Dakar 2019: Έδιωξαν τον παραπληγικό αναβάτη, τραγωδία με τους κανονισμούς

Με διαστάσεις σκανδάλου αντιμέτωπη η οργάνωση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/1/2019

Σοβαρά ζητήματα προκύπτουν από την αντιμετώπιση της οργάνωσης του Dakar απέναντι στον μοναδικό παραπληγικό αναβάτη που καλύτερα από όλους μέχρι στιγμής, επικοινωνούσε το νόημα του Rally, ως αγώνα απέναντι σε κάθε όριο του ανθρώπου.

Ο Nicola Dutto, που την ιστορία του την διαβάζετε εδώ, αποφάσισε να πάρει μέρος στο σκληρότερο Rally έχοντας εδώ και χρόνια καταφέρει να προσαρμόσει την τεχνική του στην οδήγηση στο χώμα, βασιζόμενος περισσότερο στο γυροσκοπικό φαινόμενο και πραγματοποιώντας αλλαγές στην κατανομή βάρους με κινήσεις του κορμού. Ωστόσο δεν γίνεται να σταματήσει ή να ξεκινήσει δίχως βοήθεια, ούτε φυσικά να σηκωθεί μετά από μία πτώση. Για αυτό ακριβώς τον λόγο, είχε μαζί του στο Dakar τρεις αναβάτες, τρεις Ghost Riders όπως τους ονόμασε η διοργάνωση, αν και ο ίδιος χαριτολογώντας ανέφερε πως όλοι μαζί ήταν οι τέσσερις σωματοφύλακες.

Ο Ιταλός Dutto που είναι παράλυτος από την μέση και κάτω, έπειτα από πτώση σε αγώνα το 2010, κατάφερε να επανέλθει στην αγωνιστική δράση μέσα από την χορηγία της Vicair, μίας ιταλικής εταιρίας που δραστηριοποιείται στα αναπηρικά αμαξίδια και καθίσματα, καθώς και στον ιατρικό εξοπλισμό για ανθρώπους με κινητικά προβλήματα. Η Vicair ήταν και ο μεγάλος του χορηγός στο Rally Dakar, ευελπιστώντας ο Nicola να θέσει πολύ ψηλά τον πήχη καταφέρνοντας να τερματίσει.

Οι μετατροπές στην KTM 450 EXC-F για να μπορέσει να την οδηγήσει ο Nicola:

Πράγματι την Τετάρτη την ημέρα που δυσκόλεψε πολλούς κορυφαίους αναβάτες βγάζοντας εκτός προγραμματισμούς τις περισσότερες ομάδες, ο Nicola κατάφερε να τερματίσει πέντε ώρες πίσω από τον De Soultrait έχοντας σημειώσει 20 πτώσεις μέσα στην ύπουλη άμμο, από τις οποίες τον σήκωσαν οι πιστοί σωματοφύλακες, χάνοντας σε όλη αυτή την προσπάθεια μπόλικη βενζίνη και καταφέρνοντας όμως να φτάσει ως το τέλος. Την Πέμπτη τα πράγματα θα ήταν ακόμη πιο δύσκολα για τον Nicola και τους τρεις Ισπανούς Ghost Riders, τους Víctor Rivera, Pablo Toral και Julián Villarrubia οι οποίοι δραστηριοποιούνται στην Ισπανία στην διοργάνωση Rally Raid και αγώνων ενώ ο Julián είναι και βετεράνος του Dakar, έχοντας συμμετάσχει πολλά χρόνια πριν. Τα προβλήματα ξεκίνησαν όταν η μοτοσυκλέτα του Victor είχε πρόβλημα στον κινητήρα, πιθανότατα εξαιτίας άμμου στην εισαγωγή, χάνοντας δυόμιση ώρες μέχρι τελικά να αποφασίσουν να την εγκαταλείψουν. Δυστυχώς λίγο αργότερα το ίδιο πρόβλημα θα είχε η μοτοσυκλέτα και δεύτερου “Ghost Rider” με την ομάδα να αποφασίζει πως δεν γίνεται να συνεχίσει μονάχα με έναν συνοδό για τον Nicola καθώς οι συνεχιζόμενες πτώσεις μέσα στην άμμο είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστούν από έναν που θα πρέπει συνέχεια να σηκώνει την μοτοσυκλέτα μαζί με τον Nicola δεμένο επάνω της.

