WSBK 2019 Donington Park 1o σκέλος: Η ανατροπή!!

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

6/7/2019

Σε αντίθεση με τα FP1 και FP2, που έγιναν υπό το φως του ηλίου, τόσο ο καιρός της superpole όσο και του πρώτου σκέλους ήταν πιο άστατος. Κατά τη διάρκεια της superpole οι αναβάτες ξεκίνησαν με βρόχινα ελαστικά, όμως το αποτέλεσμα αποφασίστηκε σε στεγνές συνθήκες και με τις μοτοσυκλέτες τους να έχουν ξαναβάλει slick ελαστικά. Όμως, αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπήρξαν και πτώσεις, όπως του Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team), που έπεσε στην τελευταία στροφή, ενώ λίγο αργότερα τον ακολούθησε και ο Alessandro Delbianco (Althea Mie Racing Team). Τελικά, την Superpole κατέκτησε ο κύριος Superpole Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team), που οι επιδόσεις του ήταν πάρα πολύ δυνατές από χθες στα ελεύθερα δοκιμαστικά. Ο περσινός teammate του, Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) εξασφάλισε τη δεύτερη θέση στη σχάρα εκκίνησης, ενώ την πρώτη σειρά της συμπλήρωσε ο Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK). Φοβερόςστην superpole ήταν και ο Peter Hickman, αντικαταστάτης του Markus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK Team) που βρέθηκε στην τέταρτη θέση εκκίνησης με τον Baz και τον Bautista να είναι στην ίδια σειρά με αυτόν και να ξεκινούν πέμπτος και έκτος αντίστοιχα.

Μπορεί εμείς εδώ να ψηνόμαστε κυριολεκτικά απ’ τον ήλιο και τη ζέστη, τουλάχιστον όσοι είναι στην παραλία, όμως τα πράγματα στην Αγγλία είναι διαμετρικά αντίθετα. Ο καιρός αντί να καλυτερεύει, χειροτέρεψε και το πρώτο σκέλος ξεκίνησε με βρεγμένη άσφαλτο, όπως και έληξε. Το Donington Park είναι μια αρκετά τεχνική πίστα, όπως πολλοί αναβάτες δήλωσαν, η οποία θέτει όλες τις μοτοσυκλέτες στα όριά τους και η βροχή έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα και επικίνδυνα για αυτούς.

Η εκκίνηση του αγώνα ήταν άκρως θεαματική με τους δύο πρώην ομόσταβλους να μάχονται για την πρώτη θέση. Παρότι ο Sykes (ΒΜW Motorrad WorldSBK Team) είχε την pole, δεν κατάφερε να παραμείνει σε αυτή λόγω της εκπληκτικής εκκίνησης του Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK). Ο Rea κατάφερε να πάρει τα ηνία του αγώνα με περίσσεια ευκολία, καθώς η ZX-10RR μετέφερε την ιπποδύναμή της στη βρεγμένη άσφαλτο με τέτοια ακρίβεια που ούτε γλίστραγε, ούτε σηκωνόταν πολύ ο μπροστινός τροχός, με αποτέλεσμα να πετάξει τον Rea σαν βέλος μπρόστα, σε αντίθεση με την S1000RR που έδειχνε τη δυσαρέσκειά της στη βροχή.

Ο ρυθμός του Jonathan Rea ήταν πραγματικά απόλυτος και μας θύμισε για ποιο λόγο δεν πρέπει κανείς να υποτιμάει τον τέσσερις φορές παγκόσμιο πρωταθλητή, καθώς με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου είχε ήδη μισό δευτερόλεπτο διαφορά απ’ τον Sykes. Ο Rea συνέχισε να ανεβάζει στροφές και ήταν πραγματικά άπιαστος, ενώ με την ολοκλήρωση του όγδοου γύρου είχε φτάσει στο σημείο να έχει επτά δευτερόλεπτα διαφορά απ’ τον Sykes. Αντίστοιχα και ο Sykes έκανε και αυτός με τη σειρά του έναν μοναχικό αγώνα αφού απ’ τη μια ο Rea ήταν 11’’ μπροστά και ο τρίτος ήταν αλλά 11’’ δευτερόλεπτα πίσω του, όποτε τερμάτισε δεύτερος χωρίς κάποια ιδιαίτερη δυσκολία.

