Συνέντευξη Chaz Davies: "Επιτέλους έχουμε το Ducati V4R για να κερδίσουμε!"

Μια εφ' όλης της ύλης κουβέντα γύρω από το νέο Ducati V4R
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/12/2018

O Ουαλλός πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία των Supersport, Chaz Davies, οδηγεί τα desmo V-2 της Ducati τα τελευταία πέντε χρόνια, ως εργοστασιακός αναβάτης της ομάδας στα WSBK, έχοντας τερματίσει τρεις φορές δεύτερος στο πρωτάθλημα (2015, 2017 και 2018). Γι' αυτόν, το φιλόδοξο αλλά τελικά δύσκολο καθήκον, του να τρέχει με ένα δικύλινδρο για μισή δεκαετία, κόντρα στα όλο και πιο γρήγορα και πιο δυνατά τετρακύλινδρα του ανταγωνισμού, θα τελειώσει το 2019. Η ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του όσο περιμέναμε παρέα να στεγνώσει η πίστα στο Jerez, για να ανέβουμε πάνω στα Ducati V4R (αν και ο καθένας μας θα οδηγούσε διαφορετική έκδοση, κάτι για το οποίο θα διαβάσετε στην αναλυτική του παρουσίαση και τις πρώτες οδηγικές εντυπώσεις στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ), τονίζει το πόσο πολύ είναι αφοσιωμένος στην επόμενη σεζόν.

Chaz, έπρεπε να περιμένεις πολύ καιρό μέχρι να ανέβεις πάνω στη σέλα του, αλλά πώς ήταν όταν τελικά οδήγησες το V4, σε σχέση με το παλιό σου V-2;
"Σχηματίστηκε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου –ένα ΜΕΓΑΛΟ χαμόγελο. Προφανώς ήλπιζα να το οδηγήσω νωρίτερα μέσα στη σεζόν, αλλά για κάποιον λόγο δεν συνέβη ποτέ και στη συνέχεια τραυματίστηκα. Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε στις δοκιμές της Aragon στις αρχές του Νοέμβρη και ναι, φόρεσα ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Μετά την πρώτη βόλτα, νομίζω ότι σχολίασα το εξής: "Τώρα έχουμε μια μοτοσυκλέτα με την οποία μπορούμε να τρέξουμε."

Συγκριτικά με το Kawasaki, πού έχανες με το δικύλινδρο V της Ducati;
"Δεν μπορώ να πω ότι ήταν σε έναν μόνο τομέα, διότι στο τέλος έχανα από λίγο σε όλους τους τομείς. Είναι δύσκολο να πεις αν ήταν στην επιτάχυνση ή στα φρένα ή σε κάτι άλλο. Ήταν λίγο από 'κει, λίγο από 'δω. Μέχρι και πριν από δύο χρόνια ήμασταν πολύ κοντά τους, αλλά την τελευταία διετία ήταν εμφανές ότι χρειαζόμασταν κάτι καινούργιο, οπότε το V4 ήρθε την κατάλληλη στιγμή."

Έπρεπε δηλαδή να οδηγείς το V-2 πάνω από το όριο για να παραμείνεις ανταγωνιστικός;
"Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μερικές φορές, όταν είχα το πακέτο όπως ακριβώς έπρεπε να είναι και υπήρχαν οι τέλειες συνθήκες, δεν ήταν απαραίτητο να περνάω το όριο και μπορούσα να κερδίζω αγώνες με καλή διαφορά. Αλλά για να πολεμήσεις για το πρωτάθλημα, χρειάζεσαι κάτι τέτοιο σε κάθε αγώνα, και σίγουρα δεν το είχαμε αυτό. Στο τέλος, η συνέπεια ήταν το δυσκολότερο πράγμα να βρεθεί και ευτυχώς το V4 θα μας δώσει αυτό το επιπλέον βήμα που χρειαζόμασταν."

