Συνέντευξη Chaz Davies: "Επιτέλους έχουμε το Ducati V4R για να κερδίσουμε!"

Μια εφ' όλης της ύλης κουβέντα γύρω από το νέο Ducati V4R
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/12/2018

O Ουαλλός πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία των Supersport, Chaz Davies, οδηγεί τα desmo V-2 της Ducati τα τελευταία πέντε χρόνια, ως εργοστασιακός αναβάτης της ομάδας στα WSBK, έχοντας τερματίσει τρεις φορές δεύτερος στο πρωτάθλημα (2015, 2017 και 2018). Γι' αυτόν, το φιλόδοξο αλλά τελικά δύσκολο καθήκον, του να τρέχει με ένα δικύλινδρο για μισή δεκαετία, κόντρα στα όλο και πιο γρήγορα και πιο δυνατά τετρακύλινδρα του ανταγωνισμού, θα τελειώσει το 2019. Η ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του όσο περιμέναμε παρέα να στεγνώσει η πίστα στο Jerez, για να ανέβουμε πάνω στα Ducati V4R (αν και ο καθένας μας θα οδηγούσε διαφορετική έκδοση, κάτι για το οποίο θα διαβάσετε στην αναλυτική του παρουσίαση και τις πρώτες οδηγικές εντυπώσεις στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ), τονίζει το πόσο πολύ είναι αφοσιωμένος στην επόμενη σεζόν.

Chaz, έπρεπε να περιμένεις πολύ καιρό μέχρι να ανέβεις πάνω στη σέλα του, αλλά πώς ήταν όταν τελικά οδήγησες το V4, σε σχέση με το παλιό σου V-2;
"Σχηματίστηκε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου –ένα ΜΕΓΑΛΟ χαμόγελο. Προφανώς ήλπιζα να το οδηγήσω νωρίτερα μέσα στη σεζόν, αλλά για κάποιον λόγο δεν συνέβη ποτέ και στη συνέχεια τραυματίστηκα. Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε στις δοκιμές της Aragon στις αρχές του Νοέμβρη και ναι, φόρεσα ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Μετά την πρώτη βόλτα, νομίζω ότι σχολίασα το εξής: "Τώρα έχουμε μια μοτοσυκλέτα με την οποία μπορούμε να τρέξουμε."

Συγκριτικά με το Kawasaki, πού έχανες με το δικύλινδρο V της Ducati;
"Δεν μπορώ να πω ότι ήταν σε έναν μόνο τομέα, διότι στο τέλος έχανα από λίγο σε όλους τους τομείς. Είναι δύσκολο να πεις αν ήταν στην επιτάχυνση ή στα φρένα ή σε κάτι άλλο. Ήταν λίγο από 'κει, λίγο από 'δω. Μέχρι και πριν από δύο χρόνια ήμασταν πολύ κοντά τους, αλλά την τελευταία διετία ήταν εμφανές ότι χρειαζόμασταν κάτι καινούργιο, οπότε το V4 ήρθε την κατάλληλη στιγμή."

Έπρεπε δηλαδή να οδηγείς το V-2 πάνω από το όριο για να παραμείνεις ανταγωνιστικός;
"Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μερικές φορές, όταν είχα το πακέτο όπως ακριβώς έπρεπε να είναι και υπήρχαν οι τέλειες συνθήκες, δεν ήταν απαραίτητο να περνάω το όριο και μπορούσα να κερδίζω αγώνες με καλή διαφορά. Αλλά για να πολεμήσεις για το πρωτάθλημα, χρειάζεσαι κάτι τέτοιο σε κάθε αγώνα, και σίγουρα δεν το είχαμε αυτό. Στο τέλος, η συνέπεια ήταν το δυσκολότερο πράγμα να βρεθεί και ευτυχώς το V4 θα μας δώσει αυτό το επιπλέον βήμα που χρειαζόμασταν."