Μοιραία το θέαμα απ’ τις μάχες των αναβατών περιορίστηκε στην κατάκτηση της τρίτης θέσης. Στην εκκίνηση ο Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) κατάφερε να παραμείνει τρίτος για τον πρώτο γύρο, όμως ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) έκανε την επίθεσή του και τον προσπέρασε μέχρι το δεύτερο γύρο. Ο Baz παρέμεινε τρίτος μέχρι τον έκτο γύρο, όμως με τη βροχή να δυναμώνει και τον Haslam να διψά για μια θέση στο βάθρο, έχασε τη μάχη και τερμάτισε τέταρτος, πίσω απ’ τον Halsam.

Στον ένατο γύρο είχαμε δύο πτώσεις καρμπόν στην έκτη στροφή της πίστας. Τόσο ο Jordi Torres (Team Pedercini Racing) όσο και ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK) έπεσαν με τον ίδιο τρόπο και η μοναδική διαφορά στην πτώση τους ήταν στη γραμμή που επέλεξαν πριν μπουν στη στροφή.

Μετά από 7 γύρους του παγκοσμίου πρωταθλήματος superbike και μια πραγματικά απίστευτη πορεία, ο Bautista (Aruba.IT Ducati – Racing) έχασε την πρωτιά απ’ τον βαθμολογικό πίνακα. Ένα γύρο μετά την πτώση των Torres και Cortese, ο Bautista είχε ένα ήπιο highsiding στην ίδια στροφή με αυτούς, που τον ανάγκασε να αποσυρθεί. Αν ο Bautista δεν είχε πέσει και τερμάτιζε πέμπτος, η θέση που βρισκόταν εκείνη την ώρα, θα εξακολουθούσε να είναι μπροστά στη βαθμολογία με μόλις δύο βαθμούς να τον χωρίζουν απ’ τον Rea. Τώρα, όμως ο Rea ήπιε την πιο γλυκιά σαμπάνια της χρονιάς καθώς ηγείται κατά εννιά βαθμούς απ’ τον βασικό ανταγωνιστή του. Και όλα αυτά τα κατάφερε ο Rea με την σταθερότητα που έχει απ’ την αρχή του πρωταθλήματος και κάθε ευκαιρία που του παρουσιάζεται αφού την αρπάζει απ’ τα μαλλιά χωρίς να αφήνει καμία ανεκμετάλλευτη.

Την πεντάδα τελικά έκλεισε ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team), με τον Leonardo Mercado (Orelac Racing VerdNatura) να τερματίζει πίσω του. Εξαιρετικός με βάση την κατάσταση της υγείας του ήταν και ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), που με τον φρεσκοεπουλωμένο κάταγμα του δεξιού του καρπού τερμάτισε μέσα στη δεκάδα, πίσω απ’ τον Peter Hickman (BMW Motorrad WorldSBK Team) που ήρθε έβδομος. Ο Alessandro Delbianco (Mie Althea Racing Team) φρόντισε να μας χαρίσει άπλετο θέαμα με ίσως το πιο επικό σώσιμο της φετινής χρονιάς. Συγκεκριμένα, στη δεύτερη στροφή της πίστας είδαμε τον Delbianco να κατευθύνεται έξω απ’ αυτή στο γκαζόν την ώρα που κρεμιόταν απ’ τη μια πλευρά της μοτοσυκλέτας του με μαζεμένα τα πόδια. Με το που πάτησε στο γκαζόν και την ώρα που όλοι είμασταν πεπεισμένοι ότι θα έπεφτε ακαριαία συνέχισε ακάθεκτος να οδηγεί με τον ίδιο τρόπο. Ξανακαβάλησε κανονικά τη μοτοσυκλέτα του και τερμάτισε ένατος, ενώ τη δεκάδα έκλεισε ο Chaz Davies (Aruba.IT Ducati – Racing). Με τον καιρό να παρουσιάζει ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο, ο πολλά υποσχόμενος Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) τερμάτισε 13^ος και δεν κατάφερε να είναι τόσο ανταγωνιστικός όσο έδειχνε.