Θυμηθείτε: Dakar 2019 - Ο παραπληγικός αναβάτης που αγωνίζεται κανονικά!

Επικοινωνούν με κριτή της οργάνωσης και του εξηγούν το πρόβλημα. Σε αυτό το σημείο οι κανονισμοί είναι ξεκάθαροι. Σε περίπτωση τεχνικού πρόβληματος, μπορεί ένας αναβάτης να βγει από την διαδρομή του αγώνα, να επιστρέψει από άσφαλτο ή άλλο δρόμο στην κατασκήνωση επισκευάζοντας την μοτοσυκλέτα του και να ξανά μπει αργότερα  δεχόμενος μία ποινή. Για την ομάδα των τεσσάρων αυτό ήταν το πιο λογικό που θα μπορούσαν να κάνουν εκείνη την στιγμή. Να βγουν από την ειδική και να επιστρέψουν μετά την ολοκλήρωση της επισκευής εισπράττοντας ποινή. Κατά την επιστροφή όμως, ο κριτής στο σημείο ελέγχου τους είπε να συνεχίσουν στο επόμενο, όπου εκεί θα έμπαιναν ξανά στην διαδρομή και εκεί θα τους σφράγιζαν και το βιβλίο καθότι μπροστά τους ήταν η «νεκρή ζώνη» και δεν είχε νόημα να περάσουν μέσα από εκεί. Η «νεκρή ζώνη» - 55 χιλιόμετρα στην προκειμένη περίπτωση- ενώνει δύο κομμάτια της ειδικής χωρίς να μετρά ο χρόνος εντός, και χωρίς να επιτρέπεται αυξημένη ταχύτητα. Πρακτικά διακόπτεται η ειδική και συνεχίζει πιο κάτω. Παρόλο που άνθρωπος της διοργάνωσης τους έλεγε να συνεχίσουν προσπερνώντας ακόμη ένα σημείο ελέγχου, ο Nicola ήθελε να βεβαιωθεί καλώντας κάποιον πιο ψηλά στην ιεραρχία προς επιβεβαίωση. Αυτό –πάντα σύμφωνα με τον ίδιο- έγινε δύο φορές, και στις δύο του είπαν πως δεν υπάρχει κανένας λόγος να χάνει χρόνο εκτός ειδικής και να επιστρέψει στην κατασκήνωση ξεκινώντας μετά τον αγώνα ξανά, με χρονική ποινή.

Από εκεί και μετά ξεκινούν τα προβλήματα και τα τεράστια κενά στην αλυσίδα αποφάσεων που υπήρξαν στην οργάνωση του Dakar. Κι αυτό γιατί την Παρασκευή το πρωί του αρνήθηκε η εκκίνηση. Ο Γάλλος αλυτάρχης δεν δέχτηκε την έξοδο του Nicola από την διαδρομή του αγώνα και την προσπέραση των σημείων ελέγχου, με τον Ιταλό να προσπαθεί να του εξηγήσει πως απλά ακολούθησε τις δικές τους οδηγίες! Η παρεξήγηση, ή το τεχνικό αυτό πρόβλημα των κανονισμών, δεν λύθηκε ούτε όταν επικοινώνησαν με τους κριτές που αρχικά επέτρεψαν στον Ιταλό παραπληγικό αναβάτη και τους συνοδούς του να βγουν από την διαδρομή και να συνεχίσουν. Ο αλυτάρχης δεν δέχτηκε καμία εξήγηση ακυρώνοντας την συμμετοχή του Nicola!

