Ο γιος του αείμνηστου Norick Abe, Maiki κάνει το ντεμπούτο του στο WorldSSP Challenge

Το όνομα Abe επιστρέφει στους αγώνες μοτοσυκλέτας
Maiki Abe
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/4/2023

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIM Supersport 2023 επιστρέφει στη δράση στο TT Circuit Assen στην Ολλανδία αυτό το Σαββατοκύριακο και μαζί με αυτό, επιστρέφει και το FIM WorldSSP Challenge, ο θεσμός που αντικαθιστά το European Supersport Cup, και αποτελεί προθάλαμο για το WSSP. Ανάμεσα στις συμμετοχές συναντάμε ένα όνομα το οποίο φέρνει σε όλους τους φίλους του αθλήματος μνήμες από αλλοτινές εποχές.

Ο Maiki Abe γιος του αείμνηστου Norick Abe θα κάνει το ντεμπούτο του στο FIM WorldSSP Challenge στην Ολλανδία στη σέλα μιας Yamaha R6 της ομάδας VFT Racing του Fabio Menghi -σσ. Ο αδελφός του, Omar Menghi είναι υπεύθυνος για την ομάδα PROGP στην οποία αγωνίζεται ο Γιάννης Περιστεράς.

Το 1994, ενώ αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της χώρας του, ο Norick Abe είχε την ευκαιρία να αγωνιστεί στο ιαπωνικό Grand Prix του 1994 ως wild card συμμετοχή. Με μια συγκλονιστική εμφάνιση, ο νεαρός Ιάπωνας διεκδίκησε τη νίκη μέχρι τρεις γύρους πριν τον τερματισμό, πριν πέσει και εγκαταλείψει. Η απόδοση του Norick εντυπωσίασε την ομάδα Yamaha του Kenny Roberts, και στάθηκε η αρχή της καριέρας του στα GP, μιας καριέρας που δυστυχώς ποτέ δεν έφτασε να εντυπωσιάσει ανάλογα με εκείνη την πρώτη του επίδοση στο ιαπωνικό GP. Αξίζει να σημειωθεί πως δίπλα στον Roberts εκείνος ο πρώτος αγώνας του Norick στα GP εντυπωσίασε και τον 14χρονο τότε Valentino Rossi, που υιοθέτησε το παρατσούκλι Rossifumi, χρησιμοποιώντας το στην αρχή της καριέρας του ως ένδειξη σεβασμού στον Abe που είχε το παρατσούκλι Norifumi.

Norick Abe

Ο Norick Abe ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο το 1995, και πήρε την πρώτη του νίκη και την πέμπτη θέση στο πρωτάθλημα ένα χρόνο αργότερα. Το 1997 ανέβηκε 4 φορές στο βάθρο, ενώ είχε νίκες τόσο το 1999 όσο και το 2000. Μετά το 2002 και την εισαγωγή των τετράχρονων μοτοσυκλετών στο MotoGP, ο Abe δεν κατάφερε να προσαρμοστεί, για να εγκαταλείψει τους αγώνες, συνεχίζοντας όμως να βοηθά τη Yamaha ως αναβάτης εξέλιξης και περιστασιακά συμμετέχοντας σε αγώνες ως Wild Card. Μεταπήδησε στα Superbike το 2005 και το 2006, όμως δεν κατάφερε να ξεχωρίσει. Στις 7 Οκτωβρίου 2007, ενώ οδηγούσε ένα Yamaha T-Max 500 cc στο Καβασάκι της Καναγκάουα, ο Άμπε έχασε τη ζωή του μετά από τροχαίο ατύχημα με ένα φορτηγό, το οποίο έκανε παράνομη αναστροφή μπροστά του. Αξίζει να σημειωθεί πως το 2008, ο Valentino Rossi αγωνίστηκε στο Motegi με κράνος αφιερωμένο στον Norick, σε έναν αγώνα όπου "κλείδωσε" τον 8ο Παγκόσμιο Τίτλο του, τίτλο που αφιέρωσε στον Ιάπωνα αναβάτη.

Maiki Abe

Ο γιος του, Maiki Abe αγωνίστηκε στο All Japan Road Race Championship, ενώ εκπροσώπησε τη Yamaha και στον 8ωρο αγώνα της Suzuka.