Μπορεί στην Αγγλία να βρέχει και η θερμοκρασία να μην είναι στους 40 βαθμούς Κελσίου, όμως τα αίματα έχουν ανάψει για τα καλά μεταξύ του Rea και του Bautista από αδρεναλίνη χωρίς να χρειάζεται η ζέστη. Το σαββατοκύριακο αργεί πολύ να τελειώσει με τοση δράση και με την προσθήκη του τρίτου αγώνα (Tissot Superpole Race) φέτος, τίποτα δεν είναι σίγουρο για το ποιος θα επικρατήσει μετά την λήξη του όγδοο γύρου. Το μόνο σίγουρο είναι πως οι αυριανοί αγώνες θα είναι γεμάτοι ένταση και άγχος.

Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK)
Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team)
Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK)
Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha)
Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team)
Leandro Mercado (Orelac Racing VerdNatura)

Ετικέτες

WSBK

kawasaki

BMW

Yamaha

Ducati

https://bit.ly/MOTO_682

World Superbike

Motul WSBK: Ο Danilo Petrucci ανακοίνωσε το διαζύγιο με τη BMW! [Video]

Στη Magny-Cours ο Ιταλός επιβεβαίωσε πως η σχέση του με τους Γερμανούς δεν πήγε όπως την περίμενε

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Ήταν λίγο-πολύ κοινό μυστικό πως ο Danilo Petrucci δεν θα περνούσε δεύτερο χρόνο με τη BMW Motorrad, παρότι επισήμως ουδέποτε λέχθηκε κάτι τέτοιο – όχι ως τώρα τουλάχιστον. Πριν λίγες μέρες επισημοποιήθηκε η επέκταση συνεργασίας με τον Miguel Oliveira, ωστόσο η δεύτερη M 1000 RR ξαναγίνεται διαθέσιμη για το 2027, καθώς ο Petrucci αποχαιρετά τη γερμανική εταιρεία.

Το περίεργο είναι πως η ανακοίνωση δεν έγινε από την ομάδα ή το εργοστάσιο, αλλά από τον ίδιο τον αναβάτη και μάλιστα σε συνέντευξη που ανήκει στο τυπικό πρόγραμμα ενός αγωνιστικού τριημέρου WSBK. Ούτε διοργανώθηκε επί τούτου συνέντευξη Τύπου, ούτε εκδόθηκε κάποιο επίσημο ανακοινωθέν, απλά ο Petrucci στήθηκε μπροστά στο μικρόφωνο και έριξε την είδηση:

“Αποφασίσαμε από κοινού με τη BMW να μη συνεχίσουμε μαζί στο WSBK του χρόνου. Θα θέλαμε να συνεχίσουμε μαζί, σε κάποιο άλλο πόστο ή άλλο πρωτάθλημα, μα είναι ακόμη πολύ νωρίς. Το μόνο που ξέρουμε είναι πως δεν θα συνεχίσουμε μαζί, ήταν μια αμοιβαία απόφαση. Και οι δύο πλευρές δώσαμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε και αυτό μας οδήγησε στο να αποφασίσουμε πως δεν μπορούμε να συνεχίσουμε μαζί.

“Τώρα είναι καιρός για σκέψη. Ειδικά φέτος ξόδεψα πολλή ενέργεια και θυσίασα πολλά, για να εισπράξω μόνο μερικά καλά αποτελέσματα, πολλές πτώσεις και έναν μεγάλο τραυματισμό. Ήταν δύσκολο να το χωνέψω.

