Dovizioso και Davies: Οι απολυμένοι της Ducati ψάχνουν το μέλλον τους

Οι καλύτεροι αναβάτες εξέλιξης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/10/2020

Ο Dovizioso έχει μόνο μία ευκαιρία να συνεχίσει να αγωνίζεται το 2021, όπως δήλωσε ο ίδιος πως θα ήθελε να κάνει πριν φύγει από την πρώτη γραμμή και συνεχίσει ως αναβάτης εξέλιξης. Η Aprilia είναι η μόνο που θα μπορούσε να του δώσει μία σέλα σε αντίθεση με τους κατασκευαστές που τον θέλουν ως αναβάτη εξέλιξης, ακριβώς όπως θα ήθελε και η Ducati να γίνει, πράγμα που ο Dovi δεν δέχτηκε.

Ωστόσο ο Dovizioso δεν έχει σβήσει ολότελα την προοπτική να γίνει από την επόμενη σεζόν αναβάτης εξέλιξης. Αποκάλυψε μάλιστα πως συζητά αυτή την λύση με αρκετούς κατασκευαστές υπό μία προϋπόθεση, την επιστροφή του στην αγωνιστική δράση το 2022. Την ερχόμενη Άνοιξη και με την προϋπόθεση πως τα πράγματα θα εξελιχθούν πιο ομαλά από φέτος ή ακόμη καλύτερα πως θα υπάρχει ένα φυσιολογικό πρόγραμμα στα MotoGP, θα ξεκινήσει μία από τις πιο έντονες μεταγραφικές περιόδους των τελευταίων ετών, η λεγόμενη “silly season” που θα διαρκέσει μέχρι να καλυφθεί και η τελευταία σέλα.

Ο Dovizioso παίζει τα χαρτιά του από τώρα για τότε, γνωρίζοντας τι πρόκειται να γίνει του χρόνου, και ξέρει πολύ καλά επίσης πως το ζήτημα είναι να μείνεις στο προσκήνιο. Αποκάλυψε πως πράγματι μιλά με αρκετούς κατασκευαστές να γίνει αναβάτης εξέλιξης, αν του δώσουν μοτοσυκλέτα να αγωνιστεί το 2022. Αν υποθέσουμε πως ο Pedrosa συνεχίζει αυτό τον ρόλο στην KTM, που είναι και σχεδόν σίγουρο, όπως και ο Lorenzo στην Yamaha, τότε οι βασικές θέσεις που μένουν είναι Honda και Suzuki από την στιγμή που με την Aprilia γίνεται άλλη κουβέντα. Η Honda έχει κλείσει τις εργοστασιακές θέσεις με τον Pol Espargaro να πηγαίνει εκεί την επόμενη χρονιά αλλά δεν υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να κάνει κάποια έκπληξη με την LCR μιλώντας πάντα για το 2022, χρονιά που δεν ξέρεις από τώρα και πώς θα κινηθεί η Suzuki μιας και δεν το ξέρουν και οι ίδιοι.

Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Dovizioso μπορεί να παίξει τον ρόλο του αναβάτη εξέλιξης πάρα πολύ καλά, πράγμα σπάνιο και δυσεύρετο καθώς δεν είναι πολλοί οι αναβάτες που μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο.

Η σέλα της Aprilia μπορεί να είναι διαθέσιμη για τον Dovizioso από την επόμενη χρονιά, αλλά γεγονός είναι πως ο Dovizioso θα προτιμούσε να την κάψει αν μπορεί να εξασφαλίσει καλύτερη θέση το 2022, γλιτώνοντας και την «σφαγή» που θα γίνει την silly season.

Στο MOTUL WSBK όπου η Ducati ανακοίνωσε τον Rinaldi για την εργοστασιακή θέση δίπλα στον Redding, μία αναμενόμενη κίνηση όπως είχαμε πει, ο Davies νιώθει παραγκωνισμένος και δεν έχει και άδικο. Με λίγα λόγια το καλύτερο που μπορούσε να κάνει η Ducati με αγωνιστικά κριτήρια ήταν μία άκομψη κίνηση προάγοντας τον Rinaldi ει βάρος του Davies και το έκανε. Για αυτό και ο Davies έβγαλε εκείνο το καυστικό tweet που απλά συνοψίζει την απογοήτευση που ένιωσε για την απόφαση αυτή μετά από 7 χρόνια. Στο μεταξύ η Ducati όλα αυτά τα χρόνια δεν του είχε δώσει μία τόσο ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα όσο αυτή που τώρα έχει, οπότε το γεγονός πως ήταν συνέχεια πρωταγωνιστής και δεύτερος στον τίτλο για τρεις συνεχόμενες χρονιές, έπρεπε να μετρήσει παραπάνω από αυτό που έγινε τώρα. Το θέμα είναι πως ο συνδυασμός Rea και Kawasaki είναι ανίκητος, δεν τα καταφέρνει ούτε ο Redding και ο Rinaldi δείχνει πως έχει περισσότερες πιθανότητες να κοντραριστεί μαζί του. Και στις πιθανότητες πόνταρε η Ducati…

