Scott Redding: “Θα μπορούσα να τρέχω με BMW!”

Οι λόγοι που δεν υπέγραψε
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/4/2020

Η καριέρα του Scott Redding είναι γεμάτη σκαμπανεβάσματα με τη μεγαλύτερη κατρακύλα να σημειώνεται πριν από δύο χρόνια. Η πορεία του ξεκίνησε φανταστικά και ήταν γεμάτη επιτυχίες καθώς αποτελεί τον μικρότερο σε ηλικία αναβάτη που στέφθηκε νικητής σε έναν αγώνα της GP125 το 2008. Αργότερα, το 2014, έκανε το ντεμπούτο του στα MotoGP φορώντας τα χρώματα της Gresini, πάνω στη σέλα της Honda και το 2015 στο Misano σημείωσε τον πρώτο του τερματισμό εντός βάθρου. Ένα χρόνο αργότερα, με τα χρώματα της Octo Pramac Racing πλέον, κατέκτησε άλλο ένα βάθρο στο Assen με τη μοτοσυκλέτα της Ducati. Ωστόσο, το 2018 επέστρεψε στην Gresini, η οποία αυτή τη φορά χρησιμοποιούσε τη μοτοσυκλέτα της Aprilia και οι επιδόσεις τους δεν ήταν αρκετά καλές ώστε να συνεχίσει στα MotoGP.

Προς το τέλος του πρωταθλήματος του 2018, ο Scott Reding είχε απασχολήσει τον ειδικό Τύπο με τη συμπεριφορά του εκτός αγώνων, η οποία είχε επηρεαστεί απ’ την επικείμενη αποχώρησή του απ’ τα MotoGP. Όλοι θυμόμαστε το video που o Redding είχε κοινοποιήσει στα social media ραπάρωντας σε μια όχι και τόσο συνειδητή κατάσταση, ενώ αργότερα υπήρξε φυσικός αυτουργός (κατά λάθος) στην εξάρθρωση του ώμου του Marc Marquez όταν ο Ισπανός πανηγύριζε τον έβδομο τίτλο του. Όπως αποδεικνύεται πλέον, η ψυχολογία του Redding είχε κλονιστεί όταν είδε την καριέρα του να οδηγείται σε αδιέξοδο και σε συνδυασμό με τον χαρακτήρα του – θυμίζει λίγο Barry Sheene, πάντα ετοιμόλογος και γυναικάς – πήρε αρκετές λάθος αποφάσεις. Σε αυτό το σημείο να τονίσουμε πώς η συμπεριφορά του δεν είναι αδικαιολόγητη, αφού και η ψυχολογία του Johann Zarco επηρεάστηκε απ’ τον ίδιο λόγο, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που να παλεύει με την κατάθλιψή…

O Redding πανηγυρίζει τον τίτλο του στα BSB το 2019

 

Πλέον όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και ο Redding δείχνει ότι έχει πάρει τον ίσιο δρόμο και είναι πιο αφοσιωμένος από ποτέ στο σκοπό του, που δεν είναι άλλος απ’ το να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής. Αυτό φάνηκε τόσο απ’ τον τίτλο στα BSB (το βρετανικό πρωτάθλημα των Superbike) πάνω στη σέλα Ducati V4R, που ήταν αρκετό για να του αυξήσει το ηθικό κατακόρυφα αλλά και απ’ τις αμέτρητες ώρες που επενδύει στην προπόνηση. Τώρα, έχει επιστρέψει στη παγκόσμια σκηνή με ένα εκρηκτικό ντεμπούτο στα Motul WSBK, όμως τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν πολύ διαφορετικά αν είχε επιλέξει να συνεργαστεί με τη BMW το 2018. Πριν πάρει μέρος στα BSB, η Shaun Muir Racing, που είναι η εργοστασιακή ομάδα της BMW πλέον, του έκανε πρόταση να γίνει ο teammate του Tom Sykes. “Ήμουν πολύ κοντά στο να υπογράψω,” ανέφερε στο speedweek ο πλέον εργοστασιακός αναβάτης της Ducati στα Superbikes. Παράλληλα αποκάλυψε πώς ο λόγος που δεν το έκανε ήταν επειδή κανένας αναβάτης δεν έχει κερδίσει αγώνα με την S1000RR – κάτι που ισχύει μέχρι και σήμερα, αν και ο Sykes έχει τερματίσει συνολικά τέσσερις φορές είτε δεύτερος είτε τρίτος με τα χρώματα της BMW. “Ήθελα να είμαι σίγουρος ότι η μοτοσυκλέτα που θα οδηγούσα, θα ήταν αρκετά ανταγωνιστική ώστε να μπορέσω να παλέψω για τον τίτλο. Ήξερα πως η μοτοσυκλέτα της Ducati είχε αυτή τη δυνατότητα και αυτό είναι κάτι που βοηθά την ψυχολογία σου, επειδή έχεις λιγότερα θέματα να σε προβληματίζουν σε ό,τι αφορά τις επιδόσεις της μοτοσυκλέτας. Έτσι πήρα το ρίσκο και δεν υπέγραψα με τη BMW,” ανέφερε ο Redding.

