Χωρίς McGuinness η Honda to 2018!

Υπέγραψε ο Hutchinson
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/12/2017

Πριν από λίγες μέρες, η Honda Motor Europe ανακοίνωσε την ομάδα της για το 2018, στην οποία συμπεριλαμβάνονται οι δύο ηχηρές μεταγραφές της, ο δεκαέξι φορές νικητής του ΤΤ Ian Hutchinson και ο Lee Johnston, οι οποίοι θα αγωνιστούν πάνω στις σέλες των Fireblade SP2 στο ΤΤ, στο Ulster GP και στο NW200 στις κατηγορίες Superbike και Superstock αντίστοιχα.
O 38 ετών αναβάτης από το Yorkshire έχει να αγωνιστεί από το περασμένο ΤΤ, όταν έσπασε το μηρό του και ενώ ήταν στην κορυφή της κατάταξης. Ακόμη βρίσκεται στη διαδικασία αποκατάστασης και θεραπευτικής αγωγής, ενώ στο παρελθόν είχε υποστεί πάνω από 30 χειρουργεία στο αριστερό του πόδι, εξαιτίας ενός ατυχήματος που είχε το 2010. Λόγω αυτού του τραυματισμού, αναγκάστηκε να απουσιάσει μια πενταετία από τους αγώνες, αλλά με την επιστροφή του κατάφερε να πάρει οκτώ ακόμη νίκες.
Ο team mate του, Lee Johnston, πρώην πρωταθλητής της κατηγορίας Superstock 600 στην Αγγλία, έκανε το ντεμπούτο του στο ΤΤ το 2012, ενώ έχει καταφέρει να ανέβει και δυο φορές στο βάθρο. Οι δυο τους θα αντικαταστήσουν τους Guy Martin και John McGuinness στην ομάδα της Honda που πέρσι είχε μια από τις χειρότερες χρονιές στην Ιστορία της.

Αντιμετωπίζοντας το ζήτημα αντικειμενικά, οι επιλογές του McGuinness είναι περιορισμένες

Μετά από αυτή την ανακοίνωση όμως, εγείρεται ένα σημαντικό ερώτημα σχετικά με το τι μέλλει γενέσθαι με τον McGuinness. Ο Βρετανός αναβάτης δεν έτρεξε στον φετινό αγώνα του ΤΤ, εξαιτίας του τραυματισμού του στον αγώνα NW200, που προκλήθηκε από μηχανικό πρόβλημα στην μοτοσυκλέτα του, ένα Honda CBR1000RR SP2.
Ο 45 ετών McGuinness στην προσπάθειά του να φτάσει το ρεκόρ του αξέχαστου και 26 φορές νικητή στο ΤΤ, Joey Dunlop, είχε μπροστά του πλέον ένα βουνό από προκλήσεις που συμπεριλαμβάνουν τη νέα γενιά εξαιρετικά γρήγορων και ικανών αναβατών, την ηλικία του, την υγεία του και ένα προβληματικό πακέτο με την μοτοσυκλέτα του.

Είμαστε άραγε προ των πυλών της ανακοίνωσης για την απόσυρσή του από τους αγώνες; Ή μήπως υπάρχει και κάτι άλλο στον ορίζοντα;
Αντιμετωπίζοντας το ζήτημα αντικειμενικά, οι επιλογές του McGuinness είναι περιορισμένες. Αρχικά, η επιλογή του να κρεμάσει την δερμάτινη φόρμα του μοιάζει απόλυτα λογική. Όπως είπαμε και παραπάνω, είναι πλέον 45 ετών, έχει μια οικογένεια που πρέπει να φροντίσει, ενώ κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει για μια τέτοια απόφαση, ειδικά μετά από μια τόσο προβληματική χρονιά, για την οποία ο ίδιος δεν έφερε κανένα μερίδιο ευθύνης.
Η άλλη εναλλακτική είναι να μεταπηδήσει σε μια άλλη ομάδα. Μπορεί να φαντάζει δύσκολο να σκεφτούμε τον McGuinness με κάποια άλλη μοτοσυκλέτα πέρα από τη Honda, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν υφίσταται ως πιθανότητα και προοπτική. Μάλιστα, μια φωτογραφία που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φούντωσε τις συγκεκριμένες φήμες, καθώς δείχνει τον McGuinness πάνω στη σέλα ενός αγωνιστικού Norton SG6. Το ότι αυτή η φωτογραφία ανέβηκε από τον Paul Phillips, τον Υπεύθυνο για την ανάπτυξη των μηχανοκίνητων σπορ και του ΤΤ της κυβέρνησης του Isle of Man, προσθέτει επιπλέον ειδικό βάρος στα όσα ακούγονται.


