Motul WSBK 2020 - Δοκιμές Aragon 1η μέρα: Μεγάλος ανταγωνισμός

Με μικτές συνθήκες οι δοκιμές
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/11/2019

Η σεζόν 2019 των Superbikes δεν έχει κλείσει μήνα από τότε που τελείωσε και οι αναβάτες μετά από ένα μικρό διάλειμμα και μια μικρή “περατζάδα” στην EICMA, ξαναβρέθηκαν στο “φυσικό” τους περιβάλλον για τις επίσημες δοκιμές στην Aragon της ερχόμενης σεζόν. Το κύμα κακοκαιρίας πάντως που έπληξε την Ισπανία με βροχοπτώσεις και θερμοκρασίες που δεν ξεπέρασαν τους 10ο C, δυσκόλεψαν αρκετά αναβάτες και μηχανικούς. Έτσι, παρότι οι δοκιμές ξεκίνησαν στις 10:00π.μ. τοπική ώρα κανένας αναβάτης δεν μπήκε στην πίστα μέχρι της 11:06 π.μ., όταν η Ana Carrasco (Kawasaki Provec WorldSSP300) σήμανε την εκκίνηση με το Ninja 400. Όμως, τόσο η ίδια όσο και ο Manuel Gonzalez (Kawasaki ParkinGO Team), έχασαν την ευκαιρία που είχαν να δοκιμάσουν για λίγο την ZX-10RR λόγω της κακοκαιρίας.

Ο πρώτος αναβάτης των Superbikes που μπήκε στην πίστα δεν ήταν άλλος απ’ τον εκκεντρικό Scott Redding (Arubat.it Racing – Ducati), που φέτος κάνει το ντεμπούτο του, έχοντας κατακτήσει τον τίτλο του BSB, με την Ducati και έκλεισε τη πεντάδα το πρωί. Άλλος ένας αναβάτης που κάνει το ντεμπούτο του φέτος με την V4R είναι ο Leon Camier (BARNI Racing Team) και μάλιστα ήταν και ο ταχύτερος στην πίστα, έως την ώρα που ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) βρέθηκε και παρέμεινε στην κορυφή των χρονομετρήσεων, αφήνοντάς τον δεύτερο. Ωστόσο, οι χρόνοι όλων των αναβατών το πρωί δεν ήταν ιδιαίτερα χαμηλοί, αφενός μεν λόγω της κακοκαιρίας και αφετέρου επειδή εστίασαν περισσότερο στο να προσαρμόσουν τις μοτοσυκλέτες στα μέτρα τους.

Ο Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Team) ήταν ο δεύτερος κατά σειρά αναβάτης που μπήκε στην πίστα και ήρθε τέταρτος, οδηγώντας μάλιστα την περσινή R1 αφού η Yamaha θα έχει την ανανεωμένη έκδοσή της στις επόμενες δοκιμές στην Jerez σε δύο εβδομάδες από τώρα. Έμεινε ευχαριστημένος από τη συμπεριφορά της R1 στο βρεγμένο, με τον πίσω τροχό να έχει φοβερή πρόσφυση. Αντίστοιχα ο Garrett Gerloff (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) –πρωτοεμφανιζόμενος και προερχόμενος από το MotoAmerica πρωτάθλημα- ανέβηκε στη σέλα της φετινής R1 και βρέθηκε μάλιστα στην τρίτη θέση του πίνακα των χρονομετρήσεων, ενώ και αυτός αντιμετώπισε δυσκολίες με τα ελαστικά. Από την άλλη η R1 ήταν ήδη στα μέτρα του, με τα κλιπ-ονς και τα μαρσπιέ να βρίσκονται ακριβώς εκεί που θέλει και η μόνη αλλαγή που έκανε ήταν στο να προσαρμόσει το quickshifter στις απαιτήσεις του.

