MotulWSBK 2020 Jerez 2η μέρα δοκιμών: Ο Rea στην κορυφή!

Τι έδειξαν οι δοκιμές

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/1/2020

Ο καιρός την τελευταία μέρα των δοκιμών στη Jerez ήταν καλύτερος και συνολικά βοήθησε όλους τους αναβάτες στο να συλλέξουν δεδομένα με τις μοτοσυκλέτες τους. Το πρωί ξεκίνησε με βροχές, όμως όσο η ώρα περνούσε η κακοκαιρία υποχωρούσε και η πίστα ξεκίνησε να στεγνώνει. Το απόγευμα με τις συνθήκες να είναι μεικτές, οι αναβάτες δοκίμασαν όσα περισσότερα εξαρτήματα μπορούσαν.

Ο "κανίβαλος" Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) (σ.σ. αυτό το παρατσούκλι του έχουν δώσει οι Ιταλοί) ήταν πεπεισμένος πλέον πως δεν θα καταφέρει να οδηγήσει σε στεγνή άσφαλτο και μάλιστα είχε κλείσει εισιτήρια για να αναχωρήσει νωρίς το απόγευμα για την πατρίδα του. Ωστόσο, με τον καιρό να γλυκαίνει ο πολυπρωταθλητής φόρεσε τη στολή του και μπήκε στην πίστα ολοκληρώνοντας 19 γύρους. Γνωρίζει πάρα πολύ καλά τη μοτοσυκλέτα του και με ημι-βρόχινες συνθήκες σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο. Η αγωνιστική γραμμή ήταν βρεγμένη σε ορισμένα σημεία της πίστας και για να πετύχει τον καλύτερο χρόνο, δοκιμάζοντας παράλληλα ένα νέο εξάρτημα, ρίσκαρε αρκετά με το πίσω ελαστικό να γλιστράει συχνά. Δεν μπήκε σε λεπτομέρειες σχετικά με αυτά που δοκίμασε, αλλά περιορίστηκε στο ότι αλλάζοντας το ύψος της μοτοσυκλέτας μπροστά κατάφερε να βελτιώσει τη συμπεριφορά της στο στρίψιμο. Ωστόσο, είναι κάτι που θα επανεξεταστεί και θα επιβεβαιωθεί σίγουρα στις ιδιωτικές δοκιμές της Kawasaki στην Catalunya την ερχόμενη Δευτέρα, μια πίστα στην οποία δεν έχει ξαναοδηγήσει όπως είπε και είναι αρκετά ενθουσιασμένος.

Από τη Jerez δεν αποκόμισε πολλά πράγματα ο Rea, ενώ το γεγονός πως δεν οδήγησε όσο η πίστα ήταν βρεγμένη, ήταν επειδή πολύ απλά δεν είχε να του προσφέρει κάτι παρά μόνο το ρίσκο μιας πτώσης. Τόσο ο ίδιος όσο και η ομάδα του γνωρίζουν ήδη τις βασικές ρυθμίσεις της ZX-10RR, ενώ το να βρουν τις ρυθμίσεις για το βρεγμένο ήταν άσκοπο. Τόνισε πώς πλέον έχουν εξειδικευτεί τόσο πολύ τα πράγματα που άλλες ρυθμίσεις χρειάζονται για την βροχή, άλλες για τις μεικτές συνθήκες, άλλες για βρεγμένο χωρίς να βρέχει και άλλες για βρεγμένο με αέρα. Ακόμη, δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στον φετινό ανταγωνισμό λέγοντας πως υπάρχουν τέσσερις με πέντε αναβάτες που μπορούν να τον απειλήσουν και να τον εκθρονίσουν απ’ την πενταετή μοναρχία του.