Έχεις τρέξει με V4 Desmosedici MotoGP στο οποίο βασίζεται το V4R, σωστά;


"Ναι, αρκετά παλιά είχα οδηγήσει το MotoGP σε μερικούς αγώνες το 2007, ενώ έκανα και δοκιμές πέρσι με την υφιστάμενη MotoGP μοτοσυκλέτα στο Mugello. Οπότε ναι, έχω μια μικρή εμπειρία από την συγκεκριμένη διάταξη κινητήρα. Προφανώς όμως, η μοτοσυκλέτα που οδήγησα το 2007 ήταν 800 κυβικά, οπότε ο τρόπος απόδοσης της δύναμης ήταν πολύ διαφορετικός. Το καινούργιο superbike έχει σίγουρα μια πιο γραμμική καμπύλη ισχύος. Είναι πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμη από το 800, το οποίο ήταν πολύ απότομο."

Υποθέτω, όταν οδηγείς το V4 θα πρέπει να αλλάξεις εντελώς όλα τα σημεία αναφοράς σου; Ουσιαστικά ξεκινάς από το μηδέν, έτσι δεν είναι;
"Ναι σίγουρα. Το οδηγικό μου στιλ θα πρέπει να αλλάξει λίγο, νομίζω, και θα προσπαθήσω να φέρω την μοτοσυκλέτα όσο το δυνατόν πιο κοντά στα δικά μου μέτρα, και στη συνέχεια θα δουλέψω πάνω στις αδυναμίες μου."

Ποια είναι τα δυνατά σου σημεία;
"Νομίζω τα φρένα στην είσοδο και την μέση της στροφής. Αυτός ήταν ανέκαθεν ένα τομέας όπου με το V-2, έτσι όπως έχουμε στήσει το πλαίσιο, έπρεπε να διαχειρίζομαι με μεγάλη προσοχή την αίσθηση του μπροστινού όταν ήμουν στην μέγιστη κλίση, οπότε χρησιμοποιούσα το μπροστινό φρένο για να ελέγχω στην ουσία την επαναφορά του πιρουνιού. Ήταν σα να αναλάμβανα κάποια από τα καθήκοντα της ανάρτησης μέσω του δαχτύλου μου, αλλά με το V4 νιώθω ότι κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται, γιατί το μπροστινό πατάει πιο γερά στην άσφαλτο κι έχω καλύτερη αίσθηση."

Και ποια είναι τα αδύναμα σημεία σου;
"Με το δικύλινδρο, νομίζω ότι είναι η είσοδος των στροφών, ειδικά προς το τέλος έτσι όπως προχώρησε η εξέλιξη των ελαστικών. Αισθάνομαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θέλει να τρέχει μ' ένα κοντύτερο μεταξόνιο, όπως του στάνταρ μοντέλου πραγματικά, λόγω του μήκους του κινητήρα, το οποίο θα βελτιώσει τις εισόδους. Προφανώς όμως, με ένα κοντύτερο μεταξόνιο θα έχεις και πιο πολλές σούζες, αν και τώρα έχουμε τα αεροδυναμικά φτερά για να το αντισταθμίσουμε αυτό. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά πράγματα που νιώθω ότι αποτελούν βήματα προς την σωστή κατεύθυνση για εμάς, με το V4. Έχοντας περάσει τρεις μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάτι που είναι πισωγύρισμα σε αυτό το στάδιο, κάτι το οποίο είναι υπέροχο."

Πιστεύω ότι είναι η πρώτη φορά που οδηγείς μοτοσυκλέτα με αεροδυναμικά φτερά. Είναι κάτι για το οποίο έχεις το νου σου;
"Έχω οδηγήσει αυτή την μοτοσυκλέτα μόνο με φτερά και αφού παίρνει την ομολογκασιόν μ' αυτά, θα την τρέχουμε όπως έρχεται. Στην Ducati είναι πολύ σίγουροι ότι αποτελούν πλεονέκτημα σε κάθε τομέα, όχι μόνο για την αίσθηση του μπροστινού και για να μειωθούν οι σούζες, αλλά και για την πρόσφυση του μπροστινού, ειδικά στις πιο γρήγορες στροφές. Ξέρεις, θεωρώ ότι δεν είναι χρήσιμες οι συγκρίσεις. Όμως, νιώθω μια διαφορά στην μοτοσυκλέτα σε σχέση με το τι οδηγούσα πριν, και προτιμώ να αποδίδω ένα μέρος της ευθύνης στα φτερά."