Μετά το καυστικό tweet για να δουλέψει επιστάτης στην φάρμα του Dovizioso φροντίζοντας την πίστα ο Davies ευχαρίστησε την Aruba.it και την Ducati λέγοντας πως όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν. Εστιάζει στις καλές αναμνήσεις, τις 27 νίκες και τις 86 φορές που ανέβηκαν στο βάθρο. Στην περίπτωσή τα πράγματα είναι πιο στενάχωρα από του Dovizioso, καθώς οι μόνες ελεύθερες θέσεις -με κάποια προοπτική- είναι αυτές που είχε πριν ο… Rinaldi! Η GoEleven που μόλις έχασε τον Rinaldi θα μπορούσε να τον δεχτεί και μάλιστα να τον βοηθήσει να είναι και στην πρώτη γραμμή, σε αντίθεση με την Barni που οργανωτικά είναι ένα σκαλί κάτω, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα αυτή την περίεργη σεζόν…

MotulWSBK 2020 Jerez 2η μέρα δοκιμών: Ο Rea στην κορυφή!

Τι έδειξαν οι δοκιμές
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/1/2020

Ο καιρός την τελευταία μέρα των δοκιμών στη Jerez ήταν καλύτερος και συνολικά βοήθησε όλους τους αναβάτες στο να συλλέξουν δεδομένα με τις μοτοσυκλέτες τους. Το πρωί ξεκίνησε με βροχές, όμως όσο η ώρα περνούσε η κακοκαιρία υποχωρούσε και η πίστα ξεκίνησε να στεγνώνει. Το απόγευμα με τις συνθήκες να είναι μεικτές, οι αναβάτες δοκίμασαν όσα περισσότερα εξαρτήματα μπορούσαν.

Ο "κανίβαλος" Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) (σ.σ. αυτό το παρατσούκλι του έχουν δώσει οι Ιταλοί) ήταν πεπεισμένος πλέον πως δεν θα καταφέρει να οδηγήσει σε στεγνή άσφαλτο και μάλιστα είχε κλείσει εισιτήρια για να αναχωρήσει νωρίς το απόγευμα για την πατρίδα του. Ωστόσο, με τον καιρό να γλυκαίνει ο πολυπρωταθλητής φόρεσε τη στολή του και μπήκε στην πίστα ολοκληρώνοντας 19 γύρους. Γνωρίζει πάρα πολύ καλά τη μοτοσυκλέτα του και με ημι-βρόχινες συνθήκες σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο. Η αγωνιστική γραμμή ήταν βρεγμένη σε ορισμένα σημεία της πίστας και για να πετύχει τον καλύτερο χρόνο, δοκιμάζοντας παράλληλα ένα νέο εξάρτημα, ρίσκαρε αρκετά με το πίσω ελαστικό να γλιστράει συχνά. Δεν μπήκε σε λεπτομέρειες σχετικά με αυτά που δοκίμασε, αλλά περιορίστηκε στο ότι αλλάζοντας το ύψος της μοτοσυκλέτας μπροστά κατάφερε να βελτιώσει τη συμπεριφορά της στο στρίψιμο. Ωστόσο, είναι κάτι που θα επανεξεταστεί και θα επιβεβαιωθεί σίγουρα στις ιδιωτικές δοκιμές της Kawasaki στην Catalunya την ερχόμενη Δευτέρα, μια πίστα στην οποία δεν έχει ξαναοδηγήσει όπως είπε και είναι αρκετά ενθουσιασμένος.