Από την άλλη, ο Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) πέρασε περισσότερο χρόνο μέσα στην πίστα με στόχο να μάθει καλύτερα τη νέα του μοτοσυκλέτα, ενώ “έπαιξε” και με τις ρυθμίσεις του launch control. Ολοκλήρωσε τις δοκιμές του με 44 γύρους τη δεύτερη μέρα και ήρθε τέταρτος στο πίνακα των χρονομετρήσεων.

Ο Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) έφυγε από τη Jerez ευχαριστημένος με τις επιδόσεις του και βρέθηκε πίσω απ’ τον Rea. Να θυμίσουμε πως είχε μια πτώση στη πρώτη στροφή της πίστας, ενώ τη δεύτερη μέρα συνέχισε ακάθεκτος, καταφέρνοντας να βελτιωθεί στην οδήγηση με βρεγμένη άσφαλτο. Η R1 του αρέσει περισσότερο απ’ την ZX-10RR που οδηγούσε πέρσι, διότι του προσφέρει περισσότερη σιγουριά, λόγω της καλύτερης πρόσφυσης που έχει πίσω. Χάρη σε αυτό μάλιστα είπε πώς ξεπέρασε τις όποιες φοβίες είχε με την οδήγηση στο βρεγμένο. Ωστόσο, ήταν άτυχος επειδή κάθε φορά που έβαζε καινούργια λάστιχα, ο καιρός χειροτέρευε και δεν μπόρεσε να έχει όσο χρόνο ήθελε μέσα στην πίστα. Ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) έκλεισε τη πεντάδα.

Οι “κόκκινοι” είδαν τον Scott Redding με την V4R να βάζει την Aruba.it στη τρίτη θέση του πίνακα. Ο Βρετανός μπορεί να αστειεύτηκε λέγοντας: “Τελικά το χειμώνα βρέχει στη Jerez”, ωστόσο ήταν από τους αναβάτες που επωφελήθηκαν περισσότερο από αυτό. Πολλοί αγώνες του πρωταθλήματος πραγματοποιούνται υπό βροχή και το να αποκτήσει περισσότερη εμπειρία με την V4R στο βρεγμένο ήταν κάτι που επιδίωκε. Την πρώτη μέρα, αισθανόταν αρκετά άβολα πάνω στη V4R επειδή δεν είχε καλή πληροφόρηση για την πρόσφυση του πίσω. Τα πράγματα άλλαξαν προς το καλύτερο, όταν με την ομάδα του βρήκαν τις σωστές ρυθμίσεις των αναρτήσεων. Μάλιστα προς το απόγευμα, που η άσφαλτος είχε σχεδόν στεγνώσει, μπήκε στην πίστα με slick ελαστικά και πέρα απ’ το ότι είχε έναν αρκετά ανταγωνιστικό ρυθμό, βρήκε και τα όρια της μοτοσυκλέτας του σε αυτές τις συνθήκες. Μέχρι και σήμερα η Ducati έχει δοκιμάσει την V4R στο Aragon, τη Valencia (σ.σ. ιδιωτικές δοκιμές) και δύο φορές –πλέον- στη Jerez. Το Portimao που θα φιλοξενήσει τα επόμενα test θα είναι το ιδανικό πεδίο εξέλιξης της V4R λόγω της ποικιλομορφίας της (υψομετρικές διαφορές, σαμαράκια, αρνητική κλήση σε μερικές στροφές) για τη βελτίωση της πρόσφυσης πίσω, τόνισε ο Redding. O Chaz Davies (Aruba.it Racing – Ducati) μπορεί να είχε δύο πτώσεις την πρώτη μέρα και να ολοκλήρωσε τη δεύτερη με λιγότερους από 30 γύρους στη 15^η θέση, όμως μετρά ήδη ένα χρόνο εμπειρίας πάνω στη V4R και μπορεί ακόμη και φέτος να μας εκπλήξει με τις επιδόσεις του.

