Motul WSBK: O Nicolo Bulega κυνηγά κι άλλα ρεκόρ πριν κλείσει η χρονιά

Όλοι οι αριθμοί για τη Ducati, τον πρωταθλητή, το Estoril και το WSBK
nicolo bulega
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/10/2026

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike επιστρέφει στο Estoril για τον προτελευταίο γύρο της σεζόν, με τον Nicolò Bulega και τη Ducati να κυνηγούν μια σειρά από ρεκόρ στα δύο τελευταία αγωνιστικά τριήμερα του 2026.

Το Estoril έχει προσφέρει στο παρελθόν έντονες μάχες και απρόβλεπτα αποτελέσματα, όμως φέτος το ενδιαφέρον βρίσκεται κυρίως στα ρεκόρ που μπορεί να καταρρίψει ο Bulega, αλλά και σε εκείνα που απειλεί να προσθέσει στη συλλογή της η Ducati. Ας δούμε τους αριθμούς που συνδέονται με τα ρεκόρ αυτά:

52 - Ο Bulega μπορεί να φτάσει στο MotoGP έχοντας ισοφαρίσει τον Troy Bayliss στις νίκες στο WSBK, κάτι που θα τον φέρει στην πέμπτη θέση της σχετικής λίστας όλων των εποχών. Για να το πετύχει, θα πρέπει να κερδίσει και τους τρεις αγώνες σε Estoril και Jerez.

45 - Η Ducati δεν έχει ακόμη πάρει pole position στο Estoril. Συνολικά έχει κατακτήσει την pole σε 45 από τις 54 πίστες στις οποίες έχει αγωνιστεί στην ιστορία της. Στο Estoril έχει ξεκινήσει τέσσερις φορές από τη δεύτερη θέση, το 1993, το 2021, το 2024 και το 2025.

43 - Ο Bulega έχει δημιουργήσει το μεγαλύτερο σερί παρουσίας στο βάθρο στην ιστορία του WSBK με 43 συνεχόμενους αγώνες. Ακολουθούν οι Colin Edwards και Toprak Razgatlioglu με 25, το 2002 και το 2025 αντίστοιχα. Ο Bulega έχει επίσης σερί 43 αγώνων με τερματισμό στους βαθμούς. Το μοναδικό μεγαλύτερο σερί ανήκει στον Jonathan Rea, με 48 αγώνες από τη Laguna Seca (ΗΠΑ) του 2018 έως τη Lusail (Κατάρ) του 2019.

35 - Η Ducati απέχει μόλις μία νίκη από το να ισοφαρίσει το απόλυτο ρεκόρ συνεχόμενων νικών. Το ρεκόρ των 35 το είχε σημειώσει η ίδια, από τον πρώτο αγώνα της Valencia το 2003 έως τον πρώτο αγώνα του Silverstone το 2004.

30 - Στην Cremona η Ducati έγινε ο πρώτος κατασκευαστής στην ιστορία του WSBK που έφτασε τις 30 νίκες μέσα σε μία σεζόν, ξεπερνώντας τις 28 που είχε πετύχει το 2023.

27 - Με 26 νίκες στη φετινή σεζόν, ο Bulega έχει τη δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών. Απέχει πλέον μόλις μία από το απόλυτο ρεκόρ του Álvaro Bautista, ο οποίος είχε φτάσει τις 27 το 2023.

Ducati

26/30 - Η μάχη Bulega- Lecuona έχει αφήσει ελάχιστο χώρο για τους υπόλοιπους. Οι δύο αναβάτες έχουν κερδίσει και τους 26 από τους 30 αγώνες της σεζόν, ενώ οι αντίπαλοί τους έχουν πάρει μόλις τέσσερις δεύτερες θέσεις: δύο ο Yari Montella, στον πρώτο αγώνα του Phillip Island και στον αγώνα Superpole του Donington, και δύο ο Axel Bassani, στο αγώνα Superpole και στο δεύτερο σκέλος του Phillip Island.

