Dovizioso και Davies: Οι απολυμένοι της Ducati ψάχνουν το μέλλον τους

Οι καλύτεροι αναβάτες εξέλιξης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/10/2020

Ο Dovizioso έχει μόνο μία ευκαιρία να συνεχίσει να αγωνίζεται το 2021, όπως δήλωσε ο ίδιος πως θα ήθελε να κάνει πριν φύγει από την πρώτη γραμμή και συνεχίσει ως αναβάτης εξέλιξης. Η Aprilia είναι η μόνο που θα μπορούσε να του δώσει μία σέλα σε αντίθεση με τους κατασκευαστές που τον θέλουν ως αναβάτη εξέλιξης, ακριβώς όπως θα ήθελε και η Ducati να γίνει, πράγμα που ο Dovi δεν δέχτηκε.

Ωστόσο ο Dovizioso δεν έχει σβήσει ολότελα την προοπτική να γίνει από την επόμενη σεζόν αναβάτης εξέλιξης. Αποκάλυψε μάλιστα πως συζητά αυτή την λύση με αρκετούς κατασκευαστές υπό μία προϋπόθεση, την επιστροφή του στην αγωνιστική δράση το 2022. Την ερχόμενη Άνοιξη και με την προϋπόθεση πως τα πράγματα θα εξελιχθούν πιο ομαλά από φέτος ή ακόμη καλύτερα πως θα υπάρχει ένα φυσιολογικό πρόγραμμα στα MotoGP, θα ξεκινήσει μία από τις πιο έντονες μεταγραφικές περιόδους των τελευταίων ετών, η λεγόμενη “silly season” που θα διαρκέσει μέχρι να καλυφθεί και η τελευταία σέλα.

Ο Dovizioso παίζει τα χαρτιά του από τώρα για τότε, γνωρίζοντας τι πρόκειται να γίνει του χρόνου, και ξέρει πολύ καλά επίσης πως το ζήτημα είναι να μείνεις στο προσκήνιο. Αποκάλυψε πως πράγματι μιλά με αρκετούς κατασκευαστές να γίνει αναβάτης εξέλιξης, αν του δώσουν μοτοσυκλέτα να αγωνιστεί το 2022. Αν υποθέσουμε πως ο Pedrosa συνεχίζει αυτό τον ρόλο στην KTM, που είναι και σχεδόν σίγουρο, όπως και ο Lorenzo στην Yamaha, τότε οι βασικές θέσεις που μένουν είναι Honda και Suzuki από την στιγμή που με την Aprilia γίνεται άλλη κουβέντα. Η Honda έχει κλείσει τις εργοστασιακές θέσεις με τον Pol Espargaro να πηγαίνει εκεί την επόμενη χρονιά αλλά δεν υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να κάνει κάποια έκπληξη με την LCR μιλώντας πάντα για το 2022, χρονιά που δεν ξέρεις από τώρα και πώς θα κινηθεί η Suzuki μιας και δεν το ξέρουν και οι ίδιοι.

Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Dovizioso μπορεί να παίξει τον ρόλο του αναβάτη εξέλιξης πάρα πολύ καλά, πράγμα σπάνιο και δυσεύρετο καθώς δεν είναι πολλοί οι αναβάτες που μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο.

Η σέλα της Aprilia μπορεί να είναι διαθέσιμη για τον Dovizioso από την επόμενη χρονιά, αλλά γεγονός είναι πως ο Dovizioso θα προτιμούσε να την κάψει αν μπορεί να εξασφαλίσει καλύτερη θέση το 2022, γλιτώνοντας και την «σφαγή» που θα γίνει την silly season.