Η HRC Team έχει έναν τεράστιο όγκο δουλειάς να καλύψει, με τους Bautista και Haslam στο πλάι της να κάνουν ότι μπορούν. Στόχος τους είναι να βρουν τις βασικές ρυθμίσεις του triple R όπως ανέφερε ο Ισπανός αναβάτης. Τα πράγματα είναι πιο δύσκολα για τον Bautista αφού στο παρελθόν έχει οδηγήσει μόνο V4 κινητήρες και τώρα καλείται όχι μόνο να βρει τις βασικές ρυθμίσεις του τετρακύλινδρου εν σειρά Fireblade αλλά και να προσαρμόσει το στιλ οδήγησής του, με βάση τον τρόπο που αποδίδει ο κινητήρας της Honda. Για αυτό χρειάζεται περισσότερο χρόνο σε στεγνές συνθήκες.

Ο Haslam (HRC Team) ήρθε έκτος στο πίνακα των χρονομετρήσεων και είναι ιδιαίτερα χαρούμενος που έχει για teammate τον Bautista, επειδή ο εσωτερικός ανταγωνισμός θα τους ωθήσει στο να κυνηγήσουν τις νίκες πιο έντονα. Παράλληλα, χαίρεται που οι γνώσεις του σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας της Fireblade βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με τον Bautista και είναι ευχαριστημένος με τις επιδόσεις του απ’ τη Jerez.

Στην έβδομη θέση ήταν ο Loris Baz (Ten Kate Racing Yamaha) και κατάφερε να επιβεβαιώσει τη βελτίωση της R1 σε μεικτές συνθήκες, ενώ παράλληλα εξασκήθηκε στις εκκινήσεις, ραφινάροντας τα ηλεκτρονικά βοηθήματα. Εστίασε στις βασικές ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας του, ενώ πίσω του ήταν ο Michael Ruben Rinaldi (Team GOELEVEN) και ο Federico Caricasulo (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) που είχε δύο πτώσεις.

Έξω από τη δεκάδα ήταν οι αναβάτες της BMW με τον Tom Sykes στην 11^η θέση. Μαζί με τον teammate του, Eugene Laverty, ολοκλήρωσαν συνολικά 65 γύρους στις δύο ημέρες των δοκιμών. Ο Laverty ενθουσιάστηκε με το νέο πλαίσιο της S1000RR αλλά θέλει περαιτέρω αλλαγές στον κινητήρα της για να γίνει πιο ανταγωνιστικός. Η ομάδα έχει δύο πλαίσια να δοκιμάσει στις δοκιμές του Portimao και αρκετά πράγματα για να εξελίξει μέχρι την έναρξη του πρωταθλήματος.

Η ORELAC Racing VERDNATURA είδε τον rookie της, Maximilian Scheib, να παίρνει την 12^η θέση και να εντυπωσιάζει τον κόσμο στα paddock. Στόχος του ήταν να εξοικειωθεί με την ZX-10RR και ήταν ο τέταρτος ταχύτερος μη εργοστασιακός αναβάτης. Τρίτος στην ίδια λίστα, τη δεύτερη μέρα, ήταν ο Garret Gerloff (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team). Ο Sandro Cortese έλαβε μέρος στις δοκιμές με την Barni Racing Team και ήταν 14^ος, αντικαθιστώντας προσωρινά τον Leon Camier, ο οποίος αναρρώνει απ’ τον τραυματισμό του. Ο Cortese έμεινε πολύ ευχαριστημένος απ’ την αίσθηση που του έδωσε η V4R, ενώ μέχρι και τώρα δεν έχει υπογράψει συμβόλαιο με κάποια ομάδα. Ο Sylvain Barrier (Brixx Performance) ήταν 16^ος μπροστά απ’ τον Leandro Mercado (Motocorsa Racing). Απομένουν οι δοκιμές στο Portimao, κι έπειτα η αυλαία του παγκοσμίου πρωταθλήματος Superbike θα ανοίξει με τον αγώνα στο Philip Island!