Έχεις τρέξει με V4 Desmosedici MotoGP στο οποίο βασίζεται το V4R, σωστά;


"Ναι, αρκετά παλιά είχα οδηγήσει το MotoGP σε μερικούς αγώνες το 2007, ενώ έκανα και δοκιμές πέρσι με την υφιστάμενη MotoGP μοτοσυκλέτα στο Mugello. Οπότε ναι, έχω μια μικρή εμπειρία από την συγκεκριμένη διάταξη κινητήρα. Προφανώς όμως, η μοτοσυκλέτα που οδήγησα το 2007 ήταν 800 κυβικά, οπότε ο τρόπος απόδοσης της δύναμης ήταν πολύ διαφορετικός. Το καινούργιο superbike έχει σίγουρα μια πιο γραμμική καμπύλη ισχύος. Είναι πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμη από το 800, το οποίο ήταν πολύ απότομο."

Υποθέτω, όταν οδηγείς το V4 θα πρέπει να αλλάξεις εντελώς όλα τα σημεία αναφοράς σου; Ουσιαστικά ξεκινάς από το μηδέν, έτσι δεν είναι;
"Ναι σίγουρα. Το οδηγικό μου στιλ θα πρέπει να αλλάξει λίγο, νομίζω, και θα προσπαθήσω να φέρω την μοτοσυκλέτα όσο το δυνατόν πιο κοντά στα δικά μου μέτρα, και στη συνέχεια θα δουλέψω πάνω στις αδυναμίες μου."

Ποια είναι τα δυνατά σου σημεία;
"Νομίζω τα φρένα στην είσοδο και την μέση της στροφής. Αυτός ήταν ανέκαθεν ένα τομέας όπου με το V-2, έτσι όπως έχουμε στήσει το πλαίσιο, έπρεπε να διαχειρίζομαι με μεγάλη προσοχή την αίσθηση του μπροστινού όταν ήμουν στην μέγιστη κλίση, οπότε χρησιμοποιούσα το μπροστινό φρένο για να ελέγχω στην ουσία την επαναφορά του πιρουνιού. Ήταν σα να αναλάμβανα κάποια από τα καθήκοντα της ανάρτησης μέσω του δαχτύλου μου, αλλά με το V4 νιώθω ότι κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται, γιατί το μπροστινό πατάει πιο γερά στην άσφαλτο κι έχω καλύτερη αίσθηση."

Και ποια είναι τα αδύναμα σημεία σου;
"Με το δικύλινδρο, νομίζω ότι είναι η είσοδος των στροφών, ειδικά προς το τέλος έτσι όπως προχώρησε η εξέλιξη των ελαστικών. Αισθάνομαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θέλει να τρέχει μ' ένα κοντύτερο μεταξόνιο, όπως του στάνταρ μοντέλου πραγματικά, λόγω του μήκους του κινητήρα, το οποίο θα βελτιώσει τις εισόδους. Προφανώς όμως, με ένα κοντύτερο μεταξόνιο θα έχεις και πιο πολλές σούζες, αν και τώρα έχουμε τα αεροδυναμικά φτερά για να το αντισταθμίσουμε αυτό. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά πράγματα που νιώθω ότι αποτελούν βήματα προς την σωστή κατεύθυνση για εμάς, με το V4. Έχοντας περάσει τρεις μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάτι που είναι πισωγύρισμα σε αυτό το στάδιο, κάτι το οποίο είναι υπέροχο."

Πιστεύω ότι είναι η πρώτη φορά που οδηγείς μοτοσυκλέτα με αεροδυναμικά φτερά. Είναι κάτι για το οποίο έχεις το νου σου;
"Έχω οδηγήσει αυτή την μοτοσυκλέτα μόνο με φτερά και αφού παίρνει την ομολογκασιόν μ' αυτά, θα την τρέχουμε όπως έρχεται. Στην Ducati είναι πολύ σίγουροι ότι αποτελούν πλεονέκτημα σε κάθε τομέα, όχι μόνο για την αίσθηση του μπροστινού και για να μειωθούν οι σούζες, αλλά και για την πρόσφυση του μπροστινού, ειδικά στις πιο γρήγορες στροφές. Ξέρεις, θεωρώ ότι δεν είναι χρήσιμες οι συγκρίσεις. Όμως, νιώθω μια διαφορά στην μοτοσυκλέτα σε σχέση με το τι οδηγούσα πριν, και προτιμώ να αποδίδω ένα μέρος της ευθύνης στα φτερά."

