Isle Of Man TT 2019: Στην κορυφή ο Harrison

Ένα βήμα πιο κοντά στον αγώνα

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

29/5/2019

Ο καιρός έκανε τελικά τη χάρη στους αγωνιζομένους του Isle Of Man TT και χθες προς το απόγευμα, δόθηκε η πολυπόθητη εντολή ώστε να αρχίσουν να κλείνουν οι δημόσιοι δρόμοι για να ξεκινήσει λίγο αργότερα το πρόγραμμα των κατατακτήριων δοκιμών που κανονικά ήταν να πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα (όπως είχαμε αναφέρει λόγω κακοκαιρίας το πρόγραμμα άλλαξε). Η λιακάδα ήταν το κύριο χαρακτηριστικό της χθεσινής μέρας, η οποία όμως συνοδευόταν με δυνατούς ανέμους σε ολόκληρη τη διαδρομή.

Ο Dean Harrison συνέχισε να μονοπωλεί την κορυφαία θέση του πίνακα των χρονομετρήσεων, όπως έκανε στις δοκιμές της Κυριακής. Ήρθε πρώτος τόσο στην Superstock όσο και στην Superbike κατηγορία με την μέση ωριαία ταχύτητά του να φτάνει τα 208,15km/h και 208,45km/h αντίστοιχα.

Στο τέλος του άρθρου μπορείτε να δείτε αναλυτικά τους πίνακες με τους 10 πρώτους αναβάτες κάθε κατηγορίας

Ο Conor Cummins που γνωρίσαμε μαζί τον περασμένο Φεβρουάριο στην MBE της Verona, ξεκίνησε με αγωνιστική διάθεση και μέχρι τον δεύτερο γύρο του στη θρυλική διαδρομή των 60,7 χιλιομέτρων, σημείωνε μία μέση ταχύτητά του που ήταν πολύ κοντά στα 210km/h. Δυστυχώς όμως για αυτόν, είδε μαύρη σημαία εξαιτίας μηχανικού προβλήματος στην μοτοσυκλέτα. Οι κριτές είδαν να βγαίνει καπνός κι όταν τελικά του δόθηκε η άδεια να συνεχίσει, ολοκλήρωσε το γύρο του με χαμηλότερη μέση ωριαία στα 167,3km/h. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε βρέθηκε στη δεύτερη θέση του πίνακα των χρονομετρήσεων με 206,14km/h της Superbike κατηγορίας.

Ο Michael Dunlop στις δύο κατηγορίες των Superstock και Superbike, ξεκίνησε τις δοκιμές του στήνοντας την μοτοσυκλέτα του κι άφησε τους γρήγορους ρυθμούς για το τέλος. Ολοκλήρωσε τις κατατακτήριες δοκιμές με την μέση ταχύτητά του για την Superstock να φτάνει τα 199,73km/h κλείνοντας την πεντάδα και τα 204,27km/h για την Superbike ερχόμενος τέταρτος, ενώ κράτησε τα χαρτιά του για τον αγώνα και την ομάδα του. Ο David Johnson στην Superstock είχε μέση ωριαία ταχύτητα 203,79km/h και ήταν πίσω απ’ τον Harrison, ενώ για την Superbike η ταχύτητά του ήταν λίγο πιο κάτω στα 203,08km/h με αποτέλεσμα να έρθει έβδομος. O ομόσταβλός του Ian Hutchinson είχε μια πτώση στο 18^ο χιλιόμετρο της πίστας χωρίς όμως να τραυματιστεί. Μετά το συμβάν, ο Hutchinson επέστρεψε στο paddock αλλά δεν ξανάτρεξε στον υπόλοιπο χρόνο που είχε απομείνει μέχρι το τέλος των δοκιμών.

Ο Paul Potchy Williams ήταν ένας απ’ τους αναβάτες που έπεσαν αλλά δεν τραυματίστηκαν, καθώς έφυγε στο Governor’s Dip (σημείο της διαδρομής). Απ’ την άλλη, ο Emmett Burke και ο Jason Corcoran ήταν απ’ τους άτυχους της ημέρας, καθώς χρειάστηκε να μεταφερθούν στο νοσοκομείο μετά τα περιστατικά στα οποία ενεπλάκησαν ο καθένας ξεχωριστά. Ο Burke έφερε τραύματα στο πόδι, ενώ τα χτυπήματα του Corcoran δείχνουν να είναι πιο σοβαρά καθώς εντοπίζονται στον αυχένα.