Maike Abe

Σημειώστε πως το 2022 συμμετείχε και στο Yamaha VR46 Mastercamp στο ράντσο του Valentino Rossi στην Tavullia, συνοδευόμενος από τον παππού του Mitsuo, με συγκινητικές στιγμές κατά τη συνάντηση του "γιατρού" με τον γιο του αναβάτη που ο Rossi θαύμασε τόσο στο ντεμπούτο του στα GP. Το 2023, ο Maiki εντάχθηκε στην VFT Racing Yamaha για να αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα WSBK, στην κατηγορία WorldSSP Challenge.

Maiki Abe

Σε συνέντευξη του, ο Maiki δήλωσε πως ο πατέρας του κατάφερε να εμπνεύσει αναβάτες σε όλον τον κόσμο και αυτό είναι κάτι που τον κάνει περήφανο, ενώ επιπρόσθετα τόνισε πως είναι σημαντικό που το όνομα Abe υπάρχει ξανά στους αγώνες μοτοσυκλέτας. Παρόλα αυτά ο ίδιος θέλει να δημιουργήσει τη δική του κληρονομιά και όχι να επαναπαυτεί στις δάφνες του πατέρα του.

Maiki Abe

Όσον αφορά στο αγωνιστικό του ντεμπούτο ο ίδιος θα ήθελε να είναι “καθαρό” χωρίς να υπάρχουν δράματα καθώς πρέπει να μάθει την πίστα και να οδηγήσει όσον το δυνατόν περισσότερο. Στόχος του είναι να βρίσκεται στην πρώτη δεκάδα ή ακόμη και στην πρώτη πεντάδα, ωστόσο πρώτα θα πρέπει να αναμετρηθεί με τον ομόσταυλό του, τον Ιταλό Nicholas Spinelli.

Να πούμε εδώ πως στον αγώνα της Ολλανδίας στο WorldSSP θα αγωνιστούν οι Oli Bayliss (D34G Racing) γιος του τρεις φορές πρωταθλητή WorldSBK και νικητή αγώνων στο MotoGP, Troy Bayliss, o Bahattin Sofuoglu (MV Agusta Reparto Corse) ανιψιός του πέντε φορές πρωταθλητή WorldSSP, Kenan Sofuoglou και o Tarran Mackenzie (Petronas MIE Honda Team) γιος του τρεις φορές πρωταθλητή BSB Niall Mackenzie. Όλοι από… τζάκι.

Ετικέτες

Motul WSBK 2019: Αφήνουν υποσχέσεις οι δοκιμές στο Portimao

Έπεται ένας φανταστικός αγώνας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

26/8/2019

Ο τελευταίος αγώνας του πρωταθλήματος ήταν στη Laguna Seca, ενάμιση μήνα νωρίτερα. Εκεί, είχαμε και την πτώση του Alvaro Bautista, που χτύπησε τον ώμο του, με αποτέλεσμα να αποσυρθεί απ’ το δεύτερο σκέλος. Έπειτα ακολούθησε το καλοκαιρινό διάλειμμα, ενώ το σαββατοκύριακο που μας πέρασε είχαμε τις επίσημες δοκιμές του Motul WSBK στο Portimao, όπου εκεί θα πραγματοποιηθεί 10ος γύρος του πρωταθλήματος. Οι περισσότεροι αναβάτες των WSBK εστίασαν τις δοκιμές τους στο να ξαναοικειοποιηθούν με τις μοτοσυκλέτες τους μετά από ένα τόσο μεγάλο διάστημα αποχής απ’ την πίστα.

Τόσο στις δοκιμές του Σαββάτου όσο και της Κυριακής, ο καιρός ήταν ηλιόλουστος και η θερμοκρασία της ασφάλτου έφτασε μέχρι και τους 50 οC το μεσημέρι. Έτσι, όσοι αναβάτες ήθελαν να κάνουν γρήγορους γύρους, τους πραγματοποίησαν το πρωί που η θερμοκρασία δεν είχε φτάσει ακόμη τη μέγιστη τιμή της, κάνοντας τα πράγματα πιο δύσκολα τόσο για αυτούς όσο και για τα ελαστικά των μοτοσυκλετών τους.