“Θέλω να δώσω προτεραιότητα στη BMW γιατί με βοήθησαν πολύ και θέλω να καταλάβω ποιο είναι το πρόγραμμά τους. Είναι δύσκολο να μην αγωνίζομαι εδώ, αλλά ποιος ξέρει; Ίσως στο μέλλον.”

Λίγη ώρα πριν είχαν προηγηθεί δηλώσεις του Oliveira, ο οποίος εξηγούσε πως η μοτοσυκλέτα τους δεν δούλευε για κανέναν από τους δύο στη Magny-Cours, εξ ου και τα κακά αποτελέσματα που αμφότεροι πέτυχαν. Ο Πορτογάλος δικαίωσε μάλιστα τις γκρίνιες του Petrucci λέγοντας πως, “πρόκειται για μια καταστροφή, αυτή η BMW δεν δουλεύει ούτε για μένα ούτε για τον Petrucci. Και οι δύο παραπονιόμαστε για τα ίδια προβλήματα. Αυτό το σαββατοκύριακο δεν είχαμε ούτε ρυθμό, ούτε ταχύτητα πουθενά, από τις δοκιμές ως τους αγώνες. Όσο πιο ‘Stop & Go’ είναι η πίστα, τόσο χειρότερα είναι. Χρειαζόμαστε ένα μεγάλο βήμα προόδου”.

Ο Petrucci αναγνωρίζει πως με την ίδια μοτοσυκλέτα πέρυσι ο Toprak Razgatlioglu έκανε θαύματα: “Ο Toprak είναι ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που έχω συναντήσει, με ένα ιδιαίτερο χάρισμα. Ήταν ικανός να βγάλει το μέγιστο από τη μοτοσυκλέτα καταφέρνοντας να φρενάρει όσο πιο αργά γίνεται σε κάθε στροφή, αλλά αν δεν έχεις το ίδιο χάρισμα είσαι τελειωμένος. Είναι σαν να προσπαθείς να οδηγείς διαρκώς στο 110%, κάθε γύρος πρέπει να μοιάζει με τις κατατακτήριες δοκιμές, αλλά αυτό δεν είναι δυνατόν να γίνεται για 20 απανωτούς γύρους.

“Εμείς, όταν προσπαθούμε να κάνουμε το κάτι παραπάνω, η μοτοσυκλέτα δεν θέλει να στρίψει. Αν φρενάρεις δέκα μέτρα πριν το σωστό σημείο χάνεις δύο δέκατα. Αν φρενάρεις εκεί που πρέπει είσαι ένα δευτερόλεπτο πιο αργός. Σε αυτήν την κατάσταση έχουμε κολλήσει, όταν προσπαθούμε να πιέσουμε παραπάνω δεν το δέχεται η μοτοσυκλέτα.”

"Είναι δύσκολο να αποδεχτώ αυτήν την κατάσταση. Είμαι σχεδόν 36 ετών. Το να τραυματίζεσαι παλεύοντας για τη 13η θέση είναι κάτι που στα 20 σου δεν το πολυσκέφτεσαι, αλλά στα 36 αρχίζω να σκέφτομαι πως που αρέσουν τα κόκκαλά μου, τα πόδια μου, οι ώμοι μου. Προσπαθώ πάντα να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ, μα δεν είναι αρκετό. Συχνά ακούς τέτοιες γκρίνιες από αναβάτες, να μιλούν για τα λάστιχα, την ομάδα, την εκκίνηση, τον αναβάτη που σε έκλεισε, μπορείς να βρεις πολλές δικαιολογίες μα εγώ πάντα ήμουν ξεκάθαρος και η καλύτερη αξία μου είναι και η χειρότερη: το να λες την αλήθεια δεν είναι πάντα η καλύτερη επιλογή."

Και από αυτήν την τελευταία ατάκα, μάλλον αντιλαμβανόμαστε τι ήταν αυτό που ράγισε το γυαλί στη σχέση του Petrucci με τη BMW Motorrad.