νομίζω τα φρένα στην είσοδο και την μέση της στροφής. Αυτός ήταν ανέκαθεν ένα τομέας όπου με το V-2, έτσι όπως έχουμε στήσει το πλαίσιο, έπρεπε να διαχειρίζομαι με μεγάλη προσοχή την αίσθηση του μπροστινού όταν ήμουν στην μέγιστη κλίση, οπότε χρησιμοποιούσα το μπροστινό φρένο για να ελέγχω στην ουσία την επαναφορά του πιρουνιού. Ήταν σα να αναλάμβανα κάποια από τα καθήκοντα της ανάρτησης μέσω του δαχτύλου μου, αλλά με το V4 νιώθω ότι κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται, γιατί το μπροστινό πατάει πιο γερά στην άσφαλτο κι έχω καλύτερη αίσθηση."

Και ποια είναι τα αδύναμα σημεία σου;
"Με το δικύλινδρο, νομίζω ότι είναι η είσοδος των στροφών, ειδικά προς το τέλος έτσι όπως προχώρησε η εξέλιξη των ελαστικών. Αισθάνομαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θέλει να τρέχει μ' ένα κοντύτερο μεταξόνιο, όπως του στάνταρ μοντέλου πραγματικά, λόγω του μήκους του κινητήρα, το οποίο θα βελτιώσει τις εισόδους. Προφανώς όμως, με ένα κοντύτερο μεταξόνιο θα έχεις και πιο πολλές σούζες, αν και τώρα έχουμε τα αεροδυναμικά φτερά για να το αντισταθμίσουμε αυτό. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά πράγματα που νιώθω ότι αποτελούν βήματα προς την σωστή κατεύθυνση για εμάς, με το V4. Έχοντας περάσει τρεις μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάτι που είναι πισωγύρισμα σε αυτό το στάδιο, κάτι το οποίο είναι υπέροχο."

Πιστεύω ότι είναι η πρώτη φορά που οδηγείς μοτοσυκλέτα με αεροδυναμικά φτερά. Είναι κάτι για το οποίο έχεις το νου σου;
"Έχω οδηγήσει αυτή την μοτοσυκλέτα μόνο με φτερά και αφού παίρνει την ομολογκασιόν μ' αυτά, θα την τρέχουμε όπως έρχεται. Στην Ducati είναι πολύ σίγουροι ότι αποτελούν πλεονέκτημα σε κάθε τομέα, όχι μόνο για την αίσθηση του μπροστινού και για να μειωθούν οι σούζες, αλλά και για την πρόσφυση του μπροστινού, ειδικά στις πιο γρήγορες στροφές. Ξέρεις, θεωρώ ότι δεν είναι χρήσιμες οι συγκρίσεις. Όμως, νιώθω μια διαφορά στην μοτοσυκλέτα σε σχέση με το τι οδηγούσα πριν, και προτιμώ να αποδίδω ένα μέρος της ευθύνης στα φτερά."

Υποθέτω ότι είναι αρκετά πιο γρήγορο, αλλά ανεβάζει εξίσου στροφές. Πρέπει να κρατάς τις στροφές πολύ ψηλά;
"Φυσιολογικά ανεβάζει πολλές στροφές και νιώθει άνετα εκεί! Όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στο δικύλινδρο προερχόμενος από το τετρακύλινδρο της BMW, έφτασα στον κόφτη και κοπάνησα το κεφάλι μου στην ζελατίνα στους πρώτους κιόλας γύρους! Έχοντας περάσει, λοιπόν, πέντε παράξενα χρόνια πάνω στο δικύλινδρο, στους πρώτους γύρους με το V4 έκανα το κλασικό, όπου άλλαζα ταχύτητες σχεδόν 4.000 στροφές νωρίτερα! Είναι σαν να επιστρέφεις στο χρόνο πριν από πέντε χρόνια, οπότε επαναπρογραμμάτισε τις αντιδράσεις σου και συνήθισέ το. Ειλικρινά όμως, ήταν μια πολύ γρήγορη προσαρμογή, γιατί αυτό το Ducati V4 είναι πραγματικά προκλητικό, θέλει να του κρατάς τις στροφές ψηλά κι επιταχύνει δυνατά μέσα στην ψηλή μπάντα των στροφών. Ήταν ωραία την πρώτη φορά που βρέθηκα πάνω στη σέλα του και είδα ένα στροφόμετρο που φτάνει μέχρι τις 17.000 στροφές. Είχα συνηθίσει τις 12.000 και κάτι για πολύ καιρό!"

