Motul WSBK 2019 Portimao: Eπιστροφή στη δράση

Διάλειμμα τέλος
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/9/2019

Έχουν περάσει οκτώ εβδομάδες από τον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος Motul WSBK και η τελευταία φορά που βρέθηκαν οι αναβάτες σε πίστα ήταν την προηγούμενη εβδομάδα για τις επίσημες δοκιμές στο Portimao. Τώρα, βρισκόμαστε προ των πυλών του αγωνιστικού τριημέρου και μια μικρή ανασκόπηση σχετικά με τους πρωταγωνιστές του Motul WSBK ενδείκνυται.

Ο Alvaro Bautista έκανε φέτος το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα με την Panigale V4 R και την Aruba.IT Ducati – Racing. Η πορεία του ήταν εκπληκτική, τόσο που στους 11 πρώτους αγώνες έκανε το πρωτάθλημα να δείχνει ανιαρό καθώς τερμάτιζε πρώτος με διαφορά συνήθως πάνω από 10”. Από κι έπειτα ακολούθησε μια πτωτική πορεία (έβαλε και η διοργάνωση το χεράκι της μειώνοντας το όριο περιστροφής του κινητήρα της V4 R) , που κορυφώθηκε στον τελευταίο γύρο του πρωταθλήματος, στη Laguna Seca, όπου τραυματίστηκε στον ώμο του και δεν είναι ακόμη στο 100% της αποκατάστασής του.

Ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK), κυρίαρχος του πρωταθλήματος τα τελευταία τέσσερα χρόνια, τα βρήκε σκούρα στην έναρξη της φετινής σεζόν και σε αυτό οφείλονταν όχι μόνο ο ερχομός του Bautista στη Ducati αλλά και η V4 R που στα κατάλληλα χέρια μπορεί να δημιουργήσει ένα άκρως ανταγωνιστικό πακέτο. Μάλιστα, όταν η Kawasaki παρουσίασε την φετινή της ομάδα στο πρωτάθλημα, χρησιμοποίησε την ιαπωνική λέξη “Ganbaru” ως σλόγκαν που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει “βάλε τα δυνατά σου”. Ωστόσο, χάρη στη σταθερότητα του Rea, να τερματίζει δεύτερος και να μην αφήνει το βαθμολογικό χάσμα να μεγαλώνει περισσότερο, κατάφερε να αδράξει την ευκαιρία όταν παρουσιάστηκε λόγω των πτώσεων του Bautista και βρέθηκε τώρα να ηγείται του πρωταθλήματος κατά 81 βαθμούς.

Σε μια πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε ο Jonathan Rea στο BBC ανέφερε πως αυτό που τον παρακινεί ώστε να είναι πάντοτε ανταγωνιστικός είναι ο φόβος του να σταματήσει να νικά. Έτσι, κατάφερε να είναι πρώτος στην βαθμολογία, ενώ πλέον γνωρίζει πως μπορεί να τα καταφέρει είτε βρίσκεται στην πρώτη θέση είτε όχι και να νικήσει τον αγώνα. Τα πάντα έχουν να κάνουν με την ψυχολογία, το κίνητρο και την επιμονή τόνισε ο Rea.

Τώρα, ο αγώνας στο Portimao σηματοδοτεί τον 400ο αγώνα στο Motul WSBK από το 1988 που ξεκίνησε και θα είναι η 11η φορά που η πίστα φιλοξενεί έναν γύρο του πρωταθλήματος. Μάλιστα, η πίστα θα συνεχίσει να βρίσκεται στο ημερολόγιο του Motul WSBK μέχρι το 2022, καθώς ανανέωσε το συμβόλαιό της με την διοργάνωση. Από τα στατιστικά της πίστας μπορούμε να αντλήσουμε αρκετές πληροφορίες και να δούμε ποιοι από τους αναβάτες και τις ομάδες αποτελούν το φαβορί για τον αγώνα. Ο Rea μαζί με την Kawasaki είναι ο πιο σοβαρός διεκδικητής της νίκης στο Portimao, καθώς ο περσινός πρωταθλητής δεν έχει χάσει σε αυτή από το 2015, έχοντας ένα σερί οκτώ νικών που είναι το διπλάσιο από αυτό που έχουν καταφέρει στο παρελθόν οι αντίπαλοι από την Ducati και την Aprilia. Το ίδιο ισχύει και για τις Superpole. Η τελευταία φορά που στέφθηκε νικήτρια η Ducati σε αυτή τη πίστα ήταν το 2011 στο δεύτερο σκέλος, με τον Carlos Checa να επιτυγχάνει αυτό τον άθλο.