Από τη Jerez δεν αποκόμισε πολλά πράγματα ο Rea, ενώ το γεγονός πως δεν οδήγησε όσο η πίστα ήταν βρεγμένη, ήταν επειδή πολύ απλά δεν είχε να του προσφέρει κάτι παρά μόνο το ρίσκο μιας πτώσης. Τόσο ο ίδιος όσο και η ομάδα του γνωρίζουν ήδη τις βασικές ρυθμίσεις της ZX-10RR, ενώ το να βρουν τις ρυθμίσεις για το βρεγμένο ήταν άσκοπο. Τόνισε πώς πλέον έχουν εξειδικευτεί τόσο πολύ τα πράγματα που άλλες ρυθμίσεις χρειάζονται για την βροχή, άλλες για τις μεικτές συνθήκες, άλλες για βρεγμένο χωρίς να βρέχει και άλλες για βρεγμένο με αέρα. Ακόμη, δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στον φετινό ανταγωνισμό λέγοντας πως υπάρχουν τέσσερις με πέντε αναβάτες που μπορούν να τον απειλήσουν και να τον εκθρονίσουν απ’ την πενταετή μοναρχία του.

Από την άλλη, ο Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) πέρασε περισσότερο χρόνο μέσα στην πίστα με στόχο να μάθει καλύτερα τη νέα του μοτοσυκλέτα, ενώ “έπαιξε” και με τις ρυθμίσεις του launch control. Ολοκλήρωσε τις δοκιμές του με 44 γύρους τη δεύτερη μέρα και ήρθε τέταρτος στο πίνακα των χρονομετρήσεων.

Ο Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) έφυγε από τη Jerez ευχαριστημένος με τις επιδόσεις του και βρέθηκε πίσω απ’ τον Rea. Να θυμίσουμε πως είχε μια πτώση στη πρώτη στροφή της πίστας, ενώ τη δεύτερη μέρα συνέχισε ακάθεκτος, καταφέρνοντας να βελτιωθεί στην οδήγηση με βρεγμένη άσφαλτο. Η R1 του αρέσει περισσότερο απ’ την ZX-10RR που οδηγούσε πέρσι, διότι του προσφέρει περισσότερη σιγουριά, λόγω της καλύτερης πρόσφυσης που έχει πίσω. Χάρη σε αυτό μάλιστα είπε πώς ξεπέρασε τις όποιες φοβίες είχε με την οδήγηση στο βρεγμένο. Ωστόσο, ήταν άτυχος επειδή κάθε φορά που έβαζε καινούργια λάστιχα, ο καιρός χειροτέρευε και δεν μπόρεσε να έχει όσο χρόνο ήθελε μέσα στην πίστα. Ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) έκλεισε τη πεντάδα.

Οι “κόκκινοι” είδαν τον Scott Redding με την V4R να βάζει την Aruba.it στη τρίτη θέση του πίνακα. Ο Βρετανός μπορεί να αστειεύτηκε λέγοντας: “Τελικά το χειμώνα βρέχει στη Jerez”, ωστόσο ήταν από τους αναβάτες που επωφελήθηκαν περισσότερο από αυτό. Πολλοί αγώνες του πρωταθλήματος πραγματοποιούνται υπό βροχή και το να αποκτήσει περισσότερη εμπειρία με την V4R στο βρεγμένο ήταν κάτι που επιδίωκε. Την πρώτη μέρα, αισθανόταν αρκετά άβολα πάνω στη V4R επειδή δεν είχε καλή πληροφόρηση για την πρόσφυση του πίσω. Τα πράγματα άλλαξαν προς το καλύτερο, όταν με την ομάδα του βρήκαν τις σωστές ρυθμίσεις των αναρτήσεων. Μάλιστα προς το απόγευμα, που η άσφαλτος είχε σχεδόν στεγνώσει, μπήκε στην πίστα με slick ελαστικά και πέρα απ’ το ότι είχε έναν αρκετά ανταγωνιστικό ρυθμό, βρήκε και τα όρια της μοτοσυκλέτας του σε αυτές τις συνθήκες. Μέχρι και σήμερα η Ducati έχει δοκιμάσει την V4R στο Aragon, τη Valencia (σ.σ. ιδιωτικές δοκιμές) και δύο φορές –πλέον- στη Jerez. Το Portimao που θα φιλοξενήσει τα επόμενα test θα είναι το ιδανικό πεδίο εξέλιξης της V4R λόγω της ποικιλομορφίας της (υψομετρικές διαφορές, σαμαράκια, αρνητική κλήση σε μερικές στροφές) για τη βελτίωση της πρόσφυσης πίσω, τόνισε ο Redding. O Chaz Davies (Aruba.it Racing – Ducati) μπορεί να είχε δύο πτώσεις την πρώτη μέρα και να ολοκλήρωσε τη δεύτερη με λιγότερους από 30 γύρους στη 15η θέση, όμως μετρά ήδη ένα χρόνο εμπειρίας πάνω στη V4R και μπορεί ακόμη και φέτος να μας εκπλήξει με τις επιδόσεις του.

