Motul WSBK 2020 – Δοκιμές Jerez, 2η μέρα: Κυρίαρχος ο Rea!

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/11/2019

Η τελευταία ημέρα των δοκιμών στην Jerez (εδώ μπορείτε να διαβάσετε για την πρώτη μέρα) ολοκληρώθηκε με επιτυχία και οι αναβάτες τόσο των Superbikes όσο και των Supersport έγραψαν πολλούς γύρους στην πίστα, παρά τις κόκκινες σημαίες που υψώθηκαν.

Μέσα στα πολλά πράγματα που δοκίμασε ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) ήταν και η χρήση του μικρού λεβιέ στα αριστερά του τιμονιού για τη λειτουργία του πίσω φρένου, ενώ θα πρέπει να θυμίσουμε ότι ο Rea άρχισε να φρενάρει και με το πίσω φρένο πριν από μόλις πέντε χρόνια… Την ίδια χρονιά δηλαδή που πήρε και τον πρώτο του τίτλο στα Superbikes με την Kawasaki. Όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν η χρήση του λεβιέ δεν είναι κάτι νέο, αφού χρησιμοποιείται από την εποχή των δίχρονων 500 στα MotoGP, με το παράδειγμα του Mick Doohan, που τον χρησιμοποίησε μετά το ατύχημα που διέλυσε το δεξί του πόδι, να αποτελεί σημείο αναφοράς. Τώρα με το λεβιέ χρησιμοποιεί πολύ καλύτερα το πίσω φρένο καθώς έχει περισσότερη αίσθηση της πίεσης μέσω του αντίχειρα και φρενάρει το ίδιο καλά και στις δεξιές στροφές, καθώς λόγω των μεγάλων ποδιών του και των οριακών κλίσεων δεν μπορούσε να πετύχει πάντα το ιδανικό φρενάρισμα με τον συμβατικό λεβιέ.

Ακόμη, έκανε αρκετές δοκιμές στην γεωμετρία της ZX-10RR και εστίασε στη λειτουργία του φρένου του κινητήρα. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα και η σημαντικότητα των αλλαγών στη μοτοσυκλέτα του; Βγήκε στην πίστα και "έσπασε" τα χρονόμετρα καταρρίπτοντας το Superpole ρεκόρ του στην Jerez κατά ένα δέκατο, ενώ παράλληλα ο χρόνος του ήταν χαμηλότερος και από το ρεκόρ ταχύτερου γύρου σε αγώνα, που είχε πετύχει ο Alvaro Bautista πάνω στη σέλα της V4R πέρσι… Ο Rea ήταν πραγματικά αδίστακτος, ακόμη και στα πλαίσια των δοκιμών, στέλνοντας ένα “ηχηρό” μήνυμα στους υπόλοιπους αναβάτες ότι θα χρειαστεί να επιστρατεύσουν όλη τους τη μαεστρία και να μην λυγίσουν κάτω απ’ την ψυχολογική πίεση των αγώνων, αν θέλουν να τον εκθρονίσουν απ’ τη κυριαρχία.

Μιας και αναφέραμε τον Alvaro Bautista, η Honda απουσίαζε διότι έχει κανονίσει να πραγματοποιήσει ιδιωτικές δοκιμές στην Aragon ώστε να προετοιμαστεί για μια σεζόν που υπόσχεται μπόλικη δράση και επικές μάχες. Ο Loris Baz (Ten Kate – Yamaha) από την άλλη, κέρδισε τις εντυπώσεις με τις επιδόσεις του. Ήταν ευχαριστημένος απ’ τη δουλεία που έκανε με την ομάδα του μέσα στο διήμερο. Εστίασε πολύ στη γεωμετρία του πλαισίου, αλλάζοντας τη θέση του κινητήρα και του ψαλιδιού, μεταβάλλοντας την κατανομή του βάρους και επιτυγχάνοντας την μείωση της φθοράς των ελαστικών. Δούλεψε και στον τομέα των αναρτήσεων ψάχνοντας τις ιδανικές ρυθμίσεις, ώστε η μοτοσυκλέτα του να συνεργάζεται άρτια με το νέο ελαστικό των κατατακτήριων δοκιμών. Είχε μια πτώση, όμως οι προσπάθειές του απέδωσαν καρπούς και είδε το ρυθμό του να βελτιώνεται δραματικά, σκαρφαλώνοντας στη δεύτερη θέση του πίνακα. Η κατεύθυνση που κινείται είναι σωστή, όμως η ίδια διαδικασία στη ρύθμιση της μοτοσυκλέτας θα πρέπει να ξαναγίνει και όταν χρησιμοποιεί τα ελαστικά του αγώνα όπως είπε. Ακόμη, κατάφερε να δοκιμάσει και αρκετά εξαρτήματα απ’ την R1 του 2020, όπως το φαίρινγκ, ενώ το μοντέλο του ’20 θα είναι διαθέσιμο για τους αναβάτες απ’ τον Ιανουάριο της νέας χρονιάς.