22 - Η Ducati έχει τα περισσότερα βάθρα στο Estoril, με 22 έναντι 14 της Yamaha.

20/35 - Η Ducati μετρά 20 συνεχόμενους αγώνες στους οποίους κατέλαβε όλες τις θέσεις του βάθρου, ενώ έχει επίσης 35 συνεχόμενους ταχύτερους γύρους αγώνα.

18/19 - Στους 19 αγώνες που έχουν διεξαχθεί μέχρι σήμερα στο Estoril, ανέβηκαν στο βάθρο 18 διαφορετικοί αναβάτες.

17 - Ο Bulega έχει ολοκληρώσει 17 αγώνες της φετινής σεζόν έχοντας προηγηθεί σε κάθε γύρο από την εκκίνηση μέχρι τον τερματισμό. Η επίδοση αυτή αποτελεί απόλυτο ρεκόρ, καθώς τα διαθέσιμα στοιχεία ξεκινούν από το 1998. Ο Bautista είχε προηγηθεί από την εκκίνηση έως τον τερματισμό σε 11 αγώνες το 2019.

16 - Ο Bulega έχει πετύχει 16 Grand Slams μέσα στη φετινή σεζόν. Πρόκειται για νέο ρεκόρ σε μία χρονιά και σημαίνει νίκη από pole position, πρωτοπορία σε όλους τους γύρους και ταχύτερο γύρο στον ίδιο αγώνα.

11 - Στη Magny-Cours ο Bulega ισοφάρισε το απόλυτο ρεκόρ των 11 hat-tricks, δηλαδή νίκες και στους τρεις αγώνες ενός αγωνιστικού τριημέρου, που μέχρι τότε ανήκε στον Toprak Razgatlioglu.

11 - Η Ducati έχει πάρει 11 συνεχόμενες pole positions. Πρόκειται για το δεύτερο μεγαλύτερο σερί της, πίσω από τις 15 συνεχόμενες poles που είχε κατακτήσει από το Mugello το 1991 έως το Manfield το 1992.

10 - Στο Estoril έχουν υπάρξει 10 διαφορετικοί νικητές στους 19 αγώνες που έχουν διεξαχθεί. Οι μόνοι που έχουν κερδίσει περισσότερες από μία φορές είναι ο Toprak Razgatlioglu με έξι νίκες, ο Jonathan Rea με τέσσερις και ο Nicolò Bulega με δύο.

6x4 - Στους τελευταίους έξι αγώνες η Ducati έχει καταλάβει και τις τέσσερις πρώτες θέσεις του τερματισμού. Πρόκειται για πρωτοφανές σερί στην ιστορία του WSBK. Πριν ξεκινήσει το Magny-Cours, κανένας κατασκευαστής δεν είχε καταφέρει να καταλάβει τις τέσσερις πρώτες θέσεις για περισσότερους από τρεις συνεχόμενους αγώνες.

6 - Με τη νίκη του Bulega στον αγώνα Superpole του 2024 η Ducati έγινε ο πιο επιτυχημένος κατασκευαστής στο Estoril και έφτασε πλέον τις έξι νίκες. Ακολουθούν Kawasaki και BMW με τέσσερις.

5 - Το Estoril είναι η μοναδική πίστα στην ιστορία του WSBK όπου οι πέντε πρώτοι αγώνες είχαν πέντε διαφορετικούς νικητές. Το 1988 κέρδισαν οι Davide Tardozzi και Stephane Mertens, το 1993 οι Fabrizio Pirovano και Carl Fogarty, ενώ το 2020 τον πρώτο αγώνα κέρδισε ο Toprak Razgatlioglu.

Toprak

3 - Το ρεκόρ pole positions στο Estoril ανήκει στον Toprak Razgatlioglu με τρεις. Πέρυσι ξεπέρασε τον Jonathan Rea, ο οποίος είχε δύο.