Η HRC Team έχει έναν τεράστιο όγκο δουλειάς να καλύψει, με τους Bautista και Haslam στο πλάι της να κάνουν ότι μπορούν. Στόχος τους είναι να βρουν τις βασικές ρυθμίσεις του triple R όπως ανέφερε ο Ισπανός αναβάτης. Τα πράγματα είναι πιο δύσκολα για τον Bautista αφού στο παρελθόν έχει οδηγήσει μόνο V4 κινητήρες και τώρα καλείται όχι μόνο να βρει τις βασικές ρυθμίσεις του τετρακύλινδρου εν σειρά Fireblade αλλά και να προσαρμόσει το στιλ οδήγησής του, με βάση τον τρόπο που αποδίδει ο κινητήρας της Honda. Για αυτό χρειάζεται περισσότερο χρόνο σε στεγνές συνθήκες.

Ο Haslam (HRC Team) ήρθε έκτος στο πίνακα των χρονομετρήσεων και είναι ιδιαίτερα χαρούμενος που έχει για teammate τον Bautista, επειδή ο εσωτερικός ανταγωνισμός θα τους ωθήσει στο να κυνηγήσουν τις νίκες πιο έντονα. Παράλληλα, χαίρεται που οι γνώσεις του σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας της Fireblade βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με τον Bautista και είναι ευχαριστημένος με τις επιδόσεις του απ’ τη Jerez.

Στην έβδομη θέση ήταν ο Loris Baz (Ten Kate Racing Yamaha) και κατάφερε να επιβεβαιώσει τη βελτίωση της R1 σε μεικτές συνθήκες, ενώ παράλληλα εξασκήθηκε στις εκκινήσεις, ραφινάροντας τα ηλεκτρονικά βοηθήματα. Εστίασε στις βασικές ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας του, ενώ πίσω του ήταν ο Michael Ruben Rinaldi (Team GOELEVEN) και ο Federico Caricasulo (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) που είχε δύο πτώσεις.

Έξω από τη δεκάδα ήταν οι αναβάτες της BMW με τον Tom Sykes στην 11η θέση. Μαζί με τον teammate του, Eugene Laverty, ολοκλήρωσαν συνολικά 65 γύρους στις δύο ημέρες των δοκιμών. Ο Laverty ενθουσιάστηκε με το νέο πλαίσιο της S1000RR αλλά θέλει περαιτέρω αλλαγές στον κινητήρα της για να γίνει πιο ανταγωνιστικός. Η ομάδα έχει δύο πλαίσια να δοκιμάσει στις δοκιμές του Portimao και αρκετά πράγματα για να εξελίξει μέχρι την έναρξη του πρωταθλήματος.

Η ORELAC Racing VERDNATURA είδε τον rookie της, Maximilian Scheib, να παίρνει την 12η θέση και να εντυπωσιάζει τον κόσμο στα paddock. Στόχος του ήταν να εξοικειωθεί με την ZX-10RR και ήταν ο τέταρτος ταχύτερος μη εργοστασιακός αναβάτης. Τρίτος στην ίδια λίστα, τη δεύτερη μέρα, ήταν ο Garret Gerloff (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team). Ο Sandro Cortese έλαβε μέρος στις δοκιμές με την Barni Racing Team και ήταν 14ος, αντικαθιστώντας προσωρινά τον Leon Camier, ο οποίος αναρρώνει απ’ τον τραυματισμό του. Ο Cortese έμεινε πολύ ευχαριστημένος απ’ την αίσθηση που του έδωσε η V4R, ενώ μέχρι και τώρα δεν έχει υπογράψει συμβόλαιο με κάποια ομάδα. Ο Sylvain Barrier (Brixx Performance) ήταν 16ος μπροστά απ’ τον Leandro Mercado (Motocorsa Racing). Απομένουν οι δοκιμές στο Portimao, κι έπειτα η αυλαία του παγκοσμίου πρωταθλήματος Superbike θα ανοίξει με τον αγώνα στο Philip Island!

 

Οι έξι ταχύτεροι χρόνοι

  1. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’40.983 (19 laps)
  2. Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) +0.231 (42 laps)
  3. Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) +0.424 (43 laps)
  4. Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) +0.659 (44 laps)
  5. Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) +1.724 (43 laps)
  6. Leon Haslam (HRC Team) +1.814 (32 laps)
Ετικέτες