Είχες οδηγήσει ένα άλλο V4 πίσω στο 2012, για μία μόνο σεζόν στην οποία κέρδισες τον πρώτο σου αγώνα στα WSBK. Πώς είναι λοιπόν το νέο Ducati σε σχέση με το Aprilia;
"Αυτό ήταν πριν πολύ καιρό με την Aprilia, σε μια εντελώς διαφορετική εποχή των WSBK, με διαφορετικά ελαστικά και τα πάντα. Θα έλεγα όμως ότι η βάση του κινητήρα έχει κάποιες ομοιότητες με ό,τι θυμάμαι πριν από έξι χρόνια. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των V4 είναι παρών, αλλά από όλες τις άλλες απόψεις αυτό είναι ένα πιο προχωρημένο και πιο εκλεπτυσμένο πακέτο."

Διαθέτει κάτι από δικύλινδρο και τετρακύλινδρο μέσα του, κάτι σαν μείξη αυτών των δύο;
"Νομίζω πως ναι. Αυτή είναι μια πολύ ακριβής διατύπωση, γιατί ναι, ανεβάζει στροφές, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει την δύναμη ενός φορτηγού, δεν έχει τις πιστονιές ενός δικύλινδρου, ενώ παράλληλα θεωρώ ότι είναι ένας καλό συμβιβασμός. Νομίζω ότι υπάρχουν μερικοί έξυπνοι άνθρωποι στην Ducati Corse που έχουν μελετήσει εξαντλητικά την ιδανική διάταξη ενός κινητήρα, και πιστεύουν ότι αυτή είναι ο V4."

Συγκριτικά με την εποχή που ήσουν με το BMW S1000RR, είναι μια μοτοσυκλέτα που συγχωρεί πιο εύκολα τα λάθη;
"Σίγουρα ναι –αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που είχα να αντιμετωπίσω! Ήταν δύσκολο να κάνω τα ηλεκτρονικά να δουλέψουν σωστά και ήταν πολύ, πολύ απότομο. Αυτό το Ducati είναι εντελώς διαφορετικό  και πολύ πιο εκμεταλλεύσιμο."

Πόσο χαμηλά αφήνεις να πέσουν οι στροφές; Για παράδειγμα στην κλειστή, δεύτερη στροφή εδώ στο Jerez;
"Περίπου ως τις 8.500 στροφές στο πιο αργό σημείο –έχει πολύ μεγάλο φάσμα. Συνήθως ανεβάζω ταχύτητα στις 16.000 στροφές, οπότε αφήνει μεγάλα περιθώρια. Ελπίζω να έχουμε έναν καλό χειμώνα δημιουργικής εξέλιξης, βήμα-βήμα, και να κατανοήσω την μοτοσυκλέτα αντί να κάνουμε ριζικές αλλαγές. Η ομάδα δοκιμών έχει δουλέψει πολύ σκληρά, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να το πάμε σε άλλο επίπεδο και νομίζω ότι έχω άλλες έξι μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα πριν τον πρώτο αγώνα του Phillip Island. Έχουμε λοιπόν τον χρόνο ως σύμμαχο, έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για την κατεύθυνση της εξέλιξης, οπότε ναι, υπάρχουν όλες οι ενδείξεις για κάτι καλό μέσα στο 2019."