Τα δοκιμαστικά για τον Bautista μπορεί να μην ήταν γεμάτα δράση και να μην είχε το χρόνο που ήθελε μέσα στην πίστα, καθώς προτίμησε να μην κουράσει περαιτέρω τον ώμο του και να απέχει απ’ τη δεύτερη μέρα των δοκιμών. Ωστόσο, έμεινε ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα και είπε πως ξαναβρήκε την αίσθηση που έψαχνε στη V4 R. Το μόνο που μένει να δούμε είναι κατά ποσό θα μπορέσει να είναι ανταγωνιστικός κατά τη διάρκεια των αγώνων. Ο ομόσταβλός του από την άλλη, ο Chaz Davies, που πήρε την πρώτη του νίκη φέτος στη Laguna Seca, στις δοκιμές φρόντισε να κάνει και μια προσομοίωση αγώνα, ενώ δοκίμασε και ένα νέο ψαλίδι για την Panigale V4 R. Οπότε περιμένουμε να δούμε αρκετή δράση απ’ τους αναβάτες της Aruba.IT Racing – Ducati.

Η Yamaha από την άλλη έχει στεφθεί νικήτρια δύο φορές στο Portimao, μια το 2009 στο πρώτο σκέλος με τον Ben Spies και άλλη μια το 2011 με τον Marco Melandri στο δεύτερο σκέλος, ο οποίος από του χρόνου αποσύρεται. Τόσο το 2017 όσο και το 2018 κατάφερε να πάρει μια θέση στο βάθρο χάρη στον Michael van der Mark, που είχε τερματίσει δεύτερος και τρίτος αντίστοιχα. Η BMW από την άλλη είχε μια νίκη το 2013 με τον Marco Melandri, η οποία αποτελεί μέχρι και σήμερα το μοναδικό της βάθρο σε αυτή τη πίστα. Τώρα, με τον Tom Sykes στο πλευρό της, που έχει δείξει ότι μπορεί να τερματίσει μέσα στην τριάδα αλλά και να παλέψει για τη νίκη, έχει περισσότερες ευκαιρίες να βρεθεί για δεύτερη φορά σε μια θέση του βάθρου. Η Honda από την άλλη είχε ανέβει στο κορυφαίο σκαλί του βάθρου το 2014, χάρη στον Jonathan Rea.

Τρείς γύροι απομένουν μέχρι να τελειώσει το φετινό πρωτάθλημα Motul WSBK και όπως όλα δείχνουν, η απόφαση της διοργάνωσης να μειώσει το όριο περιστροφής του κινητήρα της V4 R του Bautista αποδείχτηκε σωστή κίνηση ώστε να αυξηθεί το ενδιαφέρον, αν και σε αυτό συνέβαλαν και οι πτώσεις του. Παρότι ο Rea ηγείται στη βαθμολογία κατά 81 βαθμούς από τον Bautista, το πρωτάθλημα ακόμη κρίνεται και ο φετινός πρωταθλητής δεν έχει οριστεί ακόμη.

Ετικέτες

Motul WSBK, Magny-Cours: Απόλυτος κυρίαρχος ο Bulega στον αγώνα-παρέλαση των Ducati

Οι τρεις αγώνες του σαββατοκύριακου κατέληξαν σε βάθρα αποκλειστικά Ducati
wsbk
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Ο Nicolo Bulega (Ducati) απλά δεν βλέπει ανταγωνισμό φέτος: μετά από εννιά τριπλούς (δύο πλήρη σκέλη συν τη superpole race) αγώνες ο Ιταλός έχει μόνο μια δεύτερη θέση, στο πρώτο σκέλος του Donington, να του χαλά το απόλυτο. Σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις ο Bulega πήρε τη νίκη!

Ακόμη χειρότερα για τους ανταγωνιστές, το εργοστασιακό δίδυμο της Ducati με τον Iker Lecuona δίπλα στον πρωτοπόρο έχει κάνει το 1-2 τόσο προβλέψιμο που δεν αξίζει καν να στοιχηματίσεις πάνω του - τι απόδοση θα μπορούσε να έχει η βεβαιότητα;

Και το δράμα των άλλων κατασκευαστών δεν τελειώνει εδώ, καθώς στον Γαλλικό αγώνα του Magny-Cours οι Ducati πρακτικά κατέλαβαν σχεδόν πλήρως την πρώτη εξάδα και στα τρία αγωνιστικά σκέλη, με μοναδική εξαίρεση τις δύο πέμπτες θέσεις που κατάφερε ο Alex Lowes με τη Bimota. Πλην αυτών, οι πρώτες γραμμές στους πίνακες αποτελεσμάτων θα μπορούσαν να προέρχονται από ενιαίο Panigale V4 R.