Στο MOTUL WSBK όπου η Ducati ανακοίνωσε τον Rinaldi για την εργοστασιακή θέση δίπλα στον Redding, μία αναμενόμενη κίνηση όπως είχαμε πει, ο Davies νιώθει παραγκωνισμένος και δεν έχει και άδικο. Με λίγα λόγια το καλύτερο που μπορούσε να κάνει η Ducati με αγωνιστικά κριτήρια ήταν μία άκομψη κίνηση προάγοντας τον Rinaldi ει βάρος του Davies και το έκανε. Για αυτό και ο Davies έβγαλε εκείνο το καυστικό tweet που απλά συνοψίζει την απογοήτευση που ένιωσε για την απόφαση αυτή μετά από 7 χρόνια. Στο μεταξύ η Ducati όλα αυτά τα χρόνια δεν του είχε δώσει μία τόσο ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα όσο αυτή που τώρα έχει, οπότε το γεγονός πως ήταν συνέχεια πρωταγωνιστής και δεύτερος στον τίτλο για τρεις συνεχόμενες χρονιές, έπρεπε να μετρήσει παραπάνω από αυτό που έγινε τώρα. Το θέμα είναι πως ο συνδυασμός Rea και Kawasaki είναι ανίκητος, δεν τα καταφέρνει ούτε ο Redding και ο Rinaldi δείχνει πως έχει περισσότερες πιθανότητες να κοντραριστεί μαζί του. Και στις πιθανότητες πόνταρε η Ducati…

Μετά το καυστικό tweet για να δουλέψει επιστάτης στην φάρμα του Dovizioso φροντίζοντας την πίστα ο Davies ευχαρίστησε την Aruba.it και την Ducati λέγοντας πως όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν. Εστιάζει στις καλές αναμνήσεις, τις 27 νίκες και τις 86 φορές που ανέβηκαν στο βάθρο. Στην περίπτωσή τα πράγματα είναι πιο στενάχωρα από του Dovizioso, καθώς οι μόνες ελεύθερες θέσεις -με κάποια προοπτική- είναι αυτές που είχε πριν ο… Rinaldi! Η GoEleven που μόλις έχασε τον Rinaldi θα μπορούσε να τον δεχτεί και μάλιστα να τον βοηθήσει να είναι και στην πρώτη γραμμή, σε αντίθεση με την Barni που οργανωτικά είναι ένα σκαλί κάτω, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα αυτή την περίεργη σεζόν…

Motul WSBK 2020 - Δοκιμές Aragon 1η μέρα: Μεγάλος ανταγωνισμός

Με μικτές συνθήκες οι δοκιμές
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/11/2019

Η σεζόν 2019 των Superbikes δεν έχει κλείσει μήνα από τότε που τελείωσε και οι αναβάτες μετά από ένα μικρό διάλειμμα και μια μικρή “περατζάδα” στην EICMA, ξαναβρέθηκαν στο “φυσικό” τους περιβάλλον για τις επίσημες δοκιμές στην Aragon της ερχόμενης σεζόν. Το κύμα κακοκαιρίας πάντως που έπληξε την Ισπανία με βροχοπτώσεις και θερμοκρασίες που δεν ξεπέρασαν τους 10ο C, δυσκόλεψαν αρκετά αναβάτες και μηχανικούς. Έτσι, παρότι οι δοκιμές ξεκίνησαν στις 10:00π.μ. τοπική ώρα κανένας αναβάτης δεν μπήκε στην πίστα μέχρι της 11:06 π.μ., όταν η Ana Carrasco (Kawasaki Provec WorldSSP300) σήμανε την εκκίνηση με το Ninja 400. Όμως, τόσο η ίδια όσο και ο Manuel Gonzalez (Kawasaki ParkinGO Team), έχασαν την ευκαιρία που είχαν να δοκιμάσουν για λίγο την ZX-10RR λόγω της κακοκαιρίας.