Έχεις έναν καινούργιο team mate ο οποίος έτρεχε με V4 Ducati στα MotoGP τα τελευταία δύο χρόνια. Συγκρίνετε καθόλου τις παρατηρήσεις σας; Είναι διαφορετική η σχέση μεταξύ σας, απ' ό,τι με τον Melandri;
"Δεν έχουμε συγκρίνει ακόμη παρατηρήσεις, αλλά προφανώς πάντα υπάρχει περιθώριο για σύγκριση δεδομένων. Τις προάλλες όμως, ρωτήθηκα για το τι πιστεύω που ο Alvaro βρήκε αμέσως την ταχύτητά του στα Superbikes και για το αν ήταν έκπληξη αυτό για μένα. Ειλικρινά απαντώ πως όχι, γιατί δεν είμαι σίγουρος για το ποιος έχει τα περισσότερα να μάθει, αυτός ή εγώ! Για μένα, εκτός του ότι είναι προφανώς ένα Ducati με ελαστικά της Pirelli, αυτή η μοτοσυκλέτα δεν έχει καμία ομοιότητα με το V-2, είναι πραγματικά κάτι πολύ, πολύ διαφορετικό. Από την πλευρά του Alvaro, πιθανώς πρέπει να μάθει να οδηγεί μια μοτοσυκλέτα που είναι λιγότερο άκαμπτη, σε ελαστικά που είναι λιγότερο απόλυτα, αλλά ο χαρακτήρας του κινητήρα είναι πολύ πιο κοντά σ' αυτό που έχει συνηθίσει όπως και η σύνδεση με το γκάζι και τόσα άλλα πράγματα, είναι πιο κοντά στα δεδομένα με τα οποία έτρεχε σε σχέση με την μοτοσυκλέτα που έτρεχα εγώ. Αυτό συμβαίνει γιατί η διάταξη του κινητήρα και η ηλεκτρονική χαρτογράφηση που χρησιμοποιούμε στο V4R, προέρχεται στην ουσία από την GP μοτοσυκλέτα της προηγούμενης διετίας, με την οποία έτρεχε στους αγώνες. Οπότε νομίζω ότι από πολλές πλευρές, έχει λιγότερα να μάθει. Μόνο τα ελαστικά είναι που πρέπει να συνηθίσει λίγο. Είναι όμως ενδιαφέρον γιατί πιστεύω ότι και οι δύο μπορούμε να φέρουμε πράγματα στο τραπέζι και τα σχόλιά μας μέχρι στιγμής, ειδικά για τους σημαντικούς τομείς, είναι κατά μεγάλο βαθμό στο ίδιο μήκος κύματος. Οπότε συμφωνούμε για τα σημαντικά, και ναι, αυτό είναι καλό."

Συνεργάστηκε ο Alan Cathcart, φωτογραφίες: Milagro/Gigi Soldano και Thomas Maccabelli

Θυμηθείτε το gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό υψηλής ανάλυσης από την παρουσίαση του νέου Ducati V4R

WSBK Phillip Island – Πρώτο σκέλος: Πτώση Rea, νίκη Razgatlioglu!

Το έκαναν Κολοσσαίο!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

29/2/2020

Η αυλαία του φετινού πρωταθλήματος άνοιξε με τον καλύτερο τρόπο: Με το πρώτο σκέλος να μην θυμίζει σε τίποτα τον περσινό αγώνα, που ο Bautista είχε εξαφανιστεί μπροστά με διαφορά πάνω από 10” απ’ τον δεύτερο! Οι μονομαχίες, η ένταση και η αγωνία ήταν στο κόκκινο μέχρι την πτώση της καρό σημαίας, δίνοντας μια γερή δόση θεάματος σε όλους εμάς που περιμέναμε πως και πως να ξεκινήσει!

Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε και ο καιρός, που κατά τη διάρκεια των ελεύθερων δοκιμών της Παρασκευής δυσκόλεψε αρκετούς αναβατές να βρουν τις κατάλληλες ρυθμίσεις για τις μοτοσυκλέτες τους. Στην Superpole, που αποφασίζονται οι θέσεις εκκίνησης των αναβατών, είδαμε τον Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) να σπάει τα χρονόμετρα και να γράφει τον απόλυτο χρόνο στο Phillip Island με 1:29,230! Έτσι μας θύμισε για άλλη μια φορά γιατί λέγεται Mr.Superpole, κλειδώνοντας την pole για το πρώτο σκέλος και τον Tissot Superpole Race! “Η S1000RR ήταν σκέτη μαγεία οδηγώντας τη με τα ελαστικά τον κατατακτήριων” θα έλεγε ο μετά από έναν πολύ απρόβλεπτο αγώνα!

Μπήκαν στο ρινγκ!