Παρότι οι πρωινές δοκιμές είχαν μειωμένη δράση μέσα στη πίστα, όλες οι ομάδες δούλεψαν πυρετωδώς ώστε να προετοιμαστούν όσο το δυνατόν καλύτερα για το πρώτο αγώνα της ερχόμενης σεζόν. Μηχανικοί και αναβάτες εστίασαν στο να βρουν τη κατάλληλη εργονομία στις μοτοσυκλέτες τους –μην ξεχνάμε πως φέτος υπήρξαν πολλές μεταγραφές και οι περισσότεροι οδηγούν για πρώτη φορά τη νέα τους μοτοσυκλέτα- αλλά και το στήσιμο των αναρτήσεων.

Οι πέντε ταχύτεροι του πρωινού session

  1. Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) 2’04.321
  2. Leon Camier (BARNI Racing Team) 2’04.690
  3. Garrett Gerloff (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) 2'04.818
  4. Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Team) 2’06.268
  5. Scott Redding (Aruba.it Racing Team WorldSBK) 2’06.315

Όσο η μέρα κυλούσε, οι καιρικές συνθήκες καλυτέρευαν με την πίστα να στεγνώνει σιγά-σιγά και τους χρόνους να πέφτουν κάτω απ’ τα δύο λεπτά. O Redding θέλοντας να κάνει αισθητή την παρουσία του, μιας και ήδη ξέρει την V4R την σαν τη παλάμη του απ’ το BSB, ανέβασε το ρυθμό του και βρέθηκε να ηγείται τον χρονομετρήσεων, ενώ έκλεισε τη πρώτη μέρα ολοκληρώνοντας 51 γύρους και τελικά ήρθε δεύτερος στον πίνακα των χρόνων. Στις 14:00 ο πεντάστερος Rea μπήκε στην πίστα και έθεσε τον ταχύτερο χρόνο για την πρώτη μέρα των δοκιμών, ενώ εστίασε μαζί με τον αρχηγό της ομάδας Pere Riba στη ρύθμιση της γεωμετρίας ώστε η ZX-10RR να στρίβει πιο εύκολα αλλά να μην χάνει τη σταθερότητά της. Ο φετινός πρωταθλητής είχε μια πτώση, όμως δεν τραυματίστηκε.

Για τον Chaz Davies (Aruba.it Racing Ducati) ήταν η πρώτη φορά που θα οδηγούσε την V4R στην Aragon σε επίσημες δοκιμές στο 100% της φυσικής του κατάστασης, αφού πέρσι τέτοια εποχή ήταν σε αναμονή για να χειρουργήσει την κλείδα του. Εστίασε κυρίως στη ρύθμιση του πλαισίου και στα ηλεκτρονικά της μοτοσυκλέτας του, ενώ ολοκλήρωσε τη πρώτη μέρα στην τέταρτη θέση. Ο Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) βρέθηκε για πρώτη φορά στη σέλα της ZX-10RR και με μια νέα ομάδα. Ολοκλήρωσε τις δοκιμές με 37 γύρους, έχοντας περίπου 1” διαφορά απ’ τον Rea και ήρθε έκτος.

Μεγάλος ανταγωνισμός υπήρχε και στην Pata Yamaha με τον Michael van der Mark να είναι ο ταχύτερος με R1, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση, ενώ ο Razgatliolgu έκλεισε την πεντάδα δουλεύοντας κυρίως στο τρίγωνο της εργονομίας. Επίσης είπε, πως στο στεγνό η R1 του φάνηκε πραγματικά εκπληκτική και πως δεν περίμενε να πέσει στο 1:51, όμως χρειάζεται περισσότερο χρόνο εξοικείωσης. Σχετικά με το νέο περιβάλλον που βρίσκεται, αισθάνεται μια μικρή πίεση απ’ τον ομόσταβλό του van der Mark, αλλά του αρέσει πολύ η ομάδα και η συνεργασία τους.