Το ντεπούτο του Scott Redding ήταν εντυπωσιακό με τρεις τερματισμούς στη τρίτη θέση στον πρώτο αγώνα των Superbikes για το 2020  

 

Οι πλανήτες ευθυγραμμίστηκαν ή καλύτερα τα μηδενικά που προσέφερε η Honda ήταν περισσότερα από αυτά που έδινε η Ducati στον Alvaro Bautista κι έτσι η σέλα της V4R στην Aruba.it – Racing Ducati έμεινε κενή, δημιουργώντας τις κατάλληλες συγκυρίες για την επιστροφή του Redding στη παγκόσμια σκηνή. Μια θέση που του αξίζει και με το παραπάνω, αφού απέδειξε πως έχει το πνεύμα του πρωταθλητή, κερδίζοντας τον τίτλο στα BSB, ενώ αν κρίνουμε απ’ το Phillip Island έχει και τη σταθερότητα που απαιτείται για να είσαι πάντοτε έτοιμος να διεκδικήσεις τη νίκη όταν έχεις την ευκαιρία. Τέλος, ένας απ’ τους λόγους που είναι πολύ πιθανό να απέρριψε τη BMW ο Βρετανός αναβάτης είναι ότι η γερμανική εταιρεία δεν συμμετέχει στα MotoGP, καθώς σε περίπτωση που ο Redding θα ήθελε να επιστρέψει στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων, θα ήταν αδύνατο να το κάνει μέσα απ’ αυτήν.

Ετικέτες

Motul WSBK 2019: Αφήνουν υποσχέσεις οι δοκιμές στο Portimao

Έπεται ένας φανταστικός αγώνας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

26/8/2019

Ο τελευταίος αγώνας του πρωταθλήματος ήταν στη Laguna Seca, ενάμιση μήνα νωρίτερα. Εκεί, είχαμε και την πτώση του Alvaro Bautista, που χτύπησε τον ώμο του, με αποτέλεσμα να αποσυρθεί απ’ το δεύτερο σκέλος. Έπειτα ακολούθησε το καλοκαιρινό διάλειμμα, ενώ το σαββατοκύριακο που μας πέρασε είχαμε τις επίσημες δοκιμές του Motul WSBK στο Portimao, όπου εκεί θα πραγματοποιηθεί 10ος γύρος του πρωταθλήματος. Οι περισσότεροι αναβάτες των WSBK εστίασαν τις δοκιμές τους στο να ξαναοικειοποιηθούν με τις μοτοσυκλέτες τους μετά από ένα τόσο μεγάλο διάστημα αποχής απ’ την πίστα.

Τόσο στις δοκιμές του Σαββάτου όσο και της Κυριακής, ο καιρός ήταν ηλιόλουστος και η θερμοκρασία της ασφάλτου έφτασε μέχρι και τους 50 οC το μεσημέρι. Έτσι, όσοι αναβάτες ήθελαν να κάνουν γρήγορους γύρους, τους πραγματοποίησαν το πρωί που η θερμοκρασία δεν είχε φτάσει ακόμη τη μέγιστη τιμή της, κάνοντας τα πράγματα πιο δύσκολα τόσο για αυτούς όσο και για τα ελαστικά των μοτοσυκλετών τους.

