Dakar 2019 6ο Σκέλος: Στην κορυφή η Husqvarna

Ξεχώρισε από νωρίς σε δύσκολη μέρα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/1/2019

Μετά από μία ημέρα ξεκούρασης, εχθές Σάββατο, στο Dakar ξεκίνησε μία ένα από τα πιο δύσκολα σκέλη καθώς τα χιλιόμετρα θα ήταν πολλά κι αρκετά από αυτά θα γινόντουσαν σε ειδική διαδρομή. Οι αναβάτες ξεκίνησαν με αρκετή πορεία πριν μπουν στο πρώτο κομμάτι της ειδικής μήκους 84 χιλιομέτρων που θα διακοπτόταν από μία σύντομη νεκρή ζώνη 18 χιλιομέτρων πριν αρχίσει ξανά η απαιτητική ειδική. Ο τελευταίος νικητής στο 5ο σκέλος ξεκίνησε από τους πρώτους, ωστόσο ήταν από την αρχή οι δύο Honda που έδειχναν πως σήμερα θα ξεχώριζαν οδηγώντας με μικρή διαφορά και την KTM του Price να τους ακολουθεί.

Ήταν τότε όμως, στο 33ο χιλιόμετρο της ειδικής που ο Lorenzo Santolino, ο αναβάτης που τοποθετούσε την Sherco εντός πεντάδας στο προηγούμενο σκέλος και ήταν ο καλύτερα πρωτοεμφανιζόμενος αθλητής, θα σημείωνε μία άσχημη πτώση που θα τον οδηγούσε απευθείας στο νοσοκομείο ολοκληρώνοντας άδοξα την πορεία του στο φετινό Dakar. Ο Van Beveren, ο #1 της Yamaha με βλέψεις ακόμη και για την νίκη σταμάτησε αμέσως να τον βοηθήσει χάνοντας 8 λεπτά, ενώ ο έτερος Benavides, ο αναβάτης της KTM, επίσης διέκοψε τον αγώνα του για να σιγουρευτεί πριν σιγουρευτεί πως δεν υπήρχε κάτι που να μπορεί να προσφέρει. Ο Santolino μεταφέρθηκε άμεσα με ελικόπτερο, ενώ ο Van Beveren θα συνέχιζε για να τερματίσει τελικά στην 9η θέση με διαφορά 16:44 χωρίς όμως να έχουν αφαιρεθεί από αυτό τον χρόνο τα 8 λεπτά, πράγμα που είναι βέβαιο πως θα γίνει στο τέλος της ημέρας, ανεβάζοντάς τον αυτομάτως στην κατάταξη. Πράγματι με την αναπροσαρμογή του χρόνου λίγο αργότερα, ανέβηκε στην 5η θέση για σήμερα...

Ο Brabec και ο Benavides δεν θα πάλευαν μόνοι τους για πολύ ώρα μετά από αυτό, καθώς ο Pablo Quintanilla, ο δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής που πρώτη φορά μπήκε στο Dakar 2013 με την Honda, είναι από το 2016 στην Husqvarna όπου και αμέσως την τοποθέτησε εντός τριάδας! Φέτος έχει βρεθεί δύο φορές να οδηγεί το Rally και σήμερα, μία ημέρα που τα συνολικά χιλιόμετρα άγγιζαν τα 800 και απαιτούσε συγκέντρωση δυνάμεων με καλό ρυθμό συνέχεια, ο Quintanilla έδειξε την μεγάλη του εμπειρία. Τέθηκε γρήγορα επικεφαλής κάνοντας διαφορά μεγαλύτερη του ενός λεπτού από τις Honda και δυόμιση από την KTM του Price, την στιγμή που ο Sunderland έχανε με μεγάλη διαφορά την δεύτερη θέση που είχε χτίσει στην γενική, έχοντας τερματίσει πάνω από 20 λεπτά, πίσω από τον Quintanilla. Στο τέλος και ο Brabec έχασε πολύ χρόνο, με τον Benavides τον συναθλητή του, να είναι τελικά η Honda με την συνολικά καλύτερη επίδοση παρόλο που το ίδιο πρωινό πάλευαν μεταξύ τους. Ο Benavides είχε μία καλή ημέρα ως δεύτερος, όμως αυτό τον ανεβάζει έως την τέταρτη της γενικής με 8 λεπτά από την Husqvarna, δεύτερο τον Brabec και τρίτο τον Price.

Οι άλλες δύο KTM μαζί με την τέταρτη του Svitko παρέδωσαν και την 5η θέση γενικής που την πήρε ο Van Beveren μόλις διορθώθηκε ο χρόνος του, με τον δεύτερο της Yamaha, τον De Soultrait να βρίσκεται εντός δεκάδας για ακόμη μία φορά! Την δεκάδα κλείνει άλλη μία Husqvarna, ιδιαίτερα τιμητικά για μία τέτοια ημέρα, με τον δεύτερο Benavides, αδερφό του Kevin να φέρνει στην 11η θέση άλλη μία KTM.