Τη πρώτη μέρα, κυρίαρχος των δοκιμών ήταν ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) με ταχύτερο γύρο στο 1:41,897 και όπως οι περισσότεροι αναβάτες έτσι και αυτός δοκίμασε νέα εξαρτήματα για τη μοτοσυκλέτα του και ρυθμίσεις. Πίσω του, βρέθηκε ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) με μικρή διαφορά και ακολούθησε ένα πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα ώστε να βελτιώσει συνολικά τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας του μέχρι το πέρας των δοκιμών. Τρίτος, ήταν ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing Ducati Team) και έκανε τους περισσότερους γύρους από οποιονδήποτε άλλο μέσα στη πίστα τη πρώτη μέρα.

Όπως είπε και ο ίδιος, δεν έχει αναρρώσει πλήρως απ’ τον τραυματισμό του στη Laguna Seca, ωστόσο “έγραψε” όσα περισσότερα χιλιόμετρα μπορούσε για να ξαναβρεί τη φόρμα του. Ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) είχε μια δύσκολη πρώτη μέρα δοκιμών λόγω μιας πτώσης που του κατανάλωσε αρκετό χρόνο έξω απ’ τη πίστα. Ωστόσο, ξαναμπήκε το απόγευμα και βρέθηκε στην τέταρτη θέση. Ο Michael van der Mark έκλεισε τη πεντάδα και εργάστηκε μαζί με τον ομόσταβλό του, τον Alex Lowes που ήρθε έβδομος πάνω στη σταθερότητα των R1 τους, δοκιμάζοντας νέα εξαρτήματα για το πίσω μέρος τους. O Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team Ducati) βρέθηκε ανάμεσά τους, στην έκτη θέση του πίνακα, και ήταν ο δεύτερος πιο γρήγορος αναβάτης με Panigale V4 R, καθώς ο Davies ολοκλήρωσε τις δοκιμές όγδοος. Ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK Team) ήρθε ένατος, ενώ τη δεκάδα ολοκλήρωσε ο Leon Haslam που εστίασε τόσο στο να πετύχει καλούς χρόνους όσο και στη δοκιμή νέων εξαρτημάτων στους τομείς των αναρτήσεων, πλαισίου, ηλεκτρονικών και κινητήρα.

Τη δεύτερη μέρα, στη κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων των δοκιμών βρέθηκε ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team). Μάλιστα, δοκίμασε και νέα μέρη στο πλαίσιο της μοτοσυκλέτας του παρέα με τα ελαστικά που χρησιμοποιούν στις κατατακτήριες δοκιμές, ενώ επένδυσε και στο να αξιολογήσει τη φυσική του κατάσταση. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια του καλοκαιρινού διαλείμματος χειρουργήθηκε στα χέρια του ώστε να λύσει το πρόβλημα με την τενοντίτιδα, που τον ταλαιπωρούσε. Μετά από δύο μέρες και πολλά χιλιόμετρα μέσα στην πίστα, ο Lowes είναι σίγουρος πως θα έχει αναρρώσει πλήρως το σαββατοκύριακο του αγώνα. Ο Jonathan Rea ολοκλήρωσε τις δοκιμές ερχόμενος δεύτερος στο πίνακα των χρονομετρήσεων. Όπως είπε, μετά τον αγώνα αντοχής στη Suzuka, αισθανόταν παρά πολύ γρήγορος όμως αρχικά δεν είχε την ίδια αίσθηση στο Portimao. Τα πράγματα για αυτόν άλλαξαν κατά την διάρκεια του διημέρου, ιδιαίτερα την τελευταία μέρα που κατάφερε να κάνει αρκετούς γρήγορους γύρους, αλλά και να βελτιώσει το ρυθμό του πάνω στην ZX-10RR