Στην GRT Yamaha WorldSBK Junior Team, ο Gerloff έκλεισε την μέρα του με 52 γύρους και ήρθε έβδομος με τον χρόνο του να βελτιώνεται αισθητά στο στεγνό. Προσπάθησε να μπει στο ρυθμό της πίστας, διότι είναι η πρώτη φορά που βρίσκεται στην Aragon, ενώ με τα ελαστικά να είναι διαφορετικά από αυτά που χρησιμοποιούν στο MotoAmerica ήθελε περισσότερο χρόνο εξοικείωσης. Η αίσθηση που του έδινε η R1, ήταν πολύ θετική και ο στόχος τους για φέτος είναι να είναι αρκετά ανταγωνιστικός απέναντι στον ομόσταβλό του Caricasulo, που ήρθε ένατος στον πίνακα των χρονομετρήσεων, αλλά και απέναντι στους αναβάτες της Pata Yamaha.

Ανάμεσα στους αναβάτες της GRT βρέθηκε ο Leon Camier που εστίασε αποκλειστικά στο να εξοικειωθεί πρώτα με την V4R και να την μάθει καλύτερα, πριν προχωρήσει σε πιο ουσιαστικές ρυθμίσεις.

Τέλος, "ηχηρή" ήταν η...απουσία της Honda και των Bautista και Haslam που θα έχει φέτος για αναβάτες, αυξάνοντας έτσι το ενδιαφέρον για τις δυνατότητες της CBR1000RR-R απέναντι στον ανταγωνισμό, αλλά και της BMW με τους Sykes και Laverty.

Οι χρόνοι της πρώτης μέρας:

  1. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’50.416 – 27 γύροι
  2. Scott Redding (Aruba.it Racing – Ducati) 1’50.868 – 51 γύροι
  3. Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) 1’50.941 – 39 γύροι
  4. Chaz Davies (Aruba.it Racing – Ducati) 1’51.176 – 37 γύροι
  5. Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Team) 1’51.313 – 47 γύροι
  6. Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’51.567 – 37 γύροι
  7. Garrett Gerloff (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) 1’51.867 – 52 γύροι
  8. Leon Camier (BARNI Racing Team) 1’52.902 – 37 γύροι
  9. Federico Caricasulo (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) 1’53.514 – 57 γύροι
Ετικέτες

Ο Can Oncu μετακομίζει στην Pata Yamaha Ten Kate Racing για το 2026

Ο νεαρός αναβάτης του World Supersport παραμένει στη Yamaha R9, στοχεύοντας στον τίτλο, μετά τη δεύτερη θέση του 2025
Can Oncu Ten Kate
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/11/2025

Ο Can Oncu θα αγωνιστεί με την ομάδα Pata Yamaha Ten Kate Racing στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport 2026, μετά από μια εντυπωσιακή πρώτη σεζόν πάνω στη Yamaha R9.

Ο Τούρκος αναβάτης με το #61, ολοκλήρωσε τη σεζόν 2025 στη δεύτερη θέση πίσω από τον Πρωταθλητή Stefano Manzi, του οποίου τη θέση αναλαμβάνει τώρα, καθώς ο Ιταλός προάγεται στο WorldSBK με την ομάδα GYTR GRT Yamaha WorldSBK. Ο Oncu θα προσπαθήσει να συνεχίσει την επιτυχημένη πορεία του Manzi με την ολλανδική ομάδα, που εισέρχεται στο 2026 ως κάτοχος του τίτλου.

Ο Oncu έγινε γνωστός το 2018, όταν ως wildcard συμμετοχή στον γύρο της Βαλένθια του πρωταθλήματος Moto3, σημείωσε ιστορική νίκη, όντας ο νεότερος νικητής στην ιστορία των GP, στα 15 του, λίγο μετά την κατάκτηση του Red Bull MotoGP Rookies Cup. Το 2019 αγωνίστηκε πλήρως στο Moto3, όμως χωρίς να μπορέσει να επαναλάβει την επιτυχία, με αποτέλεσμα να στραφεί στο WorldSBK paddock και να ενταχθεί στο WorldSSP το 2020.