Έχοντας καβατζώσει την pole position, στο πρώτο σκέλος ο Bulega χρειάστηκε να παλέψει πολύ με το ομόσταυλό του, Lecuona, για δέκα γύρους χωρίς να έχει καταφέρει ως τότε να εξασφαλίσει την πρωτιά του. Η αμφίρροπη αυτή μονομαχία διακόπηκε από την εμφάνιση κόκκινων σημαιών, λόγω πτώσης του Tommy Bridewell (Ducati), ευτυχώς χωρίς τραυματισμό για τον Άγγλο.

Η επανεκκίνηση έφερε την ίδια γνώριμη εικόνα, με τους Bulega και Lecuona να εναλλάσσονται στην πρωτιά κατά τον πρώτο γύρο, ωστόσο η άφιξη του Sam Lowes (Ducati) στο παιχνίδι κόστισε περισσότερο στον Lecuona. Η άμυνα που κλήθηκε να παίξει ενάντια στο έμπειρο Άγγλο έδωσε την ευκαιρία στον Bulega να απομακρυνθεί και κάπου εκεί η ιστορία του πρώτου σκέλους έλαβε τέλος: ο Ιταλός πήρε την 24η φετινή του νίκη, ο Lecuona την 20ή του δεύτερη θέση φέτος και ο Sam Lowes συμπλήρωσε το βάθρο.

Στη Superpole Race ο Lecuona έκανε ξανά δύσκολη τη ζωή του Bulega για τέσσερις γύρους, ένα λάθος στα φρένα καθώς πίεζε τον Ιταλό έβαλε τέλος στις ελπίδες νίκης του Ισπανού και τον έριξε στα δόντια του Sam Lowes, δίνοντας παράλληλα μια ανάσα κάμποσων δευτερολέπτων στον Bulega.

Όλα έδειχναν πως και στον σύντομο αγώνα θα είχαμε το ίδιο βάθρο με το πρώτο σκέλος, ώσπου στον τελευταίο γύρο ο S. Lowes έχασε το μπροστινό του και έπεσε, αφήνοντας το χαμηλότερο σκαλί του βάθρου σε έναν άλλον αναβάτη με Ducati, τον Yari Montella.

Στο δεύτερο σκέλος του Magny-Cours ο Bulega δεν άφησε πολλά περιθώρια για αμφισβήτηση από την αρχή και σε λίγους μόλις γύρους άρχισε να χτίζει διαφορά ασφαλείας από τον Lecuona.

Η διαφορά στο σκέλος αυτό έγινε από τον Alberto Surra (Ducati), ο οποίος έδωσε μάχη με τον Montella για το τρίτο σκαλί του βάθρου, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να σχηματίσει μια διαφορετική τριάδα νικητών απ’ ότι στη Superpole Race, καθώς ο Ιταλός της Barni Spark Racing Team ήταν και πάλι αυτός που ακολούθησε τους δύο εργοστασιακούς στο βάθρο.

Και το σκέλος αυτό διακόπηκε από κόκκινες σημαίες εξαιτίας πτώσης του Bridewell ενόσω πάλευε με τον Alvaro Bautista (Ducati) για την έκτη θέση, ωστόσο αυτό συνέβη με δύο γύρους να απομένουν στον αγώνα και φυσικά η διακοπή ήταν οριστική.

Η επίμονη παρουσία του Lecuona στη δεύτερη θέση είναι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο ο Bulega δεν έχει ακόμη εξασφαλίσει τον τίτλο σε μια τόσο σαρωτική και κυριαρχική χρονιά. Με 553 βαθμούς ο Ιταλός - που προαλείφεται για την ομάδα του μέντορά του, VR46, στο MotoGP το 2027 - δεν δείχνει να ανησυχεί απολαμβάνοντας 146 βαθμούς απόσταση από τον Lecuona (407 β.) στη δεύτερη θέση και στην Cremona (25-27/9) θα έχει μια υπέροχη ευκαιρία να γράψει ιστορία με άφθονο συμβολισμό: στον αγώνα της πατρίδας του θα κάνει την 100ή του συμμετοχή στο WSBK, ορόσημα που θα δέσουν τέλεια με την εξασφάλιση του πρωταθλήματος με δύο αγώνες να απομένουν μετά το πρόγραμμα.

Στην τρίτη θέση της κατάταξης βρίσκεται ο Montella με 247 βαθμούς και τους αδελφούς Lowes να τον ακολουθούν, με 201 ο Alex (Bimota) και με 198 ο Sam (Ducati).