Οι έξι ταχύτεροι χρόνοι

Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’40.983 (19 laps)
Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) +0.231 (42 laps)
Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) +0.424 (43 laps)
Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) +0.659 (44 laps)
Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) +1.724 (43 laps)
Leon Haslam (HRC Team) +1.814 (32 laps)

Ετικέτες

WSBK

kawasaki

Yamaha

Ducati

BMW

https://bit.ly/MOTO_681

World Superbike

Motul WorldSBK, Aragon: 350η νίκη για την Ducati

Πρώτος Ισπανός νικητής στην Aragon

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/4/2019

Το τριήμερο της Aragon δεν διέφερε καθόλου με τους δύο προηγούμενους γύρους του πρωταθλήματος, αφού ο Alvaro Bautista ήταν για ακόμη μια φορά ο απόλυτος κυρίαρχος του σαββατοκύριακου.

Πρώτο Σκέλος

Ο Bautista όχι μόνο τερμάτισε πρώτος και στους τρεις αγώνες αλλά έγινε ο πρώτος Ισπανός νικητής στην Aragon. Παρά το γεγονός ότι η πρώτη θέση ήταν απ’ την αρχή του αγώνα κλειδωμένη, καθώς διακτινίστηκε τερματίζοντας 15 δευτερόλεπτα μπροστά απ’ τους υπόλοιπους, το πρώτο σκέλος είχε μπόλικο ενδιαφέρον με τις μάχες για την κατάκτηση της δεύτερης θέσης.

Κατά την εκκίνηση, ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team) κατάφερε να αναδυθεί απ’ τη 10^η θέση που ξεκίνησε, τερματίζοντας εν τέλει δεύτερος, όμως στην προσπάθειά του ήρθε σε επαφή με τον Marcus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK Team) με αποτέλεσμα ο αναβάτης BMW να πέσει εγκαταλείποντας τον αγώνα. Την ίδια στιγμή ο Tom Sykes που παρουσίασε σημάδια βελτίωσης με τη νέα του μοτοσυκλέτα, κατάφερε να προσπεράσει τον Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) και να βρεθεί τρίτος για λίγο, στρέφοντας τα φώτα της προσοχής πάνω του. Όμως, ο Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) έδειξε πως και αυτός έχει προοδεύσει πάνω στη σέλα της V4 R, αφού στο τέλος του αγώνα κατάφερε να κερδίσει το πρώτο του βάθρο για φέτος, τερματίζοντας τρίτος. Ξεκινώντας απ’ την όγδοη θέση, ο Chaz μέχρι τον δεύτερο γύρο προσπέρασε τέσσερις αναβάτες και μπήκε από νωρίς στο παιχνίδι της διεκδίκησης.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα είδαμε τον Lowes να κάνει ένα λάθος στην τελευταία στροφή της πίστας, αφήνοντας τους Rea και Sykes να τον περάσουν, με τον Davies να βρίσκεται κοντά τους. Παράλληλα, ο επικεφαλής του αγώνα είχε περάσει σε άλλη διάσταση καταρρίπτοντας το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου, ρίχνοντάς το στο 1:49,755. Ο Sykes δεν παρέμεινε μέχρι το τέλος εντός του βάθρου καθώς απ’ τον πέμπτο γύρο έπεσε στην έβδομη θέση. Παρ’ όλα αυτά κατάφερε να τερματίσει ολοκληρώνοντας την πεντάδα.

Ο Laverty (Team Goeleven) απ’ τη μεριά του, βρέθηκε και αυτός στις πρώτες θέσεις κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του αγώνα, ανεβαίνοντας μάλιστα μέχρι την τέταρτη. Όμως, ένα γύρο πριν το τέλος, που η ένταση είχε κορυφωθεί με τον Davies να κυνηγάει τον Rea, στην 14^η στροφή ο Laverty ήρθε σε επαφή με τον αναβάτη της Ducati κι έπεσε. Ως εκ τούτου έχασε την ευκαιρία να πάρει πολύτιμους βαθμούς.