Υποθέτω ότι είναι αρκετά πιο γρήγορο, αλλά ανεβάζει εξίσου στροφές. Πρέπει να κρατάς τις στροφές πολύ ψηλά;
"Φυσιολογικά ανεβάζει πολλές στροφές και νιώθει άνετα εκεί! Όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στο δικύλινδρο προερχόμενος από το τετρακύλινδρο της BMW, έφτασα στον κόφτη και κοπάνησα το κεφάλι μου στην ζελατίνα στους πρώτους κιόλας γύρους! Έχοντας περάσει, λοιπόν, πέντε παράξενα χρόνια πάνω στο δικύλινδρο, στους πρώτους γύρους με το V4 έκανα το κλασικό, όπου άλλαζα ταχύτητες σχεδόν 4.000 στροφές νωρίτερα! Είναι σαν να επιστρέφεις στο χρόνο πριν από πέντε χρόνια, οπότε επαναπρογραμμάτισε τις αντιδράσεις σου και συνήθισέ το. Ειλικρινά όμως, ήταν μια πολύ γρήγορη προσαρμογή, γιατί αυτό το Ducati V4 είναι πραγματικά προκλητικό, θέλει να του κρατάς τις στροφές ψηλά κι επιταχύνει δυνατά μέσα στην ψηλή μπάντα των στροφών. Ήταν ωραία την πρώτη φορά που βρέθηκα πάνω στη σέλα του και είδα ένα στροφόμετρο που φτάνει μέχρι τις 17.000 στροφές. Είχα συνηθίσει τις 12.000 και κάτι για πολύ καιρό!"

Είχες οδηγήσει ένα άλλο V4 πίσω στο 2012, για μία μόνο σεζόν στην οποία κέρδισες τον πρώτο σου αγώνα στα WSBK. Πώς είναι λοιπόν το νέο Ducati σε σχέση με το Aprilia;
"Αυτό ήταν πριν πολύ καιρό με την Aprilia, σε μια εντελώς διαφορετική εποχή των WSBK, με διαφορετικά ελαστικά και τα πάντα. Θα έλεγα όμως ότι η βάση του κινητήρα έχει κάποιες ομοιότητες με ό,τι θυμάμαι πριν από έξι χρόνια. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των V4 είναι παρών, αλλά από όλες τις άλλες απόψεις αυτό είναι ένα πιο προχωρημένο και πιο εκλεπτυσμένο πακέτο."

Διαθέτει κάτι από δικύλινδρο και τετρακύλινδρο μέσα του, κάτι σαν μείξη αυτών των δύο;
"Νομίζω πως ναι. Αυτή είναι μια πολύ ακριβής διατύπωση, γιατί ναι, ανεβάζει στροφές, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει την δύναμη ενός φορτηγού, δεν έχει τις πιστονιές ενός δικύλινδρου, ενώ παράλληλα θεωρώ ότι είναι ένας καλό συμβιβασμός. Νομίζω ότι υπάρχουν μερικοί έξυπνοι άνθρωποι στην Ducati Corse που έχουν μελετήσει εξαντλητικά την ιδανική διάταξη ενός κινητήρα, και πιστεύουν ότι αυτή είναι ο V4."