Τη πρώτη μέρα, κυρίαρχος των δοκιμών ήταν ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) με ταχύτερο γύρο στο 1:41,897 και όπως οι περισσότεροι αναβάτες έτσι και αυτός δοκίμασε νέα εξαρτήματα για τη μοτοσυκλέτα του και ρυθμίσεις. Πίσω του, βρέθηκε ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) με μικρή διαφορά και ακολούθησε ένα πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα ώστε να βελτιώσει συνολικά τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας του μέχρι το πέρας των δοκιμών. Τρίτος, ήταν ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing Ducati Team) και έκανε τους περισσότερους γύρους από οποιονδήποτε άλλο μέσα στη πίστα τη πρώτη μέρα.

Όπως είπε και ο ίδιος, δεν έχει αναρρώσει πλήρως απ’ τον τραυματισμό του στη Laguna Seca, ωστόσο “έγραψε” όσα περισσότερα χιλιόμετρα μπορούσε για να ξαναβρεί τη φόρμα του. Ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) είχε μια δύσκολη πρώτη μέρα δοκιμών λόγω μιας πτώσης που του κατανάλωσε αρκετό χρόνο έξω απ’ τη πίστα. Ωστόσο, ξαναμπήκε το απόγευμα και βρέθηκε στην τέταρτη θέση. Ο Michael van der Mark έκλεισε τη πεντάδα και εργάστηκε μαζί με τον ομόσταβλό του, τον Alex Lowes που ήρθε έβδομος πάνω στη σταθερότητα των R1 τους, δοκιμάζοντας νέα εξαρτήματα για το πίσω μέρος τους. O Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team Ducati) βρέθηκε ανάμεσά τους, στην έκτη θέση του πίνακα, και ήταν ο δεύτερος πιο γρήγορος αναβάτης με Panigale V4 R, καθώς ο Davies ολοκλήρωσε τις δοκιμές όγδοος. Ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK Team) ήρθε ένατος, ενώ τη δεκάδα ολοκλήρωσε ο Leon Haslam που εστίασε τόσο στο να πετύχει καλούς χρόνους όσο και στη δοκιμή νέων εξαρτημάτων στους τομείς των αναρτήσεων, πλαισίου, ηλεκτρονικών και κινητήρα.

Τη δεύτερη μέρα, στη κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων των δοκιμών βρέθηκε ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team). Μάλιστα, δοκίμασε και νέα μέρη στο πλαίσιο της μοτοσυκλέτας του παρέα με τα ελαστικά που χρησιμοποιούν στις κατατακτήριες δοκιμές, ενώ επένδυσε και στο να αξιολογήσει τη φυσική του κατάσταση. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια του καλοκαιρινού διαλείμματος χειρουργήθηκε στα χέρια του ώστε να λύσει το πρόβλημα με την τενοντίτιδα, που τον ταλαιπωρούσε. Μετά από δύο μέρες και πολλά χιλιόμετρα μέσα στην πίστα, ο Lowes είναι σίγουρος πως θα έχει αναρρώσει πλήρως το σαββατοκύριακο του αγώνα. Ο Jonathan Rea ολοκλήρωσε τις δοκιμές ερχόμενος δεύτερος στο πίνακα των χρονομετρήσεων. Όπως είπε, μετά τον αγώνα αντοχής στη Suzuka, αισθανόταν παρά πολύ γρήγορος όμως αρχικά δεν είχε την ίδια αίσθηση στο Portimao. Τα πράγματα για αυτόν άλλαξαν κατά την διάρκεια του διημέρου, ιδιαίτερα την τελευταία μέρα που κατάφερε να κάνει αρκετούς γρήγορους γύρους, αλλά και να βελτιώσει το ρυθμό του πάνω στην ZX-10RR