Ο πρώτος αναβάτης των Superbikes που μπήκε στην πίστα δεν ήταν άλλος απ’ τον εκκεντρικό Scott Redding (Arubat.it Racing – Ducati), που φέτος κάνει το ντεμπούτο του, έχοντας κατακτήσει τον τίτλο του BSB, με την Ducati και έκλεισε τη πεντάδα το πρωί. Άλλος ένας αναβάτης που κάνει το ντεμπούτο του φέτος με την V4R είναι ο Leon Camier (BARNI Racing Team) και μάλιστα ήταν και ο ταχύτερος στην πίστα, έως την ώρα που ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) βρέθηκε και παρέμεινε στην κορυφή των χρονομετρήσεων, αφήνοντάς τον δεύτερο. Ωστόσο, οι χρόνοι όλων των αναβατών το πρωί δεν ήταν ιδιαίτερα χαμηλοί, αφενός μεν λόγω της κακοκαιρίας και αφετέρου επειδή εστίασαν περισσότερο στο να προσαρμόσουν τις μοτοσυκλέτες στα μέτρα τους.

Ο Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Team) ήταν ο δεύτερος κατά σειρά αναβάτης που μπήκε στην πίστα και ήρθε τέταρτος, οδηγώντας μάλιστα την περσινή R1 αφού η Yamaha θα έχει την ανανεωμένη έκδοσή της στις επόμενες δοκιμές στην Jerez σε δύο εβδομάδες από τώρα. Έμεινε ευχαριστημένος από τη συμπεριφορά της R1 στο βρεγμένο, με τον πίσω τροχό να έχει φοβερή πρόσφυση. Αντίστοιχα ο Garrett Gerloff (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) –πρωτοεμφανιζόμενος και προερχόμενος από το MotoAmerica πρωτάθλημα- ανέβηκε στη σέλα της φετινής R1 και βρέθηκε μάλιστα στην τρίτη θέση του πίνακα των χρονομετρήσεων, ενώ και αυτός αντιμετώπισε δυσκολίες με τα ελαστικά. Από την άλλη η R1 ήταν ήδη στα μέτρα του, με τα κλιπ-ονς και τα μαρσπιέ να βρίσκονται ακριβώς εκεί που θέλει και η μόνη αλλαγή που έκανε ήταν στο να προσαρμόσει το quickshifter στις απαιτήσεις του.

Παρότι οι πρωινές δοκιμές είχαν μειωμένη δράση μέσα στη πίστα, όλες οι ομάδες δούλεψαν πυρετωδώς ώστε να προετοιμαστούν όσο το δυνατόν καλύτερα για το πρώτο αγώνα της ερχόμενης σεζόν. Μηχανικοί και αναβάτες εστίασαν στο να βρουν τη κατάλληλη εργονομία στις μοτοσυκλέτες τους –μην ξεχνάμε πως φέτος υπήρξαν πολλές μεταγραφές και οι περισσότεροι οδηγούν για πρώτη φορά τη νέα τους μοτοσυκλέτα- αλλά και το στήσιμο των αναρτήσεων.

Οι πέντε ταχύτεροι του πρωινού session

  1. Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) 2’04.321
  2. Leon Camier (BARNI Racing Team) 2’04.690
  3. Garrett Gerloff (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) 2'04.818
  4. Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Team) 2’06.268
  5. Scott Redding (Aruba.it Racing Team WorldSBK) 2’06.315

Όσο η μέρα κυλούσε, οι καιρικές συνθήκες καλυτέρευαν με την πίστα να στεγνώνει σιγά-σιγά και τους χρόνους να πέφτουν κάτω απ’ τα δύο λεπτά. O Redding θέλοντας να κάνει αισθητή την παρουσία του, μιας και ήδη ξέρει την V4R την σαν τη παλάμη του απ’ το BSB, ανέβασε το ρυθμό του και βρέθηκε να ηγείται τον χρονομετρήσεων, ενώ έκλεισε τη πρώτη μέρα ολοκληρώνοντας 51 γύρους και τελικά ήρθε δεύτερος στον πίνακα των χρόνων. Στις 14:00 ο πεντάστερος Rea μπήκε στην πίστα και έθεσε τον ταχύτερο χρόνο για την πρώτη μέρα των δοκιμών, ενώ εστίασε μαζί με τον αρχηγό της ομάδας Pere Riba στη ρύθμιση της γεωμετρίας ώστε η ZX-10RR να στρίβει πιο εύκολα αλλά να μην χάνει τη σταθερότητά της. Ο φετινός πρωταθλητής είχε μια πτώση, όμως δεν τραυματίστηκε.