Ο Michael van der Mark (Pata Yamaha worldSBK Official Team) ήταν ο δεύτερος αναβάτης με τους περισσότερους γύρους μέσα στην πίστα. Δοκίμασε πολλά εξαρτήματα απ’ τη νέα R1 του 2020 και ανυπομονεί να οδηγήσει το νέο μοντέλο την ερχόμενη χρονιά. Τελικά, κατάφερε να βρει τις ιδανικές ρυθμίσεις του αμορτισέρ μαζί με την ομάδα του και μπόρεσε να βελτιώσει την πρόσφυση του πίσω τροχού, ένας τομέας που πάσχει ιδιαίτερα η R1. Επίσης, είχε θετικές εντυπώσεις από τα νέα ελαστικά της Pirelli, ενώ η έλευση του Razagtlioglu στην ομάδα αποτελεί κίνητρο για τον ίδιο ώστε να βελτιωθεί περισσότερο, καθώς εντυπωσιάστηκε απ’ το πόσο γρήγορα μπόρεσε να προσαρμοστεί ο Τούρκος αναβάτης. Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στα endo του Razgatlioglu, που όπως φαίνεται έχουν γίνει το σήμα κατατεθέν του όταν επιστρέφει στο box. Οι δοκιμές του όμως δεν ήταν και οι καλύτερες που θα μπορούσε να κάνει, αφού η R1 παρουσίασε μια μηχανική βλάβη γεμίζοντας με λάδια την Κ1, με τους Federico Caricasulo (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) και Andrea Locatelli (BARDAHL Evan Bros. WorldSSP Team) να πέφτουν, και στη συνέχεια είχαμε τις κόκκινες σημαίες να υψώνονται στην πίστα.

Ο Caricasulo δεν είχε το χρόνο να αντιδράσει και να φρενάρει, αποφεύγοντας τα λάδια, καθώς ερχόταν με πολλά χιλιόμετρα απ’ τη μεγάλη ευθεία, όμως δεν χτύπησε. Χρειάζεται κι άλλο χρόνο μέχρι να εξοικειωθεί με την R1, καθώς διαφέρει πάρα πολύ απ’ τις μοτοσυκλέτες της Supersport, όμως κάθε φορά που ανεβαίνει στη σέλα της βελτιώνεται.

Ο Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) βρέθηκε να κλείνει την πεντάδα και έμεινε σχετικά ευχαριστημένος απ’ τις συνολικές επιδόσεις του στις δοκιμές της Jerez. Την πρώτη μέρα, δοκίμασε τα νέα ελαστικά για τον εμπρός τροχό, ενώ έκανε το ίδιο για τον πίσω τη δεύτερη. Σχετικά με τις επιδόσεις της V4R, εστίασε κυρίως στην πρόσφυση του πίσω ελαστικού καθώς τον δυσκόλεψε αρκετά την πρώτη μέρα. Επιπλέον, εντρύφησε στη ρύθμιση των ηλεκτρονικών και του πλαισίου, βάζοντας αρκετά τικ στη λίστα με αυτά που έχει να δοκιμάσει μέχρι τον πρώτο αγώνα. Σχετικά με τα ηλεκτρονικά βοηθήματα τόνισε πως απ’ τη στιγμή που η μοτοσυκλέτα έχει στηθεί σωστά, δεν υπάρχει λόγος να τα χρησιμοποιεί σε όλα τα τμήματα της πίστας, αλλά βασίζεται σε αυτά για ορισμένα σημεία που μπορεί να δυσκολεύεται. Ανέφερε πως η V4R έχει τη δυνατότητα να γίνει πιο δυνατή παρότι ήδη είναι μια πολύ ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα. Μαζί με την ομάδα θα προσπαθήσουν να “διυλίσουν τον κώνωπα”, αντλώντας το 100% των δυνατοτήτων της και να επιστρέψουν δριμύτεροι για το 2020, ενώ μέσα από αυτή τη διαδικασία δένονται περισσότερο ως ομάδα.

Ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) βρέθηκε έκτος και σημείωσε μεγάλη πρόοδο σχετικά με την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας του. Αυτός και η ομάδα δουλέψαν πολύ σκληρά και κατάφεραν να βελτιώσουν τη συμπεριφορά της S1000RR με ελαστικά αγώνα, καθώς και την μείωση της φθοράς τους. Με τα ελαστικά των κατατακτήριων, η S1000RR συμπεριφερόταν τέλεια, όπως τόνισε ο Sykes και στο γύρο που έκανε – λίγο πριν πέσει- ο χρόνος του ανταγωνιζόταν του Rea στα δύο πρώτα τμήματα της πίστας, όμως στην Harpin έκανε ένα λάθος και έπεσε. Παρά αυτή την ατυχία, κατάφερε να αποκομίσει αρκετά δεδομένα για την ομάδα, η οποία θα εργαστεί πυρετωδώς για την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας τους όπως και όλες οι ομάδες για να είναι έτοιμες για το 2020.

Ο Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) ήρθε έβδομος, προσπαθώντας να εξοικειωθεί με τις αναρτήσεις της Ohlins, καθώς τις χρησιμοποιεί για πρώτη φορά. Πίσω του είχε τον Nicolo Canepa με την R1 του 2020. Οι Chaz Davies και Eugene laverty συμπλήρωσαν τη δεκάδα, καταλαμβάνοντας την ένατη και δέκατη θέση αντίστοιχα.

Προς το παρόν τα Superbikes αποχαιρετούν δυναμικά το 2019 και οι αναβάτες θα ξαναβρεθούν στο “φυσικό” τους περιβάλλουν τη νέα χρονιά με τις δοκιμές στο Portimao από τις 21 έως τις 26 Ιανουαρίου.

1. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’38.397 – 61 γύροι
2. Loris Baz (Ten Kate – Yamaha) 1’39.280 (+0.883) – 83 γύροι
3. Michael van Der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) 1’39.287 (+0.890) – 79 γύροι
4. Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’39.400 (+1.003) – 79 γύροι
5. Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) 1’39.466 (+1.069) – 70 γύροι
6. Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) 1’39.587 (+1.190) – 65 γύροι

Ετικέτες

WSBK

kawasaki

Yamaha

Ducati

BMW

https://bit.ly/MOTO_677

ΑΓΩΝΕΣ

World Superbike

Ben Spies – “Ο Toprak Razgatlioglu είναι σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με τον Marquez”

Εγκώμιο του Αμερικάνου στον Τούρκο

Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

13/12/2023

Ο Αμερικανός πρώην αγωνιζόμενος σε WSBK και MotoGP, δήλωσε σε συνέντευξή του στο Gypsy Tales Podcast, ότι όσον αφορά το ταλέντο κατατάσσει τον Toprak στο ίδιο σχεδόν επίπεδο με τον Marquez, ενώ όπως πιστεύει ο ίδιος ο Τούρκος θα μπορούσε ήδη να έχει κάνει την μετάβαση στα MotoGP.

O Ben Spies είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει καλά τι σημαίνει αυτή η μετάβαση. Πλησιάζοντας τα 40 χρόνια ζωής, ο Αμερικανός ξεκίνησε την εμπλοκή του με τους αγώνες από την ηλικία των 8 ετών, ενώ το 2000 σε ηλικία 15 ετών υπέγραψε με την Suzuki ξεκινώντας την καριέρα του στο AMA και από το 2022 ανήκει στο Hall of Fame του θεσμού. Το 2009 μεταπήδησε στην μεγάλη κατηγορία των WSBK, όπου κατάφερε να σημειώσει 7 συνεχόμενες pole positions, σπάζοντας το προηγούμενο ρεκόρ των 6 που είχε θέσει ο επίσης Τεξανός, Doug Polen, το 1991. Το τέλος της σεζόν Πρωταθλητή στα WSBK στην πρώτη του χρονιά.

