Dovizioso και Davies: Οι απολυμένοι της Ducati ψάχνουν το μέλλον τους

Οι καλύτεροι αναβάτες εξέλιξης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/10/2020

Ο Dovizioso έχει μόνο μία ευκαιρία να συνεχίσει να αγωνίζεται το 2021, όπως δήλωσε ο ίδιος πως θα ήθελε να κάνει πριν φύγει από την πρώτη γραμμή και συνεχίσει ως αναβάτης εξέλιξης. Η Aprilia είναι η μόνο που θα μπορούσε να του δώσει μία σέλα σε αντίθεση με τους κατασκευαστές που τον θέλουν ως αναβάτη εξέλιξης, ακριβώς όπως θα ήθελε και η Ducati να γίνει, πράγμα που ο Dovi δεν δέχτηκε.

Ωστόσο ο Dovizioso δεν έχει σβήσει ολότελα την προοπτική να γίνει από την επόμενη σεζόν αναβάτης εξέλιξης. Αποκάλυψε μάλιστα πως συζητά αυτή την λύση με αρκετούς κατασκευαστές υπό μία προϋπόθεση, την επιστροφή του στην αγωνιστική δράση το 2022. Την ερχόμενη Άνοιξη και με την προϋπόθεση πως τα πράγματα θα εξελιχθούν πιο ομαλά από φέτος ή ακόμη καλύτερα πως θα υπάρχει ένα φυσιολογικό πρόγραμμα στα MotoGP, θα ξεκινήσει μία από τις πιο έντονες μεταγραφικές περιόδους των τελευταίων ετών, η λεγόμενη “silly season” που θα διαρκέσει μέχρι να καλυφθεί και η τελευταία σέλα.

Ο Dovizioso παίζει τα χαρτιά του από τώρα για τότε, γνωρίζοντας τι πρόκειται να γίνει του χρόνου, και ξέρει πολύ καλά επίσης πως το ζήτημα είναι να μείνεις στο προσκήνιο. Αποκάλυψε πως πράγματι μιλά με αρκετούς κατασκευαστές να γίνει αναβάτης εξέλιξης, αν του δώσουν μοτοσυκλέτα να αγωνιστεί το 2022. Αν υποθέσουμε πως ο Pedrosa συνεχίζει αυτό τον ρόλο στην KTM, που είναι και σχεδόν σίγουρο, όπως και ο Lorenzo στην Yamaha, τότε οι βασικές θέσεις που μένουν είναι Honda και Suzuki από την στιγμή που με την Aprilia γίνεται άλλη κουβέντα. Η Honda έχει κλείσει τις εργοστασιακές θέσεις με τον Pol Espargaro να πηγαίνει εκεί την επόμενη χρονιά αλλά δεν υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να κάνει κάποια έκπληξη με την LCR μιλώντας πάντα για το 2022, χρονιά που δεν ξέρεις από τώρα και πώς θα κινηθεί η Suzuki μιας και δεν το ξέρουν και οι ίδιοι.

Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Dovizioso μπορεί να παίξει τον ρόλο του αναβάτη εξέλιξης πάρα πολύ καλά, πράγμα σπάνιο και δυσεύρετο καθώς δεν είναι πολλοί οι αναβάτες που μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο.

Η σέλα της Aprilia μπορεί να είναι διαθέσιμη για τον Dovizioso από την επόμενη χρονιά, αλλά γεγονός είναι πως ο Dovizioso θα προτιμούσε να την κάψει αν μπορεί να εξασφαλίσει καλύτερη θέση το 2022, γλιτώνοντας και την «σφαγή» που θα γίνει την silly season.