Υποθέτω ότι είναι αρκετά πιο γρήγορο, αλλά ανεβάζει εξίσου στροφές. Πρέπει να κρατάς τις στροφές πολύ ψηλά;
"Φυσιολογικά ανεβάζει πολλές στροφές και νιώθει άνετα εκεί! Όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στο δικύλινδρο προερχόμενος από το τετρακύλινδρο της BMW, έφτασα στον κόφτη και κοπάνησα το κεφάλι μου στην ζελατίνα στους πρώτους κιόλας γύρους! Έχοντας περάσει, λοιπόν, πέντε παράξενα χρόνια πάνω στο δικύλινδρο, στους πρώτους γύρους με το V4 έκανα το κλασικό, όπου άλλαζα ταχύτητες σχεδόν 4.000 στροφές νωρίτερα! Είναι σαν να επιστρέφεις στο χρόνο πριν από πέντε χρόνια, οπότε επαναπρογραμμάτισε τις αντιδράσεις σου και συνήθισέ το. Ειλικρινά όμως, ήταν μια πολύ γρήγορη προσαρμογή, γιατί αυτό το Ducati V4 είναι πραγματικά προκλητικό, θέλει να του κρατάς τις στροφές ψηλά κι επιταχύνει δυνατά μέσα στην ψηλή μπάντα των στροφών. Ήταν ωραία την πρώτη φορά που βρέθηκα πάνω στη σέλα του και είδα ένα στροφόμετρο που φτάνει μέχρι τις 17.000 στροφές. Είχα συνηθίσει τις 12.000 και κάτι για πολύ καιρό!"

Είχες οδηγήσει ένα άλλο V4 πίσω στο 2012, για μία μόνο σεζόν στην οποία κέρδισες τον πρώτο σου αγώνα στα WSBK. Πώς είναι λοιπόν το νέο Ducati σε σχέση με το Aprilia;
"Αυτό ήταν πριν πολύ καιρό με την Aprilia, σε μια εντελώς διαφορετική εποχή των WSBK, με διαφορετικά ελαστικά και τα πάντα. Θα έλεγα όμως ότι η βάση του κινητήρα έχει κάποιες ομοιότητες με ό,τι θυμάμαι πριν από έξι χρόνια. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των V4 είναι παρών, αλλά από όλες τις άλλες απόψεις αυτό είναι ένα πιο προχωρημένο και πιο εκλεπτυσμένο πακέτο."

Διαθέτει κάτι από δικύλινδρο και τετρακύλινδρο μέσα του, κάτι σαν μείξη αυτών των δύο;
"Νομίζω πως ναι. Αυτή είναι μια πολύ ακριβής διατύπωση, γιατί ναι, ανεβάζει στροφές, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει την δύναμη ενός φορτηγού, δεν έχει τις πιστονιές ενός δικύλινδρου, ενώ παράλληλα θεωρώ ότι είναι ένας καλό συμβιβασμός. Νομίζω ότι υπάρχουν μερικοί έξυπνοι άνθρωποι στην Ducati Corse που έχουν μελετήσει εξαντλητικά την ιδανική διάταξη ενός κινητήρα, και πιστεύουν ότι αυτή είναι ο V4."

Συγκριτικά με την εποχή που ήσουν με το BMW S1000RR, είναι μια μοτοσυκλέτα που συγχωρεί πιο εύκολα τα λάθη;
"Σίγουρα ναι –αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που είχα να αντιμετωπίσω! Ήταν δύσκολο να κάνω τα ηλεκτρονικά να δουλέψουν σωστά και ήταν πολύ, πολύ απότομο. Αυτό το Ducati είναι εντελώς διαφορετικό  και πολύ πιο εκμεταλλεύσιμο."