Η τελευταία επιλογή, που μοιάζει και εξαιρετικά πιθανή, είναι ο McGuinness να εστιάσει για το 2018 αποκλειστικά και μόνο στο Isle of Man TT. Δεν είναι παράλογο η Honda να υποστηρίξει έναν τρίτο αναβάτη μόνο για το ΤΤ με τον McGuinness να κάνει μια εμφάνισηυ μέσα στη χρονιά ώστε να βρει πάλι ρυθμό και να δοκιμάσει το CBR με το οποίο θα τρέξει. Αυτό φυσικά αποτελεί ένα εντελώς υποθετικό σενάριο και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε τις ανακοινώσεις του ίδιου του McGuinness σχετικά με το μέλλον του στους αγώνες.

Ετικέτες

Romaniacs, 2η Μέρα: Νίκη Κουζή και αποτελέσματα ανά κατηγορία – Τι θέση πήραν οι άλλοι Έλληνες [Photos]

Σε μία ημέρα που χαρακτηρίστηκε από την πρώτη νίκη Έλληνα αναβάτη στον θεσμό
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

31/7/2026

Ξεκινώντας τη δεύτερη ημέρα του Offroad, οι διαγωνιζόμενοι αντιμετώπισαν μια εξαιρετικά απαιτητική από τεχνική άποψη μέρα σε μια περιοχή που δεν είχε επισκεφτεί κανείς από το 2018. Πάμε να δούμε παρακάτω τι έγινε ανά κατηγορία.

Gold

Ο Mani Lettenbichler (KTM) κυριάρχησε απόλυτα στη διαδρομή, διατηρώντας έναν απίστευτο ρυθμό. Κατέγραψε τους πιο σταθερούς χρόνους στα σημεία ελέγχου, συνέχισε να ασκεί πίεση στους πιο κοντινούς αντιπάλους του, τον Teo Kabakchiev (Sherco) και τον Michael Walkner (GASGAS), γνωρίζοντας ότι κάθε δευτερόλεπτο θα μπορούσε να αποδειχθεί σημαντικό.

Ο Kabakchiev και ο Walkner ήταν αποφασισμένοι και διψασμένοι για νίκη, καταφέρνοντας να μειώσουν τη διαφορά στην αρχή της ημέρας. Ο Lettenbichler έφτασε στο «Rocks ‘n’ Roll», το 2ο στάδιο του LEATT LIVEmaniacs — ένα απότομο τμήμα με βράχους — με σημαντική διαφορά από τον Kabakchiev. Χωρίς τη δυνατότητα να δουν εκ των προτέρων το ακραίο έδαφος, οι διαγωνιζόμενοι αναγκάζονται να «διαβάσουν» τα εμπόδια και να προσαρμοστούν επί τόπου, βελτιώνοντας έτσι την προσέγγισή τους σε κάθε γύρο. Ο Lettenbichler διατήρησε το κλασικό του στυλ, βρίσκοντας τέλεια αρμονία με τη μοτοσυκλέτα του. Έσπευσε προς τον τερματισμό, ο οποίος βρισκόταν αμέσως μετά το στάδιο LIVEmaniacs, με προβάδισμα 12 λεπτών και 19 δευτερολέπτων έναντι του Kabakchiev.

Εν τω μεταξύ, ο Kabakchiev μπήκε στη διαδρομή LEATT LIVEmaniacs με τον Walkner να τον ακολουθεί από κοντά. Μαζί τους ήταν ο επιθετικός James Moore (Beta), οι αδελφοί Brightmore (GASGAS) και ο Thomas Scales (Beta). Μετά από μια ήδη εξαντλητική μέρα στο βουνό, ο Kabakchiev έδειξε κάποια σημάδια κόπωσης κατά τη διάρκεια των απαιτητικών τριών γύρων, αλλά κατάφερε να αντέξει και να φτάσει στον τερματισμό στη δεύτερη θέση, με τον Walkner να τον ακολουθεί από κοντά στην τρίτη θέση.