Μάλιστα, ανέφερε πως το απόγευμα, που η θερμοκρασία είναι μεγαλύτερη απ’ ότι το πρωί, αισθανόταν πολύ πιο άνετα συγκριτικά με το πρωινό του Σαββάτου. Η δεύτερη μέρα ωστόσο, δεν εξελίχθηκε τόσο καλά για όλους. Ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) δεν ήταν καλά το βράδυ του Σαββάτου με αποτέλεσμα να αποχωρίσει απ’ τα δοκιμαστικά της Κυριακής, πριν τη λήξη τους. Παρά το γεγονός αυτό πρόλαβε να κάνει λίγες προετοιμασίες για τον αγώνα και να δοκιμάσει διαφορετικές στρατηγικές για τις κατατακτήριες δοκιμές, ενώ βρέθηκε πίσω απ’ τον Rea στον πίνακα των χρονομετρήσεων. Ο van der Mark είχε μια μικρή πτώση κατά τη διάρκεια του πρωινού session και ένα τεχνικό πρόβλημα στις δοκιμές του απογεύματος της τελευταίας ημέρας. Ωστόσο ήταν τέταρτος και χρησιμοποίησε κι αυτός τα ελαστικά των κατατακτήριων δοκιμών, όπως ο ομόσταβλός του.

Ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) έκλεισε το διήμερο των δοκιμών στο Portimao αποτελώντας τον αναβάτη με τους περισσότερους γύρους στην πίστα (146) και βρέθηκε πέμπτος.

Δοκίμασε ορισμένα νέα ελαστικά με διαφορετική σκληρότητα και εστίασε πάνω στη βελτίωση των μειονεκτημάτων της R1 του. Ο Leon Haslam, απ’ την πλευρά του αφιέρωσε περισσότερο χρόνο στο να προετοιμαστεί για το αγωνιστικό τριήμερο στο Portimao και ολοκλήρωσε τις δοκιμές του, ερχόμενος έκτος. Οι αναβάτες της GRT Yamaha WorldSBK Sandro Cortese και Marco Melandri ολοκλήρωσαν τις δοκιμές τους στην έβδομη και 13η θέση αντίστοιχα, συνεχίζοντας με πυρετώδη ρυθμό την εξέλιξη των μοτοσυκλετών τους. Ο Eugene Laverty (Team Go Eleven) βρέθηκε εντός δεκάδας, στην όγδοη θέση του πίνακα. Πίσω του ήταν ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing – Ducati) που αποφάσισε να μην λάβει μέρος στα FP2 των δοκιμών της Κυριακής, καθότι ο πόνος στον ώμο του δεν έχει υποχωρήσει πλήρως, ενώ ο Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team), που έκλεισε τη δεκάδα, σημείωσε μια πτώση πριν τη λήξη των FP2. Ο Chaz Davies δοκίμασε ένα νέο ψαλίδι στην Panigale V4 R και ολοκλήρωσε τις δοκιμές του πραγματοποιώντας μια προσομοίωση αγώνα, την ώρα που ο υδράργυρος είχε χτυπήσει κόκκινο. Κατέλαβε την 11η θέση.

Ο Jordi Torres (Team Perdecini Racing) όχι μόνο κατάφερε να δοκιμάσει ορισμένα πράγματα που είχε εντοπίσει απ’ τον αγώνα στη Laguna Seca αλλά και να βελτιώσει το μπροστινό της ZX-10RR του έχοντας καλύτερη αίσθηση, όπου αυτός ήταν και ο αρχικός του στόχος. Ωστόσο η σταθερότητα πίσω χρειαζόταν περισσότερο χρόνο για να βρεθεί η ιδανική ρύθμιση, ενώ θα ήθελε να φτάσει πιο ψηλά στο πίνακα των χρονομετρήσεων απ’ ότι τη 14η θέση που πήρε. Επίσης, αναφέρθηκε και στη συνεργασία του με την Pedercini Racing. “Έχουμε πάρα πολύ καλές σχέσεις και είμαι πολύ ευχαριστημένος μαζί τους… ελπίζω να αισθάνονται και αυτοί το ίδιο. Φέτος, ξεκινήσαμε από το μηδέν και μέχρι στιγμής η πορεία μας είναι πάρα πολύ καλή, αισθάνομαι άνετα με την ομάδα. Έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας αν θέλουμε να φτάσουμε σε ένα ανταγωνιστικό επίπεδο και όταν φέτος ξεκινήσαμε τη συνεργασία μας είχε βλέψεις και για να συνεχίσουμε μαζί και του χρόνου.”

Ετικέτες