Μάλιστα, ανέφερε πως το απόγευμα, που η θερμοκρασία είναι μεγαλύτερη απ’ ότι το πρωί, αισθανόταν πολύ πιο άνετα συγκριτικά με το πρωινό του Σαββάτου. Η δεύτερη μέρα ωστόσο, δεν εξελίχθηκε τόσο καλά για όλους. Ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) δεν ήταν καλά το βράδυ του Σαββάτου με αποτέλεσμα να αποχωρίσει απ’ τα δοκιμαστικά της Κυριακής, πριν τη λήξη τους. Παρά το γεγονός αυτό πρόλαβε να κάνει λίγες προετοιμασίες για τον αγώνα και να δοκιμάσει διαφορετικές στρατηγικές για τις κατατακτήριες δοκιμές, ενώ βρέθηκε πίσω απ’ τον Rea στον πίνακα των χρονομετρήσεων. Ο van der Mark είχε μια μικρή πτώση κατά τη διάρκεια του πρωινού session και ένα τεχνικό πρόβλημα στις δοκιμές του απογεύματος της τελευταίας ημέρας. Ωστόσο ήταν τέταρτος και χρησιμοποίησε κι αυτός τα ελαστικά των κατατακτήριων δοκιμών, όπως ο ομόσταβλός του.

Ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) έκλεισε το διήμερο των δοκιμών στο Portimao αποτελώντας τον αναβάτη με τους περισσότερους γύρους στην πίστα (146) και βρέθηκε πέμπτος.

Δοκίμασε ορισμένα νέα ελαστικά με διαφορετική σκληρότητα και εστίασε πάνω στη βελτίωση των μειονεκτημάτων της R1 του. Ο Leon Haslam, απ’ την πλευρά του αφιέρωσε περισσότερο χρόνο στο να προετοιμαστεί για το αγωνιστικό τριήμερο στο Portimao και ολοκλήρωσε τις δοκιμές του, ερχόμενος έκτος. Οι αναβάτες της GRT Yamaha WorldSBK Sandro Cortese και Marco Melandri ολοκλήρωσαν τις δοκιμές τους στην έβδομη και 13η θέση αντίστοιχα, συνεχίζοντας με πυρετώδη ρυθμό την εξέλιξη των μοτοσυκλετών τους. Ο Eugene Laverty (Team Go Eleven) βρέθηκε εντός δεκάδας, στην όγδοη θέση του πίνακα. Πίσω του ήταν ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing – Ducati) που αποφάσισε να μην λάβει μέρος στα FP2 των δοκιμών της Κυριακής, καθότι ο πόνος στον ώμο του δεν έχει υποχωρήσει πλήρως, ενώ ο Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team), που έκλεισε τη δεκάδα, σημείωσε μια πτώση πριν τη λήξη των FP2. Ο Chaz Davies δοκίμασε ένα νέο ψαλίδι στην Panigale V4 R και ολοκλήρωσε τις δοκιμές του πραγματοποιώντας μια προσομοίωση αγώνα, την ώρα που ο υδράργυρος είχε χτυπήσει κόκκινο. Κατέλαβε την 11η θέση.

Ο Jordi Torres (Team Perdecini Racing) όχι μόνο κατάφερε να δοκιμάσει ορισμένα πράγματα που είχε εντοπίσει απ’ τον αγώνα στη Laguna Seca αλλά και να βελτιώσει το μπροστινό της ZX-10RR του έχοντας καλύτερη αίσθηση, όπου αυτός ήταν και ο αρχικός του στόχος. Ωστόσο η σταθερότητα πίσω χρειαζόταν περισσότερο χρόνο για να βρεθεί η ιδανική ρύθμιση, ενώ θα ήθελε να φτάσει πιο ψηλά στο πίνακα των χρονομετρήσεων απ’ ότι τη 14η θέση που πήρε. Επίσης, αναφέρθηκε και στη συνεργασία του με την Pedercini Racing. “Έχουμε πάρα πολύ καλές σχέσεις και είμαι πολύ ευχαριστημένος μαζί τους… ελπίζω να αισθάνονται και αυτοί το ίδιο. Φέτος, ξεκινήσαμε από το μηδέν και μέχρι στιγμής η πορεία μας είναι πάρα πολύ καλή, αισθάνομαι άνετα με την ομάδα. Έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας αν θέλουμε να φτάσουμε σε ένα ανταγωνιστικό επίπεδο και όταν φέτος ξεκινήσαμε τη συνεργασία μας είχε βλέψεις και για να συνεχίσουμε μαζί και του χρόνου.”

Ετικέτες