Top-3 κατηγορίας Gold:

Mani Lettenbichler

Teo Kabakchiev

Michael Walkner

 

Silver

Στην κατηγορία Silver προσφέρθηκε μια ισορροπημένη εμπειρία που συνδύαζε γρήγορη και απολαυστική οδήγηση με τεχνικές προκλήσεις, όπως το «Dragon’s Spine». Οι αναβάτες απόλαυσαν το εντυπωσιακό ορεινό τοπίο της Ρουμανίας, σε μια μέρα που συνδύαζε απαιτητική οδήγηση με αξέχαστα ορεινά τοπία. Οι τρεις πρώτοι της κατηγορίας Silver κατάφεραν να διατηρήσουν παρόμοιες διαφορές χρόνου μεταξύ τους, ακόμη και μετά από 127 χλμ. διαδρομών αγώνα. Ο Έλληνας Γιώργος Οκάογλου (Sherco) ήταν σταθερός και πήρε την 33η θέση. Τρεις θέσεις πιο πίσω (36ος) τερμάτισε ο αναβάτης WSBK Remy Gardner (Beta), ενώ η Sandra Gomez (Beta) έλαμψε στην 8η θέση, "ανεπίσημα" (καθώς δεν υπάρχει τέτοια κατηγορία στον αγώνα) πρώτη μεταξύ των Γυναικών.

Ο τερμάτισε στην 36η θέση.

Top-3 κατηγορίας Silver:

Sandon Kerswell

Florian Kirchmayer

Lorenz Steinkellner

 

Bronze

Η κατηγορία Bronze κάλυψε 132 χλμ. διαδρομών, όπου οι διαγωνιζόμενοι αντιμετώπισαν σύντομα τεχνικά τμήματα Hard Enduro, συμπεριλαμβανομένου του «κήπου» με τους μεγάλους βράχους. Υπήρχαν πολλά πολύ γρήγορα, ανοιχτά τμήματα που πρόσφεραν την ευκαιρία να απολαύσουν τον ρυθμό των ορεινών διαδρομών και το μαγευτικό τοπίο της Ρουμανίας.

Η Tjaša Fifer είχε μια εξαιρετική μέρα και ανέβηκε στην 4η θέση, προσπερνώντας τον Emanuel Gyenes, έναν έμπειρο βετεράνο της διοργάνωσης.

Top-3 κατηγορίας Bronze:

Benjamin Richter

David Rusanescu

Francisco Mateu

 

Iron 

Αν και η ημέρα χαρακτηρίστηκε από λιγότερες απαιτητικές στιγμές, οι διαγωνιζόμενοι είχαν την ευκαιρία να αντιμετωπίσουν μια σειρά από κλασικά τεχνικά τμήματα στο στυλ του Romaniacs κατά μήκος των 120 χλμ. διαδρομών του αγώνα.

Top-3 κατηγορίας Iron:

Nico Friedmann

Peter Wuth

Mark Whyte

 

Atom

Η κατηγορία Atom αντιμετώπισε τις πιο προσιτές διαδρομές στην κατηγορία Hard Enduro, καλύπτοντας 123 χλμ. απολαυστικών ορεινών διαδρομών. Οι διαγωνιζόμενοι βίωσαν και πάλι πολλά κλασικά χαρακτηριστικά του Romaniacs, με μερικές διασκεδαστικές και απροσδόκητες τεχνικές προκλήσεις κατά μήκος της διαδρομής, που τους κράτησαν σε εγρήγορση και τους διασκέδασαν.

Top-3 κατηγορίας Atom:

Daniel Fasching

Iñigo Zardoya Egaña

Kristaps Šmats

 

Adventure Ultimate

Όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στους διαγωνιζόμενους της κατηγορίας Adventure Ultimate, καθώς ξεκίνησαν με μια εξαιρετικά τεχνική εκκίνηση τη δεύτερη ημέρα του Offroad, η οποία περιλάβανε ένα ιδιαίτερα δύσκολο τμήμα με βράχια. Με ελάχιστη διαφορά να χωρίζει τους πρωτοπόρους, η μάχη ήταν σκληρή, καθώς αντιμετώπιζαν το ένα απαιτητικό τμήμα μετά το άλλο. Ήταν μια εντυπωσιακή επίδειξη δεξιοτεχνίας, βλέποντας τους ελίτ διαγωνιζόμενους της κατηγορίας Ultimate να χειρίζονται με μαεστρία τις βαριές πολυκύλινδρες μοτοσυκλέτες τους σε έδαφος που συνήθως συνδέουμε με τις ελαφρύτερες μοτοσυκλέτες Hard Enduro.

