Motul WSBK: O Nicolo Bulega κυνηγά κι άλλα ρεκόρ πριν κλείσει η χρονιά

Όλοι οι αριθμοί για τη Ducati, τον πρωταθλητή, το Estoril και το WSBK
nicolo bulega
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/10/2026

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike επιστρέφει στο Estoril για τον προτελευταίο γύρο της σεζόν, με τον Nicolò Bulega και τη Ducati να κυνηγούν μια σειρά από ρεκόρ στα δύο τελευταία αγωνιστικά τριήμερα του 2026.

Το Estoril έχει προσφέρει στο παρελθόν έντονες μάχες και απρόβλεπτα αποτελέσματα, όμως φέτος το ενδιαφέρον βρίσκεται κυρίως στα ρεκόρ που μπορεί να καταρρίψει ο Bulega, αλλά και σε εκείνα που απειλεί να προσθέσει στη συλλογή της η Ducati. Ας δούμε τους αριθμούς που συνδέονται με τα ρεκόρ αυτά:

52 - Ο Bulega μπορεί να φτάσει στο MotoGP έχοντας ισοφαρίσει τον Troy Bayliss στις νίκες στο WSBK, κάτι που θα τον φέρει στην πέμπτη θέση της σχετικής λίστας όλων των εποχών. Για να το πετύχει, θα πρέπει να κερδίσει και τους τρεις αγώνες σε Estoril και Jerez.

45 - Η Ducati δεν έχει ακόμη πάρει pole position στο Estoril. Συνολικά έχει κατακτήσει την pole σε 45 από τις 54 πίστες στις οποίες έχει αγωνιστεί στην ιστορία της. Στο Estoril έχει ξεκινήσει τέσσερις φορές από τη δεύτερη θέση, το 1993, το 2021, το 2024 και το 2025.

43 - Ο Bulega έχει δημιουργήσει το μεγαλύτερο σερί παρουσίας στο βάθρο στην ιστορία του WSBK με 43 συνεχόμενους αγώνες. Ακολουθούν οι Colin Edwards και Toprak Razgatlioglu με 25, το 2002 και το 2025 αντίστοιχα. Ο Bulega έχει επίσης σερί 43 αγώνων με τερματισμό στους βαθμούς. Το μοναδικό μεγαλύτερο σερί ανήκει στον Jonathan Rea, με 48 αγώνες από τη Laguna Seca (ΗΠΑ) του 2018 έως τη Lusail (Κατάρ) του 2019.

35 - Η Ducati απέχει μόλις μία νίκη από το να ισοφαρίσει το απόλυτο ρεκόρ συνεχόμενων νικών. Το ρεκόρ των 35 το είχε σημειώσει η ίδια, από τον πρώτο αγώνα της Valencia το 2003 έως τον πρώτο αγώνα του Silverstone το 2004.

30 - Στην Cremona η Ducati έγινε ο πρώτος κατασκευαστής στην ιστορία του WSBK που έφτασε τις 30 νίκες μέσα σε μία σεζόν, ξεπερνώντας τις 28 που είχε πετύχει το 2023.

27 - Με 26 νίκες στη φετινή σεζόν, ο Bulega έχει τη δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών. Απέχει πλέον μόλις μία από το απόλυτο ρεκόρ του Álvaro Bautista, ο οποίος είχε φτάσει τις 27 το 2023.

Ducati

26/30 - Η μάχη Bulega- Lecuona έχει αφήσει ελάχιστο χώρο για τους υπόλοιπους. Οι δύο αναβάτες έχουν κερδίσει και τους 26 από τους 30 αγώνες της σεζόν, ενώ οι αντίπαλοί τους έχουν πάρει μόλις τέσσερις δεύτερες θέσεις: δύο ο Yari Montella, στον πρώτο αγώνα του Phillip Island και στον αγώνα Superpole του Donington, και δύο ο Axel Bassani, στο αγώνα Superpole και στο δεύτερο σκέλος του Phillip Island.

22 - Η Ducati έχει τα περισσότερα βάθρα στο Estoril, με 22 έναντι 14 της Yamaha.

20/35 - Η Ducati μετρά 20 συνεχόμενους αγώνες στους οποίους κατέλαβε όλες τις θέσεις του βάθρου, ενώ έχει επίσης 35 συνεχόμενους ταχύτερους γύρους αγώνα.

18/19 - Στους 19 αγώνες που έχουν διεξαχθεί μέχρι σήμερα στο Estoril, ανέβηκαν στο βάθρο 18 διαφορετικοί αναβάτες.