Στο MOTUL WSBK όπου η Ducati ανακοίνωσε τον Rinaldi για την εργοστασιακή θέση δίπλα στον Redding, μία αναμενόμενη κίνηση όπως είχαμε πει, ο Davies νιώθει παραγκωνισμένος και δεν έχει και άδικο. Με λίγα λόγια το καλύτερο που μπορούσε να κάνει η Ducati με αγωνιστικά κριτήρια ήταν μία άκομψη κίνηση προάγοντας τον Rinaldi ει βάρος του Davies και το έκανε. Για αυτό και ο Davies έβγαλε εκείνο το καυστικό tweet που απλά συνοψίζει την απογοήτευση που ένιωσε για την απόφαση αυτή μετά από 7 χρόνια. Στο μεταξύ η Ducati όλα αυτά τα χρόνια δεν του είχε δώσει μία τόσο ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα όσο αυτή που τώρα έχει, οπότε το γεγονός πως ήταν συνέχεια πρωταγωνιστής και δεύτερος στον τίτλο για τρεις συνεχόμενες χρονιές, έπρεπε να μετρήσει παραπάνω από αυτό που έγινε τώρα. Το θέμα είναι πως ο συνδυασμός Rea και Kawasaki είναι ανίκητος, δεν τα καταφέρνει ούτε ο Redding και ο Rinaldi δείχνει πως έχει περισσότερες πιθανότητες να κοντραριστεί μαζί του. Και στις πιθανότητες πόνταρε η Ducati…

Μετά το καυστικό tweet για να δουλέψει επιστάτης στην φάρμα του Dovizioso φροντίζοντας την πίστα ο Davies ευχαρίστησε την Aruba.it και την Ducati λέγοντας πως όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν. Εστιάζει στις καλές αναμνήσεις, τις 27 νίκες και τις 86 φορές που ανέβηκαν στο βάθρο. Στην περίπτωσή τα πράγματα είναι πιο στενάχωρα από του Dovizioso, καθώς οι μόνες ελεύθερες θέσεις -με κάποια προοπτική- είναι αυτές που είχε πριν ο… Rinaldi! Η GoEleven που μόλις έχασε τον Rinaldi θα μπορούσε να τον δεχτεί και μάλιστα να τον βοηθήσει να είναι και στην πρώτη γραμμή, σε αντίθεση με την Barni που οργανωτικά είναι ένα σκαλί κάτω, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα αυτή την περίεργη σεζόν…

Motul WSBK, Magny-Cours: Απόλυτος κυρίαρχος ο Bulega στον αγώνα-παρέλαση των Ducati

Οι τρεις αγώνες του σαββατοκύριακου κατέληξαν σε βάθρα αποκλειστικά Ducati
wsbk
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Ο Nicolo Bulega (Ducati) απλά δεν βλέπει ανταγωνισμό φέτος: μετά από εννιά τριπλούς (δύο πλήρη σκέλη συν τη superpole race) αγώνες ο Ιταλός έχει μόνο μια δεύτερη θέση, στο πρώτο σκέλος του Donington, να του χαλά το απόλυτο. Σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις ο Bulega πήρε τη νίκη!

Ακόμη χειρότερα για τους ανταγωνιστές, το εργοστασιακό δίδυμο της Ducati με τον Iker Lecuona δίπλα στον πρωτοπόρο έχει κάνει το 1-2 τόσο προβλέψιμο που δεν αξίζει καν να στοιχηματίσεις πάνω του - τι απόδοση θα μπορούσε να έχει η βεβαιότητα;

Και το δράμα των άλλων κατασκευαστών δεν τελειώνει εδώ, καθώς στον Γαλλικό αγώνα του Magny-Cours οι Ducati πρακτικά κατέλαβαν σχεδόν πλήρως την πρώτη εξάδα και στα τρία αγωνιστικά σκέλη, με μοναδική εξαίρεση τις δύο πέμπτες θέσεις που κατάφερε ο Alex Lowes με τη Bimota. Πλην αυτών, οι πρώτες γραμμές στους πίνακες αποτελεσμάτων θα μπορούσαν να προέρχονται από ενιαίο Panigale V4 R.

Έχοντας καβατζώσει την pole position, στο πρώτο σκέλος ο Bulega χρειάστηκε να παλέψει πολύ με το ομόσταυλό του, Lecuona, για δέκα γύρους χωρίς να έχει καταφέρει ως τότε να εξασφαλίσει την πρωτιά του. Η αμφίρροπη αυτή μονομαχία διακόπηκε από την εμφάνιση κόκκινων σημαιών, λόγω πτώσης του Tommy Bridewell (Ducati), ευτυχώς χωρίς τραυματισμό για τον Άγγλο.