Πόσο χαμηλά αφήνεις να πέσουν οι στροφές; Για παράδειγμα στην κλειστή, δεύτερη στροφή εδώ στο Jerez;
"Περίπου ως τις 8.500 στροφές στο πιο αργό σημείο –έχει πολύ μεγάλο φάσμα. Συνήθως ανεβάζω ταχύτητα στις 16.000 στροφές, οπότε αφήνει μεγάλα περιθώρια. Ελπίζω να έχουμε έναν καλό χειμώνα δημιουργικής εξέλιξης, βήμα-βήμα, και να κατανοήσω την μοτοσυκλέτα αντί να κάνουμε ριζικές αλλαγές. Η ομάδα δοκιμών έχει δουλέψει πολύ σκληρά, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να το πάμε σε άλλο επίπεδο και νομίζω ότι έχω άλλες έξι μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα πριν τον πρώτο αγώνα του Phillip Island. Έχουμε λοιπόν τον χρόνο ως σύμμαχο, έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για την κατεύθυνση της εξέλιξης, οπότε ναι, υπάρχουν όλες οι ενδείξεις για κάτι καλό μέσα στο 2019."

Έχεις έναν καινούργιο team mate ο οποίος έτρεχε με V4 Ducati στα MotoGP τα τελευταία δύο χρόνια. Συγκρίνετε καθόλου τις παρατηρήσεις σας; Είναι διαφορετική η σχέση μεταξύ σας, απ' ό,τι με τον Melandri;
"Δεν έχουμε συγκρίνει ακόμη παρατηρήσεις, αλλά προφανώς πάντα υπάρχει περιθώριο για σύγκριση δεδομένων. Τις προάλλες όμως, ρωτήθηκα για το τι πιστεύω που ο Alvaro βρήκε αμέσως την ταχύτητά του στα Superbikes και για το αν ήταν έκπληξη αυτό για μένα. Ειλικρινά απαντώ πως όχι, γιατί δεν είμαι σίγουρος για το ποιος έχει τα περισσότερα να μάθει, αυτός ή εγώ! Για μένα, εκτός του ότι είναι προφανώς ένα Ducati με ελαστικά της Pirelli, αυτή η μοτοσυκλέτα δεν έχει καμία ομοιότητα με το V-2, είναι πραγματικά κάτι πολύ, πολύ διαφορετικό. Από την πλευρά του Alvaro, πιθανώς πρέπει να μάθει να οδηγεί μια μοτοσυκλέτα που είναι λιγότερο άκαμπτη, σε ελαστικά που είναι λιγότερο απόλυτα, αλλά ο χαρακτήρας του κινητήρα είναι πολύ πιο κοντά σ' αυτό που έχει συνηθίσει όπως και η σύνδεση με το γκάζι και τόσα άλλα πράγματα, είναι πιο κοντά στα δεδομένα με τα οποία έτρεχε σε σχέση με την μοτοσυκλέτα που έτρεχα εγώ. Αυτό συμβαίνει γιατί η διάταξη του κινητήρα και η ηλεκτρονική χαρτογράφηση που χρησιμοποιούμε στο V4R, προέρχεται στην ουσία από την GP μοτοσυκλέτα της προηγούμενης διετίας, με την οποία έτρεχε στους αγώνες. Οπότε νομίζω ότι από πολλές πλευρές, έχει λιγότερα να μάθει. Μόνο τα ελαστικά είναι που πρέπει να συνηθίσει λίγο. Είναι όμως ενδιαφέρον γιατί πιστεύω ότι και οι δύο μπορούμε να φέρουμε πράγματα στο τραπέζι και τα σχόλιά μας μέχρι στιγμής, ειδικά για τους σημαντικούς τομείς, είναι κατά μεγάλο βαθμό στο ίδιο μήκος κύματος. Οπότε συμφωνούμε για τα σημαντικά, και ναι, αυτό είναι καλό."

