Η τελευταία ημέρα των δοκιμών στην Jerez (εδώ μπορείτε να διαβάσετε για την πρώτη μέρα) ολοκληρώθηκε με επιτυχία και οι αναβάτες τόσο των Superbikes όσο και των Supersport έγραψαν πολλούς γύρους στην πίστα, παρά τις κόκκινες σημαίες που υψώθηκαν.

Μέσα στα πολλά πράγματα που δοκίμασε ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) ήταν και η χρήση του μικρού λεβιέ στα αριστερά του τιμονιού για τη λειτουργία του πίσω φρένου, ενώ θα πρέπει να θυμίσουμε ότι ο Rea άρχισε να φρενάρει και με το πίσω φρένο πριν από μόλις πέντε χρόνια… Την ίδια χρονιά δηλαδή που πήρε και τον πρώτο του τίτλο στα Superbikes με την Kawasaki. Όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν η χρήση του λεβιέ δεν είναι κάτι νέο, αφού χρησιμοποιείται από την εποχή των δίχρονων 500 στα MotoGP, με το παράδειγμα του Mick Doohan, που τον χρησιμοποίησε μετά το ατύχημα που διέλυσε το δεξί του πόδι, να αποτελεί σημείο αναφοράς. Τώρα με το λεβιέ χρησιμοποιεί πολύ καλύτερα το πίσω φρένο καθώς έχει περισσότερη αίσθηση της πίεσης μέσω του αντίχειρα και φρενάρει το ίδιο καλά και στις δεξιές στροφές, καθώς λόγω των μεγάλων ποδιών του και των οριακών κλίσεων δεν μπορούσε να πετύχει πάντα το ιδανικό φρενάρισμα με τον συμβατικό λεβιέ.

Ακόμη, έκανε αρκετές δοκιμές στην γεωμετρία της ZX-10RR και εστίασε στη λειτουργία του φρένου του κινητήρα. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα και η σημαντικότητα των αλλαγών στη μοτοσυκλέτα του; Βγήκε στην πίστα και "έσπασε" τα χρονόμετρα καταρρίπτοντας το Superpole ρεκόρ του στην Jerez κατά ένα δέκατο, ενώ παράλληλα ο χρόνος του ήταν χαμηλότερος και από το ρεκόρ ταχύτερου γύρου σε αγώνα, που είχε πετύχει ο Alvaro Bautista πάνω στη σέλα της V4R πέρσι… Ο Rea ήταν πραγματικά αδίστακτος, ακόμη και στα πλαίσια των δοκιμών, στέλνοντας ένα “ηχηρό” μήνυμα στους υπόλοιπους αναβάτες ότι θα χρειαστεί να επιστρατεύσουν όλη τους τη μαεστρία και να μην λυγίσουν κάτω απ’ την ψυχολογική πίεση των αγώνων, αν θέλουν να τον εκθρονίσουν απ’ τη κυριαρχία.

Μιας και αναφέραμε τον Alvaro Bautista, η Honda απουσίαζε διότι έχει κανονίσει να πραγματοποιήσει ιδιωτικές δοκιμές στην Aragon ώστε να προετοιμαστεί για μια σεζόν που υπόσχεται μπόλικη δράση και επικές μάχες. Ο Loris Baz (Ten Kate – Yamaha) από την άλλη, κέρδισε τις εντυπώσεις με τις επιδόσεις του. Ήταν ευχαριστημένος απ’ τη δουλεία που έκανε με την ομάδα του μέσα στο διήμερο. Εστίασε πολύ στη γεωμετρία του πλαισίου, αλλάζοντας τη θέση του κινητήρα και του ψαλιδιού, μεταβάλλοντας την κατανομή του βάρους και επιτυγχάνοντας την μείωση της φθοράς των ελαστικών. Δούλεψε και στον τομέα των αναρτήσεων ψάχνοντας τις ιδανικές ρυθμίσεις, ώστε η μοτοσυκλέτα του να συνεργάζεται άρτια με το νέο ελαστικό των κατατακτήριων δοκιμών. Είχε μια πτώση, όμως οι προσπάθειές του απέδωσαν καρπούς και είδε το ρυθμό του να βελτιώνεται δραματικά, σκαρφαλώνοντας στη δεύτερη θέση του πίνακα. Η κατεύθυνση που κινείται είναι σωστή, όμως η ίδια διαδικασία στη ρύθμιση της μοτοσυκλέτας θα πρέπει να ξαναγίνει και όταν χρησιμοποιεί τα ελαστικά του αγώνα όπως είπε. Ακόμη, κατάφερε να δοκιμάσει και αρκετά εξαρτήματα απ’ την R1 του 2020, όπως το φαίρινγκ, ενώ το μοντέλο του ’20 θα είναι διαθέσιμο για τους αναβάτες απ’ τον Ιανουάριο της νέας χρονιάς.