Η επανεκκίνηση έφερε την ίδια γνώριμη εικόνα, με τους Bulega και Lecuona να εναλλάσσονται στην πρωτιά κατά τον πρώτο γύρο, ωστόσο η άφιξη του Sam Lowes (Ducati) στο παιχνίδι κόστισε περισσότερο στον Lecuona. Η άμυνα που κλήθηκε να παίξει ενάντια στο έμπειρο Άγγλο έδωσε την ευκαιρία στον Bulega να απομακρυνθεί και κάπου εκεί η ιστορία του πρώτου σκέλους έλαβε τέλος: ο Ιταλός πήρε την 24η φετινή του νίκη, ο Lecuona την 20ή του δεύτερη θέση φέτος και ο Sam Lowes συμπλήρωσε το βάθρο.

Στη Superpole Race ο Lecuona έκανε ξανά δύσκολη τη ζωή του Bulega για τέσσερις γύρους, ένα λάθος στα φρένα καθώς πίεζε τον Ιταλό έβαλε τέλος στις ελπίδες νίκης του Ισπανού και τον έριξε στα δόντια του Sam Lowes, δίνοντας παράλληλα μια ανάσα κάμποσων δευτερολέπτων στον Bulega.

Όλα έδειχναν πως και στον σύντομο αγώνα θα είχαμε το ίδιο βάθρο με το πρώτο σκέλος, ώσπου στον τελευταίο γύρο ο S. Lowes έχασε το μπροστινό του και έπεσε, αφήνοντας το χαμηλότερο σκαλί του βάθρου σε έναν άλλον αναβάτη με Ducati, τον Yari Montella.

Στο δεύτερο σκέλος του Magny-Cours ο Bulega δεν άφησε πολλά περιθώρια για αμφισβήτηση από την αρχή και σε λίγους μόλις γύρους άρχισε να χτίζει διαφορά ασφαλείας από τον Lecuona.

Η διαφορά στο σκέλος αυτό έγινε από τον Alberto Surra (Ducati), ο οποίος έδωσε μάχη με τον Montella για το τρίτο σκαλί του βάθρου, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να σχηματίσει μια διαφορετική τριάδα νικητών απ’ ότι στη Superpole Race, καθώς ο Ιταλός της Barni Spark Racing Team ήταν και πάλι αυτός που ακολούθησε τους δύο εργοστασιακούς στο βάθρο.

Και το σκέλος αυτό διακόπηκε από κόκκινες σημαίες εξαιτίας πτώσης του Bridewell ενόσω πάλευε με τον Alvaro Bautista (Ducati) για την έκτη θέση, ωστόσο αυτό συνέβη με δύο γύρους να απομένουν στον αγώνα και φυσικά η διακοπή ήταν οριστική.

Η επίμονη παρουσία του Lecuona στη δεύτερη θέση είναι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο ο Bulega δεν έχει ακόμη εξασφαλίσει τον τίτλο σε μια τόσο σαρωτική και κυριαρχική χρονιά. Με 553 βαθμούς ο Ιταλός - που προαλείφεται για την ομάδα του μέντορά του, VR46, στο MotoGP το 2027 - δεν δείχνει να ανησυχεί απολαμβάνοντας 146 βαθμούς απόσταση από τον Lecuona (407 β.) στη δεύτερη θέση και στην Cremona (25-27/9) θα έχει μια υπέροχη ευκαιρία να γράψει ιστορία με άφθονο συμβολισμό: στον αγώνα της πατρίδας του θα κάνει την 100ή του συμμετοχή στο WSBK, ορόσημα που θα δέσουν τέλεια με την εξασφάλιση του πρωταθλήματος με δύο αγώνες να απομένουν μετά το πρόγραμμα.

Στην τρίτη θέση της κατάταξης βρίσκεται ο Montella με 247 βαθμούς και τους αδελφούς Lowes να τον ακολουθούν, με 201 ο Alex (Bimota) και με 198 ο Sam (Ducati).