Στα πρώτα του χρόνια στην κατηγορία έδειξε ταχύτητα, αλλά δυσκολεύτηκε να βρει σταθερότητα. Το 2020 τερμάτισε 12ος, το 2021 έκτος, κατακτώντας τα πρώτα του βάθρα σε Magny-Cours και San Juan. Το 2022 ήρθε η καλύτερη σεζόν του με την Kawasaki ZX-6R, ολοκληρώνοντας τρίτος στο Πρωτάθλημα και σχεδόν πάντα μέσα στην πεντάδα.

Το 2023, μια σοβαρή πτώση στο Assen τού προκάλεσε τραυματισμό στο χέρι και βλάβη στα νεύρα που χρειάστηκε χειρουργική επέμβαση. Επέστρεψε στο Magny-Cours μετά από πέντε γύρους απουσίας και ανέβηκε στο βάθρο στη Jerez. Την ίδια χρονιά πέτυχε την πρώτη του νίκη στην Mandalika. Το 2024 ήταν δύσκολη χρονιά χωρίς βάθρο, όμως η μετακίνησή του στη Yamaha αναζωογόνησε την καριέρα του.

Το 2025, συνεργάστηκε με τη Yamaha BLU CRU Evan Bros (που για το 2026 άλλαξε εταιρεία, προτιμώντας τη νεότευκτη κινέζικη ZXMOTO) και σημείωσε έξι νίκες και 16 βάθρα, τερματίζοντας δεύτερος στο Πρωτάθλημα πίσω από τον Manzi. Εντυπωσιακό ήταν το σερί των οκτώ συνεχόμενων βάθρων από τον δεύτερο αγώνα του Donington  έως τον πρώτο του Estoril, επιβεβαιώνοντας την ταχύτητά του.

Το 2026, ο Oncu παραμένει στη Yamaha R9, αλλά μετακομίζει στην πρωταθλήτρια ομάδα Pata Yamaha Ten Kate Racing, με στόχο να κατακτήσει τον τίτλο.

Can Oncu Ten Kate

Ο Oncu δήλωσε πολύ χαρούμενος που εντάσσεται στην Pata Yamaha Ten Kate Racing και παραμένει με τη Yamaha για το 2026 μετά από μια εξαιρετική χρονιά με τη R9, αλλά στόχος παραμένει να πάει ένα βήμα πιο πάνω. Η Ten Kate έχει μακρά ιστορία επιτυχιών στο World Supersport, και με τον συμπατριώτη του Oncu, Kenan Sofuoglu, οπότε ανυπομονεί να ξεκινήσει το νέο αυτό κεφάλαιο. Δήλωσε έτοιμος να δώσει τον καλύτερό του εαυτό για πολλά βάθρα και φυσικά για τη μάχη του τίτλου, ενώ δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει την Yamaha για αυτή την ευκαιρία.

Ο Niccolò Canepa, Racing Manager της Yamaha, δήλωσε, "Από τη στιγμή που ο Can εντάχθηκε στη Yamaha, έδειξε απίστευτη ταχύτητα με τη R9. Αν και η αστάθεια σε ορισμένους αγώνες τον εμπόδισε να διεκδικήσει τον τίτλο, πιστεύουμε ότι το 2026 μπορεί να κάνει το επόμενο βήμα, ειδικά με την εμπειρία της ομάδας Ten Kate. Η Ten Kate είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα στην ιστορία του World Supersport και με τον Can έχουν έναν από τους ταχύτερους και πιο υποσχόμενους νέους αναβάτες της κατηγορίας. Τα τελευταία τρία χρόνια, είδαμε πώς η ομάδα ανέδειξε τον Stefano Manzi σε Πρωταθλητή και ελπίζουμε να δούμε μια παρόμοια πορεία και με τον Can.