Συνεργάστηκε ο Alan Cathcart, φωτογραφίες: Milagro/Gigi Soldano και Thomas Maccabelli

Θυμηθείτε το gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό υψηλής ανάλυσης από την παρουσίαση του νέου Ducati V4R

MOTUL WSBK Laguna Seca 1ο σκέλος: Πτώση Bautista πρωτιά ο Rea

Επεκτείνει την κυριαρχία του Rea
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

14/7/2019

Ο καιρός στην Καλιφόρνια ήταν εξαιρετικός με την θερμοκρασία να κυμαίνεται στους 19 οC, την ώρα που η άσφαλτος της Laguna Seca ψηνόταν στους 43 οC με σχεδόν μηδενικούς ανέμους, δημιουργώντας έτσι τις συνθήκες για να δούμε αγώνα με τις μάχες στο επίκεντρο. Ο Superpole αποδείχτηκε εξίσου θεαματικός με τον Rea να κερδίζει, έχοντας δίπλα του στην πρώτη σειρά του grid τους εργοστασιακούς αναβάτες της Ducati, με τον Bautista  να ξεκινά απ’ την τρίτη θέση. Η δεύτερη σειρά του grid συμπληρώθηκε απ’ τους Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team), Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) και Jordi Torres (Team Pedercini Racing). Η έβδομη θέση συμπληρώθηκε απ’ τον Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) με τον Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) και τον Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) να ξεκινούν όγδοος και ένατος αντίστοιχα, ενώ ο Eugene Laverty (Team Goeleven) έκλεινε τη δεκάδα.

Με το που άναψαν τα πράσινα φώτα, ο Rea έκανε μια τέλεια εκκίνηση και διατήρησε την πρώτη θέση, σε αντίθεση με τον Davies που είδε τον διψασμένο για μια νίκη Bautista να τον περνά πριν την πρώτη στροφή. Την ίδια στιγμή ο Tom Sykes έκανε μια εκκίνηση από άλλο πλανήτη και από τέταρτος έφερε την S1000RR του ρόδα με ρόδα με την V4 R του Bautista, όμως λόγω των διαδοχικών στροφών δεν βρήκε χώρο να περάσει και παρέμεινε τέταρτος. Λίγο αργότερα ο Sykes έπεσε θύμα του 22χρονου Τουρκου Razgatlioglu, που τον υποβάθμισε στην πέμπτη θέση.

Ο Davies (Arubai.IT Racing – Ducati), που επέλεξε τη μαλακή γόμα για το μπροστά ελαστικό του, δεν χαρίστηκε στον Bautista και τον προσπέρασε δύο στροφές πριν την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου. Ο Ουαλός αναβάτης της Ducati έσπασε το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου, μόλις ολοκλήρωσε το δεύτερο, στο 1:23,028 και είχε βάλει στο στόχαστρό του Rea! Τον προκάλεσε αρκετές φορές στα πρώτα στάδια του αγώνα, προσπερνώντας τον μάλιστα χωρίς όμως να καταφέρει να παραμείνει για περισσότερο από μια στροφή στη κορυφή. Βασικός παράγοντας σε αυτό ήταν η επιλογή του Davies να φορέσει μαλακό ελαστικό μπροστά, το οποίο ενδείκνυται για τον Sprint Race που είναι μισής διάρκειας και είχε ως αποτέλεσμα μετά τα μισά του αγώνα να κάνει ιδιαίτερα ασταθή τη V4 R. Έτσι, ο Davies έδωσε μια εξαιρετική μάχη και ολοκλήρωσε το πρώτο σκέλος ανεβαίνοντας στο δεύτερο σκαλί του βάθρου.

Ο Alvaro Bautista (Aruba.IT Racing – Ducati) ήταν πολύ ανταγωνιστικός και έδειχνε πολύ δυνατός στη Laguna Seca καθώς ένα γύρο αργότερα έσπασε το ρεκόρ του teammate του. Στον πέμπτο γύρο όμως και στη πέμπτη στροφή ο Ισπανός αναβάτης της Ducati έχασε το μπροστινό και κατέστρεψε την αριστερή πλευρά του φαίρινγκ της V4 R, που είχε ντυθεί στα επετειακά χρώματα της 916. Βέβαια, αυτό ήταν το τελευταίο πράγμα που τον απασχολούσε καθώς έβλεπε τον Rea να απομακρύνεται και εν τέλει να περνά με σούζα πρώτος τη γραμμή τερματισμού μεγαλώνοντας το βαθμολογικό χάσμα που τους χωρίζει. Όμως, σαν πραγματικός μαχητής ο Bautista δεν τα παράτησε, σήκωσε τη μοτοσυκλέτα του και τερμάτισε 17ος.