Στη Supersport κατηγορία ο Peter Hickman κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με μέση ωριαία ταχύτητα τα 199,4km/h. Ο ίδιος αναβάτης, στην Superstock βρέθηκε στην έβδομη θέση καθώς αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα με τη μοτοσυκλέτα του και χρειάστηκε να βγει εκτός της πίστας δύο φορές. Πίσω, στις δοκιμές της Supersport, ο McGee ήρθε δεύτερος με μέση ωριαία στα 196,40km/h, ενώ τρίτος βρέθηκε ο Lee Johnston με σχετικά μικρή διαφορά. Ο John McGuinness ολοκλήρωσε τις δοκιμές της Supersport στη τέταρτη θέση με μέση ταχύτητα τα 191,31km/h.

Στην κατηγορία των Sidecars το ντουέτο του John Holden και Lee Cain κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή καθώς ολοκλήρωσε τον γύρο του Νησιού με μέση ωριαία ταχύτητα στα 185,05km/h. Το μοναδικό ντουέτο που κατάφερε να βρεθεί κοντά στην ταχύτητα του Holden και Cain, ήταν οι Pete Founds και Jevan Walmsley που η μέση τους ταχύτητα ήταν στα 184,10km/h. Οι Tim Reeves & Mark Wilkes, Alan Founds & Jake Lowther και Lewis Blackstock & Patrick Rosney βρέθηκαν μπροστά απ’ τους περσινούς νικητές και κατόχους του ταχύτερου γύρου Ben & Tom Birchall, με τις ταχύτητές τους να είναι αντίστοιχα στα 180,71km/h, 180,06km/h και 179,92km/h. Η ταχύτητα των περσινών νικητών ήταν στα 179,52km/h. Όμως της προσοχή στη Sidecar κατηγορία έκλεψαν οι πρωτοεμφανιζόμενοι Ryan & Callum Crowe που κατάφεραν να ολοκληρώσουν τον πρώτο τους γύρο με μέση ωριαία τα 176,64km/h.