Με δάκρυα στα μάτια και με ένα video στα social media που μιλά αρκετά γλαφυρά για τους Γάλλους διοργανωτές, ο Nicola αποχαιρέτισε το φετινό Dakar. Ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων η διοργάνωση πράγματι τον κάλεσε, αλλά όχι για να απολογηθεί ή για να δώσει περισσότερες εξηγήσεις, αλλά να του ζητήσει να απολογηθεί εκείνος για τους χαρακτηρισμούς που απέδωσε στο αρχικό video. Πράγματι ο Nicola επέστρεψε με δεύτερο σύντομο video, ζητώντας συγνώμη για τον τρόπο που εκφράστηκε, αλλά και το γεγονός πως απέδωσε τελικά την αντιμετώπιση που είχε σε ρατσιστικά κίνητρα απέναντι στους ανθρώπους με αναπηρία, κάνοντας λόγο για «προσμονή» της διοργάνωσης να τα παρατήσει, «ευελπιστώντας πως θα κάνει τον πρόλογο και θα εγκαταλείψει».

Ο κόσμος βέβαια είναι μαζί του, για τον τρόπο που αντιμετωπίζει την αναπηρία του, μην δεχόμενος να αφήσει εκείνο που αγαπά περισσότερο.

Η A.S.O. συγκεντρώνει μαζί με αυτό το τελευταίο γεγονός, πολλά αρνητικά σχόλια για μία σειρά αποφάσεων που έχουν ξεκινήσει φέτος πριν τον αγώνα, από τις ακυρώσεις συμμετοχής. Χθες ήταν επίσης η ημέρα που δεν άφησε έναν οδηγό φορτηγού να συνεχίσει τον αγώνα, όταν τραυμάτισε θεατή που περπατούσε εκτός της ειδικής για τους θεατές θέσης, μέσα στην διαδρομή του αγώνα. Ο οδηγός προσπάθησε να εξηγήσει πως από την θέση οδήγησης του φορτηγού ήταν αδύνατο να αντιληφθεί τι συνέβη, με την διοργάνωση να κρίνει πως έπρεπε να σταματήσει να ελέγξει ακόμη και με την υποψία καθώς ο θεατής βρέθηκε με σπασμένο πόδι μέσα στην ειδική και υπήρχε περίπτωση να χτυπηθεί και από δεύτερο όχημα.

Ωστόσο η περίπτωση του Nicola διαφέρει και αναδεικνύει ασυνεννοησία του αλυτάρχη και των κριτών, στερώντας από έναν άνθρωπο που έχει καταβάλει την μεγαλύτερη προσπάθεια όλων, την ευκαιρία να τερματίσει τον αγώνα…

Ετικέτες

Fabrizio Meoni: Ένας θρύλος του Dakar

"Έφυγε" σαν σήμερα πριν 13 χρόνια
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/1/2019

Τα νέα από την 11η ειδική του Dakar στις 11 Ιανουαρίου του 2005, ήταν ένα σοκ για όλους όσοι ασχολούνταν με τους αγώνες μοτοσυκλετών και όχι μόνο με τον επικό αγώνα του Dakar. Η είδηση έπεσε σαν κεραμίδα πάνω σε όσους είχαν και μια μικρή, έστω, επαφή με τα αγωνιστικά δρώμενα. Διότι ο Fabrizio Meoni που έχασε τόσο τραγικά τη ζωή του, ήταν ήδη ένας από τους θρύλους του Dakar με παγκόσμια εμβέλεια και καθολική αποδοχή σε όλο το κοινό. Εκείνη την χρονιά μάλιστα, άλλος ένας αναβάτης της ΚΤΜ ο Ισπανός Jose Manuel Perez, είχε χάσει τη ζωή του νωρίτερα σε ένα ατύχημα στην έβδομη ειδική.


Από τότε έχουν περάσει 13 ολόκληρα χρόνια, αλλά το όνομα του Ιταλού αναβάτη συνεχίζει να "ζει" μέσα από όλους αυτούς που κρατούν την μνήμη του ζωντανή και μέσα από τις ίδιες τις επιτυχίες του. Ο Meoni ήταν 47 ετών όταν έφυγε από τη ζωή, έχοντας προλάβει όμως μέσα σ' αυτόν τον σύντομο βίο να σημειώσει σπουδαίες επιτυχίες στους αγώνες, τους οποίους αποκαλούσε "… η ζωή μου…". O Fabrizio γεννήθηκε παραμονή πρωτοχρονιάς το 1957 στο Castiglion Fiorentino. Η ενασχόλησή με το enduro ξεκίνησε το 1972 με το τοπικό club και δύο χρόνια αργότερα απέκτησε την πρώτη του μοτοσυκλέτα, ένα Ancilotti 50cc Enduro. Το 1975 ξεκίνησε την αγωνιστική του δράση, παρά το ότι ο πατέρας του θεωρούσε τους αγώνες "επικίνδυνους και ακριβούς", ενώ από την αρχή άρχισαν να έρχονται τα θετικά αποτελέσματα με νίκες.