Με τα βίας παραμένουν εκατό μοτοσυκλέτες στον αγώνα, όπως και μονοψήφιος αριθμός γυναικών, την στιγμή που ξεκίνησαν δεκαεπτά, ο μεγαλύτερος αριθμός από την ημέρα που το Dakar πήγε στην Λ. Αμερική.

Η ημέρα για όλους βγήκε και με λίγη τύχη, ακόμη και για τον χιλιανό σημερινό νικητή, που λίγο πριν το τέλος της ειδικής είχε πρόβλημα με τον προσανατολισμό του και έμεινε πίσω από τον Benavides ακολουθώντας τον. Μείωσε έτσι ρυθμό και τότε βελτίωσε και την κατανάλωση φτάνοντας με αναθυμιάσεις στον τερματισμό καθώς είχε διαρροή καυσίμου. Αν έμενε συνέχεια μπροστά και δεν παρέδιδε για λίγο την πρωτοπορία πριν περάσει ξανά λίγο πριν το τέλος τον Benavides, τότε θα είχε μείνει από καύσιμα…

Στην πράξη οι αναβάτες σε μία τόσο μεγάλη διαδρομή δεν θέλουν να οδηγούν μόνοι τους, ακόμη και όταν κερδίζουν. Όχι τόσο για τον προσανατολισμό, αλλά για την ίδια την κούραση που νιώθουν και την ατονία να οδηγούν στις τεράστιες ευθείες. Με ακόμη έναν εμπρός διαβάζουν και τις γραμμές καλύτερα και σπάει η μονοτονία που σε μερικούς μπορεί να φέρει ακόμη και υπνηλία…

Αύριο δεν τους περιμένει μικρότερη ειδική, αλλά τα συνολικά χιλιόμετρα είναι τα μισά από σήμερα καθώς αντί για σχεδόν 500, η πορεία τους έχει μόλις 64 χιλιόμετρα καταλήγοντας πίσω στο Pisco με το επόμενο σκέλος να είναι ο πρώτος κύκλος για φέτος…

 

Ετικέτες

Isle of Man TT 2024 - Χωρίς κανένα θάνατο αναβάτη, κάτι που έχει να συμβεί 12 χρόνια!

Ευχάριστα νέα για έναν από τους πιο επικίνδυνους αγώνες μηχανοκίνητου αθλητισμού στον κόσμο
IOMTT 2024
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

11/6/2024

Το 2024 ήταν μία από τις καλύτερες χρονιές για το TT, καθώς κανένας αναβάτης δεν έχασε την ζωή του στην διάρκεια των δύο εβδομάδων διεξαγωγής του event, κάτι που έχει να συμβεί από το 2012 -εκτός των 2020 και 2021, όπου τα μέτρα για τον COVID 19 δεν επέτρεψαν να διεξαχθούν αγώνες.

Το Isle of Man TT είναι ένας από τους πιο επικίνδυνους αγώνες μοτοσυκλέτας στον κόσμο, έχοντας ουκ ολίγες φορές διεκδικήσει τον δικό του φόρο αίματος στους δρόμους του Νησιού. Από το 1907, όταν και ξεκίνησε ως θεσμός, το TT έχει μέχρι και το 2023 στοιχίσει την ζωή σε 156 αναβάτες, στην διάρκεια των δοκιμαστικών και των αγώνων. Αν συμπεριλάβουμε και τους υπόλοιπους αγώνες που λαμβάνουν χώρα στην διαδρομή του Βουνού (ManxGP, Classic TT), τότε το σύνολο ανεβαίνει στους 269.

Isle of Man TT 2024 – Όλοι οι αγωνιζόμενοι επιστρέφουν σπίτια τους

Ο πρώτος καταγεγραμμένος θάνατος στο IOMTT, εντοπίζεται στις 27 Ιουνίου του 1911, όταν ο Βρετανός Victor Surridge σκοτώθηκε κατά την διάρκεια των δοκιμαστικών, στο γνωστό σημείο Glen Helen. Δύο χρόνια αργότερα, στις 6 Ιουνίου του 1913, το Creg ny Baa ήταν το σημείο που ο επίσης Βρετανός Frank R. Bateman θα συναντούσε τον θάνατο, κατά την διάρκεια του αγώνα Senior TT, η πρώτη απώλεια σε διάρκεια αγώνα. Ο πρώτος Ιρλανδός που σκοτώθηκε στο IOMTT, ήταν ο Fred Walkner στις 19 Μαΐου 1914 στο St Ninian’s Crossroad, κατά την διάρκεια του Junior TT. Μην ξεχνάμε και τους θαρραλέους Marshals και διασώστες, οι οποίοι ακολουθούν με τις δικές τους μοτοσυκλέτες τους αγωνιζόμενους σε όλη την διαδρομή των 37,73 μιλίων (60,718 χιλιομέτρων), έτοιμοι να βοηθήσουν άμεσα κάποιο τραυματία.