Φέτος, ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) ήρθε στην Αυστραλία πιο καλά προετοιμασμένος και πιο δυνατός από ποτέ, κάτι που επιβεβαιώθηκε με το που έσβησαν τα φώτα. Ο περσινός πρωταθλητής της Kawasaki εκτοξεύτηκε μπροστά και κατάφερε από τρίτος να στρίψει πρώτος, όμως τα πράγματα εξελίχθηκαν πάρα πολύ άσχημα δύο στροφές πιο κάτω, στην Κ3, αφού την ώρα που έστριβε ταυτόχρονα με τον Sykes ήρθαν σε επαφή και βγήκε εκτός πίστας! Επιστρατεύοντας όλες τις γνώσεις του στο Motocross για να διασχίσει την αμμοπαγίδα, ο Rea απέφυγε την πτώση και επέστρεψε στην πίστα, συνεχίζοντας τον αγώνα απ’ την τελευταία θέση. Προφανώς και δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένος με αυτό που έγινε. Είπε πως ο Sykes τα "κάνει αυτά..." και δεν δέχτηκε πως ήταν απλό αγωνιστικό συμβάν.

Η στιγμή που οι Rea και Sykes έρχονται σε επαφή στην Κ3

 

Εκνευρισμένος λοιπόν. ιδιαίτερα από την στιγμή που λίγους γύρους μετά ο Rea έχασε το μπροστινό στην κατηφορική Κ8 και βρέθηκε να φέρνει κωλοτούμπες στην αμμοπαγίδα, την ώρα που η μοτοσυκλέτα του έκανε ακριβώς το ίδιο λίγα μέτρα δίπλα του! Το πρώτο σκέλος έληξε άδοξα για τον Rea, όμως το θετικό είναι πως δεν τραυματίστηκε και πως οι ανταγωνιστές του γνωρίζουν ότι θα επιστρέψει δριμύτερος την Κυριακή. “Ο Rea θα μας προκαλέσει στους αυριανούς αγώνες!” είπε ο Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati)  και ανυπομονεί να βρεθεί στο ρινγκ μαζί του.

Το ντεμπούτο του Redding μπορεί να μην ήταν τόσο εντυπωσιακό όπως του Bautista πέρσι, όμως ο ερχομός του Βρετανού αναβάτη στα Superbikes υπόσχεται να προσθέσει πολύ θέαμα! Κατά τη διάρκεια των επίσημων δοκιμών, ο Redding έλυσε το πρόβλημα της πρόσφυσης και της φθοράς του πίσω ελαστικού της V4R και προετοίμασε τόσο τη μοτοσυκλέτα του και τον εαυτό του όσο καλύτερα γινόταν. Μπορεί να μην φορούσε τα γάντια του box που τόσο αγαπά, όμως μπήκε στο ρινγκ του Phillip Island με την V4R και ξεκαθάρισε σε όλους τους αντιπάλους του πως όποιος κάνει το λάθος να τον υποτιμήσει θα το μετανιώσει!

Αυτό έπαθε ο Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) την ώρα που ετοιμαζόταν να επιτεθεί στους αναβάτες της Pata Yamaha van der Mark και Razgatlioglu και να περάσει στην πρώτη θέση, όταν ο Redding τον προσπέρασε απ’ την εσωτερική και ματαίωσε τα σχέδιά του!

Η αγωνία χτύπησε κόκκινο στον τελευταίο γύρο μετά απ’ την προσπέραση του Redding κατά του Lowes, όταν οι τέσσερις πρώτοι – van der Mark, Razgatlioglu, Lowes και Redding- πέρασαν σχεδόν ταυτόχρονα τη γραμμή τερματισμού και μας χάρισαν έναν αξέχαστο αγώνα. Tη μεγαλύτερη τελική από τους τρεις πρώτους είχε η ZX-10RR του Lowes με 322,4km/h, όμως νικητής ήταν ο Razgatliglu με τον αναβάτη της Kawasaki να τερματίζει δεύτερος, ενώ η τρομακτική επιτάχυνση της V4R στην ευθεία έβαλε τον Redding στη τρίτη θέση, αφήνοντας τον van der Mark τέταρτο! Όλοι τους θα μπορούσαν να είχαν νικήσει, όμως -όπως φάνηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση- ο νικητής ήταν αυτός που ρίσκαρε περισσότερο.