Συγκριτικά με την εποχή που ήσουν με το BMW S1000RR, είναι μια μοτοσυκλέτα που συγχωρεί πιο εύκολα τα λάθη;
"Σίγουρα ναι –αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που είχα να αντιμετωπίσω! Ήταν δύσκολο να κάνω τα ηλεκτρονικά να δουλέψουν σωστά και ήταν πολύ, πολύ απότομο. Αυτό το Ducati είναι εντελώς διαφορετικό  και πολύ πιο εκμεταλλεύσιμο."

Πόσο χαμηλά αφήνεις να πέσουν οι στροφές; Για παράδειγμα στην κλειστή, δεύτερη στροφή εδώ στο Jerez;
"Περίπου ως τις 8.500 στροφές στο πιο αργό σημείο –έχει πολύ μεγάλο φάσμα. Συνήθως ανεβάζω ταχύτητα στις 16.000 στροφές, οπότε αφήνει μεγάλα περιθώρια. Ελπίζω να έχουμε έναν καλό χειμώνα δημιουργικής εξέλιξης, βήμα-βήμα, και να κατανοήσω την μοτοσυκλέτα αντί να κάνουμε ριζικές αλλαγές. Η ομάδα δοκιμών έχει δουλέψει πολύ σκληρά, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να το πάμε σε άλλο επίπεδο και νομίζω ότι έχω άλλες έξι μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα πριν τον πρώτο αγώνα του Phillip Island. Έχουμε λοιπόν τον χρόνο ως σύμμαχο, έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για την κατεύθυνση της εξέλιξης, οπότε ναι, υπάρχουν όλες οι ενδείξεις για κάτι καλό μέσα στο 2019."

Έχεις έναν καινούργιο team mate ο οποίος έτρεχε με V4 Ducati στα MotoGP τα τελευταία δύο χρόνια. Συγκρίνετε καθόλου τις παρατηρήσεις σας; Είναι διαφορετική η σχέση μεταξύ σας, απ' ό,τι με τον Melandri;
"Δεν έχουμε συγκρίνει ακόμη παρατηρήσεις, αλλά προφανώς πάντα υπάρχει περιθώριο για σύγκριση δεδομένων. Τις προάλλες όμως, ρωτήθηκα για το τι πιστεύω που ο Alvaro βρήκε αμέσως την ταχύτητά του στα Superbikes και για το αν ήταν έκπληξη αυτό για μένα. Ειλικρινά απαντώ πως όχι, γιατί δεν είμαι σίγουρος για το ποιος έχει τα περισσότερα να μάθει, αυτός ή εγώ! Για μένα, εκτός του ότι είναι προφανώς ένα Ducati με ελαστικά της Pirelli, αυτή η μοτοσυκλέτα δεν έχει καμία ομοιότητα με το V-2, είναι πραγματικά κάτι πολύ, πολύ διαφορετικό. Από την πλευρά του Alvaro, πιθανώς πρέπει να μάθει να οδηγεί μια μοτοσυκλέτα που είναι λιγότερο άκαμπτη, σε ελαστικά που είναι λιγότερο απόλυτα, αλλά ο χαρακτήρας του κινητήρα είναι πολύ πιο κοντά σ' αυτό που έχει συνηθίσει όπως και η σύνδεση με το γκάζι και τόσα άλλα πράγματα, είναι πιο κοντά στα δεδομένα με τα οποία έτρεχε σε σχέση με την μοτοσυκλέτα που έτρεχα εγώ. Αυτό συμβαίνει γιατί η διάταξη του κινητήρα και η ηλεκτρονική χαρτογράφηση που χρησιμοποιούμε στο V4R, προέρχεται στην ουσία από την GP μοτοσυκλέτα της προηγούμενης διετίας, με την οποία έτρεχε στους αγώνες. Οπότε νομίζω ότι από πολλές πλευρές, έχει λιγότερα να μάθει. Μόνο τα ελαστικά είναι που πρέπει να συνηθίσει λίγο. Είναι όμως ενδιαφέρον γιατί πιστεύω ότι και οι δύο μπορούμε να φέρουμε πράγματα στο τραπέζι και τα σχόλιά μας μέχρι στιγμής, ειδικά για τους σημαντικούς τομείς, είναι κατά μεγάλο βαθμό στο ίδιο μήκος κύματος. Οπότε συμφωνούμε για τα σημαντικά, και ναι, αυτό είναι καλό."