Ο Alex Lowes ευνοήθηκε απ’ την πτώση και κατάφερε να βρεθεί στην τέταρτη θέση, δίνοντας έναν τόνο πολυφωνίας από πλευράς κατασκευαστών μέσα στην πεντάδα. Έκτος βρέθηκε ο team mate του van der Mark, έχοντας πίσω του τον Cortese (GRT Yamaha WorldSBK). Τις τρείς τελευταίες θέσεις της δεκάδας ολοκλήρωσαν οι υπόλοιποι αναβάτες με ZX-10RR, με τον Τούρκο Razgatlioglu να τερματίζει μπροστά απ’ τον Halsam που ήρθε ένατος. Ο Torres ολοκλήρωσε την δεκάδα καταλαμβάνοντας την καλύτερη θέση γι’ αυτόν φέτος.

Tissot Superpole Race

Απ’ την αρχή του αγώνα ο Alvaro γι’ άλλη μια φορά επανέλαβε το αποτέλεσμα του πρώτο σκέλους καθώς εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει περιθώρια διεκδίκησης στους υπόλοιπους αναβάτες. Ο Lowes πέρασε στη δεύτερη θέση, ξεκινώντας τέταρτος και παρέμεινε εκεί για τους πρώτους δύο γύρους, ενώ την ίδια στιγμή είχαμε την σύγκρουση των van der Mark και Michael Ruben Rinaldi. Απ’ την πτώση μόνο ο van der Mark κατάφερε να βγει αλώβητος και να τερματίσει έστω στη 15^η θέση, ενώ ο Rinaldi χρειάστηκε να μεταφερθεί στο ιατρείο της πίστας.

Πιο πίσω ο Rea είχε αρχίσει να ανεβαίνει φτάνοντας στη τέταρτη θέση, ενώ μέχρι το τέλος του δεύτερου γύρου πέρασε τον Cortese που ήταν τρίτος. Έπειτα, ξεκίνησε να κυνηγά τον Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) κι έναν γύρο αργότερα βρέθηκε στη δεύτερη θέση, όμως τα πράγματα δεν θα ήταν τόσο εύκολα για τον Rea αφού ο αναβάτης της Yamaha διψούσε για αίμα. Στα μισά του αγώνα ο Lowes έκανε την επίθεσή του και πέρασε μπροστά για τους επόμενους τρείς γύρους, όμως ο Rea απέδειξε με τις επιδόσεις του τον λόγο που φέρει το No1 στην μοτοσυκλέτα του. Πέρασε τον αναβάτη της Yamaha για τελευταία φορά δύο γύρους πριν το τέλος, αφήνοντάς του το τρίτο σκαλί του βάθρου. Μια ανάσα χώριζε τον Davies απ’ το δεύτερο βάθρο του για φέτος, όμως δεν τα κατάφερε να ανέβει και τερμάτισε τέταρτος, αφήνοντας πίσω του τον Sykes να ολοκληρώσει τη πεντάδα.

Δεύτερο Σκέλος

Η εκκίνηση του δεύτερου σκέλος αποτέλεσε μια απ’ τις πιο ήπιες που έχουμε δει φέτος στο πρωτάθλημα, με τους αναβάτες να φτάνουν στην πρώτη στροφή χωρίς παρατράγουδα και πτώσεις. Ο Bautista –κλασσικά πλέον- διατήρησε το πλεονέκτημα που του έδωσε η Superpole, στρίβοντας πρώτος και με τον εκπληκτικό ρυθμό του εξαφανίστηκε γι’ άλλη μια φορά, όμως η διαφορά απ’ τον δεύτερο ήταν μικρότερη στα μόλις… 6,8''. Ο Davies στον πρώτο γύρο ανέβασε τους ρυθμούς του και προσπέρασε τον Lowes, στοχεύοντας τον Rea που ήταν δεύτερος. Στον δεύτερο γύρο, πιο πίσω, ένα λάθος του Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) στη 12^η στροφή έδωσε την ευκαιρία στον Leon Haslam (Kawasaki Racing Team) και τον Jordi Torres (Team Pedercini Racing) να τον προσπεράσουν, με αποτέλεσμα να πέσει στην έβδομη θέση. Η πτωτική του πορεία συνεχίστηκε μέχρι το τέλος του αγώνα με αποτέλεσμα ο αναβάτης της BMW να τερματίσει 12^ος.