Με τον αγώνα να έχει καταλαγιάσει και με την ομάδα του Rea να τον ενημερώνει πως ο Bautista έχει πέσει, ο βορειοιρλανδός δεν χαλάρωσε. Ήξερε πως είχε τον Davies πίσω του να τον καταδιώκει και γι’ αυτό έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα: Έβαλε το κεφάλι κάτω και με τη σταθερότητά του κατέκτησε την τέταρτη νίκη του στη Laguna Seca. Ο Toprak Razgatlioglu επωφελήθηκε απ’ την πτώση του Bautista και τερμάτισε  τρίτος. Με τον Sykes να βρίσκεται αρκετά μακριά του και τους Davies και Rea να είναι σε άλλη διάσταση, είχε έναν ήπιο αγώνα καθώς δεν απείλησε ούτε απειλήθηκε από κάποιον. Το ίδιο ίσχυσε και για τον Sykes που τερμάτισε τέταρτος. Ο Jordi Torres ήταν εξαιρετικός αφού για το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα κατάφερε να κρατήσει πίσω του τον Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team).

Όμως, εν τέλει o αναβάτης της Yamaha ανέβασε το ρυθμό του περισσότερο και ξεκίνησε να καταδιώκει τον Torres. Πέντε γύρους πριν το τέλος ένα εν δυνάμει highside του Torres έδωσε την ευκαιρία στον Lowes να τον περάσει και να τερματίσει πέμπτος πίσω απ’ τον Sykes, αφήνοντας τον Torres έκτο. Ο ομόσταβλος του Lowes, ο Michael van der Mark, τερμάτισε έβδομος, με τον Loris Baz πίσω του. Ο Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) πέρασε τη γραμμή τερματισμού ένατος, με τον Rinaldi (BARNI Racing Team) να κλείνει τη δεκάδα. Οι μηχανικοί του Eugene Laverty (Team Goeleven) προετοίμασαν την V4 R του Ιρλανδού αναβάτη και μείωσαν τη διαδρομή της γκαζιέρας της μοτοσυκλέτας του ώστε να μην καταπονεί τον καρπό του. Έτσι, ο Laverty κατάφερε να τερματίσει 11ος μετά από μεγάλη αποχή απ’ τους αγώνες.

Απομένουν άλλοι δύο αγώνες για την ολοκλήρωση του αγωνιστικού τριημέρου και ο Rea δεν χαλαρώνει καθόλου. Ανέφερε για άλλη μια φορά τη σημαντικότητα του Tissot Superpole Race, ενώ ο Davies είναι ιδιαίτερα χαρούμενος που κατάφερε να προσφέρει ένα καλό αποτέλεσμα ανταμείβοντας την ομάδα του. Επίσης, ο Ουαλός ανέφερε πως δεν θα ξαναχρησιμοποιήσει το μαλακό ελαστικό στο δεύτερο σκέλος της Laguna Seca, ενώ πλέον έχει περισσότερα δεδομένα ώστε να ρυθμίσει τη μοτοσυκλέτα του και να την κάνει πιο σταθερή. Ο Razgatlioglu απ’ την άλλη κατέκτησε άλλο ένα βάθρο, ενώ πέρσι είχε πέσει σε αυτόν τον αγώνα. Ο Bautista σε δηλώσεις του ανέφερε για άλλη μια φορά πως έχασε το μπροστινό χωρίς να πιέζει τη μοτοσυκλέτα του στα όριά της, ενώ πίστευε πως θα μπορούσε να πάει για τη νίκη. Δεν πτοείται όμως και θα συνεχίσει να δουλεύει σκληρά για επανέλθει δριμύτερος.

Ετικέτες