17 - Ο Bulega έχει ολοκληρώσει 17 αγώνες της φετινής σεζόν έχοντας προηγηθεί σε κάθε γύρο από την εκκίνηση μέχρι τον τερματισμό. Η επίδοση αυτή αποτελεί απόλυτο ρεκόρ, καθώς τα διαθέσιμα στοιχεία ξεκινούν από το 1998. Ο Bautista είχε προηγηθεί από την εκκίνηση έως τον τερματισμό σε 11 αγώνες το 2019.

16 - Ο Bulega έχει πετύχει 16 Grand Slams μέσα στη φετινή σεζόν. Πρόκειται για νέο ρεκόρ σε μία χρονιά και σημαίνει νίκη από pole position, πρωτοπορία σε όλους τους γύρους και ταχύτερο γύρο στον ίδιο αγώνα.

11 - Στη Magny-Cours ο Bulega ισοφάρισε το απόλυτο ρεκόρ των 11 hat-tricks, δηλαδή νίκες και στους τρεις αγώνες ενός αγωνιστικού τριημέρου, που μέχρι τότε ανήκε στον Toprak Razgatlioglu.

11 - Η Ducati έχει πάρει 11 συνεχόμενες pole positions. Πρόκειται για το δεύτερο μεγαλύτερο σερί της, πίσω από τις 15 συνεχόμενες poles που είχε κατακτήσει από το Mugello το 1991 έως το Manfield το 1992.

10 - Στο Estoril έχουν υπάρξει 10 διαφορετικοί νικητές στους 19 αγώνες που έχουν διεξαχθεί. Οι μόνοι που έχουν κερδίσει περισσότερες από μία φορές είναι ο Toprak Razgatlioglu με έξι νίκες, ο Jonathan Rea με τέσσερις και ο Nicolò Bulega με δύο.

6x4 - Στους τελευταίους έξι αγώνες η Ducati έχει καταλάβει και τις τέσσερις πρώτες θέσεις του τερματισμού. Πρόκειται για πρωτοφανές σερί στην ιστορία του WSBK. Πριν ξεκινήσει το Magny-Cours, κανένας κατασκευαστής δεν είχε καταφέρει να καταλάβει τις τέσσερις πρώτες θέσεις για περισσότερους από τρεις συνεχόμενους αγώνες.

6 - Με τη νίκη του Bulega στον αγώνα Superpole του 2024 η Ducati έγινε ο πιο επιτυχημένος κατασκευαστής στο Estoril και έφτασε πλέον τις έξι νίκες. Ακολουθούν Kawasaki και BMW με τέσσερις.

5 - Το Estoril είναι η μοναδική πίστα στην ιστορία του WSBK όπου οι πέντε πρώτοι αγώνες είχαν πέντε διαφορετικούς νικητές. Το 1988 κέρδισαν οι Davide Tardozzi και Stephane Mertens, το 1993 οι Fabrizio Pirovano και Carl Fogarty, ενώ το 2020 τον πρώτο αγώνα κέρδισε ο Toprak Razgatlioglu.

Toprak

3 - Το ρεκόρ pole positions στο Estoril ανήκει στον Toprak Razgatlioglu με τρεις. Πέρυσι ξεπέρασε τον Jonathan Rea, ο οποίος είχε δύο.

1 - Το 2020 O αγώνας Tissot Superpole του Estoril κατέληξε στο πρώτο αμιγώς Yamaha βάθρο στην ιστορία του WSBK από τους Razgatlıoglu, Garett Gerloff και Michael van der Mark.

1 - Το 2020 ο Toprak Razgatlioglu πήρε στο Estoril την πρώτη pole position της καριέρας του και την πρώτη pole για αναβάτη από τη γειτονική μας χώρα στο WSBK. Το 2024 πέτυχε εκεί ακόμη μία πρωτιά, κατακτώντας την πρώτη pole της καριέρας του σε βρεγμένες συνθήκες.

1 - Μόνο ένας αναβάτης έχει ανέβει στο βάθρο για λογαριασμό της BMW στο Estoril, ο Toprak Razgatlioglu. Το έχει κάνει και στις έξι εκκινήσεις του στην πίστα, κερδίζοντας τέσσερις φορές.

0,003 δευτερόλεπτα - Το 2024 ο Bulega νίκησε τον Razgatlioglu στον Αγώνα Tissot Superpole με διαφορά μόλις 0,003 δευτερολέπτου. Παραμένει ο μικρότερος σε διαφορά τερματισμός στην ιστορία του WorldSBK.