Ο Razgatlioglu ήταν αγχωμένος πριν τον αγώνα, διότι γνώριζε πως το Phillip Island ευνοεί περισσότερο τους αναβάτες που οδηγούν με ροή και όχι επιθετικά όπως αυτός. “Στους τελευταίους δύο γύρους ήμουν τρομοκρατημένος, αισθανόμουν λες και δεν είχα πίσω λάστιχο, όμως κατάφερα να κλέψω τη νίκη μέσα απ’ τα χέρια των υπόλοιπων παίρνοντας το ρίσκο να φρενάρω οριακά στην τελευταία στροφή και να βγω στην ευθεία με μεγαλύτερη ταχύτητα!” δήλωσε μετά τη νίκη του ο Τούρκος της Yamaha. Στους αυριανούς αγώνες περιμένουμε τον Redding να είναι ακόμη πιο ανταγωνιστικός, καθώς κατά τη διάρκεια του αγώνα βρήκε τη λύση για να μειώσει τη φθορά του εμπρός ελαστικού και να αυξήσει την πληροφόρηση του πιρουνιού!

Από την πλευρά της Honda, ο Leon Haslam παρότι κατάφερε να κλείσει την πεντάδα ήταν αρκετά απογοητευμένος με τα αποτελέσματά του καθώς στόχευε για τη νίκη. Έχει όλα τα φόντα να το κάνει, αφού όπως είπε το να διατηρήσει έναν γρήγορο ρυθμό για πολλούς γύρους δεν ήταν καθόλου δύσκολο. Η CBR δεν υστερεί καθόλου σε επιδόσεις συγκριτικά με τον ανταγωνισμό, το ακριβώς αντίθετο μάλιστα. Και αυτό ακριβώς ήταν το πρόβλημα απ’ τον πρώτο κιόλας γύρο, όπου οι δυνάμεις του στροφάλου μαστίγωναν το πίσω ελαστικό, φθείροντάς το ταχύτατα. Ο Halsam προσπάθησε να οδηγήσει όσο πιο συντηρητικά μπορούσε με στόχο να μην το καταναλώσει πριν την καρό σημαία, όμως πέντε γύρους πριν το τέλος ο πίσω τροχός γλιστρούσε τόσο πολύ που δεν μπόρεσε να ακολουθήσει τους μπροστά. Για αύριο θα είναι καλύτερα προετοιμασμένος, γνωρίζοντας ήδη το πως πρέπει να ρυθμιστεί ο ψεκασμός ώστε να λυθεί το πρόβλημα με την φθορά των ελαστικών.

Ο Bautista, έχοντας πέσει στην Superpole, δεν κατάφερε να βρεθεί σε μια καλή θέση στο grid κι έτσι ξεκίνησε 15ος. Το πρόβλημα δεν ήταν αυτό, ούτε το γεγονός πως τραυμάτισε το αριστερό του χέρι –η πτώση δεν ήταν σφοδρή, όμως πονούσε τόσο που δυσκολευόταν να φορέσει τη στολή του πριν το πρώτο σκέλος – αφού κατάφερε να τερματίσει έκτος. Το πρόβλημα είναι πως κλονίστηκε η εμπιστοσύνη του στη μοτοσυκλέτα και ενώ θα μπορούσε να είχε προσπεράσει περισσότερους αναβάτες, έχανε αρκετό χρόνο σε κάθε προσπέραση επειδή φοβόταν να πιέσει περισσότερο την Triple R, μη γνωρίζοντας το πως ακριβώς θα συμπεριφερθεί.

Στην έβδομη θέση τερμάτισε ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha), όντας ο ταχύτερος μη εργοστασιακός αναβάτης, με τον Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) να έρχεται όγδοος. Παρότι, ο Sykes ξεκίνησε εντυπωσιακά άρχισε να χάνει σταδιακά θέσεις και τερμάτισε ένατος, έχοντας πίσω του τον Michael Ruben Rinaldi (Team GOELEVEN) να κλείνει τη δεκάδα.

Το πρώτο σκέλος ήταν αρκετά απρόβλεπτο για πολλούς αναβάτες και μας προσέφερε μπόλικο θέαμα, ενώ αύριο περιμένουμε τους Rea και Haslam να αντεπιτεθούν, αυξάνοντας τον ανταγωνισμό! Τέλος, ο Leon Camier (Barni Racing Team) αν και έλαβε μέρος σε μερικές επίσημες δοκιμές πριν την έναρξη του πρωταθλήματος, του απαγορεύτηκε να πάρει μέρος στον αγώνα λόγω του τραυματισμένου του ώμου.

Ετικέτες