Πίνακας χρονομετρήσεων Superbike

1 Dean Harrison 208,53 km/h 17:28.610 00:00.000 00:00.000

2 Conor Cummins 206,14 km/h 17:40.425 00:11.815 00:11.815

3 James Hillier 206,12 km/h 17:40.536 00:00.111 00:11.926

4 Michael Dunlop 204,27 km/h 17:50.110 00:09.574 00:21.500

5 Michael Rutter 203,54 km/h 17:53.894 00:03.784 00:25.284

6 Jamie Coward 203,40 km/h 17:54.671 00:00.777 00:26.061

7 David Johnson 203,03 km/h 17:56.339 00:01.668 00:27.729

8 Philip Crowe 202 km/h 18:02.164 00:05.825 00:33.554

9 Ian Hutchinson 201,79 km/h 18:03.247 00:09.353 00:22.822

10 Daley Mathison 201,44 km/h 18:05.119 00:01.872 00:36.509

Πίνακας χρονομετρήσεων Superstock

1 Dean Harrison 208,15 km/h 17:30.197 00:00.000 00:00.000

2 David Johnson 203,79 km/h 17:52.643 00:22.446 00:22.446

3 Sam West 200,99 km/h 18:07.547 00:14.904 00:37.350

4 Lee Johnston 200,34 km/h 18:11.075 00:03.528 00:40.878

5 Michael Dunlop 199,73 km/h 18:14.392 00:03.317 00:44.195

6 Daley Mathison 199,70 km/h 18:14.550 00:00.158 00:44.353

7 Peter Hickman 198,07 km/h 18:23.545 00:08.995 00:53.348

8 Derek Sheils 197,59 km/h 18:26.229 00:02.684 00:56.032

9 Michael Rutter 197,01 km/h 18:29.564 00:03.335 00:59.367

10 Davey Todd 196,64 km/h 18:31.627 00:02.063 01:01.430

Πίνακας χρονομετρήσεων Supersport

1 Peter Hickman 123.92 km/h 18:16.124 00:00.000 00:00.000

2 Derek McGee 122.04 km/h 18:33.010 00:16.886 00:16.886

3 Lee Johnston 121.38 km/h 18:39.048 00:06.038 00:22.924

4 John McGuinness 119.93 km/h 18:52.535 00:13.487 00:36.411

5 Paul Jordan 118.88 km/h 19:02.547 00:10.012 00:46.423

6 Dominic Herbertson 118.35 km/h 19:07.668 00:05.121 00:51.544

7 Mike Browne 118.29 km/h 19:08.218 00:00.550 00:52.094

8 Daniel Cooper 117.73 km/h 19:13.745 00:05.527 00:57.621

9 Barry Lee Evans 117.71 km/h 19:13.928 00:00.183 00:57.804

10 James Chawke 117.58 km/h 19:15.205 00:01.277 00:59.081

Πίνακας χρονομετρήσεων Sidecars

1 John Holden / Lee Cain 185,05 km/h 19:41.234 00:00.000 00:00.000

2 Peter Founds / Jevan Walmsley 184,10 km/h 19:47.316 00:06.082 00:06.082

3 Alan Founds / Jake Lowther 180,80 km/h 20:08.953 00:21.637 00:27.719

4 Tim Reeves / Mark Wilkes 180,71 km/h 20:09.605 00:00.652 00:28.371

5 Lewis Blackstock / Patrick Rosney 179,92 km/h 20:14.939 00:05.334 00:33.705

6 Ryan Crowe* / Callum Crowe* 179,52 km/h 20:17.686 00:02.747 00:36.452

7 Ben Birchall / Tom Birchall 176,64 km/h 20:37.537 00:19.851 00:56.303

8 Conrad Harrison / Andrew Winkle 175,33 km/h 20:46.662 00:09.125 01:05.428

9 Gary Bryan / Philip Hyde 174,67 km/h 20:51.380 00:04.718 01:10.146

10 Estelle Leblond / Frank Claeys 174,42 km/h 20:53.216 00:01.836 01:11.982

Ετικέτες

Isle of Man TT

https://bit.ly/MOTO_682

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Αποσύρεται ο Freestyler Dany Torres με σοβαρά προβλήματα στα γόνατα

Αγαπημένος του FMX στην Ισπανία

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/10/2020

Ένας από τους αναβάτες με ισχυρή παρουσία στο FMX και καριέρα 13^ων ετών αποσύρεται από την ενεργό δράση έχοντας κάνει πέντε χειρουργεία στα γόνατα με το τελευταίο να είναι ολική αρθροπλαστική που κανονικά ακολουθείται σε μεγαλύτερες ηλικίες όταν έχει καταστραφεί πλήρως η άρθρωση από οστεοπόρωση και άλλες εκφυλιστικές ασθένειες. Ο Dany Torres βέβαια είναι μόλις 33 ετών, γεννημένος στις 10/3/1987, έχοντας ξεκινήσει την καριέρα του το 2004 από τα Red Bull X-Fighters.

Τότε ήταν η χρυσή εποχή του FMX όταν η Red Bull πρακτικά κάνει δικούς της τους αγώνες μιας και διοργανώνει τα X-Fighters που είναι ότι πιο εντυπωσιακό και μεγάλο έχει δει ο κόσμος του ΜΧ μετά τα X-Games. Για να σας θυμίσουμε λίγο την εποχή, μόλις το 2000, τέσσερα χρόνια πριν το ντεμπούτο του Dany Torres είχαμε δει το πρώτο backflip σε αγώνα και μάλιστα με κακή προσγείωση. Ήταν το 2002 που ο Travis Pastrana ο πλέον γνωστός Freestyler, θα καθιέρωνε στους αγώνες αυτούς το backflip.

Φανταστείτε πόσο χρόνο έχουμε ακόμη μπροστά μας για να δούμε τα διπλά backflip, και όλες τις διαφοροποιήσεις στα άλματα με ονομασίες όπως cliffhanger, cordova, CrackNac κτλ… Είναι μία εποχή που όλα αυτά ξεκινάνε, μαζί και ο Dany Torres.

Στην Ισπανία γίνονται διοργανώσεις που ξεπερνούν τα 100.000 εισιτήρια, το κόστος διεξαγωγής του αγώνα για να μετατραπεί η αρένα ταυρομαχιών με ένα τεράστιο λόφο χώματος στο κέντρο και ράμπες ολόγυρα είναι τεράστιο.

Οι διοργανωτές ανακαλύπτουν πως είναι προτιμότερο να αποθηκεύουν το χώμα και απλά να το μεταφέρουν στην αρένα, καθώς είναι και κοσκινισμένο δίχως πέτρες και έτσι νοικιάζουν αποθήκες.

Τέτοιο είναι το ενδιαφέρον του κόσμου, που δικαιολογεί αυτά τα έξοδα. Στα χρόνια που ακολουθούν οι αναβάτες θα ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο αεροπορικώς κουβαλώντας στις αποσκευές ένα τιμόνι και μερικούς μοχλούς που τα τοποθετούν σε μοτοσυκλέτες της διοργάνωσης ώστε να μην κουβαλούν μοτοσυκλέτες.