Ben Spies – “Ο Toprak Razgatlioglu είναι σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με τον Marquez”

Η επιτυχία του αυτή τον έφερε το 2010 στα MotoGP, με την δορυφορική ομάδα της Yamaha, Tech3. Αν και σημείωσε κάποια σπουδαία αποτελέσματα, στα τέλη της σεζόν του 2013, χρονιά που αγωνιζόταν με Ducati, ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από τα MotoGP λόγω των πολλών του τραυματισμών. Ένας ακόμα λόγος ήταν ότι όπως έχει αναφέρει πολλές φορές και ο ίδιος το οδηγικό του στυλ δεν ταίριαζε με τα πρωτότυπα των MotoGP.

Στην συνέντευξη που παραχώρησε στο Gypsy Tales Podcast (κανάλι στο YouTube που φιλοξενεί κατά κύριο λόγω συνεντεύξεις νυν και πρώην αγωνιζόμενων του μηχανοκίνητου αθλητισμού γενικότερα), ο Spies ανέφερε ότι μίλησε με τον Toprak μετά την δοκιμή του M1, με τον Πρωταθλητή WSBK του 2021 να παραδέχεται ότι μία μετάβαση θα ήταν δύσκολη. Μάλιστα, όπως είπε το ίδιο είχε συμβεί παλαιότερα και με τον πολυπρωταθλητή στα WSBK Jonathan Rea, ο οποίος προτίμησε να παραμείνει στα WSBK, όπου και μέχρι σήμερα έχει κερδίσει 6 Πρωταθλήματα, σερί.

Βασική αιτία που και οι δύο δυσκολεύτηκαν με τα πρωτότυπα των MotoGP, σύμφωνα με τον Αμερικανό είναι η ίδια που βρέθηκε και ο ίδιος αντιμέτωπος, ο διαφορετικό στυλ οδήγησης. Όπως είπε χαρακτηριστικά, ο Toprak βρίσκεται σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με τον Marquez, όσον αφορά το ταλέντο, ενώ και ο Rea είχε τα φόντα να αγωνιστεί στα MotoGP. Και οι δύο όμως έπρεπε να αλλάξουν σε μεγάλο βαθμό το οδηγικό τους στυλ για να συμμετάσχουν στην κορωνίδα του αθλήματος. Αυτό δεν είναι παράλογο, καθώς μιλάμε για μοτοσυκλέτες με εντελώς διαφορετική συμπεριφορά. Από τη μία, αυτές που βλέπουμε στα WSBK βασίζονται σε εκδόσεις παραγωγής, οι οποίες αναπόφευκτα έχουν και κάποιους περιορισμούς σε δομικά μέρη της μοτοσυκλέτας. Από την άλλη, τα πρωτότυπα των MotoGP δεν έχουν κανένα περιορισμό, ενώ το στήσιμό τους είναι πολύ πιο “σκληρό” και “απόλυτο”. Αυτό από μόνο του σημαίνει ότι το φρενάρισμα, ο τρόπος που στρίβουν, η επιλογή της καλύτερης γραμμής, η στάση του σώματος, αλλά και το πώς θα αξιοποιήσεις την δύναμη στην έξοδο διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των δύο Πρωταθλημάτων.

O Spies συνέχισε λέγοντας ότι δεν του αρέσει πολύ η κατεύθυνση που έχουν πάρει πλέον οι αγώνες με τα αεροδυναμικά βοηθήματα, επειδή αυτά σε περιορίζουν στις προσπεράσεις με αποτέλεσμα να χάνεις βαθμούς, αν δεν έχεις μία καλή εκκίνηση. Παραδέχεται ότι η φετινή σεζόν είχε μερικούς πολύ θεαματικούς αγώνες, από τους 44 συνολικά, που ουσιαστικά είναι και αυτό που ζητούν οι θεατές. Το κόστος, όμως είναι το αυξημένο ρίσκο με περισσότερες πτώσεις και τραυματισμούς. Γι’ αυτό και θα ήθελε, όπως λέει, μερικές τεχνολογίες να φύγουν εντελώς από τους αγώνες.

Το 2022 ο Ben Spies εισήχθη στο AMA Motorcycle Hall of Fame, ενώ το 2024 επανέρχεται στην κατηγορία Supersport τους αμερικανικού Πρωταθλήματος ταχύτητας.