Συνεργάστηκε ο Alan Cathcart, φωτογραφίες: Milagro/Gigi Soldano και Thomas Maccabelli

Θυμηθείτε το gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό υψηλής ανάλυσης από την παρουσίαση του νέου Ducati V4R

Motul WSBK 2020 – Δοκιμές Jerez, 2η μέρα: Κυρίαρχος ο Rea!

Αποχαιρετώντας το 2019
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/11/2019

Η τελευταία ημέρα των δοκιμών στην Jerez (εδώ μπορείτε να διαβάσετε για την πρώτη μέρα) ολοκληρώθηκε με επιτυχία και οι αναβάτες τόσο των Superbikes όσο και των Supersport έγραψαν πολλούς γύρους στην πίστα, παρά τις κόκκινες σημαίες που υψώθηκαν.

Μέσα στα πολλά πράγματα που δοκίμασε ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) ήταν και η χρήση του μικρού λεβιέ στα αριστερά του τιμονιού για τη λειτουργία του πίσω φρένου, ενώ θα πρέπει να θυμίσουμε ότι ο Rea άρχισε να φρενάρει και με το πίσω φρένο πριν από μόλις πέντε χρόνια… Την ίδια χρονιά δηλαδή που πήρε και τον πρώτο του τίτλο στα Superbikes με την Kawasaki. Όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν η χρήση του λεβιέ δεν είναι κάτι νέο, αφού χρησιμοποιείται από την εποχή των δίχρονων 500 στα MotoGP, με το παράδειγμα του Mick Doohan, που τον χρησιμοποίησε μετά το ατύχημα που διέλυσε το δεξί του πόδι, να αποτελεί σημείο αναφοράς. Τώρα με το λεβιέ χρησιμοποιεί πολύ καλύτερα το πίσω φρένο καθώς έχει περισσότερη αίσθηση της πίεσης μέσω του αντίχειρα και φρενάρει το ίδιο καλά και στις δεξιές στροφές, καθώς λόγω των μεγάλων ποδιών του και των οριακών κλίσεων δεν μπορούσε να πετύχει πάντα το ιδανικό φρενάρισμα με τον συμβατικό λεβιέ.

Ακόμη, έκανε αρκετές δοκιμές στην γεωμετρία της ZX-10RR και εστίασε στη λειτουργία του φρένου του κινητήρα. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα και η σημαντικότητα των αλλαγών στη μοτοσυκλέτα του; Βγήκε στην πίστα και "έσπασε" τα χρονόμετρα καταρρίπτοντας το Superpole ρεκόρ του στην Jerez κατά ένα δέκατο, ενώ παράλληλα ο χρόνος του ήταν χαμηλότερος και από το ρεκόρ ταχύτερου γύρου σε αγώνα, που είχε πετύχει ο Alvaro Bautista πάνω στη σέλα της V4R πέρσι… Ο Rea ήταν πραγματικά αδίστακτος, ακόμη και στα πλαίσια των δοκιμών, στέλνοντας ένα “ηχηρό” μήνυμα στους υπόλοιπους αναβάτες ότι θα χρειαστεί να επιστρατεύσουν όλη τους τη μαεστρία και να μην λυγίσουν κάτω απ’ την ψυχολογική πίεση των αγώνων, αν θέλουν να τον εκθρονίσουν απ’ τη κυριαρχία.