Ο Michael van der Mark (Pata Yamaha worldSBK Official Team) ήταν ο δεύτερος αναβάτης με τους περισσότερους γύρους μέσα στην πίστα. Δοκίμασε πολλά εξαρτήματα απ’ τη  νέα R1 του 2020 και ανυπομονεί να οδηγήσει το νέο μοντέλο την ερχόμενη χρονιά. Τελικά, κατάφερε να βρει τις ιδανικές ρυθμίσεις του αμορτισέρ μαζί με την ομάδα του και μπόρεσε να βελτιώσει την πρόσφυση του πίσω τροχού, ένας τομέας που πάσχει ιδιαίτερα η R1. Επίσης, είχε θετικές εντυπώσεις από τα νέα ελαστικά της Pirelli, ενώ η έλευση του Razagtlioglu στην ομάδα αποτελεί κίνητρο για τον ίδιο ώστε να βελτιωθεί περισσότερο, καθώς εντυπωσιάστηκε απ’ το πόσο γρήγορα μπόρεσε να προσαρμοστεί ο Τούρκος αναβάτης. Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στα endo του Razgatlioglu, που όπως φαίνεται έχουν γίνει το σήμα κατατεθέν του όταν επιστρέφει στο box. Οι δοκιμές του όμως δεν ήταν και οι καλύτερες που θα μπορούσε να κάνει, αφού η R1 παρουσίασε μια μηχανική βλάβη γεμίζοντας με λάδια την Κ1, με τους Federico Caricasulo (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) και Andrea Locatelli (BARDAHL Evan Bros. WorldSSP Team) να πέφτουν, και στη συνέχεια είχαμε τις κόκκινες σημαίες να υψώνονται στην πίστα.

Ο Caricasulo δεν είχε το χρόνο να αντιδράσει και να φρενάρει, αποφεύγοντας τα λάδια, καθώς ερχόταν με πολλά χιλιόμετρα απ’ τη μεγάλη ευθεία, όμως δεν χτύπησε. Χρειάζεται κι άλλο χρόνο μέχρι να εξοικειωθεί με την R1, καθώς διαφέρει πάρα πολύ απ’ τις μοτοσυκλέτες της Supersport, όμως κάθε φορά που ανεβαίνει στη σέλα της βελτιώνεται.

Ο Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) βρέθηκε να κλείνει την πεντάδα και έμεινε σχετικά ευχαριστημένος απ’ τις συνολικές επιδόσεις του στις δοκιμές της Jerez. Την πρώτη μέρα, δοκίμασε τα νέα ελαστικά για τον εμπρός τροχό, ενώ έκανε το ίδιο για τον πίσω τη δεύτερη. Σχετικά με τις επιδόσεις της V4R, εστίασε κυρίως στην πρόσφυση του πίσω ελαστικού καθώς τον δυσκόλεψε αρκετά την πρώτη μέρα. Επιπλέον, εντρύφησε στη ρύθμιση των ηλεκτρονικών και του πλαισίου, βάζοντας αρκετά τικ στη λίστα με αυτά που έχει να δοκιμάσει μέχρι τον πρώτο αγώνα. Σχετικά με τα ηλεκτρονικά βοηθήματα τόνισε πως απ’ τη στιγμή που η μοτοσυκλέτα έχει στηθεί σωστά, δεν υπάρχει λόγος να τα χρησιμοποιεί σε όλα τα τμήματα της πίστας, αλλά βασίζεται σε αυτά για ορισμένα σημεία που μπορεί να δυσκολεύεται. Ανέφερε πως η V4R έχει τη δυνατότητα να γίνει πιο δυνατή παρότι ήδη είναι μια πολύ ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα. Μαζί με την ομάδα θα προσπαθήσουν να “διυλίσουν τον κώνωπα”, αντλώντας το 100% των δυνατοτήτων της και να επιστρέψουν δριμύτεροι για το 2020, ενώ μέσα από αυτή τη διαδικασία δένονται περισσότερο ως ομάδα.

Ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) βρέθηκε έκτος και σημείωσε μεγάλη πρόοδο σχετικά με την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας του. Αυτός και η ομάδα δουλέψαν πολύ σκληρά και κατάφεραν να βελτιώσουν τη συμπεριφορά της S1000RR με ελαστικά αγώνα, καθώς και την μείωση της φθοράς τους. Με τα ελαστικά των κατατακτήριων, η S1000RR συμπεριφερόταν τέλεια, όπως τόνισε ο Sykes και στο γύρο που έκανε – λίγο πριν πέσει- ο χρόνος του ανταγωνιζόταν του Rea στα δύο πρώτα τμήματα της πίστας, όμως στην Harpin έκανε ένα λάθος και έπεσε. Παρά αυτή την ατυχία, κατάφερε να αποκομίσει αρκετά δεδομένα για την ομάδα, η οποία θα εργαστεί πυρετωδώς  για την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας τους όπως και όλες οι ομάδες για να είναι έτοιμες για το 2020.

Ο Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) ήρθε έβδομος, προσπαθώντας να εξοικειωθεί με τις αναρτήσεις της Ohlins, καθώς τις χρησιμοποιεί για πρώτη φορά. Πίσω του είχε τον Nicolo Canepa με την R1 του 2020. Οι Chaz Davies και Eugene laverty συμπλήρωσαν τη δεκάδα, καταλαμβάνοντας την ένατη και δέκατη θέση αντίστοιχα.

Προς το παρόν τα Superbikes αποχαιρετούν δυναμικά το 2019 και οι αναβάτες θα ξαναβρεθούν στο “φυσικό” τους περιβάλλουν τη νέα χρονιά με τις δοκιμές στο Portimao από τις 21 έως τις 26 Ιανουαρίου.

1. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’38.397 – 61 γύροι
2. Loris Baz (Ten Kate – Yamaha) 1’39.280 (+0.883) – 83 γύροι
3. Michael van Der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) 1’39.287 (+0.890) – 79 γύροι
4. Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’39.400 (+1.003) – 79 γύροι
5. Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) 1’39.466 (+1.069) – 70 γύροι
6. Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) 1’39.587 (+1.190) – 65 γύροι