Dovizioso και Davies: Οι απολυμένοι της Ducati ψάχνουν το μέλλον τους

Οι καλύτεροι αναβάτες εξέλιξης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/10/2020

Ο Dovizioso έχει μόνο μία ευκαιρία να συνεχίσει να αγωνίζεται το 2021, όπως δήλωσε ο ίδιος πως θα ήθελε να κάνει πριν φύγει από την πρώτη γραμμή και συνεχίσει ως αναβάτης εξέλιξης. Η Aprilia είναι η μόνο που θα μπορούσε να του δώσει μία σέλα σε αντίθεση με τους κατασκευαστές που τον θέλουν ως αναβάτη εξέλιξης, ακριβώς όπως θα ήθελε και η Ducati να γίνει, πράγμα που ο Dovi δεν δέχτηκε.

Ωστόσο ο Dovizioso δεν έχει σβήσει ολότελα την προοπτική να γίνει από την επόμενη σεζόν αναβάτης εξέλιξης. Αποκάλυψε μάλιστα πως συζητά αυτή την λύση με αρκετούς κατασκευαστές υπό μία προϋπόθεση, την επιστροφή του στην αγωνιστική δράση το 2022. Την ερχόμενη Άνοιξη και με την προϋπόθεση πως τα πράγματα θα εξελιχθούν πιο ομαλά από φέτος ή ακόμη καλύτερα πως θα υπάρχει ένα φυσιολογικό πρόγραμμα στα MotoGP, θα ξεκινήσει μία από τις πιο έντονες μεταγραφικές περιόδους των τελευταίων ετών, η λεγόμενη “silly season” που θα διαρκέσει μέχρι να καλυφθεί και η τελευταία σέλα.

Ο Dovizioso παίζει τα χαρτιά του από τώρα για τότε, γνωρίζοντας τι πρόκειται να γίνει του χρόνου, και ξέρει πολύ καλά επίσης πως το ζήτημα είναι να μείνεις στο προσκήνιο. Αποκάλυψε πως πράγματι μιλά με αρκετούς κατασκευαστές να γίνει αναβάτης εξέλιξης, αν του δώσουν μοτοσυκλέτα να αγωνιστεί το 2022. Αν υποθέσουμε πως ο Pedrosa συνεχίζει αυτό τον ρόλο στην KTM, που είναι και σχεδόν σίγουρο, όπως και ο Lorenzo στην Yamaha, τότε οι βασικές θέσεις που μένουν είναι Honda και Suzuki από την στιγμή που με την Aprilia γίνεται άλλη κουβέντα. Η Honda έχει κλείσει τις εργοστασιακές θέσεις με τον Pol Espargaro να πηγαίνει εκεί την επόμενη χρονιά αλλά δεν υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να κάνει κάποια έκπληξη με την LCR μιλώντας πάντα για το 2022, χρονιά που δεν ξέρεις από τώρα και πώς θα κινηθεί η Suzuki μιας και δεν το ξέρουν και οι ίδιοι.

Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Dovizioso μπορεί να παίξει τον ρόλο του αναβάτη εξέλιξης πάρα πολύ καλά, πράγμα σπάνιο και δυσεύρετο καθώς δεν είναι πολλοί οι αναβάτες που μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο.

Η σέλα της Aprilia μπορεί να είναι διαθέσιμη για τον Dovizioso από την επόμενη χρονιά, αλλά γεγονός είναι πως ο Dovizioso θα προτιμούσε να την κάψει αν μπορεί να εξασφαλίσει καλύτερη θέση το 2022, γλιτώνοντας και την «σφαγή» που θα γίνει την silly season.

Στο MOTUL WSBK όπου η Ducati ανακοίνωσε τον Rinaldi για την εργοστασιακή θέση δίπλα στον Redding, μία αναμενόμενη κίνηση όπως είχαμε πει, ο Davies νιώθει παραγκωνισμένος και δεν έχει και άδικο. Με λίγα λόγια το καλύτερο που μπορούσε να κάνει η Ducati με αγωνιστικά κριτήρια ήταν μία άκομψη κίνηση προάγοντας τον Rinaldi ει βάρος του Davies και το έκανε. Για αυτό και ο Davies έβγαλε εκείνο το καυστικό tweet που απλά συνοψίζει την απογοήτευση που ένιωσε για την απόφαση αυτή μετά από 7 χρόνια. Στο μεταξύ η Ducati όλα αυτά τα χρόνια δεν του είχε δώσει μία τόσο ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα όσο αυτή που τώρα έχει, οπότε το γεγονός πως ήταν συνέχεια πρωταγωνιστής και δεύτερος στον τίτλο για τρεις συνεχόμενες χρονιές, έπρεπε να μετρήσει παραπάνω από αυτό που έγινε τώρα. Το θέμα είναι πως ο συνδυασμός Rea και Kawasaki είναι ανίκητος, δεν τα καταφέρνει ούτε ο Redding και ο Rinaldi δείχνει πως έχει περισσότερες πιθανότητες να κοντραριστεί μαζί του. Και στις πιθανότητες πόνταρε η Ducati…