1 - Το 2020 O αγώνας Tissot Superpole του Estoril κατέληξε στο πρώτο αμιγώς Yamaha βάθρο στην ιστορία του WSBK από τους Razgatlıoglu, Garett Gerloff και Michael van der Mark.

1 - Το 2020 ο Toprak Razgatlioglu πήρε στο Estoril την πρώτη pole position της καριέρας του και την πρώτη pole για αναβάτη από τη γειτονική μας χώρα στο WSBK. Το 2024 πέτυχε εκεί ακόμη μία πρωτιά, κατακτώντας την πρώτη pole της καριέρας του σε βρεγμένες συνθήκες.

1 - Μόνο ένας αναβάτης έχει ανέβει στο βάθρο για λογαριασμό της BMW στο Estoril, ο Toprak Razgatlioglu. Το έχει κάνει και στις έξι εκκινήσεις του στην πίστα, κερδίζοντας τέσσερις φορές.

0,003 δευτερόλεπτα - Το 2024 ο Bulega νίκησε τον Razgatlioglu στον Αγώνα Tissot Superpole με διαφορά μόλις 0,003 δευτερολέπτου. Παραμένει ο μικρότερος σε διαφορά τερματισμός στην ιστορία του WorldSBK.

Motul WSBK: Ο Danilo Petrucci ανακοίνωσε το διαζύγιο με τη BMW! [Video]

Στη Magny-Cours ο Ιταλός επιβεβαίωσε πως η σχέση του με τους Γερμανούς δεν πήγε όπως την περίμενε
danilo-petrucci
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Ήταν λίγο-πολύ κοινό μυστικό πως ο Danilo Petrucci δεν θα περνούσε δεύτερο χρόνο με τη BMW Motorrad, παρότι επισήμως ουδέποτε λέχθηκε κάτι τέτοιο – όχι ως τώρα τουλάχιστον. Πριν λίγες μέρες επισημοποιήθηκε η επέκταση συνεργασίας με τον Miguel Oliveira, ωστόσο η δεύτερη M 1000 RR ξαναγίνεται διαθέσιμη για το 2027, καθώς ο Petrucci αποχαιρετά τη γερμανική εταιρεία.

Το περίεργο είναι πως η ανακοίνωση δεν έγινε από την ομάδα ή το εργοστάσιο, αλλά από τον ίδιο τον αναβάτη και μάλιστα σε συνέντευξη που ανήκει στο τυπικό πρόγραμμα ενός αγωνιστικού τριημέρου WSBK. Ούτε διοργανώθηκε επί τούτου συνέντευξη Τύπου, ούτε εκδόθηκε κάποιο επίσημο ανακοινωθέν, απλά ο Petrucci στήθηκε μπροστά στο μικρόφωνο και έριξε την είδηση:

“Αποφασίσαμε από κοινού με τη BMW να μη συνεχίσουμε μαζί στο WSBK του χρόνου. Θα θέλαμε να συνεχίσουμε μαζί, σε κάποιο άλλο πόστο ή άλλο πρωτάθλημα, μα είναι ακόμη πολύ νωρίς. Το μόνο που ξέρουμε είναι πως δεν θα συνεχίσουμε μαζί, ήταν μια αμοιβαία απόφαση. Και οι δύο πλευρές δώσαμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε και αυτό μας οδήγησε στο να αποφασίσουμε πως δεν μπορούμε να συνεχίσουμε μαζί.

“Τώρα είναι καιρός για σκέψη. Ειδικά φέτος ξόδεψα πολλή ενέργεια και θυσίασα πολλά, για να εισπράξω μόνο μερικά καλά αποτελέσματα, πολλές πτώσεις και έναν μεγάλο τραυματισμό. Ήταν δύσκολο να το χωνέψω.