Στον ίδιο γύρο ο Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) βρισκόταν πίσω απ’ τον Rea και κατάφερε να τον προσπεράσει στην έβδομη στροφή της πίστας, φέρνοντάς τον πιο κοντά στην αγέλη των υπόλοιπων αναβατών που τους κυνηγούσαν. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο Rea κατά τη διάρκεια του αγώνα, καθώς πάλεψε τόσο με τον Lowes που βρισκόταν τέταρτος, όσο και με τον Halsam που είχε αρχίσει να ανεβαίνει απ’ την έβδομη θέση, κατάφερε στον τελευταίο γύρο να προσπεράσει τον Chaz και να στερήσει απ’ την εργοστασιακή ομάδα της Ducati το πολυπόθητο ένα-δύο. Όμως, η ιταλική εταιρεία με την ένατη συνεχόμενη νίκη του Bautista ολοκλήρωσε 350 νίκες στο Motul WSBK. Ο Halsam τερμάτισε τέταρτος σημειώνοντας το καλύτερό του αποτέλεσμα το σαββατοκύριακο, αφήνοντας πίσω του τον Lowes. Ο Eugene Laverty τερμάτισε έκτος, όπως και στον sprint race νωρίτερα, αποδεικνύοντας τις δυνατότητές του, με τον Torres πίσω του ο οποίος ήταν εντός της δεκάδας για τρεις συνεχόμενες φορές. Ο Sandro Cortese ολοκλήρωσε τη δεκάδα, έχοντας μπροστά του Michael Ruben Rinaldi και τον Michael van der Mark που τερμάτισε όγδοος.

Παρά τις αξιοσημείωτες προσπάθειες του Rea που σταθερά τερματίζει δεύτερος, προσπαθώντας να παραμείνει κοντά στον ανίκητο Bautista, το χάσμα στη βαθμολογία τους έχει αρχίσει να μεγαλώνει επικίνδυνα. Παράλληλα, η ολοκλήρωση του τρίτου γύρου προμηνύει –βάσει των κανόνων πάντα- την επέμβαση της Dorna για τον περιορισμό των στροφών της V4 R, ώστε το πρωτάθλημα να αποκτήσει ένα τεχνητό (ουσιαστικά) ενδιαφέρον, με μάχες για την πρώτη και όχι την δεύτερη θέση. Οι κανόνες στο κεφάλαιο 2.4.3.2. αναφέρονται στον υπολογισμό της εξισορρόπησης των μοτοσυκλετών που πραγματοποιείται με βάση πολλές μεταβλητές και στο κεφάλαιο 2.4.3.3. αναφέρει πως ο περαιτέρω περιορισμός των στροφών θα γίνεται σταδιακά ανά 250 στροφές. Το όλο θέμα όμως δημιουργεί αρκετές εντάσεις και απορίες καθώς πολλοί σκέφτονται ότι με αυτό τον τρόπο το πρωτάθλημα δεν θα είναι τόσο “αγνό”, αφού η εξέλιξή του ορίζεται από εξωτερικούς παράγοντες (Dorna). Απ’ την άλλη πλευρά, οι 250 στροφές θα είναι αρκετές για να σταματήσουν τον εκρηκτικό συνδυασμό του Bautista με την V4 R απ’ τον να σαρώνουν τους αγώνες ή θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι το τέλος για να δούμε τους υπόλοιπους αναβάτες και κυρίως τον Rea να φτάνει τον Ισπανό αναβάτη…

Ετικέτες

https://bit.ly/MOTO_681