Ο Torres όμως ανέρχεται στην μικρή ομάδα των καλύτερων που η διοργάνωση κουβαλά τις προσωπικές τους μοτοσυκλέτες από πόλη σε πόλη και από χώρα σε χώρα γυρνώντας όλο τον κόσμο!

Ξεκίνησε να πειραματίζεται με το FMX το 2002 και το 2004 βρισκόταν ήδη στον πρώτο αγώνα με φόντο να γίνει ο επόμενος Ισπανός αναβάτης – πρότυπο μετά τον Edgar Torronteras.

Τελικά ο Torres θα ίσιωνε την καμπύλη της ανόδου του πολλές φορές αυτά τα χρόνια και όλες εξαιτίας τραυματισμών στα γόνατα.

Τον περασμένο Ιούλιο χειρούργησε το ήδη χειρουργημένο δεξί πόδι εξαιτίας ενδονοσοκομειακής μόλυνσης από την προηγούμενη φορά και τον περασμένο Σεπτέμβριο μπήκε στο χειρουργείο για 5η φορά συνολικά! Μετά από τρία συνεχόμενα χειρουργεία στο ίδιο πόδι, οι γιατροί προχώρησαν σε ολική αρθροπλαστική και η δυνατότητα του Torres να προσγειώνεται στα πόδια μετά από άλμα πολλών μέτρων, τελείωσε για πάντα. Έπειτα από 30 χρόνια καβαλώντας μοτοσυκλέτες (από τριών ετών ξεκίνησε) και 13 χρόνια επαγγελματικής ενασχόλησης με το FMX ζώντας τις καλύτερες στιγμές αυτού του ακροβατικού αθλήματος, ο Torres εγκαταλείπει την καριέρα του.

Είχα μιλήσει πρώτη φορά μαζί του στην Μαδρίτη το 2011, όταν είχε κερδίσει μπροστά σε ένα μεγάλο κοινό. Τελευταία φορά που θα κέρδιζε εκεί μέσα μπροστά σε 100.000 κόσμο, νούμερα που τα βλέπεις μόνο σε MotoGP.

Δύο αγώνες θα γινόντουσαν το2011 στην Μαδρίτη, βγήκε τέταρτος στον επόμενο ενώ πρώτη φορά κέρδισε εκεί μέσα το 2009. Τότε μου έλεγε πως αυτό που έκανε ήταν το όνειρό του και οι τραυματισμοί ένα ρίσκο που ήταν αποφασισμένος να πάρει.

Δίπλα του ο άλλος μεγάλος αναβάτης που θα στεκόταν λίγο πιο τυχερός στην καριέρα του, ο Robbie Maddison που σε εκείνον τον αγώνα που κέρδισε ο Torres, εκείνος έτρεχε με πρόβλημα στο γόνατο.

Την προηγούμενο χρονιά, το 2010 ο Torres έλειπε από το σύνολο σχεδόν των αγώνων εξαιτίας τραυματισμού στο χέρι.

Το 2011 θα ξανά τραυματιζόταν και οι συνεχείς αυτοί τραυματισμοί θα τον εμπόδιζαν να δείξει το πραγματικό του διαμέτρημα.

Ένας Perdosa του FMX αλλά περισσότερο άτυχος. Μικροκαμωμένος όπως και ο αναβάτης των MotoGP και με την ίδια ευγενική προσωπικότητα.

Το 2015 βγήκε έκτος στο Red Bull X-Fighters που έγινε εδώ στην Ελλάδα, μέσα στο λατομείο, σε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες όπως είπε και ο ίδιος και μετά και την αποχώρηση του Torronteras από την ενεργό δράση ξεκίνησε και η δική του προσγείωση, μέχρι και τώρα που ανακοίνωσε συγκινημένος πως αποχωρεί.

Πρωταγωνιστής στην δράση χωρίς να είναι από τους πρώτους σε τίτλους και πάντα άτυχος με τους τραυματισμούς, ο Torres είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στο FMX, το άθλημα που έφτασε να γίνει ξεκάθαρα ακροβατικό χτυπώντας ταβάνι.

Τι άλλο να κάνει κάποιος με μία motocross μοτοσυκλέτα για να χορτάσει το κοινό που τα έχει δει όλα τόσες φορές που του φαίνονται πλέον απλά…

https://bit.ly/MOTO_682

Isle Of Man TT 2019: Στην κορυφή ο Harrison