“Θέλω να δώσω προτεραιότητα στη BMW γιατί με βοήθησαν πολύ και θέλω να καταλάβω ποιο είναι το πρόγραμμά τους. Είναι δύσκολο να μην αγωνίζομαι εδώ, αλλά ποιος ξέρει; Ίσως στο μέλλον.”

Λίγη ώρα πριν είχαν προηγηθεί δηλώσεις του Oliveira, ο οποίος εξηγούσε πως η μοτοσυκλέτα τους δεν δούλευε για κανέναν από τους δύο στη Magny-Cours, εξ ου και τα κακά αποτελέσματα που αμφότεροι πέτυχαν. Ο Πορτογάλος δικαίωσε μάλιστα τις γκρίνιες του Petrucci λέγοντας πως, “πρόκειται για μια καταστροφή, αυτή η BMW δεν δουλεύει ούτε για μένα ούτε για τον Petrucci. Και οι δύο παραπονιόμαστε για τα ίδια προβλήματα. Αυτό το σαββατοκύριακο δεν είχαμε ούτε ρυθμό, ούτε ταχύτητα πουθενά, από τις δοκιμές ως τους αγώνες. Όσο πιο ‘Stop & Go’ είναι η πίστα, τόσο χειρότερα είναι. Χρειαζόμαστε ένα μεγάλο βήμα προόδου”.

Ο Petrucci αναγνωρίζει πως με την ίδια μοτοσυκλέτα πέρυσι ο Toprak Razgatlioglu έκανε θαύματα: “Ο Toprak είναι ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που έχω συναντήσει, με ένα ιδιαίτερο χάρισμα. Ήταν ικανός να βγάλει το μέγιστο από τη μοτοσυκλέτα καταφέρνοντας να φρενάρει όσο πιο αργά γίνεται σε κάθε στροφή, αλλά αν δεν έχεις το ίδιο χάρισμα είσαι τελειωμένος. Είναι σαν να προσπαθείς να οδηγείς διαρκώς στο 110%, κάθε γύρος πρέπει να μοιάζει με τις κατατακτήριες δοκιμές, αλλά αυτό δεν είναι δυνατόν να γίνεται για 20 απανωτούς γύρους.

“Εμείς, όταν προσπαθούμε να κάνουμε το κάτι παραπάνω, η μοτοσυκλέτα δεν θέλει να στρίψει. Αν φρενάρεις δέκα μέτρα πριν το σωστό σημείο χάνεις δύο δέκατα. Αν φρενάρεις εκεί που πρέπει είσαι ένα δευτερόλεπτο πιο αργός. Σε αυτήν την κατάσταση έχουμε κολλήσει, όταν προσπαθούμε να πιέσουμε παραπάνω δεν το δέχεται η μοτοσυκλέτα.”

"Είναι δύσκολο να αποδεχτώ αυτήν την κατάσταση. Είμαι σχεδόν 36 ετών. Το να τραυματίζεσαι παλεύοντας για τη 13η θέση είναι κάτι που στα 20 σου δεν το πολυσκέφτεσαι, αλλά στα 36 αρχίζω να σκέφτομαι πως που αρέσουν τα κόκκαλά μου, τα πόδια μου, οι ώμοι μου. Προσπαθώ πάντα να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ, μα δεν είναι αρκετό. Συχνά ακούς τέτοιες γκρίνιες από αναβάτες, να μιλούν για τα λάστιχα, την ομάδα, την εκκίνηση, τον αναβάτη που σε έκλεισε, μπορείς να βρεις πολλές δικαιολογίες μα εγώ πάντα ήμουν ξεκάθαρος και η καλύτερη αξία μου είναι και η χειρότερη: το να λες την αλήθεια δεν είναι πάντα η καλύτερη επιλογή."

Και από αυτήν την τελευταία ατάκα, μάλλον αντιλαμβανόμαστε τι ήταν αυτό που ράγισε το γυαλί στη σχέση του Petrucci με τη BMW Motorrad.