Μιας και αναφέραμε τον Alvaro Bautista, η Honda απουσίαζε διότι έχει κανονίσει να πραγματοποιήσει ιδιωτικές δοκιμές στην Aragon ώστε να προετοιμαστεί για μια σεζόν που υπόσχεται μπόλικη δράση και επικές μάχες. Ο Loris Baz (Ten Kate – Yamaha) από την άλλη, κέρδισε τις εντυπώσεις με τις επιδόσεις του. Ήταν ευχαριστημένος απ’ τη δουλεία που έκανε με την ομάδα του μέσα στο διήμερο. Εστίασε πολύ στη γεωμετρία του πλαισίου, αλλάζοντας τη θέση του κινητήρα και του ψαλιδιού, μεταβάλλοντας την κατανομή του βάρους και επιτυγχάνοντας την μείωση της φθοράς των ελαστικών. Δούλεψε και στον τομέα των αναρτήσεων ψάχνοντας τις ιδανικές ρυθμίσεις, ώστε η μοτοσυκλέτα του να συνεργάζεται άρτια με το νέο ελαστικό των κατατακτήριων δοκιμών. Είχε μια πτώση, όμως οι προσπάθειές του απέδωσαν καρπούς και είδε το ρυθμό του να βελτιώνεται δραματικά, σκαρφαλώνοντας στη δεύτερη θέση του πίνακα. Η κατεύθυνση που κινείται είναι σωστή, όμως η ίδια διαδικασία στη ρύθμιση της μοτοσυκλέτας θα πρέπει να ξαναγίνει και όταν χρησιμοποιεί τα ελαστικά του αγώνα όπως είπε. Ακόμη, κατάφερε να δοκιμάσει και αρκετά εξαρτήματα απ’ την R1 του 2020, όπως το φαίρινγκ, ενώ το μοντέλο του ’20 θα είναι διαθέσιμο για τους αναβάτες απ’ τον Ιανουάριο της νέας χρονιάς.

Ο Michael van der Mark (Pata Yamaha worldSBK Official Team) ήταν ο δεύτερος αναβάτης με τους περισσότερους γύρους μέσα στην πίστα. Δοκίμασε πολλά εξαρτήματα απ’ τη  νέα R1 του 2020 και ανυπομονεί να οδηγήσει το νέο μοντέλο την ερχόμενη χρονιά. Τελικά, κατάφερε να βρει τις ιδανικές ρυθμίσεις του αμορτισέρ μαζί με την ομάδα του και μπόρεσε να βελτιώσει την πρόσφυση του πίσω τροχού, ένας τομέας που πάσχει ιδιαίτερα η R1. Επίσης, είχε θετικές εντυπώσεις από τα νέα ελαστικά της Pirelli, ενώ η έλευση του Razagtlioglu στην ομάδα αποτελεί κίνητρο για τον ίδιο ώστε να βελτιωθεί περισσότερο, καθώς εντυπωσιάστηκε απ’ το πόσο γρήγορα μπόρεσε να προσαρμοστεί ο Τούρκος αναβάτης. Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στα endo του Razgatlioglu, που όπως φαίνεται έχουν γίνει το σήμα κατατεθέν του όταν επιστρέφει στο box. Οι δοκιμές του όμως δεν ήταν και οι καλύτερες που θα μπορούσε να κάνει, αφού η R1 παρουσίασε μια μηχανική βλάβη γεμίζοντας με λάδια την Κ1, με τους Federico Caricasulo (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) και Andrea Locatelli (BARDAHL Evan Bros. WorldSSP Team) να πέφτουν, και στη συνέχεια είχαμε τις κόκκινες σημαίες να υψώνονται στην πίστα.

Ο Caricasulo δεν είχε το χρόνο να αντιδράσει και να φρενάρει, αποφεύγοντας τα λάδια, καθώς ερχόταν με πολλά χιλιόμετρα απ’ τη μεγάλη ευθεία, όμως δεν χτύπησε. Χρειάζεται κι άλλο χρόνο μέχρι να εξοικειωθεί με την R1, καθώς διαφέρει πάρα πολύ απ’ τις μοτοσυκλέτες της Supersport, όμως κάθε φορά που ανεβαίνει στη σέλα της βελτιώνεται.