Από το 1976 ως το 1978 αγωνίζεται στην κατηγορία των 125cc, με μοτοσυκλέτες της Beta της SWM και της Fantic Motor, κερδίζοντας το 1977 το πρώτο Πρωτάθλημα Toscano Enduro. Το 1978 αλλάζει κατηγορία και τις δύο επόμενες παίρνει μέρος στο παγκόσμιο πρωταθλήματος, με δύο τρίτες θέσεις στην Ιταλία και την Ισπανία, αλλά η στρατιωτική του θητεία του στερεί την παρουσία του από το σύνολο του πρωταθλήματος, περιορίζοντάς τον στην 6η και 7η θέση αντίστοιχα.
Το 1981 ανοίγει παράλληλα και την δική του επιχείρηση πώλησης χωματερών μοτοσυκλετών και αρχίζει να τρέχει ως ιδιώτης με ένα ΚΤΜ 250cc, τόσο στο motocross όσο και στο enduro, καταφέρνοντας μάλιστα να πάρει και μερικές νίκες στο ΜΧ, χωρίς ιδιαίτερη προετοιμασία. Τότε, το 1982, σταματά την ενεργό δράση στους αγώνες για μια πενταετία, θέλοντας να αφοσιωθεί πλήρως στην δουλειά του. Μάλιστα, η σύντροφός του, Elena, είναι αντίθετη με αυτή την απόφασή του, αλλά ο ίδιος ο Meoni δεν αλλάζει τις σκέψεις του.


Το 1987 επιστρέφει περιστασιακά σε αγώνες με μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ και το 1988 έρχονται δύο τίτλοι στο παλμαρές του. Εκείνη την χρονιά παντρεύεται και την Elena που έμεινε μέχρι το τέλος στο πλευρό του. Το 1990 παίρνει για πρώτη φορά μέρος σε αγώνα στην Αφρική, πάνω στη σέλα ενός ΚΤΜ 500 για το Rally Tunisia. Μια ατυχία του στερεί την πρωτιά, αλλά την ίδια χρονιά στον αγώνα Lima-Rio κυριαρχεί ολοκληρωτικά έναντι των αντιπάλων του.
Το 1992 είναι η χρονιά της πρώτης συμμετοχής του στο Dakar. Πάνω σε ένα Yamaha XT660Z βγαίνει 12ος Γενικής και πρώτος ιδιώτης. Από τότε συνεχίζει να αγωνίζεται ανελλιπώς σε αγώνες Rally, ενώ το 1997 συμπεριλαμβάνεται στην εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ. Το όνειρο όμως εκπληρώνεται το 2001, όταν παίρνει την πρώτη του νίκη στον θρυλικό αγώνα. Η ΚΤΜ του ζητάει την βοήθειά του να εξελίξει τον δικύλινδρο κινητήρα με τον οποίο ξανακερδίζει το Dakar την επόμενη χρονιά! Το 2003 κερδίζει και το Rally Tunisia και λίγο μετά τον εορτασμό των 45 γενεθλίων του τερματίζει τρίτος στο Dakar εκείνης της χρονιάς.


Δυστυχώς, η λαμπρή αυτή πορεία του Meoni, έμελλε να διακοπεί απότομα το 2005. Παρ' όλα αυτά όμως, η μορφή του τεράστιου αυτού Ιταλού αναβάτη έχει μείνει ανεξίτηλη στο χρόνο και θα αποτελεί για πάντα ένα εμβληματικό ορόσημο του Dakar.