Ο Rinaldi ανακοινώνει το τέλος της συμμετοχής του στο WorldSBK

Ο Ιταλός αναβάτης αποχωρεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike, κλείνοντας ένα κεφάλαιο
Rinaldi retires
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/10/2025

Ο πέντε φορές νικητής αγώνων Michael Rinaldi κλείνει έναν σημαντικό κύκλο στην καριέρα του, αφήνοντας πίσω του μια μακρά πορεία και επιτυχίες

Ο 29χρονος Ιταλός αναβάτης ανακοίνωσε πως δεν θα συνεχίσει ως full-time αναβάτης στο MOTUL FIM Superbike World Championship για το 2026. Ο Rinaldi, που άφησε το στίγμα του στα πρώτα του χρόνια στο πρωτάθλημα, δυσκολεύτηκε τις τελευταίες σεζόν να ξαναβρεί τη σταθερότητα που θα τον έφερνε εκ νέου στη μάχη του τίτλου.

Η πορεία του στο paddock του WorldSBK ξεκίνησε το 2014 στην κατηγορία STK600, όπου τερμάτισε 11ος. Το 2015 μεταπήδησε από Yamaha σε Kawasaki και ανέβηκε στη 2η θέση με τέσσερα βάθρα και μία νίκη. Το 2016 έκανε το βήμα στην STK1000 με την Ducati Panigale R, ενώ το 2017 κατέκτησε τον τίτλο, κερδίζοντας τον Toprak Razgatlioglu με διαφορά οκτώ βαθμών.

Το 2018 γνώρισε για πρώτη φορά τη δράση του WorldSBK με την Aruba.it Racing – Junior Team και έδειξε αμέσως το ταλέντο του, ολοκληρώνοντας τη χρονιά στη 14η θέση. Ακολούθησαν οι χρονιές με Barni Racing και Team GoEleven, όπου το 2020 σημείωσε την πρώτη του νίκη στο MotorLand Aragón. Αυτή η επιτυχία του άνοιξε τις πόρτες για τη factory ομάδα της Ducati το 2021, όπου πρόσθεσε τρεις ακόμη νίκες και κατέκτησε την 5η θέση στο πρωτάθλημα.

Η συνέχεια τον βρήκε σταθερά μέσα στις πρώτες θέσεις, με την τελευταία του νίκη να έρχεται το 2023, πάλι στο Aragón. Το 2024 αγωνίστηκε με τη Motocorsa Racing, ενώ το 2025 μοιράστηκε τη χρονιά μεταξύ WorldSSP (GMT94 Yamaha) και WorldSBK (Yamaha Motoxracing).

Ο Rinaldi αποχαιρέτησε το πρωτάθλημα με ένα συγκινητικό μήνυμα στα social media, συνοδεύοντας το με απόσπασμα από τη νίκη του το 2023 στο Aragón:
"Μέσα μου ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία μου νίκη στο WorldSBK. Μακάρι να μπορούσα να βρω τα λόγια για να εκφράσω όσα νιώθω, αλλά είναι δύσκολο. Ο χρόνος μου ως αναβάτης πλήρους απασχόλησης στο WorldSBK έφτασε στο τέλος του. Όχι επειδή είμαι έτοιμος να σταματήσω, αλλά γιατί έμαθα πως μερικές φορές το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να μην πιέζεις τη ζωή, αλλά να την αφήνεις να κυλήσει φυσικά. Η δίψα, όμως, είναι ακόμα εκεί, η φλόγα για τη νίκη καίει το ίδιο δυνατά. Το να γίνω Παγκόσμιος Πρωταθλητής παραμένει ο στόχος μου, η ανολοκλήρωτη ιστορία μου. Θα συνεχίσω να κυνηγώ αυτό το όνειρο, ίσως σε άλλες πίστες, ίσως σε άλλα πρωταθλήματα. Και πέρα από τους αγώνες, εργάζομαι πάνω σε κάτι καινούργιο, πέρα από τις μοτοσυκλέτες, αλλά με το ίδιο πάθος. Σας ευχαριστώ. Ήταν ένα υπέροχο ταξίδι! Και ο δρόμος μπροστά μόλις ξεκινά! Αλλά αυτό το μεγάλο κομμάτι της καρδιάς και της καριέρας μου τελειώνει εδώ… Ευχαριστώ, από τα βάθη της καρδιάς μου".