Μετά το καυστικό tweet για να δουλέψει επιστάτης στην φάρμα του Dovizioso φροντίζοντας την πίστα ο Davies ευχαρίστησε την Aruba.it και την Ducati λέγοντας πως όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν. Εστιάζει στις καλές αναμνήσεις, τις 27 νίκες και τις 86 φορές που ανέβηκαν στο βάθρο. Στην περίπτωσή τα πράγματα είναι πιο στενάχωρα από του Dovizioso, καθώς οι μόνες ελεύθερες θέσεις -με κάποια προοπτική- είναι αυτές που είχε πριν ο… Rinaldi! Η GoEleven που μόλις έχασε τον Rinaldi θα μπορούσε να τον δεχτεί και μάλιστα να τον βοηθήσει να είναι και στην πρώτη γραμμή, σε αντίθεση με την Barni που οργανωτικά είναι ένα σκαλί κάτω, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα αυτή την περίεργη σεζόν…

TeamHRC WSBK 2023 - Κι ο τίτλος να δείχνει άπιαστο όνειρο

Iker Lecuona και Xavi Vierge στη 2η τους σεζόν, με το ανανεωμένο CBR1000RR-R
Honda WSBK Team 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/2/2023

Η Honda παρουσίασε την εργοστασιακή της ομάδα για τo WSBK 2023, με τους ανθρώπους της όμως να μην πιστεύουν ούτε οι ίδιοι πως το ανανεωμένο CBR1000RR-R θα φέρει επιτέλους τις διακρίσεις που τα τελευταία χρόνια σταματούν στο χαλάκι της εξώπορτας της ιαπωνικής ομάδας.

Αν νομίζετε πως ξεκινήσαμε απαισιόδοξα, να θυμίσουμε τις κατατάξεις των αναβατών του HRC τα περασμένα χρόνια στο WSBK:

  • 2022 Iker Lecuona 9ος και Xavi Vierge 10ος
  • 2021 Alvaro Bautista 10ος και Leon Haslam 13ος
  • 2020 Alvaro Bautista 9ος και Leon Haslan 10ος
  • 2019 Leon Camier 17ος, Alessandro Delbianco, 18ος
  • 2018 Leon Camier 12ος, Jacob Gagne 17ος
  • 2017 Stefan Bradl 14ος, Nicky Hayden 17ος

Πρέπει να φτάσουμε στο 2016 για να δούμε αποτελέσματα που αρμόζουν στην ένδοξη ιστορία του HRC, όπου και πάλι δεν μιλάμε για την πρώτη τριάδα, με τον Michael Van Der Mark να τερματίζει 4ος στην τελική κατάταξη, και με τον Nicky Hayden μια θέση πιο πίσω.

Για να δούμε τίτλο της Honda στο WSBK πρέπει να πάμε πολύ πιο πίσω… στο μακρινό 2007, με τον James Toseland, το 2022 με τον Colin Edwards, το 1997 με τον John Kocinski και τις 2 πρώτες χρονιές του θεσμού, όταν ο Fred Merkel κέρδισε το 1988 και το 1989 καβάλα σε ένα RC30.

Honda Fireblade

Για το 2023, η Honda έχει ανανεώσει -συντηρητικά- το Fireblade, όμως οι δυο αναβάτες της δεν είναι ακριβώς αυτό που θα λέγαμε champion material. Κι αν ο Bautista ίσα που κατάφερε να αγγίξει την δεκάδα το 2020 και το 2021 με το Fireblade, τι ακριβώς περιμένει το HRC να κάνουν αναβάτες του διαμετρήματος των Lecuona & Vierge;

Τη νέα σεζόν, Team Manager παραμένει ο πρώην αγωνιζόμενος της ομάδας Leon Camier, που είχε κάνει ντεμπούτο σε αυτή τη θέση το 2021, ενώ στις δηλώσεις του δήλωσε ευθέως πως “θα είναι πολύ δύισκολο να χτυπήσουμε τον τίτλο φέτος”.

Ναι μεν και οι δυο αγωνιζόμενοι της ομάδας ήταν rookies πέρυσι στο WSBK, και ναι, έχουν κάνει έκτοτε δουλειά, τόσο στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας και των ηλεκτρονικών της, όσο και στην εκμάθηση των πιστών του Πρωταθλήματος, όμως οι πρώτες ενδείξεις από το pre-season τεστ της Jerez στα τέλη Ιανουαρίου δεν ήταν ενθαρρυντικές, με τον Lecuona να σημειώνει τον 9ο ταχύτερο χρόνο και τον Vierge τον 13o, ενώ στο τεστ του Portimao τα πήγαν καλύτερα με τις θέσεις 6 και 8.

Μακάρι να διαψευστούμε και να μπορέσει η Honda να κάνει το μεγάλο βήμα το 2023 ώστε να παλέψει έστω για την πρώτη πεντάδα, για να μην έχουμε απλώς μια επανάληψη του 2022, με πρωταγωνιστές τους τρεις γνωστούς αναβάτες των Ducati, Kawasaki & Yamaha.

Ετικέτες