Ο Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) βρέθηκε να κλείνει την πεντάδα και έμεινε σχετικά ευχαριστημένος απ’ τις συνολικές επιδόσεις του στις δοκιμές της Jerez. Την πρώτη μέρα, δοκίμασε τα νέα ελαστικά για τον εμπρός τροχό, ενώ έκανε το ίδιο για τον πίσω τη δεύτερη. Σχετικά με τις επιδόσεις της V4R, εστίασε κυρίως στην πρόσφυση του πίσω ελαστικού καθώς τον δυσκόλεψε αρκετά την πρώτη μέρα. Επιπλέον, εντρύφησε στη ρύθμιση των ηλεκτρονικών και του πλαισίου, βάζοντας αρκετά τικ στη λίστα με αυτά που έχει να δοκιμάσει μέχρι τον πρώτο αγώνα. Σχετικά με τα ηλεκτρονικά βοηθήματα τόνισε πως απ’ τη στιγμή που η μοτοσυκλέτα έχει στηθεί σωστά, δεν υπάρχει λόγος να τα χρησιμοποιεί σε όλα τα τμήματα της πίστας, αλλά βασίζεται σε αυτά για ορισμένα σημεία που μπορεί να δυσκολεύεται. Ανέφερε πως η V4R έχει τη δυνατότητα να γίνει πιο δυνατή παρότι ήδη είναι μια πολύ ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα. Μαζί με την ομάδα θα προσπαθήσουν να “διυλίσουν τον κώνωπα”, αντλώντας το 100% των δυνατοτήτων της και να επιστρέψουν δριμύτεροι για το 2020, ενώ μέσα από αυτή τη διαδικασία δένονται περισσότερο ως ομάδα.

Ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) βρέθηκε έκτος και σημείωσε μεγάλη πρόοδο σχετικά με την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας του. Αυτός και η ομάδα δουλέψαν πολύ σκληρά και κατάφεραν να βελτιώσουν τη συμπεριφορά της S1000RR με ελαστικά αγώνα, καθώς και την μείωση της φθοράς τους. Με τα ελαστικά των κατατακτήριων, η S1000RR συμπεριφερόταν τέλεια, όπως τόνισε ο Sykes και στο γύρο που έκανε – λίγο πριν πέσει- ο χρόνος του ανταγωνιζόταν του Rea στα δύο πρώτα τμήματα της πίστας, όμως στην Harpin έκανε ένα λάθος και έπεσε. Παρά αυτή την ατυχία, κατάφερε να αποκομίσει αρκετά δεδομένα για την ομάδα, η οποία θα εργαστεί πυρετωδώς  για την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας τους όπως και όλες οι ομάδες για να είναι έτοιμες για το 2020.

Ο Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) ήρθε έβδομος, προσπαθώντας να εξοικειωθεί με τις αναρτήσεις της Ohlins, καθώς τις χρησιμοποιεί για πρώτη φορά. Πίσω του είχε τον Nicolo Canepa με την R1 του 2020. Οι Chaz Davies και Eugene laverty συμπλήρωσαν τη δεκάδα, καταλαμβάνοντας την ένατη και δέκατη θέση αντίστοιχα.

Προς το παρόν τα Superbikes αποχαιρετούν δυναμικά το 2019 και οι αναβάτες θα ξαναβρεθούν στο “φυσικό” τους περιβάλλουν τη νέα χρονιά με τις δοκιμές στο Portimao από τις 21 έως τις 26 Ιανουαρίου.

1. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’38.397 – 61 γύροι
2. Loris Baz (Ten Kate – Yamaha) 1’39.280 (+0.883) – 83 γύροι
3. Michael van Der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) 1’39.287 (+0.890) – 79 γύροι
4. Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’39.400 (+1.003) – 79 γύροι
5. Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) 1’39.466 (+1.069) – 70 γύροι
6. Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) 1’39.587 (+1.190) – 65 γύροι

Ετικέτες