John Hinds

Ανάμεσα στους "flying doctors", τους ιπτάμενους γιατρούς όπως τους ονομάζουν οι αγωνιζόμενοι, ο πιο γνωστός ήταν ο John Hinds, ο οποίος είχε βοηθήσει να σωθούν πολλές ζωές, κινούμενος ταχύτατα με τη μοτοσυκλέτα του ανάμεσα στους συμμετέχοντες του αγώνα, και φτάνοντας άμεσα σε πολλά ατυχήματα για να δώσει τις πρώτες βοήθειες. Δυστυχώς ο Hinds έχασε τη ζωή του σε ένα ατύχημα στα δοκιμαστικά του ΙΟΜΤΤ το 2015, όταν έπεσε πάνω σε τοίχο...

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο πρώτος νόμος που υποχρέωνε τους αναβάτες να φοράνε κράνος κατά την διάρκεια των αγώνων ήρθε πολύ αργότερα. Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, το 1918, μαζί με την νέα ονομασία “Isle of Man Tourist Trophy” ήρθε και η εφαρμογή νέων κανόνων ασφαλείας, που έκαναν υποχρεωτική τη χρήση του κράνους! Δηλαδή μέχρι τότε μπορούσε να τρέξεις στον αγώνα, χωρίς να φοράς κάτι που να προστατεύει -πραγματικά- το κεφάλι σου! Άλλες εποχές, που ευτυχώς έχουν μείνει πίσω μας…

Isle of Man TT 2024 – Όλοι οι αγωνιζόμενοι επιστρέφουν σπίτια τους

Το 2022, μετά από δύο χρόνια απουσίας από τους δρόμους του Νησιού, εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού, οι αγωνιζόμενοι σε μοτοσυκλέτες και sidecars επέστρεψαν για να βιώσουν ξανά αυτό το μοναδικό αίσθημα και με την ελπίδα ότι θα καταφέρουν να κατακτήσουν το Βουνό. Ήταν ταυτόχρονα και μία από τις πιο θανατηφόρες χρονιές, με συνολικά 5 ανθρώπους να χάνουν τη ζωή τους και 2 να τραυματίζονται σοβαρά. Ένας εξ αυτών μάλιστα, ο Mike Booth, έχασε το δεξί του πόδι, μετά την άσχημη πτώση του στην 26η στροφή της διαδρομής. Τελευταία φορά που είδαμε τόσο αίμα να χύνεται στην άσφαλτο ήταν το 1989.

Isle of Man TT 2024 – Όλοι οι αγωνιζόμενοι επιστρέφουν σπίτια τους

Το 2024 ήταν μία από τις πιο σπάνιες χρονιές, με τον συνολικό αριθμό των θυμάτων του ΤΤ να μένει -ευτυχώς- στάσιμος, χωρίς κανένας αναβάτης ή κάποιος από τους διοργανωτές και θεατές να χάνει την ζωή του στην διάρκεια των δύο εβδομάδων. Από το 1937 και μετά, μόλις δύο χρονιές ήταν που δεν υπήρξε κανένας θάνατος, συμπεριλαμβανομένου του Manx GP, το 1982 και το 2001. Αν βγάλουμε το μικρότερο “αδελφάκι” του TT, το οποίο πρέπει να περάσει κανείς για να βρεθεί στο θρυλικό IOMTT, τότε η τελευταία φορά που το Βουνό δεν θρήνησε κανέναν αναβάτη στις δύο εβδομάδες του TT ήταν το 2012.

Isle of Man TT 2024 – Όλοι οι αγωνιζόμενοι επιστρέφουν σπίτια τους

Βλέποντας τα στατιστικά καταλαβαίνουμε γιατί η διαδρομή του Βουνού θεωρείται από τις πιο επικίνδυνες στον κόσμο για αγώνες μοτοσυκλέτας, όμως ταυτόχρονα είναι και αυτό που γοητεύει όσους συμμετέχουν εκεί. Κανείς από τους αναβάτες δεν βρίσκεται εκεί χωρίς να γνωρίζει τους κινδύνους, όμως αναμφίβολα είναι χαρμόσυνη είδηση κάθε φορά που δεν έχουμε κάποιο θάνατο. Ελπίζουμε το 2024 να είναι η τρίτη χρονιά που δεν θα έχουμε κανένα θάνατο. Το πρώτο βήμα έγινε, με το δεύτερο να είναι το Manx GP, που αναμένεται να διεξαχθεί στις 22-26 Αυγούστου 2024.

Ετικέτες