Για τον Chaz Davies (Aruba.it Racing Ducati) ήταν η πρώτη φορά που θα οδηγούσε την V4R στην Aragon σε επίσημες δοκιμές στο 100% της φυσικής του κατάστασης, αφού πέρσι τέτοια εποχή ήταν σε αναμονή για να χειρουργήσει την κλείδα του. Εστίασε κυρίως στη ρύθμιση του πλαισίου και στα ηλεκτρονικά της μοτοσυκλέτας του, ενώ ολοκλήρωσε τη πρώτη μέρα στην τέταρτη θέση. Ο Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) βρέθηκε για πρώτη φορά στη σέλα της ZX-10RR και με μια νέα ομάδα. Ολοκλήρωσε τις δοκιμές με 37 γύρους, έχοντας περίπου 1” διαφορά απ’ τον Rea και ήρθε έκτος.

Μεγάλος ανταγωνισμός υπήρχε και στην Pata Yamaha με τον Michael van der Mark να είναι ο ταχύτερος με R1, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση, ενώ ο Razgatliolgu έκλεισε την πεντάδα δουλεύοντας κυρίως στο τρίγωνο της εργονομίας. Επίσης είπε, πως στο στεγνό η R1 του φάνηκε πραγματικά εκπληκτική και πως δεν περίμενε να πέσει στο 1:51, όμως χρειάζεται περισσότερο χρόνο εξοικείωσης. Σχετικά με το νέο περιβάλλον που βρίσκεται, αισθάνεται μια μικρή πίεση απ’ τον ομόσταβλό του van der Mark, αλλά του αρέσει πολύ η ομάδα και η συνεργασία τους.

Στην GRT Yamaha WorldSBK Junior Team, ο Gerloff έκλεισε την μέρα του με 52 γύρους και ήρθε έβδομος με τον χρόνο του να βελτιώνεται αισθητά στο στεγνό. Προσπάθησε να μπει στο ρυθμό της πίστας, διότι είναι η πρώτη φορά που βρίσκεται στην Aragon, ενώ με τα ελαστικά να είναι διαφορετικά από αυτά που χρησιμοποιούν στο MotoAmerica ήθελε περισσότερο χρόνο εξοικείωσης. Η αίσθηση που του έδινε η R1, ήταν πολύ θετική και ο στόχος τους για φέτος είναι να είναι αρκετά ανταγωνιστικός απέναντι στον ομόσταβλό του Caricasulo, που ήρθε ένατος στον πίνακα των χρονομετρήσεων, αλλά και απέναντι στους αναβάτες της Pata Yamaha.

Ανάμεσα στους αναβάτες της GRT βρέθηκε ο Leon Camier που εστίασε αποκλειστικά στο να εξοικειωθεί πρώτα με την V4R και να την μάθει καλύτερα, πριν προχωρήσει σε πιο ουσιαστικές ρυθμίσεις.

Τέλος, "ηχηρή" ήταν η...απουσία της Honda και των Bautista και Haslam που θα έχει φέτος για αναβάτες, αυξάνοντας έτσι το ενδιαφέρον για τις δυνατότητες της CBR1000RR-R απέναντι στον ανταγωνισμό, αλλά και της BMW με τους Sykes και Laverty.

Οι χρόνοι της πρώτης μέρας:

  1. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’50.416 – 27 γύροι
  2. Scott Redding (Aruba.it Racing – Ducati) 1’50.868 – 51 γύροι
  3. Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) 1’50.941 – 39 γύροι
  4. Chaz Davies (Aruba.it Racing – Ducati) 1’51.176 – 37 γύροι
  5. Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Team) 1’51.313 – 47 γύροι
  6. Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’51.567 – 37 γύροι
  7. Garrett Gerloff (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) 1’51.867 – 52 γύροι
  8. Leon Camier (BARNI Racing Team) 1’52.902 – 37 γύροι
  9. Federico Caricasulo (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) 1’53.514 – 57 γύροι
Ετικέτες