Ο Mario Roman (CFMOTO), ο οποίος προτιμά το τεχνικό έδαφος, έχει κυριαρχήσει κατακτώντας τη νίκη κάθε μέρα μέχρι τώρα, αλλά όχι με άνετη διαφορά. Ο Pol Tarrés (Yamaha) τον ακολουθεί από κοντά και δεν θα παραχωρήσει εύκολα τη νίκη. Ο Dieter Rudolf (KTM) αποδεικνύεται φυσικό ταλέντο στην πρώτη του προσπάθεια στην κατηγορία Adv και έχει δείξει ότι μπορεί να βρίσκεται στην κορυφή μαζί με τους καλύτερους, καταγράφοντας και χτες τον τρίτο ταχύτερο χρόνο. Ο Mario Roman προπορεύεται κατά 5 λεπτά από τον Tarrés και κατά 8 λεπτά από τον Rudolf.

Top-3 κατηγορίας Adv Ultimate:

Mario Roman

Pol Tarrés

Dieter Rudolf

 

Adv Core

Η κατηγορία Adv Core είχε μια ελαφρώς πιο ήπια αρχή της ημέρας, μοιραζόμενη τη διαδρομή με την κατηγορία Lite μέσα από ένα εντυπωσιακό αλπικό τοπίο. Η τεχνική δυσκολία αυξήθηκε λίγο πριν το Service Point και τα τελευταία 10 χλμ. προσέφεραν ένα απαιτητικό φινάλε στο στυλ του Romaniacs. Η διαδρομή της ημέρας κάλυψε 110 χλμ.

Μετά από ένα άλμα βγήκε η αλυσίδα του Sam Sunderland (Triumph) που έπρεπε να προσπαθήσει σκληρά για να καλύψει την διαφορά από τον Παναγιώτη Κουζή (CFMOTO), ο οποίος ήταν εξαιρετικός και πήγαινε τέρμα γκάζι, παίρνοντας τελικά μία τεράστια νίκη, την πρώτη Έλληνα αναβάτη στο Romaniacs. Πρέπει να αναφερθεί πως ο Κουζής έφαγε μία τεράστια ποινή την πρώτη ημέρα, γι’ αυτό και παρά τη νίκη του βρίσκεται στην 31η θέση. Ο Γιώργος Κοινωνάς (CFMOTO) είχε ακόμη μία πολύ καλή ημέρα και τερμάτισε στην 14η θέση και έτσι βρίσκεται στην 12η θέση της κατηγορίας, πολύ κοντά στην πρώτη δεκάδα.

Top-3 κατηγορίας Adv Core:

Παναγιώτης Κουζής

Sam Sunderland

Rene Columna

 

Adventure Lite

Η κατηγορία Adventure Lite ξεκίνησε δυναμικά με μερικές ομαλές κατηφόρες, προσφέροντας παράλληλα εκπληκτική πανοραμική θέα. Στη συνέχεια, οι διαδρομές άλλαξαν χαρακτήρα, με έναν από τους πιο απαιτητικούς βρόχους των τεσσάρων ημερών πριν από το διάλειμμα στο Σημείο Συντήρησης. Μετά, οι διαγωνιζόμενοι αντιμετώπισαν έναν άλλο γραφικό βράχο πριν φτάσουν στον τερματισμό, όπου τους περίμεναν εκπλήξεις και μια ανάβαση με πλήρη επιτάχυνση σε μια μακρά πίστα σκι.

Top-3 κατηγορίας Adventure Lite:

Guishu He

Liviu Mircea Bereteu

Wen Min Su

 

eMoto Hobby

Top-3 κατηγορίας:

Valentin Rehrl

Martin Dosch

Karl-Jörg Mittendorf